ခေါင်းဆောင်စီးထူဝမ်း

စီးထူဝမ်း ဒေါသအရမ်း ထွက်လာသည်။ သူသည် မနေ့ညကမှ ယနေ့နံနက်အထိ၊ ယနေ့နံနက်မှ နေ့လည်အထိ၊ ထိုအချိန်မှ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း သူပြန်ရလာတာက ယုံကြည်မှုကို ချိုးဖောက်လိုက်ခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချန်ရှီကို သတ်ပစ်ရန် အမျိုးမျိုး စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ချန်ရှီက ရောက်မလာခဲ့။ အခုမှ ရောက်လာပြီး သူက ထွက်ပြေးချင်နေတယ်လို့တောင် လှောင်ပြောင်နေသေးသည်။ တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပင်။

"ချန်ရှီ နေ့လယ်မှာ ဆုံမယ်လို့ မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပြီးသား! ငါတို့အထဲမှာ ဘယ်သူက ကတိမတည်တာလဲ?"

ချန်ရှီက ရပ်ပြီး စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ ထိုင်ခုံပေါ်ရှိ စီးထူဝမ်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါပြောခဲ့တဲ့ နေ့လည်က မနက်ဖြန်နေ့လယ်... ငါ မင်းကို ဘယ်တုန်းက ဒီနေ့ နေ့လယ်လို့ ပြောလို့လဲ... ငါသာ ဒီကို စောစောလာပြီး မင်းထွက်သွားတာကို မတွေ့ခဲ့ရင် ငါ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မနက်ဖြန်နေ့လည်ကို ဘာလို့ မပြောတာလဲ... နောက်နှစ် နေ့လည်ကို ဘာလို့ မပြောတာလဲ"

ချန်ရှီ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"နောက်နှစ်မှ တစ်ခေါက်ပြန်လာခဲ့မယ်"

"နေဦး!"

စီးထူဝမ်း ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့လက်ကြီးတွေကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက ပျော့ပျောင်းလာကာ သူ့လေသံကို အတတ်နိုင်ဆုံး နူးညံ့သိမ်မွေ့ထားရ၏။

"ခဏနေဦး ထွက်မသွားနဲ့... တစ်ရက်လောက်စောင့်တာထက် အခုလုပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်.. နောက်နှစ်အထိ စောင့်စရာမလိုဘူး မွန်းတည့်ချိန်ထိ စောင့်စရာလည်း မလိုဘူး.. အခုချက်ချင်းပဲ... မင်းက ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး မိုင်တစ်ရာကျော်လောက် လမ်းလျှောက်လာခဲ့တာ ဆိုတော့ ဒီမှာ မင်းကို သတ်ဖို့ မကြံစည်တော့ဘူး... တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲလုပ်ရအောင်.... ငါ အမေကြီးအတွက် လက်စားချေပြီး သခင်လေးကို ရှင်းပြချက်​ပေးဖို့ မင်းကို အသေရိုက်မယ်”

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းသေပြီးရင် မင်းရဲ့သင်္ချိုင်းကို ငါပြင်ပေးမယ်... မင်းအတွက် လှပတဲ့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု သေသေချာချာ ဆောက်ပေးမယ်... မင်းသေပြီးရင် မင်းမိသားစုက မျိုးဆက်သုံးဆက် ချမ်းသာလာပြီး မင်းရဲ့သားမြေးတွေ အကြီးတန်းအရာရှိတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

ချန်ရှီ: "ကျွန်တော်က အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲရှိသေးတယ် အိမ်ထောင် မပြုရသေးဘူး မျိုးဆက်တွေလည်း မရှိပါဘူး...အဘိုးမှာ သားတစ်ယောက်ပဲ...ကျွန်တော့်အဖေ... ကျွန်တော့်အဖေမှာလည်း သားတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်... ကျွန်တော့်ကိုသတ်ရင် ချန်မိသားစုက မျိုးသုဉ်းသွားလိမ့်မယ်"

စီးထူဝမ်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူအိမ်ပြန်ပြီး ကလေးအမြန် ​မွေးစေချင်ပေမယ့် သူသာမွေးရင် နောက်နှစ် ဒီအချိန်အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်လို့ တွေးမိသည်။ ဒါပေမယ့် နောက်နှစ် ဒီအချိန်အထိ မစောင့်ချင်တော့ပါ။

သူ တုံ့ဆိုင်းနေသဖြင့် ချန်ရှီက လှမ်းအော်လေ၏။

"ခင်ဗျား ဗိုက်ဆာနေလား ကျွန်တော်ကတော့ ဗိုက်ဆာနေတယ်"

စီးထူဝမ်းလည်း အနည်းငယ် ဗိုက်ဆာလာသည်။

"ဒီမနက်ကတည်းက ထမင်းတစ်ကိုက်မှ မစားရဘူး၊ ရေတစ်ငုံတောင် မသောက်ရသေးဘူး... ငါတကယ် ဗိုက်ဆာနေပြီ"

"ဘာလို့ မစားတာလဲ"

စီးထူဝမ်း: "မင်းက မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်မှာ လုပ်ကြံရတာ ကြိုက်တယ်လို့ ဖူကျန့်အဆောက်အအုံက လူတွေဆီက ငါကြားလာတယ်... ငါ ထမင်းစားရင်း ရေသောက်ရင်း လုပ်နေတုန်း မင်း ရုတ်တရက်ပြေးလာပြီး သတ်မှာကို ကြောက်တယ်... မင်းကဘာလို့ မစားတာလဲ"

ချန်ရှီ: "ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ပြီး ချုံပုတ်ထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တာလေ.. ခင်ဗျား စားရင် ရေသောက်ရင် အပြေးအလွှား သတ်ပစ်နိုင်တယ် ဆို​ပြီးတော့ စားဖို့တောင် အချိန်မရှိဘူး... ချက်ပြုတ်ဖို့ မီးဖိုတာပဲဖြစ်ဖြစ် တိတ်တိတ်လေး ဝါးနေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါက ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာပဲလေ..."

စီးထူဝမ်းက ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဒါဆို မင်းက ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်း အပြင်ဘက်က ချုံပုတ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာလား?"

ချန်ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စီးထူဝမ်း မယုံသေးချေ။

"မင်း ခြုံပုတ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာက ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ပြဖို့ စောင့်နေတာလား.. မင်း ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ မင်း ပုန်းနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

ချန်ရှီ: "နေ့လည်က လာတာ.. နေ့လယ်စာ မစားဘူး နှစ်နာရီခွဲလောက် ပုန်းနေရတယ် ခင်ဗျား ဆက်နေနိုင်ရင် ကျွန်တော် ဆက်စောင့်နေမယ် ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန် မွန်းတည့်အထိတော့ မစောင့်တော့ဘူး... သွားစားတော့မှာ"

စီးထူဝမ်း ခဏ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး :"ငါတို့ ဘာစားမလဲ ပြီးရင် သေတဲ့အထိ တိုက်ကြမလား"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ဒါက အကြံကောင်းပဲ အရင်စားရအောင် လူကသံဆို အစာက သံမဏိပဲလေ... လုံလောက်အောင် မစားမသောက်ရင် တိုက်ဖို့ ခွန်အားတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

စီးထူဝမ်းသည် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"မီးနဲ့ချက်ဖို့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ထဲက ရုပ်သေးကို ငါထိန်းချုပ်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် ငါချက်ပြုတ်တဲ့အခါ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ငါစိတ်တွေကို လေ့ကျင့်ရမယ်... မင်းငါ့ကို တိုက်ခိုက်မှာကို ကြောက်ရတယ်... ဖူကျန့်အဆောက်အအုံက လူတွေက မင်းက အံ့အားသင့်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားတတ်တယ်... မင်းက မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ကို မကြာခဏ တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက်နဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ကျွန်တော့်ခွေးက ဟင်းချက်နိုင်တယ်... ဟေးကော် မင်းက ထမင်းချက်ပြီး အသီးအရွက်တွေ ကြော်လိုက်... ငါ အစ်ကိုစီးထူဝမ်းနဲ့ စကားပြောလိုက်မယ်"

ဟေးကော်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ရှေ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝုတ်?"

ချန်ရှီ : "မင်းရဲ့အာရုံကို စွဲဆောင်မိသွားမှာကို ကြောက်လို့ သစ်သားတွန်းလှည်းကို ကျွန်တော် မယူလာဘူး...ခင်ဗျားက လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ သစ်သားလှည်း မပါလာတော့ မကောင်းတော့ဘူး ကျွန်တော့်ရဲ့ ချက်ပြုတ်ရေး ကိရိယာအားလုံးက လှည်းထဲမှာ ရှိတယ်"

စီးထူဝမ်း: "စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ အိုးတွေ၊ အိုးတွေ ရှိတယ်...ငါ အလုပ်သွားဖို့ မကြာခဏ ဆိုသလို အပြင်ထွက်ရတယ် ဂုဏ်သရေရှိသူတွေ အတွက် သင်္ချိုင်းတွေ၊ အိမ်တွေကို ပြုပြင်ပေးရတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကိုလည်း ယူလာရတယ်... ဒါပေမဲ့ ပုပ်သိုးလွယ်တဲ့အတွက် အသားနဲ့ အသီးအရွက်တွေ မယူလာဘူး ထမင်းနဲ့ ဂျုံမှုန့်ပဲ ယူလာတယ်..."

ချန်ရှီလည်း သူ့နောက်က ဟန်ကုံးတောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆို၏။

"ဟေးကော် အမဲလိုက်သွားပြီး စားစရာ သွားရှာလိုက်... အစ်ကိုစီးထူဝမ်းနဲ့ ငါ တစ်ခုခု စားလိုက်ဦးမယ်"

ဟေးကော် မကျေနပ်ဖြင့် ဟောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ဟေးကော်သည် အလေးချိန် ကျင်းငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ် ရှိသော ကတိုးသမင်တစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်လျက် ပြန်လာခဲ့သည်။ အမွေးချွတ်ကာ အရေခွံကို ဖြတ်ထုတ်ရင်း ကျောက်တုံးကြီးပေါ်၌ သန့်စင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရွတ်နှင့် အသားများကို လှီးဖြတ်လေ၏။

ဟေးကော်သည် ကြက်သွန်နီနှင့် ကြက်သွန်ဖြူများကို ရှာဖွေကာ ချန်ရှီကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခေါ်ခဲ့သည်။

ချန်ရှီ: "အစ်ကိုစီး... ခင်ဗျား တရုတ်နံနံ စားလား ဟေးကော်က တောရိုင်းရေနံနံပင်ကို တွေ့လာတယ်.. အနံ့ပြင်းပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း အနံ့ရှိတယ် မစားဖူးတဲ့သူတွေက မသိ​လောက်ပေမယ့် အသားပေါ်က အသားညှီနံ့တွေကိုတော့ ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်..."

စီးထူဝမ်းက ပြုံးပြီး :"ငါက တစ်နှစ်ပတ်လုံး အပြင်ထွက်နေရတာ.. ဘာလို့ မစားရမှာလဲ နည်းနည်းလောက် ပေးပါ"

"ဟေးကော်! ရေများများထည့်... တရုတ်နံနံပင်နော်..."

ဟေးကော်က ပြန်ဖြေသည်။

စီတူးဝမ်သည် ချန်ရှီကို အနည်းငယ် သတိထား​နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မီးဖိုတစ်ခုတည်ဆောက်ရန်၊ ကျောက်မီးသွေး ရယူရန်နှင့် လေမှုတ်စက်ရွှေ့ရန် ရုပ်သေးကြီးကို သူက ထိန်းချုပ်​ပေးခဲ့သည်။ အိုးနှင့် တူများကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေး၏။

ဒါတောင် သူက ချန်ရှီရဲ့ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ မမေ့ဘဲ ချန်ရှီနဲ့ ၃ မီတာအကွာမှာသာ အမြဲနေခဲ့သည်။

ချန်ရှီရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးသည် နှစ်မီတာရှိကြောင်း သခင်​လေးထံမှ ကြားသိရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အမေကြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် သခင်လေးက ဤအချက်အလက်ကို နှစ်မီတာကနေ သုံးမီတာအထိ သို့မဟုတ် လေးမီတာအထိ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး ချန်ရှီရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက များစွာတိုးတက် ကောင်းမွန်လာကာ သူသည် ရွှေအမြုတေ နဝမအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုခဲ့သည်။

သူစိုးရိမ်သောကြောင့် အကွာအဝေးကို သုံးမီတာအထိ တိုးထားခဲ့သည်။

ချန်ရှီသည် သုံးမီတာ အကွာအဝေးသို့ ချဉ်းကပ်ပါက သူနောက်ဆုတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ချန်ရှီက သူ့ထံ တမင်တကာ သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ချဉ်းကပ်လာပါက သူသည် စွမ်းအင်ဗဟိုချက် ရုပ်သေးရဲ့ လက်ကို မြှောက်ရန် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ပစ်မည်။ ချန်ရှီဆီက ခြိမ်းခြောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားမိ​ပါက ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီသည်လည်း စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို မော့ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်နှင့်။ လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ မှော်လက်နက်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး အဆုံးမရှိ စွမ်းအားရှိသည်။ တစ်ချက်နှိပ်ရုံနဲ့ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားအောင် လုပ်နိုင်၏။

အကယ်၍သာ စစ်ပွဲအတွင်း ဖြစ်ခဲ့ပါက လူပန်ဂိုဏ်းသည် ကျိန်းသေပေါက် ကြီးပွားလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စစ်ပွဲမရှိပေ။ နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးများသာ ရှိနေကာ ဂိုဏ်းသည်လည်း ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော သေးငယ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်ပိုင် မှော်လက်နက် ရှိပြီး မက်မောဖွယ်ကောင်း၏။

မှော်လက်နက်တွေက ဈေးကြီးတယ်လေ။

လူပန်ဂိုဏ်းလို သေးငယ်သော ဂိုဏ်းမပြောနဲ့ ခရိုင်တစ်ခုတွင်ပင် ဝိညာဥ်တစ်သောင်းအလံလို မှော်လက်နက်ကို ပြုပြင်ရန် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

လူပန်ဂိုဏ်းက မှော်လက်နက်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် အတိတ်မှာ ဘုန်းကံကြီးခဲ့တယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါ၏။

ချန်ရှီသည် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ပေါ် တက်လာကာ ၎င်းကို ထိရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အနှီ ကြီးမားသော သတ္တဝါကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီဟာက ဘယ်လောက်ထိ ပြင်းထန်လဲ"

စီးထူဝမ်း :"ခွန်အားပေါင် သန်းပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ရှိတယ်.. လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ မြို့ရိုးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး နတ်ပြောင်းလဲခြင်း နယ်ကယ်က ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကိုလည်း ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် နတ်ဝိညာဥ်ကိုတော့ ကိုင်တွယ်လို့ မရဘူး... အရင်က နတ်ဝိညာဉ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း နိုင်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ​တော့ လူတစ်ယောက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့တာ... ဒီမှာရှိတဲ့ အဆောင်စာလုံး ဖွဲ့စည်းမှုတော်တော်များများက ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ဘူး လို့ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေဆီက ကြားခဲ့ရတယ်...ဘိုးဘေးတွေလည်း ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် မပြုပြင်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

စွမ်းအင်ဗဟိုချက်က အရပ်ရှည်လွန်းပြီး သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အံ့မခန်းပင်။ လုပ်ကြံမှုတစ်ခုသည် တောင်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို ကွဲသွားစေနိုင်ပြီး လူအများကို ကြောက်လန့်သွားစေနိုင်သည်။

စီးထူဝမ်းက တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဝင်ကြည့်လို့ရတယ် ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ဆီကို ​ပေသုံးဆယ်ထက် ပိုမကပ်ရဘူး"

ချန်ရှီလည်း သူ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာပြီး အထဲကို ဝင်သွားလိုက်သည်။ အဝေးက စီးထူဝမ်းက လှမ်းပြောပြသည်။

"ဗဟိုချက်ရဲ့ ဒီအဆောက်အဦးတွေက သာမန်လို့ထင်ရပေမယ့် တကယ်က အရမ်းခိုင်မာတယ်။ သစ်သားက ထူးဆန်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ သွေးတွေနဲ့ စိမ်ထားတာ... လူပန်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မြေခွန်အား အဆောင်လက်ဖွဲ့လို၊ ရွှမ်ဝူအဆောင်လက်ဖွဲ့ လိုမျိုး အဆောင်စာလုံးတွေ ဆွဲကြတယ်... ရွှေအမြုတေတွေလည်း ရှိတယ်"

သူသည် ချန်ရှီကို အခန်းများမှတဆင့် ခေါ်ဆောင်ကာ သွေးကြောများနှင့် ဆင်တူသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လူဦးခေါင်းအရွယ်အစားရှိ ရွှေအမြုတေကို ကြားဖြတ်ပြီး ချန်ရှီထံ လွှင့်တင်လိုက်သည်။

"ဒါက ငါတို့ဘိုးဘေးတွေဆီက ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ လူလုပ်ရွှေအမြုတေ အတုပဲ"

ချန်ရှီ ရွှေအမြုတေကို ပွေ့ဖက်​ကြည့်လိုက်တော့ ၎င်းပေါ်၌ ထူးဆန်းသော မျဉ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ရေးထွင်းထားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ မျဉ်းကြောင်းများသည် ရှုပ်ထွေးသော အဆောင်စာလုံး ပုံစံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထား၏။ ဒုတိယအလွှာတွင် ပိုရှုပ်ထွေးသော အဆောင်စာလုံး ပုံစံဖြင့် ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာပြင်ရှိကာ အခေါင်းပေါက်ရှိသော သတ္တုလိုင်းများ ရှိနေသေးသည်။

တူညီသော အပြင်အဆင်ဖြင့် အောက်တွင် အခေါင်းပေါက် အထပ်တစ်ထပ် ရှိသည်။ ချန်ရှီ စေ့စေ့ကြည့်နေစဥ် တတိယအလွှာအောက်တွင် စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအခေါင်းပေါက်​တွေပါ ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး စီးထူဝမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ရွှေအမြုတေအတုက ရွှေအမြုတေ အသွင်ပြောင်းခြင်းရဲ့ ကိုးကြိမ်မြောက်အထိ တုပထားတာ...သူ့ကိ ဖြန့်ကျက်ပြီးတာနဲ့ ဒီရွှေအမြုတေအတုက သယ်လာတဲ့ အပူက မင်းရဲ့ ရွှေအမြုတေ အဆင့်၉မှာပါတဲ့ အစွမ်းထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုများတယ်!"

ချန်ရှီသည်လည်း ရွှေအမြုတေ အတုမှာ ပါရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ခံစားနေရစဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဖန်တီးမှုပဲ"

သူသည် ရွှေအမြုတေအတုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းက လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် လွင့်ပျံနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

စီးထူဝမ်း : "စွမ်းအင်ဗဟိုချက်မှာ ရွှေအမြုတေ စုစုပေါင်း ၃၆လုံး ရှိတယ်... အဲဒါတွေက မရပ်မနား ပြေးနေတာ... စွမ်းအားပြည့် ပြေးနေရင် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို တစ်နာရီအတွင်း မိုင်တစ်ထောင် ပြေးနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ တစ်နာရီပဲ ပြေးနိုင်တယ်။"

ချန်ရှီ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

စီးထူဝမ်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျောက်မီးသွေးက အလုံအလောက် မရှိဘူးလေ... မိုင်တစ်ထောင် ပြေးပြီးရင် သိုလှောင်ထားတဲ့ ကျောက်မီးသွေးက မီးလောင်သွားပြီ ပြန်ဖြည့်ဖို့ လိုတယ်"

ချန်ရှီ : "စွမ်းအင်ဗဟိုချက်က အစွမ်းထက်တယ် ဒါပေမယ့် အားနည်းချက်တွေလည်း ရှိပုံရတယ်"

ချန်ရှီသည် သူနှင့်သတိမထားမိဘဲ နှစ်မီတာအောက်သာ ကွာဝေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စီးထူဝမ်း အံ့အားသင့်ခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချန်ရှီက မလှုပ်ရှားလာခဲ့ပေ။

သူက ခပ်မြန်မြန်ပဲ ခပ်ခွာခွာ ပြန်​နေကာ ပြောပြသည်။

"အမှန်ပဲ... ကျောက်မီးသွေးဝယ်ရုံက စရိတ်ကြီးတယ် ငါမင်းနဲ့သာ မဆက်ဆံရရင် ဒီတစ်ခါ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို ထုတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး ပြောချလိုက်သည်။

"ငါ အရမ်းကံကောင်းတာပဲ"

စီးထူဝမ်းလည်း သူဟာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတာကြောင့် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသလို ခံစားလာရ၏။

"မင်းပြန်သွားပြီး မယားနဲ့ ကလေးယူတော့... ပြီးရင် ပြန်လာ... ငါက အမေကြီးအတွက် လက်စားချေမယ်"

ချန်ရှီကတော့ ခေါင်းခါပြီး :"ကျွန်တော်က အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲရှိသေးတာ ကျွန်တော့်မှာ မျိုးရိုးမရှိသေးပါဘူး။"

စီးထူဝမ်းက မှုန်ကုပ်ကုပ်နဲ့ ပြန်ကြည့်နေပေမယ့် သူက လမ်းကို ဆက်လျှောက်သွားသေးသည်။

ချန်ရှီ: "အစ်ကိုစီးထူဝမ်း... ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ လူပန်ဂိုဏ်းက နံ့သာသခင်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံခဲ့တာ... သူက ကျွန်​တော့်ကြောင့် သေဆုံးသွားပေမယ့် ခင်ဗျား မသိသေးတာ ရှိတယ်"

"ငါသိပါတယ်.. မြို့ရိုးအုတ်မြစ်မှာ နတ်ဆိုး ပေါ်လာတယ်လို့ ငါကြားတော့ အဝေးကနေ ပြေးလာခဲ့တာ...အဲ့အချိန်မှာ မင်းသူ့ကို တိုက်ချပစ်တာ တွေ့လိုက်ရတာပဲ"

ချန်ရှီ အံ့ဩသွားသည်။

"ဘာလို့ ကျွန်​တော့်ကို မတားတာလဲ?"

"အဲဒီကောင်က သေထိုက်တယ်လေ...သူက သူ့ညီအစ်ကိုတွေကို ကြေးတိုင်အဖြစ် တကယ်သုံးသွားတယ်... ကြိုးတိုက် အကျဉ်းသားတွေကို အသုံးချလို့ရတာတောင် ပိုက်ဆံစုချင်နေတာ... အဆိုးဆုံးကတော့ ငွေပိုသုံးပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ယုံကြည်ရတဲ့ သူဌေးတချို့ကို ငှားလိုက်တယ်လေ... ဒီကောင်က ပိုက်ဆံမကုန်ချင်ဘူး သူ့ညီအစ်ကိုရဲ့ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး... မင်းမသတ်ရင် ငါ သူ့ကို ဓားနဲ့ခုတ်မယ်၊ ခြောက်ချက်တောင် ခုတ်ပစ်လိုက်မယ်... သူ့အရေကိုချွတ်ပြီး ရုပ်သေး ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီးတော့ လူတွေက သူ့ကို တံတွေးထွေးခံရအောင် လုပ်ပစ်မှာ!"

ချန်ရှီက ရယ်ပြီး။

"အစ်ကိုစီးထူက စိတ်ထား​ကောင်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ... အမေကြီးလို ပြည့်တန်ဆာ တစ်ယောက်အတွက် ငါ့ကိုသတ်ချင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်​တော့ပါဘူး"

"မင်းကို သူမအတွက် ငါသတ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး ငါ့သခင်အတွက်..."

စောဒကတက်နေစဉ် စီးထူဝမ်း မျက်နှာက နီမြန်းသွားသည်။ ချန်ရှီက ပြုံးပြီးပြော၏။

"ဟိုးရှေးရှေးကတည်းက အလှတရားရဲ့သွေးဆောင်မှုကို သူရဲကောင်းတွေက ခံနိုင်ရည်မရှိကြဘူး...ကျွန်တော် ယောက်ျားနဲ့မိန်းမကြားက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မသိပေမယ့် သဘောတရားကိုတော့ နားလည်ပါတယ်။ မိန်းမက ပြည့်တန်ဆာဖြစ်ပေမဲ့ လူတွေကို လှည့်စားပေမယ့် မိန်းကလေးတွေကို ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခိုင်းပြီး မိန်းကလေးတွေ အများကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်ပေမယ့် အစ်ကိုစီးထူက သူမကို သဘောကျပြီး လက်စားချေ​ပေးချင်တယ်... အစ်ကိုက တကယ့်သူရဲကောင်းပါ"

စီးထူဝမ်း မျက်နှာက ပို၍နီမြန်းလာသည်။

"မင်းရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် ငါမင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့အတွက် ကွမ်းရှန်းအဖွဲ့အစည်းမှာ တိုက်ပွဲခင်းကျင်းထားခဲ့တယ်... ဒါ့အပြင် မင်းတစ်ယောက်တည်းနော်...ငါလည်း တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်.. ငါ့ရဲ့နံပါတ်တွေကို အားကိုးပြီး မင်းကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ပြည့်တန်ဆာတွေအတွက် ငါ သတ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှီ သူ့ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်နေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခွေးဟောင်သံ တစ်ချက် ကြားလိုက်ရသည်။

စီးထူဝမ်း: "ဟေးကော်က အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီထင်တယ်.. အရင်စားရအောင်!"

"ဟုတ်တယ်... ဟေးကော် ကျွန်တော်တို့ကို ထမင်းလာစားခိုင်းနေတာ.."

သူတို့နှစ်ဦးသည် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ထဲက ထွက်လာကြသည်။ ဟေးကော်က အစားအသောက်နှင့် ဟင်းလျာများကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အဝတ်စများကို ချွတ်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆီမီးခိုးနံ့များကို ဆေးကြောရန် ထွ​က်သွားလေပြီ။

ချန်ရှီက စီးထူဝမ်းကို ထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

စီးထူဝမ်း: "ထမင်းချက်က စားပွဲ မခင်ပေးရသေးဘူး... စားပွဲမပါဘဲ ဘယ်လိုစားရမလဲ ခဏစောင့်"

ဟေးကေယ် ရေချိုးပြီး စားပွဲသို့ရောက်သောအခါ စီးထူဝမ်းက ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လာပြီး ချန်ရှီ အရင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုချန် ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး"

လူနှစ်ယောက် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီနဲ့ ဟေးကော်မှာ ဗိုက်ဆာနေပြီဖြစ်ပြီး မြန်မြန် စားနေသော်လည်း စီးထူဝမ်းကတော့ အလွန်နှေးကွေးစွာ စားနေသည်။ လူနှင့် ခွေးသည် ဗိုက်ပြည့်သွားပြီးတဲ့အထိ သူက ဖြည်းညှင်းစွာ စားသောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အစာစားချင်စိတ် ပြင်းပြလျက်ရှိသည်။

"ဗိုက်ပြည့်သွားကုန်ပြီလား?"

သူ အံ့သြသွားပြီး။

"မင်းတို့တွေက ဗိုက်ပြည့်နေပေမယ့်မထွက်သွားချင်သေးဘူးလား... ဗိုက်ပြည့်နေရင်လည်း အရင်သွားကြ ငါ့ကိုမစောင့်နဲ့ ငါက ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စားတတ်တယ်"

ချန်ရှီက စိတ်ရှုက်စွာဖြင့် :"မတိုက်တော့ဘူးလား?"

စီးထူဝမ်းက နှာချေလိုက်ပြီး တရုတ်နံနံတစ်ပင်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲထည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မတိုက်တော့ဘူး... ယွိတူးက အမြန်ဆုံး ထွက်သွားကြ! ငါ့မှာ ပြည့်တန်ဆာတွေအတွက် လူသတ်တတ်တဲ့ အလေ့အထမရှိဘူး"

ချန်ရှီ: "အမေကြီးက ခင်ဗျားရဲ့သခင်မ မဟုတ်ဘူးလား.. သူ့အတွက် လက်စားချေချင်​နေတာလို့ ကျွန်တော်က ထင်ထားတာ"

"ဖူး!"

စီးထူဝမ်းရဲ့ မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး :"သူမနဲ့ ခဏခဏ အိပ်လိုက်တာက သခင်မ ဖြစ်သွားရောလား? ဒါဆို ငါ့မှာ သခင်မတွေ များလွန်းနေပြီဟ! သခင်လေး​ကြောင့် ငါလာခဲ့တာ သူ့အတွက် မဟုတ်ဘူး ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေနဲ့"

ချန်ရှီ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတဲ့လူပဲ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မသတ်​တော့ဘူး"

စီးထူဝမ်း : "မင်းကငါ့ကို မသတ်​တော့ဘူး ဟုတ်လား? မင်းငါ့ကို မရိုက်နိုင်ပါဘူး မင်းမှာ ဖျက်ဆီးလို့မရတဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ရှိရင်တောင်မှ ငါ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်မယ်... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်က မှော်စွမ်းအင် အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်!"

ချန်ရှီက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို အရင်အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားပါဦး..."

စီးထူဝမ်းသည် လူပန်ဂိုဏ်း၏ ရတနာ စွမ်းအားကို မြင်စေလိုသောကြောင့် ချက်ချင်း ခုန်တက်လာပြီး အမြင့်ဆယ့်နှစ်ပေရှိသော စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ နဖူးပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူက နန်းဆောင်ထဲမှာ ရပ်ပြီး စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို ရွှေ့ခိုင်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် စွမ်းအင်ဗဟိုချက် တစ်ဝိုက်တွင် ထီးဆောင်းထားသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အမျိုးမျိုးသော ရွှေကိုယ်ထည်များ၊ ရွှေခေါင်းလောင်းများ၊ သန်မာသောလူများနှင့် တခြား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆရာများက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်ရန် ရွှေထီးကိုဖွင့်ထားကဲ့သို့ပင်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်ရုပ်သေးမျးသည် ကျောက်မီးသွေးကို အဆောတလျင် တွန်းထုတ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရွှေအမြုတေအတု ၃၆ လုံးကလည်း လှုပ်ယမ်းပြီး အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုထဲက ရွှေ့သွားသည်။

စီးထူဝမ်းက သူ့လက်သီးကို လွှဲလိုက်တဲ့အခါ အရပ်က တစ်ဆယ့်နှစ်ပေ သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးပေရှိတဲ့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက် ရုပ်သေးကြီးက သူ့လက်သီးကို လှုပ်လိုက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံနဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေသည်။

အခြေတည်ဝိညာဥ် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖန်တီးထားသော မှော်စွမ်းအင်များပင် ပစ်မှတ်အနီးသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်မီ မိုးကြိုးပစ်ချက်ကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။ ရွှေအမြုတေနဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ထုတ်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိမည်မဟုတ်။ ထုတ်လိုက်တာနဲ့ မိုးကြိုးပစ်လို့ သေကြလိမ့်မည်။

ဒီလို မိုးကြိုးပစ်ရင် ဝိညာဉ်တောင် ဒဏ်ရာရသွားမှာ ဖြစ်သည်။ ခြစ်ရာလေးတစ်ခုပဲ ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ မသေရင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရမှာပင်။ အခုအချိန်မှာ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်က အနန္တတန်ခိုးကို ချုပ်ကိုင်ထားသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနှင့် တူ​ပေသည်။ စီးထူဝမ်း ရှိနေရာက နတ်ကွန်းရှိရာ မဏ္ဍပ်ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က နတ်သန္ဓေသားဖြစ်သည်။

သူသည် လက်သွက်ပြီး အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ကာ တကယ့်ကို ထိပ်တန်း လက်မှူပညာရှင် တစ်ယောက်လိုပင်။

စီးထူဝမ်းက စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို တိုက်တွန်းနေသလို ရုတ်တရက် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ အခန်းတံခါးတွေက ကျယ်ကျယ် ပွင့်လာပြီး သွေးထွက်သံယို ပါးစပ်တွေ ဖြစ်သွားသည်။ ဆယ်ပေကျော်ရှည်သော နီရဲရဲလျှာများက စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ပါးစပ်ကြီးများထဲမှ ပျံထွက်သွားသည်။

ချက်ချင်းတွင် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်သည် စီးထူဝမ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်းက အသွေးအသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြီးမားသော နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖန်တီးမှု ရတနာစာအုပ်၊ သရဲခြောက်တဲ့အိမ် အဆောင်လက်ဖွဲ့!

ချန်ရှီကို စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ရဲ့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းက အိမ်ထဲကို ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပင်။ သို့သော် စီးထူဝမ်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ လူပန်ဂိုဏ်းရဲ့ သရဲခြောက်တဲ့အိမ်ကြီး အဖြစ်သို့ အသက်သွင်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။