အမှောင်ရိပ်

လျိုရှန်းကလည်း ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သဘာဝကျကျ သိပြီးသားပါ။ သူမဟာ တမင်သက်သက် စုန့်ယင်ရဲ့ အပြောင်းအလဲကို စောင့်နေခဲ့တာပင်။ စုန့်ယင်ရဲ့ အပြောင်းအလဲက ဒီလောက်သိသာထင်ရှားမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။ သူ့အဝတ်အစားတွေတောင် အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

စုန့်ယင် နောက်ကွယ်မှ ကြီးမားသော အနက်ရောင်ရောင်ဝါကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက ယခင်က ရှောင်ယွီနှင့် လုံးဝနီးပါးတူသည်။ တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ အတိုင်းအတာက သိသိသာသာ တိုးလာပြီး အတွင်းဘက်က အနက်ရောင်သည် ပိုမိုနက်မှောင်နေပါသည်။

အနက်ရောင်ရောင်ဝါသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် စွမ်းအင်အဖြစ် စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ လူ​တွေကို ခံစားရစေသည်။

ထန်ရှိုးဝမ်၊ စုန့်ယန်နဲ့ ယွမ်ရှောက်တို့အားလုံး မျက်နှာ အရောင် ပြောင်းသွား​ကြသည်။ အရင်တုန်းကတော့ သူတို့စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးယဉ်ထားတာတွေ ရှိခဲ့ဖူးပါသည်။ နားမလည်နိုင်စွာ ရရှိထားသော ဤမှော်စွမ်းအားသည် အနာဂတ်တွင် ကိုးကားချက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့် ထူးကဲသော အသွင်အပြင်အချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ စုန့်ယင်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ သုံးယောက်အဖို့ ဤမှော်စွမ်းအားမျိုးသည် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ကြောင်း လုံး၀ နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ မပါဝင်တာက အကောင်းဆုံးပဲ ဖြစ်ပေ၏။

"ယင်အာ ယင်အာ!"

စုန့်ချင်ရှန်း အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက်အော်နေသည်။ သူ့အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကြီးလို လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲအထိ တိုက်ရိုက် တိုးဝင် တုန်သွားစေသည်။ သို့သော် စုန့်ယင်က လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး သတိဝင်လာတဲ့ လှုပ်ရှားမှု လုံးဝမရှိပေ။

သူမမျက်လုံးများသည် လျိုရှန်းကိုသာ တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသစိတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အကြီးအကဲစုန့် စိတ်မပူပါနဲ့..

ဒီအရာက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိသေးဘူး ပြဿနာရဲ့ အဖြေကို ရှာချင်ရင် အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ အရင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိဖို့လိုတယ်"

စုန့်ချင်ရှန်းလည်း သူ စိတ်ပူပြီး စိတ်ရှုပ်နေမိမှန်း သိပါသည်။ လုရွှမ် ပြောတာလည်း မှန်ပါ၏။ ခုတော့ စိတ်ရှုပ်နေလည်း အသုံးမဝင်ပေ။ စုန့်ယင်ကို ဘယ်လိုပြန်ခေါ်ရမလဲ ဆိုတော့ သူ့ကို ပိုတောင် ရှုပ်သွားစေသည်။

ခဏစောင့်တာက ပိုကောင်းတဲ့အဖြေ ရနိုင်မှာလား?

"လျိုရှန်း... သတိထား" လုရွှမ် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လျိုရှန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ သိပါတယ်!"

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် လှည့်လိုက်ရာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများက သူမခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ် ပေးထားလိုက်သည်။

"ဟမ့် ကောင်းကင်လူသား... ငါ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ မင်းကို ဒီမှာ ပြန်တွေ့ရတာ အရမ်းကောင်းပါတယ် အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်"

စုန့်ယင် အော်လိုက်ပေမယ့် သူ့အသံက သူ့ကိုယ်ပိုင်အသံ မဟုတ်တော့ပေ။ အသက်ကြီးတဲ့ လေသံတစ်မျိုးနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤအသံကို လူတိုင်း ကြားလိုက်သောအချိန်၌ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခါးသီးသော ခံစားချက်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆွေးမြေ့သောအနံ့အသက် ရှိကာ နတ်ဘုရားတွေကို အလွန်မုန်းတီးနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ အသံလိုပင်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်?"

ရန်ဖေး အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး အနည်းငယ်စိုးရိမ်သွားသည်။

"အရင်က လှေပေါ်တက်တုန်းက ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့လူက နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား"

"အစ်ကိုလုရွှမ်... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူက စုန့်ယင်နောက်ကွယ်က အနက်ရောင်စွမ်းအင်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ယခင်က လုရွှမ်သည် လျိုရှန်း ရှုံးနိမ့်မည့်နည်းလမ်းကို ထောက်ပြခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် တိုက်ရိုက် ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။ လျိုရှန်းကြာပွတ်၏ ဖဲကြိုးသည် စုန့်ယင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

စုန့်ယင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ မလှုပ်မယှက်သာ။ လျိုရှန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် သူမအား တရစပ်တိုက်ခိုက်​နေခဲ့သည်။ အနက်ရောင် အငွေ့ဘောလုံးသည် မီးခိုးတိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အလွှာတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာရင်း ကြာပွတ်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ လျိုရှန်းလည်း လန့်သွားသည်။ ဖဲကြိုးကို ပြန်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဖဲကြိုးရဲ့ ထောင့်စွန်းက မီးလောင်နေတာ သို့မဟုတ် သံချေးတက်နေသော အမည်းစက်များ စွန်းထင်းနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖဲကြိုးက ဆူညံပွက်ပွက် ဆူညံသံထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်ဆီးသွားတာ သိသာပါ၏။

"နင်ကိုး! နင် ထွက်လာပြီ!"

လျိုရှန်း အံ့သြသွားပြီးနောက် ပို၍ပင် ဒေါသကြီးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နေနှင့်လကို ဖက်ထားသကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များကို ဖြန့်ကာ တိုးတိုးလေး လေချွန်လိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ သူမရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး လေအုပ်စုတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။

ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်အထက်တွင် ရေတံခွန်လို ကြယ်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် စီးဆင်းလာသည်။ ထိုအလင်းများက လှည့်ပတ်ပျံသန်းရင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တချို့က သူမအနောက်တွင်လည်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။

"သွား!"

သူမ လက်မောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်တာနဲ့ သူ့နောက်က ကြယ်မှုန်များ ပြေးထွက်လာပြီး စုန့်ယင်ကို တိုက်ခိုက်​တော့သည်။

လုရွှမ်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးယူခဲ့သော ဒီတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ဘယ်သူက ခုခံနိုင်ပါ့မလဲ။

"သခင်လေးလုရွှမ် ဝမ်းကွဲအစ်မ အဆင်ပြေရဲ့လား"

စုန့်ယန် ဝင်မေးလိုက်သည်။ ဤအကြိမ် လျိုရှန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ပြင်းထန်လွန်းသည်။ လုရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး လျိုရှန်း ရှေ့မှာ ပြောခဲ့တာကို တွေးနေတုန်း : 'နင်ထွက်လာပြီ'

ဤသတ္တဝါ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်အမှန်ကို သူမ သိထားတာ သေချာသောကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်လာခဲ့ရသည်။ သူမအခု စုန့်ယင်ကို သတ်ချင်ပုံရ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ လျိုရှန်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ သိတယ်"

သူက စုန့်ယန်ကို မလှည့်စားချင်ပေမယ့် အခုတော့ စုန့်ယင်ဟာ ​​တော်တော် ဒုက္ခရောက်နေသည်။

"ဟမ့် နောက်ဆုံးတော့ ဒီလှည့်ကွက်ကို ထပ်တွေ့ရပြီပေါ့ ဟားဟားဟား!"

စုန့်ယင်ကလည်း ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့အနောက်မှာ အနက်ရောင်ဘောလုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လျိုရှန်း ဖန်တီးထားတဲ့ ကြယ်မှုန်ငွေ့တန်းကို ခုခံထားလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦးလုံး တစ်ချိန်တည်း နောက်ပြန် ပြေးသွားကြရသည်။

လျိုရှန်း ပါးစပ်ထဲက သွေးတွေ ထွက်ကျ​လာသည်။

စုန့်ယင် ခန္ဓာကိုယ်သည် အနောက်သို့ လွင့်မျောနေသော်လည်း အလွန်ထူးဆန်းသည်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း လွင့်မျောနေခြင်းဖြစ်သည်။

လျိုရှန်း :"လုရွှမ်!! နတ်ခန္ဓာကိုယ်...."

လုရွှမ်ကလည်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုစကားကိုကြားတော့ တွေးမနေဘဲ ပြေးထွက်သွားလိုက်ပြီး သူ့အနောက်မှာ အနီရောင် နေလုံးကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ကို မြင့်တင်လိုက်သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းများက လရောင်ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ရုတ်ချည်း တောက်ပသွားသည်။

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် အရိပ်ထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အနက်ရောင် မီးခိုးတိမ်တိုက်များအား လွင့်စင်သွားစေလေ၏။

"နေကိုးစင်းနတ်ခန္ဓာ! ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ပေါ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး...ယ အရမ်းကောင်းတယ် အခု အားလုံးစုပြီ ဆိုတော့ အတူတူ ဖြေရှင်းလို့ရသွားတာပေါ့!"

စုန့်ယင် အော်လိုက်သည်နှင့် အသံက တဖြည်းဖြည်း ယောက်ျားအသံ ဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ နေကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ငါ့ကို ကြည့်!!"

စုန့်ယင် ထပ်မံ အော်လိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဘက်ကို တွန်းလိုက်တဲ့အခါ အမှောင်ထုက လုရွှမ်ဆီသို့ ဟောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်ပြေးမလို့လဲ?"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က သူ၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ပြေးဝင်သွားရင်း စုန့်ယင်ကို လက်သည်း​ကြီးများဖြင့် ဖမ်းလိုက်သည်။

ယွမ်ရှောက်၊ ထန်ရှိုးဝမ်နဲ့ စုန့်ချင်ရှန်းတို့သည် ဤအရာက သူတို့အစိုးရိမ်ဆုံး အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာသိပါသည်။ ဒါကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း မနှောင့်နှေးဝံ့ဘဲ သူမနောက်ကို ကမန်းကတန်း လိုက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ဟာ စောစောကတည်းက စုန့်ယင်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာမလို့ သူမ ဦးတည်ရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပါ၏။

စုန့်မိသားစုက ပြေးထွက်လာပြီး သူမကို ဝိုင်းထားသည်။ သူမသည် စုန့်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကြား အရည်အချင်း အရှိဆုံးဖြစ်သည်။ သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့ မဖြစ်ချေ။

"ဟားဟား... မင်းတို့ အရူးကောင်တွေ! ငရဲကို သွားစမ်းပါ!"

စုန့်ယင်က ယောက်ျားအသံဖြင့် အော်လိုက်​ပြန်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမနောက်ကွယ်မှ အမှောင်ထုသည် ပြင်းထန်သော ခွန်အားများဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခုက အတွင်းမှ ထွက်လာပြီး လူတိုင်းရဲ့ အနေအထားကို အေးခဲသွားစေ၏။

ထို့နောက်တွင် စုန့်ယင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တောက်ပလာပြီး သူမကိုယ်သူမ ဖျက်ဆီးတော့မယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာ!! မင်း ရက်စက်လှချည်လား?"

ယွမ်ရှောက်နဲ့ အခြားသူများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ပေါက်ကွဲတဲ့ဒဏ်ကို ခံရရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။

လူတိုင်းက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်ကို အရူးအမူး လှုပ်ရှားကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ တိုက်ပွဲကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသော လူများက ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကာ အမြန်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သူမသည် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲခြင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လိမ့်မလဲ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ စုန့်မိသားစုမှ လူများက သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားလျှင်ပင် ဤဧည့်သည်များသည် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံရမည်မှာ သေချာပါသည်။

မသေရင်တောင် ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားလိမ့်မည်။