ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ထာဝရ အနားယူလိုက်စမ်း

ချီလန်သည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသနှောသော အသံဖြင့် တင်လျှောက်ရင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အောက်ဘက်က သိုင်းနယ်မြေမှာ ဖန်တိုင်းပြည်ရဲ့ မြို့တော် တစ်ညအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ လူသန်းပေါင်းများစွာရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်"

ထိုသတင်းသည် လူသားများ၏ နှလုံးသားကို တူဖြင့်ထုလိုက်သကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဘာ..."

ဝိညာဉ်ရတနာနန်းတော်ရှေ့တွင် လန့်ကော် ၏ မျက်လုံးများ အသက်မဲ့သွား၍ နောက်သို့ ယိုင်သွားကာ မျက်လုံးများမှ သွေးစက်များ စီးကျလာပြီး လဲကျသွားသည်။ ကောင်းကင်နယ်မြေရှိ လူတိုင်း မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ..."

နတ်ဘုရား အရုဏ်ဦး ဧကရီ၏ မေးခွန်း နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မနေ့ညက မိုးကောင်းကင်မှာ ဒေါင်းနက်ကြီးတစ်ကောင် ပျံဝဲနေတာကို လူထောင်ပေါင်းများစွာ တွေ့ခဲ့ကြတယ်"

ချီလန်က ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်၏။

"ဘာ"

မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက ထာဝရပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထံ စုဆုံသွားသည်။ အမှန်တကယ်၌ လူတိုင်း ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သိထားကြပြီး အထူးသဖြင့် ယဲ့တော်ဝင်မိသားစုက အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်စဉ်ခေတ်၌ သူသည် ကြိုတင်အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ စိတ်တိုင်းကျ ဆင်းသက်လာကာ သတ်ဖြတ်ဝါးမျိုလေ့ရှိသည်။ အရုဏ်တက် နတ်ဧကရီ နန်းတက်ပြီးသောအခါ သူမသည် တော်ဝင်အမိန့် ထုတ်ပြန်ခဲ့ကာ အောက်ဘုံများတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်လျှင် မည်သူမဆို မည်မျှပင် ဝေးကွာပါစေ၊ ကိုယ်တိုင် တရားခံကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လက်စားချေမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဤအမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ပြီးနောက် အောက်ပိုင်းနယ်​မြေများသည် အမှန်တကယ်ပင် ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးသည် နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သဖြင့် သူမ၏ မေတ္တာတရားကို လူတိုင်း သိနားလည်ကြသည်။ သို့သော် ဤဖြစ်ရပ်သည် ကြိုတင်ကြံစည်ထားသော ရန်စမှုတစ်ခုဟု ထင်ရပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြင်နာပြီး ရိုးသားသော နတ်ဆိုးမိတ်ဆွေများဟု ဆက်လက် မှတ်ယူနေပါက မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများပင် သင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ထလာပေလိမ့်မည်။

"ဝိညာဉ်တစ်သန်းတောင်"

ယွမ်ရှောင်၏ နှလုံးခုန်သံ ရပ်တန့်သွားမတတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ၏စိတ်သည် ဒေါသလှိုင်းလုံးများအကြား နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဘုန်း

တစ်ခဏအတွင်း၊ ကောင်းကင်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးနီရောင် မိုးကြိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်ကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"သက်သေမရှိဘဲ၊ မလုပ်...."

တားမြစ်ချင်သူများရှိသော်လည်း စကားမဆုံးမီမှာပင် သူတို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးနီရောင် မိုးကြိုးတစ်ချက်အောက်တွင် အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်အရာရှိများနှင့် နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

နတ်ဧကရီသည် ဒေါင်းနတ်ဆိုး၏ အထက်တွင် ပေါ်လာသည်။

" ဝိညာဉ်တစ်သန်းလက်ဆောင်ကို ကြိုက်ရဲ့လား"

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ရူးသွပ်နေဟန်ဖြင့် ရန်စပြီး တောင်ပံများကို ခတ်ရင်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကောင်းကင်မှ ကျားအစင်းများသဏ္ဍာန် ခြယ်သထားသော ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းက ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာကာ မိုးကြိုးစွမ်းအားဖြင့် တုန်ခါနေရင်း တောင်ပေါင်းတစ်သန်း၏ အလေးချိန်မျိုးဖြင့် ဒေါင်းနက်ကြီးပေါ်သို့ ထုချလိုက်သည်။

"မင်း"

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားကာ မောက်မာဝံ့ကြွားသော အသွင်က ခေါင်းလောင်း၏ ဖိအားအောက်တွင် တောင်ပံများ ကျိုးကြေပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ ပုံပျက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှဖြင့် အဆုံးမဟုတ်သေးဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းသည် သူ့ကို မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် ကွန်ရက်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

ဘုန်း

ကောင်းကင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားကာ ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းသည် ခေါင်းလောင်းအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး အမည်းရောင် အတောင်များသာ အပြင်သို့ ထွက်နေသည်။ ခေါင်းလောင်းအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးများနှင့် မီးတောက်များက ဒေါင်းကို ဒယ်အိုးထဲ ထည့်ချက်နေသကဲ့သို့ လောင်မြိုက်နေသဖြင့် ယခင်ဒဏ်ရာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

"နတ်ဧကရီ မင်း မဆင်မခြင်လုပ်ရဲလား"

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။ ခေါင်းလောင်းသည် သူ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် တုန်ခါနေပြီး လွတ်မြောက်လာတော့မည် လက္ခဏာများ ပြနေသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ထိုအချိန်တွင် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းများ ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ချန်ရီသည် ခေါင်းလောင်းအနောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ ပေတစ်ရာကျော်ရှည်သော သွေးနီရောင် မိုးကြိုးလက်တစ်ဖက်ကို ဖန်ဆင်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ကို ပင် ဖုံးအုပ်လုမတတ်ပင်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မိုးကြိုးများ တောက်ပနေပြီး မျက်နှာတွင် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေကာ ထိုလက်ကြီးဖြင့် ဒေါင်းနက်၏ အမြီးအတောင်များထဲမှ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း"

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

"အရှင်မ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စဉ်းစားတော်မူပါ။ ပြန်လည်စဉ်းစားဖို့ အချိန်ရှိပါသေးတယ်"

မဟာကျောင်းတော် သူတော်စင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တားမြစ်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် လူတွေ ထပ်သေလိမ့်မယ်"

သို့သော် အရေခြုံများ၏ တောင်းပန်သံများ မဆုံးခင်မှာပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ယုတ်မာတဲ့ နတ်ဆိုးကို သုတ်သင်ပစ်"

"သတ် သတ် သတ်"

"နတ်ဧကရီ"

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ သတိပေး အော်ဟစ်သံသည် ရှေးဦးခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများစွာအောက်တွင် သူမသည် နတ်ဘုရားမကဲ့သို့ အရာရာကို လျစ်လျူရှုကာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဘန်း

သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားကာ

သွေးနီရောင် မိုးကြိုးလက်သည် သွေးစွန်းနေသော ဒေါင်းတောင်ကို အတင်း ဆွဲနုတ်လိုက်သည်။ ဤအဖြစ်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ မဟာကျောင်းတော် သူတော်စင် သွေးအန်သွားကာ လူအုပ်အကြား၌ အေးစက်သော ရယ်သံများ၊ မင်သက် ငြိမ်သက်မှုများနှင့် ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်သံများ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဟား... ဟား... ဟား..."

နာကျင်မှု ဝေဒနာများကြားတွင် ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ရယ်မောနေပြီး ရိုင်းစိုင်းကာ ချုပ်တည်းမှုမရှိပေ။ အရုဏ်တက် နတ်ဧကရီက နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားကာ သွေးနီရောင် မိုးကြိုးလက်သည် အမြီးတောင်များကို လက်တစ်ဆုပ် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သွေးများ တရစပ် ပန်းထွက်နေပြီး အမြှီးမှ ဒေါင်းမွေး ကိုးဆယ့်ကိုးချောင်းစလုံး ဆက်တိုက် ဆွဲနုတ်ခံလိုက်ရသောအခါ ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်နေခဲ့သော ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အဆုံးတွင် အော်ဟစ် ငိုယိုခြင်းသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး နာကျင်ခံစားနေရသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်၏ အခြေအနေသည် လူအများ ဘဝတစ်သက်တာ မှတ်မိနေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူက နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ငါးပါးထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရပြီး ကြက်တစ်ကောင်လို အမွှေးနှုတ်ခံနေရသည်။

မဟာကျောင်းတော် သူတော်စင် အပါအဝင် အင်မော်တယ်ပြည်ထောင်၏ အရာရှိများသည် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ဦးခေါင်းများမှာ ချွေးစေးများဖြင့် မူးဝေနေ၍ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်ကာ လက်ချောင်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေသည်။

"သွားပြီ။ လုံးဝ အဆုံးသတ်ပြီ"

မဟာကျောင်းတော် သူတော်စင်၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးသွားပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှိပ်စက်ခံနေရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မေ့လဲလုနီးပါးပင်။

ဘန်း

သွေးရောင်မျက်လုံးနှင့် ခန့်ညားလှပသော နောက်ဆုံး အတောင်ကို နတ်ဧကရီက ရက်စက်စွာ ဆွဲနုတ်လိုက်သောအခါ ထိုအချိန်မှစ၍ ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ခေါင်းပြောင်ငှက်တစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်သွားသည်။ ရှေးဦးခေါင်းလောင်း တစ်ဖက်ဟလာပြီး သွေးနီရောင် မိုးကြိုးလက်က အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ကာ ဒေါင်းနက်၏ ရှည်လျားသော လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်၍ အကြမ်းပတမ်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် မီးကျွမ်းနေပြီး မျက်လုံးများ ကြောင်စီစီနှင့် တောင်ပံများ ကျိုးကြေ၍ ခြေထောက်များ ကြေမွနေသည်။

"ဟား ဟား မင်းက အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒါပေမယ့် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ လူသားတွေက များသောအားဖြင့် သူရဲဘောကြောင်ပြီး အသုံးမကျတဲ့သူတွေပဲ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်းက ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟား ဟား ဟား..."

ဆိုးရွားသော အခြေအနေကြားတွင် ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် အေးစက်စက် ရယ်မောနေဆဲဖြစ်သည်။

ဘုန်း

နောက်ထပ် ဧရာမ မိုးကြိုးလက်တစ်ခုက ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြန်သည်။ ကြီးမားသော မိုးကြိုးလက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် နဂါးဝတ်ရုံဝတ် နတ်ဧကရီ၏ သွေးနီရောင် ဆံနွယ်များ လှပစွာ လွင့်ပျံနေပြီး ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးအရောင်အဝါမျိုး တောက်ပနေသည်။

"ငါ ထမ်းနိုင်မလားဆိုတာ မင်း ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

စကားအဆုံးတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများက ရက်စက်စွာ ကျဥ်းမြောင်းလာခဲ့၏။

"အရှင်မ မဟုတ်ဘူး"

မဟာကျောင်းတော် သူတော်စင်က ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ဦးခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်နေသော်လည်း ကောင်းကင်နယ်မြေအတွက်လား သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးအတွက်လား မည်သူမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိချေ။ ထိုအချိန်၌ နတ်ဧကရီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြုံးဝါး၍ မိုးကြိုးလက်နှစ်ဖက်လုံးသည် ဒေါင်းနက်၏ လည်ပင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။

"အင်အားကြီးသူသာ ရှင်သန်နိုင်တယ်။ အင်အားကြီးသူသာ ကြီးပွားနိုင်တယ်။ ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေက ဘယ်တော့မှ ပျက်စီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒေါင်းနက်သည် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ စိတ်လွတ်သွားဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း မိုးကြိုးလက်နှစ်ဖက်က ရက်စက်စွာ ဆောင့်ဆွဲလိုက်ရာ နောက်ဆုံးစကား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ဒေါင်းနတ်ဆိုးကို ထိုမိုးကြိုးလက်များက ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးလိုက်သောအခါ လေပြွန်၊ အစာပြွန်၊ နှင့် ကျောရိုးများအားလုံး ဦးခေါင်းနှင့်အတူ ပါလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကင်းကွာသွားခဲ့သည်။ သွေးများ နေရာအနှံ့ ရဲရဲနီသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကာအကွယ်ကို စိုရွှဲသွားစေပြီး မီးလောင်ကျွမ်းသွားသဖြင့် တရှဲရှဲမြည်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကောင်းကင်အထက်တွင် အရုဏ်တက် နတ်ဧကရီ၏ မိုးကြိုးလက်တစ်ဖက်က ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်က နတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို ဆွဲလျက် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်စွာ အားပေးနေကြသည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ နတ်ဧကရီ၊ ထာဝရ အသက်ရှည်ပါစေ"

ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော အသံလှိုင်းများသည် နယ်မြေတစ်ခွင်လုံး ထပ်ခါထပ်ခါ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကောင်းကင်နယ်မြေ အစီအရင်အောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက မျက်နှာများ တောက်ပနေ၍ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် မျက်ရည်များ ဝဲလျက် လက်သီးဆုပ်ကာ နတ်ဧကရီအတွက် အမြင့်ဆုံး အသံထုတ်ကာ အော်ဟစ်နေခဲ့ကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် လူသားမျိုးနွယ်သမိုင်း မှတ်တမ်းများအတွက် အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို သူမ၏အပြစ်ပေးခြင်းက မှတ်သားဖွယ်ဖြစ်ကာ သမိုင်းတွင် မေ့ဖျောက်မရသော အမှတ်အသားအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

"ခေတ်တစ်ခေတ်တွင် တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းသော နတ်ဘုရားမ၊ သူမ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာနုဘော် ပြိုင်ဘက်ကင်းပါစေ"

တက်ကြွထက်သန်သော အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်နယ်မြေတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေစဥ် နတ်ဆိုး သန်းပေါင်းများစွာက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူသားများ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်နေကြပြီး မတရားခံရသော ဝိညာဉ်တစ်သန်းအတွက် တရားမျှတမှုအတွက် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးကို ချက်ချင်း လက်စားမချေလျှင် အမုန်းတရားသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မေ့ဖျောက်ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

"ညီမလေး၊ အဘိုး..."

လန့်ကော်သည် မြေကြီး၌ ဒူးထောက်ကာ ကိုးဆယ့်ကိုးချောင်းသော အတောင်များအတွင်းမှ ဝိညာဥ်များ ဘဝသစ်ဝင်စားရန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေသည်။ ထိုမျက်ရည်များသည် နတ်ဆိုးများအပေါ် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပို၍ နက်နဲသော အဓိပ္ပါယ်ပင်။

ဤဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးသည် လူသားမျိုးနွယ်စု ရှုံးနိမ့်ပြီးကတည်းက ကြုံတွေ့နေရသော ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး မမြင်ကွယ်ရာတွင် နောက်ထပ် လူပေါင်းများစွာ သတ်ဖြတ်ဝါးမျိုခံနေရ၏။ ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် လူသားအားလုံးသည် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို အမှန်တကယ် ဆန့်ကျင်သော သူတို့၏ မီးရှူးတန်ဆောင်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သိနားလည်သွားကြသည်။ သူတို့က နတ်ဧကရီကို ထာဝရဟု ထင်မှတ်မှားရလောက်အောင် ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်သွားပြီးကာ သူတို့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ လုံးဝ မေ့ပျောက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အရှင်မ နတ်ဧကရီ"

လူထုသည် သူတို့၏ ထက်သန်သော အော်ဟစ်သံများကို ဆက်လက်ကြွေးကြော်နေဆဲပင်။

"ယွမ်ရှောင်"

နတ်ဧကရီသည် ရုတ်တရက် ဦးခေါင်းကို ငုံ့ကာ ကျယ်ပြန့်သော လူအုပ်ကြီးအကြားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ မိုးကြိုးလက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှတ်ချလိုက်သောအခါ ဒေါင်းတစ်ကောင်၏ဦးခေါင်းပြတ် နှင့် ဧရာမ အလောင်းကြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကာ ယွမ်ရှောင်၏ မျက်စိရှေ့ လမ်းပေါ်တွင် ဘုန်းခနဲ မြည်ဟီးသွားလေသည်။