မျက်နှာချင်းဆိုင် စိန်ခေါ်ခြင်း

ဤမှော်အစွမ်းကို အစကတော့ လုရွှမ်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာ သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းကို ကြိုတင် သုံးနေရပြီ။ အခု မသုံးရင်လည်း တစ်ဖက်လူဆီမှာ နှိမ့်ချခံရလိမ့်မည်။

သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးတာနဲ့ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားသိုင်းပညာကလည်း ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်လာသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ချွဲပျစ်သော အရည်တစ်ခုလို လှုပ်ရှားသွားသည်။

နဂါးလေးလည်း ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုခုထဲ နစ်မြုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူရဲ့ နတ်နဂါးစွမ်းရည်သည် ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိမ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ရွှေ့ဖို့ ကြိုးစားတော့လည်း အရင်ကလို ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"ဓားကို သတိထားစမ်း!"

ထန်ဝူက မာနကြီးတဲ့ အရိပ်အယောင်နဲ့ အော်လိုက်လေသည်။

"ဟမ့်!"

ဒီအခြေအနေက ကိုယ့်ကိုကိုယ် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဆက်လက် ဖော်ပြနိုင်ပုံပေါ် မူတည်ပါသည်။ ဒါကို နတ်နဂါးက သူ့ကို အထင်သေးနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ပြစ်ဒဏ်ကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထန်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အာကာသထဲတွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကူးခတ်နေသော ငါးတစ်ကောင်နှင့် တူလာသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ရေကူးပြီးနောက်မှာ အာကာသထဲမှာ လုံးဝ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နဂါးလေးရဲ့ အနောက်တွင် မီးပွားတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ နဂါးလေးရဲ့ လက်မောင်းသည် ဓားကိုပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ပြီး လက်မောင်းပေါ်သာ ခုတ်ထစ်ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးလေးက သူ့ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ တစ်ဖန် နောက်ထပ် ဓားတစ်ချောင်း ထွက်လာပေမယ့် ခြေရာလက်ရာက မရှိပေ။

လူတိုင်း ပဟေဌိ ဖြစ်ကုန်သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဓားသိုင်းမျိုးလဲ?"

"အစ်ကိုထန် ဒါက ဘယ်လိုဓားသိုင်းလဲ"

စုန့်ချင်ရှန်းသည် သူ့မျက်လုံးထဲမှ သံသယအရိပ်အမြွက်နဲ့ မေးလိုက်သည်။ ဤဓားသိုင်းထဲက ချို့ယွင်းချက် တစ်စုံတစ်ရာကို သူမမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။

ထန်ရှိုးဝမ်ရဲ့ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး။

"ဒါက ငါတို့ ထန်မိသားစုရဲ့ သဘာဝအတိုင်း လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းလေ...ထန်ဝူ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်နိုင်မယ်လို့တောင် ငါ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး"

ယွမ်ရှောက်က ညင်သာစွာ အော်ဟစ်လာသည်။

"အစ်ကိုထန် ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ မင်း ဒီဓားရေးနည်းကို အရင်က မမြင်ဖူးမှာတောင် မဟုတ်လောက်ဘူး..."

စုန့်ချင်ရှန်း: "အိုး အစ်ကိုယွမ်ရှောက် သိလား?"

"ဟေး ငါတို့အစ်ကိုထန်ရဲ့ စရိုက်ကို တွေးကြည့်လိုက်ရင် သူက ဒီလိုဓားသိုင်းကို သိထားရင်တောင် ငါတို့ရှေ့မှာ ပြမှာမဟုတ်ဘူးလေ.."

ထန်ရှိုးဝမ်ရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်လာပြီး ယွမ်ရှောက်ကို ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ငြင်းခုံခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ထန်ဝူရဲ့ ရုပ်ပုံကိုသာ နားမလည်နိုင်အောင် အဖန်ဖန် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"လုရွှမ် ဒီဓားသိုင်းက?"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ မျက်လုံးများထဲ အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အမြွက်မျိုး ပြနေသည်။ သူသာ နဂါးလေးနေရာမှာ နေရရင် ခဏတာအတွင်း ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေမိမှာ သေချာသည်။

လုရွှမ် စားပွဲပေါ် လက်ချောင်းများကို ပုတ်လိုက်ကာ လေးလေးနက်နက် တွေးတော​နေလိုက်သည်။ ဒီဓားသိုင်းက တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်ပါ၏။ ထျန်းယွမ်နတ်မီးလုံး၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင်ပင် ထန်ဝူရဲ့ ခြေရာကို မမြင်နိုင်ပေ။

"အရင်က ငါတို့သင်္ဘောကျင်းမှာရှိတုန်းက မျက်လုံးသုံးလုံးလူက ဘာမှမသိလိုက်ဘဲ ပြုတ်ကျသွားတာကို မင်းတို့ခံစားမိလား အခု ထန်ဝူ ပြနေတဲ့ ဓားပညာနဲ့ တော်တော်ဆင်တူတယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

လျိုရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လုရွှမ် ရှင် ဘာပြောနေတာလဲ ဒီထန်ဝူက အဲဒီလူနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်ပေါ့"

"အင်း... ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းက အခုထင်သလောက် မရိုးရှင်း​တော့ဘူး စောင့်ကြည့်ကြရအောင်"

နဂါးလေးဟာ လူတိုင်းကို နှိမ့်ချတတ်သော စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး လုရွှမ်နှင့် အငြင်းပွားရန်ပင် သတ္တိရှိလေသည်။ အန္တရာယ်များလေလေ၊ ပိုခက်ခဲလေလေ၊ သူက ပို၍ တက်ကြွလေပင်။ ထန်ဝူဆိုတဲ့ ဒီလူက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရတာ ကျေနပ်စေသည်။

"အရမ်းကောင်းတဲ့ ဓားသမားပဲ... မင်း အပျော်မလွန်နိုင်​တော့မှာ ကြောက်ရတယ်.. အခုက ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ"

နဂါးလေးက အော်လိုက်သည်။

သူ့လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ သူ၏လက်များသည် နဂါးခြေသည်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခြေသည်းများ ထွက်လာသောအခါ သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု တစ်ပါတည်း ပေါ်လာသည်။

"နဂါးပုတီးစေ့..."

တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒါက နဂါးပုတီးစေ့ မဟုတ်တာတော့ သေချာလေသည်။ လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နဂါးပုတီးစေ့ တစ်လုံးရှိတာကြောင့် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် နဂါးပုတီးစေ့လို ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါရှိပြီး နဂါးပုတီးစေ့ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးဖြစ်နိုင်သည်။

နဂါးလက်သည်းများကြား ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ နေရာအနှံ့ ထွန်းတောက်လာပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။

လူတစ်ယောက်နဲ့ မတူချေ။ ၎င်းသည် ရှည်လျားသော မြွေတစ်ကောင်နဲ့တူကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လေထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ယခု အလင်းအောက်တွင် အရှိန်နှေးကွေးသွားကာ နောက်ဆက်တွဲ အရိပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"နေခဲ့စမ်း!!"

နဂါးလေးက အော်ဟစ်ပြီး နဂါးလက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

အရှိန်က အရမ်းမြန်၏။ အရင်က သူ့အရှိန်ကို နှေးကွေးအောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့တဲ့ စေးကပ်တဲ့ လေက အခု သူ့ရဲ့ နဂါးလက်သည်းတွေအောက် တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ပစ်ပြီး စူးရှတဲ့ ဟောက်သံတစ်ချက်ပင် ထွက်လာသည်။

အနက်ရောင် အရိပ်သည် အမြီးကို ကူးခတ်နေသကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ သူက ရှောင်တိမ်းမည့်အစား သူသည် နဂါးလေးရဲ့ လက်ဖဝါးကို ကြာပွတ်တစ်ချောင်းလို ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော်သတ္တိရှိတာပဲ!"

နဂါးလေးရဲ့ လက်ဖဝါးများ တုန်ခါသွားပြီး နဂါးငယ်လေးတစ်ကောင် ပေါ်လာကာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်၍ အနက်ရောင် အရိပ်ကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးလေးရဲ့ လက်ဖဝါးက ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

နဂါးက လှုပ်နေသော မြွေအမြီးကို ကိုက်လိုက်တဲ့ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နဂါးလေးရဲ့လက်ဖဝါးက အနက်ရောင်အရိပ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်အရိပ်သည် အလွန်ချော်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း နဂါးလေးက ၎င်းအား အခွင့်အရေးမပေးပေ။ ခက်ခက်ခဲခဲ တွန်းလှန်ပြီး အနက်ရောင် အရိပ်ကို ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထန်ဝူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ နဂါးလေးက သတိထားပြီး ရှေ့ကိုတိုးလာကာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီကန်ချက်က ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။ ထန်ဝူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားပြီး အလင်းတန်းတွေနဲ့ အရိပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါ၏။

ထိုအချိန်တွင် နဂါး​လေး​နောက်ကွယ်မှာ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ကျောကို ကောင်းကင်လက်နက်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး!"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထအော်လိုက်၏။ လုရွှမ်ကတော့ တည်ငြိမ်စွာပဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

"နဂါးက အမြီးကိုဆွဲ!"

နဂါးလေးက ရယ်မောပြီး သူ့ရဲ့အမြီးကို ထုတ်လိုက်သည်။ အမြီးက ထန်ဝူရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားရာ တစ်ဖက်လူလည်း လုံးလုံးလျားလျား လွင့်ထွင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အပြာရောင် ကျောက်တုံးများကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

ဟိုးအဝေးကြီးအထိ လွင့်သွားပြီး နောက်ဆုံး ရပ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ သူ့ပါးစပ်ထဲက သွေးတွေ ထွက်လာလေ၏။

"မင်းက အရမ်းတော်တယ်... မှော်အစွမ်းကို သုံးလို့ရတယ် ခွန်အားအရဆို လှေပေါ်တက်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်"

ထန်ဝူရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိ။ ထန်မိသားစုက လူနှစ်ယောက် အပြေးအလွှား ထွက်လာကြပြီး ထန်ဝူကိုကူညီကာ ပြန်ခေါ်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ရန်ဖေးနဲ့ ရှောင်ယွီတို့ကြားက တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ကြသည်။ နဂါးလေးနဲ့ ထန်ဝူတို့၏ တိုက်ပွဲကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် အညီအမျှ လိုက်ဖက်နေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အဆင့်အရ တစ်ဖက်နှင့် တစ်ဖက် နှိုင်းယှဉ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းမှာက အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံသူများ နည်းသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အမြင်အာရုံသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း တောက်ပနေပါသည်။ ယခုအချိန်အထိ ပြသထားသည့် တိုက်ပွဲများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင် နဂါးလေးနဲ့ ထန်ဝူတို့က အားကောင်းကြတာ သေချာပါသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထန်ဝူက ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ကျွန်းရှိ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ရှောင်ယွီဆီကိုသာ သဘာဝအတိုင်း လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ အခြားသူများထံမှ အသိအမှတ် ပြုမှုရခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်လျှင် ကျွန်းကိုလည်း ဂုဏ်တက်စေမည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ ရှောင်ယွီမှာ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ရှိနေသည်။

ရှောင်ယွီမှာ လူတိုင်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို နားလည်သလိုပဲ သူမရဲ့ဓားသိုင်းဟာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပါ၏။ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်က သိသိသာသာ ပို၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိလာသည်။ သူမ လုပ်လိုက်သည့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ဆွဲငင်နေပြီး အလွန်လေးလံနေပုံရသည်။

အရှိန်အဟုန် ပြင်းလွန်းသဖြင့် ရန်ဖေးရဲ့ အသက်ရှုသံပင် တခဏအတွင်း သိသိသာသာ မြန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တိုက်ပွဲလှုပ်ရှားမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် သူမအတွက် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ယခင်လက်ကျန် ခွန်အားက ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်ပြန် ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ရန်​ဖေးရဲ့ ကံ​ကောင်းမှု​ပေါ်မှာပဲ မူတည်​တယ်​... သူ ပိုးအိမ်​ထဲက လိပ်​ပြာတစ်​​ကောင်​ပဲ ​ကောင်းကင်​ကို ပျံနိုင်​မလား ကြည့်ရမယ်"

လုရွှမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပေမယ့် စားပွဲကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေက သစ်သားထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နေပြီ။