အန္တိမရတနာ၊ အခြေတည်ဝိညာဉ်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်း

ကြယ်ခုနစ်စင်း၏စကားများကိုကြားပြီးသောအခါ အစီအရင်ထဲရှိ လူများကြားထဲတွင် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စင်မြင့်သခင်ဟောင်တုန်းပိုင်က ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။

ထို့နောက် အသံလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဓားချီ၏အသံသည် အုတ်အုတ်သောင်းသောင်းဖြစ်နေသောလူအုပ်ကို တိတိဆိတ်သွားစေလျက် လူတိုင်းအပေါ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

“လူတိုင်းပဲ၊ ဒါတွေက နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားလုံးတွေပဲ။ သူတို့ဆီကအလှည့်စားမခံနဲ့”

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ဟောင်တုန်းပိုင်၏အကြည့်မှာ ချက်ချင်း စူးရှလာခဲ့သည်။

သူသည် အစီအရင်အပြင်ဘက်ရှိ ကြယ်ခုနစ်စင်းကိုကြည့်ကာ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ငါမမှားဘူးဆိုရင် မင်းကမင်းရဲ့ သက်တမ်းတစ်ခုတည်းအတွက် မင်းရဲ့ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ ကြယ်ခုနစ်စင်းပဲဖြစ်ရမယ်။ ဟုတ်တယ်မလား?

ရွှေအမြုတေအဆင့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကမင်းရဲ့ဂိုဏ်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရင်း သာယာနေခဲ့တယ်။ အဆုံးမှာတော့ မင်းကမင်းရဲ့ ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ကျေးဇူးမဆပ်ရုံတင်မကဘဲ မင်းက နတ်ဆိုးနဲ့တောင် ပေါင်းကြံလိုက်သေးတယ်။ မင်းနဲ့ ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ တိရိစ္ဆာန်တွေကြားကမဖြစ်မနေကွာခြားချက်ကဘာလဲ?”

ဤစကားလုံးများသည် ကြယ်ခုနစ်စင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို မယှဉ်သာအောင်ပြောင်းလဲ‌စေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူ၏မျက်လုံးထဲရှိ အစိမ်းရောင်အလင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

“ကောင်း‌တယ် သိပ်ကောင်းတယ်။ ဟောင်တုန်းပိုင် ကြည့်ရတာ မင်းကငါတို့နဲ့သေသည်အထိတိုက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပုံပဲ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မင်းရဲ့ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့် ဘယ်လောက်ကြာကြာခံမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”

သို့နှင့် သူသည် သူ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

ဘွန်း!

အစိမ်းရင့်ရောင်နတ်ဆိုးမီးတောက်ခုနစ်ခုသည် ရေတစ်သောင်ဓားတည်ဆောက်ခြင်းဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး လာနေခဲ့သည်။

ချီ! ချီ! ချီ! ချီ!

အစီအရင်၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် များစွာသောမြူထူများ မြင့်တက်လာသည်။

အစိမ်းရင့်ရောင်နတ်ဆိုးမီးတောက်များသည် လျင်မြန်စွာပင် ချေဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ကြယ်ခုနစ်စင်း၏အကြည့်ကို အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လွှဲလိုက်သည်။

ဖျော့တော့တော့မီးတောက်များ တောက်လောင်လျက်ရှိသည့် ပေပေါင်းရာချီရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် မြွေတစ်ကောင်သည် အစီအရင်ဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် သူသည် အခြားသူများဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောရန်လည်း မမေ့ခဲ့ပေ။

“လူတိုင်းပဲ မင်းတို့အခုမတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ဘယ်အချိန်သွားကြမှာလဲ?”

သူ၏စကားများကိုကြားကာ ရှီဖေးယန်နှင့် တခြားသူများသည်လည်း သူတို့၏ နတ်ဆိုးရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

မကြာမီပင် များစွာသော မီးတောက်များသည် တစ်သောင်းဓားအစီအရင်ပေါ်တွင် မြင့်တက်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားသည်။

တစ်သောင်းဓားအစီအရင်၏စွမ်းအားများသည် ကြီးမားစွာတော့ မလျော့ပါးသွားသေးပေ။

ဤအရှိန်နှင့်သာဆိုလျှင် ကြယ်ခုနစ်စင်းနှင့် တခြားသူများ လအနည်းငယ်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်လျှင်တောင်မှ သူတို့သည် တစ်သောင်းဓားအစီအရင်ကို အမှန်တကယ် မဖျက်စီးနိုင်လောက်သေးပေ။

ကြယ်ခုနစ်စင်းနှင့် အခြားသူများသည် ဒုက္ခရောက်နေကြောင်းခံစားလိုက်ရာ သူတို့၏နောက်သို့ အကူအညီတောင်းရန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏နောက်တွင်ရှိသည်မှာ ဒေါသဖြစ်နေသော နတ်ဆိုးမီးတောက်များနှင့် ကြီးမားသော ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘွန်း! ဘွန်း ဘွန်း!

မလိုအပ်သောစကားများမပါဘဲ နတ်ဆိုးမီးတောက်များတောက်လောင်နေသည့် ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် ကြီးမားသည့် ဦးခေါင်းခွံထံမှ ပျံထွက်လာကြပြီး တစ်သောင်းဓားအစီအရင်ဆီသို့ ဝင်တိုက်လိုက်ကြသည်။

ဂျိန်း--

ကြယ်ခုနစ်စင်းနှင့် အခြားသူများ မည်မျှပင်တိုက်ခိုက်ပါစေ တစ်သောင်းဓားအစီအရင်သည် ချက်ချင်းမှေးမှိန်သွားအောင် အရမ်းပြောင်းလဲမသွားပေ။

အစီအရင်ထဲတွင် မြူးထူးပျော်ပါးကာ ရောယှက်နေသည့် ဓားချီများသည် ကြီးမားစွာ ဖျက်စီးခံလိုက်ရသည်။

မကြာသေးခင်နှစ်များကမှ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့‌ ရောက်ရှိထားသော ဟောင်တုန်းပိုင်၊ အကြီးအကဲမီးလျှံနှင့် ဟွားမန်ရုံတို့သည် သူတို့၏ နှလုံသားများနစ်မြုပ်သကဲသို့ မွန်းကျပ်နေသလို ခံစားရသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူတို့သည် ကြယ်ခုနစ်စင်းနှင့် အခြားသူများကို ရင်ဆိုင်ရပါက ဤမျှကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဓိကပြဿနာမှာ သူတို့နောက်တွင်ရှိသည့် အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

အခြားအဖွဲ့များမှ အမှတ်မထင်တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူတို့၏အစီအရင်ဆီသို့ အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားများ သယ်ဆောင်လာနိုင်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ပင် ဒုက္ခပေးလျက်ရှိသည်။

ဆက်ရလျှင် တစ်သောင်းဓားအစီအရင်မှာ ပျက်စီးရန် သိပ်ကြာမည်မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်ရှိ မည်သူမှ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဘွန်း!

ထိုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးပိုင်ခန်းမမှ ပြန်ထွက်လာသည့် ကုယွဲ့ဖန်းသည် မိုးပြာရောင်ဓားဖြင့် ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် မိုးပြာရောင်ဓားသည် သမုဒ္ဒရာတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲနေဟန်တူကာ ကျယ်ပြောပြီး ချယ်လှယ်နိုင်သော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လျက်ရှိသည်။

“ဟမ်...?”

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကြီးမားသောဦးခေါင်းခွံထဲရှိ သွေးအရှင်မှာ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

“ဒါကအမှန်တကယ် ရတနာတစ်ခုပဲ။ ဒီလို မထင်မရှား နေရာမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ ကြည့်ရတာ ဒီကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်က ထူးခြားတဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ရှိခဲ့ပုံပေါ်တယ်။

မင်းကငါ့ကို ရတနာစစ်စစ်တစ်ခုတည်းနဲ့ တားချင်တာလား?

ငါတော့ မင်းအရမ်းအတွေ့အကြုံမရှိသေးဘူးလို့ပဲ ပြောနိုင်မယ်”

သွေးအရှင် ရည်ညွှန်းနေသည့် ရတနာစစ်စစ်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ဓမ္မရတနာ ဖြစ်သည်။

သာမန်ဓမ္မရတနာများနှင့် ခွဲထားရန်အနေဖြင့် ၎င်းကို ဓမ္မရတနာစစ်စစ်ဟုခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းဟာ ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်မလဲဆိုတ ငါကြည့်စမ်းပါရစေ”

သို့နှင့် နတ်ဆိုးမီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်နေသည့် အရိုးခေါင်းများသည် နောက်တစ်ကြိမ် တစ်သောင်းဓားအစီအရင်သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

၎င်းကိုမြင်ကာ အန္တိမ ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကုယွဲ့ဖန်းသည် အပြာရောင်ပင်လယ်မိုးပြာနဂါးဓားကို အလွန်ကျယ်ပြန့်‌သောခွန်အားတစ်ခုဖြင့်ပေါက်ကွဲလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အပြာရောင်ပင်လယ်မိုးပြာနဂါးဓားဆီမှ ချက်ချင်းပင် ကြိမ်နှုန်းမြည်သံတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် နဂါးပြာပုံစံဓားအစင်းကြောင်းများသည် လျင်မြန်စွာပင် ဦးခေါင်းခွံများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဘန်း! ဘန်း! ဘန်း! ဘန်း!

ပေါက်ကွဲသည့် အသံများ လေထဲတွင် တရစပ် ဖြစ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကုယွဲ့ဖန်း၊ ဟောင်တုန်းပိုင်နှင့် တခြားသူများသည် စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းမချနိုင်သေးပေ။

သွေးအရှင်၏ အမှတ်မထင်တိုက်ခိုက်မှုများကိုရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပဉ္စမအဆင့်ဓမ္မရတနာ၏ အကူအညီနှင့်တောင်မှ သူတို့သည် အခွင့်သာမှုမရှိသေးဆဲဖြစ်သည်။

***