နဂါးကျွန်းကို ရောက်ပြီ

"ဟုတ်တယ်... ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်း ကျော်ကြားလာရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုတော့ ရှိရမယ်... မင်းဘယ်လိုထင်လဲတော့ ငါမသိဘူး ဒါပေမယ့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာတိုင်းက အရမ်းဆိုးရွားတဲ့ မကောင်းမှုတွေကို နှိမ်နင်းထားတာမျိုး ရှိနိုင်တယ်..."

"ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ဒီနေရာကသာ မကောင်းဆိုးဝါးကြီးကို မနှိမ်နင်းထားနိုင်ရင် ဒီနေရာတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

“ဒါပေမဲ့ တချိန်တည်းမှာပဲ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒီနေရာက မကောင်းမှုရဲ့ နန်းတော် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... အခုမြင်နေရတဲ့ အတိုင်းပဲ... မကောင်းမှုကြီးက ထင်ထင်ရှားရှားကို ပေါ်လာပြီ”

လူအတော်များများက ခေါင်းညိတ်ကြပြီး လုရွှမ် ပြောတာ လုံးဝမှန်ကြောင်း ထောက်ခံကြ၏။ လက်တွေ့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက လုရွှမ်ရဲ့ သီအိုရီကိုလည်း စစ်ဆေး အတည်ပြုလိုက်သလိုပင်။ ဧကန်စင်စစ် နတ်ဆိုးကြီး မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းသာ။

နောက်ထပ် သဲလွန်စမရှိတော့တဲ့ သူတို့အဖွဲ့ဟာ ယွဲ့ခုန်းတောင်သို့သာ တိုက်ရိုက် တက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုတောင်သည် ကောင်းကင်မှာ ရှိနေသလိုမျိုး ဆိတ်ညံရာအရပ်မှာ ရှိလေသည်။ ကျောက်ပြား တစ်ဝက်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထား၏။ ကျိုးသွားသော အပိုင်းအစက အလွန်ရှေးကျသော အစိမ်းရင့်ရောင်ပင် ဖြစ်နေပြီ။

၎င်းက လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းပင် စွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး အနီရောင် နေက သူ့နောက်တွင် အလိုအလျောက် တက်လာခဲ့သည်။ အလင်းရောင်က အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့အခါ ရုတ်တရက် ကျောက်စာတန်းမှ စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် စာလုံး ဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးသွားတာကြောင့် စကားလုံးများက အနည်းငယ် မပြည့်စုံပါ။ သို့သော် ကျန်စကားလုံးများမှ သတ္တဝါသည် သူ့ကိုယ်သူ ယွမ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး ယွမ်နတ်ဆိုးဟု ခေါ်ကြောင်းတော့ သိလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် မြင့်မားသောကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာပြီး အတိတ်တွင် နတ်ဆိုးများနှင့် ဘီလူးများစွာတို့နှင့်အတူ ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ အဲဒီထဲက တစ်ကောင်က ဘိုးဘေး သားရဲပဲ။ ထို့အပြင် အခြားနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိသော်လည်း ဤကျိုးကျနေသော ကျောက်ပြားသည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများကို မဖော်ပြနိုင်ခဲ့။

သို့သော် အဆုံးတွင် အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားသော စကားတစ်ခွန်းရှိသည်။

"နတ်ဆိုးသုံးကောင်... နတ်သုံးယောက်... နတ်ဆိုးတွေပေါ်လာပြီးရင် နတ်တွေ ထွက်လာမယ်.. ”

"ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

"ပထမစာကြောင်း နည်းနည်းက အရမ်းရှင်းပါတယ်.... ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးစာကြောင်းက 'လွဲနေတာ' က ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ယွမ်ရှောက်က မေးလာတဲ့အခါ လုရွှမ်လည်း လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲမှာ ဒီလိုစကားလုံးတွေကို ကျ​နော် တွေ့ဖူးတယ်၊ 'မဟာနည်းလမ်း ငါးဆယ်ရှိတယ်၊ လေးဆယ့်ကိုးခုက ကောင်းကင်က ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ခုကတော့ ပျောက်နေတယ်တဲ့... ကျနော့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာမှန်ရင် ဒီနောက်ဆုံး စကားလေးလုံးက ကျ​နော်တို့နဲ့ နတ်ခန္ဓာသုံးပါးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ပဲ... နောက်ဆုံးနဲ့ မှော်ဆန်တဲ့လမ်းပဲ... ဒီမျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သူက ပိုမြင့်တဲ့နယ်ပယ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်ကို သွားတဲ့လမ်းက နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် အထက်ပဲ မဟုတ်လား။

"ကံမကောင်းချင်တော့ ယွမ်နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းတာ ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်ဖို့ နည်းလမ်းက တခြားကျောက်ပြားပေါ်မှာ ရှိနေပုံရတယ် သိရဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး"

လုရွှမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ့လက်ဖဝါးက ကျောက်စာတုံးကို ထိလိုက်တာနဲ့ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်က နဂါးပုတီးစေ့နဲ့ ရွှေရောင်ဦးချိုတို့နဲ့ ရောစပ်ထားရင်တောင် အဲဒီအပေါ်မှာ အမှတ်အသား နည်းနည်းလေးမှ မချန်ထားနိုင်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်က လျှပ်စီးတစ်စင်းက ဒီကျောက်ပြားကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တာလား။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယွမ်နတ်ဆိုး မွေးဖွားလာခြင်းက ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုတော်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒါဆို သခင်လေးလုရွှမ်... ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ မင်းထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ကျွန်းတစ်ခုလုံး ယွမ်နတ်ဆိုးရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ရပ်တန့်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး"

စုန့်ချင်ရှန်းက ဆိုလိုက်ကာ သူ့စကားတစ်ခွန်းက လူတိုင်းကို စိတ်ပူသွားစေလေသည်။

နတ်ဆိုးသုံးကောင်သည် နတ်ခန္ဓာသုံးပါးနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သိလိုက်ရပြီ။ သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်တော့မလဲ။

လုရွှမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ကျောက်ပြားပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ် အဲဒါကို ခန့်မှန်းထားပြီးသား ကြည့်လိုက်!"

လုရွှမ် သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကျောက်ပြားသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်များအတွင်း ပြေးဝင်သွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင်တော့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလာတော့သည်။

ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

"ဒီမိုးက ကျွန်းကို သုံးဆယ့်သုံးနှစ်လောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်.... ဘိုးဘေးသားရဲရဲ့ ပထမတံဆိပ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတုန်းက ကျနော် တွေ့ဖူးတယ်... အဲဒီတုန်းက နတ်ဘုရားရဲ့ အမိန့်ကို ကျနော် ရထားပြီးသား... ပြင်ဆင်ချိန်က လေးဆယ့်ကိုးနှစ် အခု အချိန်ကုန်သွားပြီ ဒါပေမဲ့ အပြင်က အချိန်နဲ့ မတူဘူး ကျနော်တို့ထွက်သွားရင် သုံးဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ ကျန်တော့မယ်"

မိုးရေကြောင့် စိုစွတ်နေတဲ့ ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းရှိ လူတိုင်းကို စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားစေသည်။ လူအားလုံး ထွက်သွားကြပြီး မိုးစဲသောအခါ ကောင်းကင်ကလည်း ဖျော့တော့နေရာမှ ပြန်လင်းလာသည်။

"ကျ​နော်တို့လည်း ထွက်သွားတော့မယ်"

ထန်မိသားစု၊ စုန့်မိသားစုနှင့် ညမိုးနန်းဆောင် အင်အားကြီး တပ်ဖွဲ့ သုံးခုမှ လုရွှမ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့အတွက် လမ်းဖယ်​ပေး​ပြီး လေးစားစွာ ကူးတို့ဆီ စေလွှတ်လိုက်သည်။ ကူးတို့ပေါ် လူကိုးယောက် တက်သွား၏။ လုရွှမ်က ထန်ဝူနဲ့ ရှောင်ယွီတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးခြေရာများကို ဖယ်ရှားရန် ကူညီပေးပြီးနောက် ကူးတို့လှေက စတင်ပြီး ရွက်လွှင့်သွားခဲ့သည်။

များမကြာမီ သူတို့သည် ကျွန်းမှ ဝေးကွာသွားကာ ဖူကျွမ်ချင်းလည်း လှေလေးပေါ်ကနေ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်း​ပြနေခဲ့သည်။ သူ့အစ်ကိုနဲ့ အိမ်ကို စွန့်ခွာပြီး အနာဂတ်လမ်းကို လျှောက်လှမ်းနေရပေမယ့် နည်းနည်းလေးတော့ ပျောက်ဆုံးသွားသလို ခံစားသွားရစေကာ အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်လာစေသည်။

နှစ်လအကြာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှိုင်းလုံးများ ငြိမ်သက်သွားကာ မြူခိုးများနှင့် တိမ်တိုက်များ စတင်စီးဆင်းလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာက အပြောင်းအလဲတချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ပင်လယ်ကိုဖြတ်ကူးရင် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရမှာ သေချာပါ၏။

ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကူးတို့သင်္ဘောကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီ!"

ရန်ဖေး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာရဲ့ လေထုက လုံးဝ ကွဲပြားသွားချေပြီ။ ဖိနှိပ်ခံရတဲ့ ခံစားချက်တွေ မရှိတော့တာကြောင့် ဒီမှာ ပိုလွတ်လပ်သွားသလို ခံစားရလေသည်။ ရှောင်ယွီနဲ့ ထန်ဝူတို့ဆိုလျှင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှူရှိုက်နေသကဲ့သို့ ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေကို အားရပါးရ ရှူရှိုက်နေကြသည်။

ထန်ဝူ: "ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သံကြိုးတွေ ​ပြတ်သွားသလို ခံစားရတယ်...ချုပ်နှောင်ထားတာကို လုံးလုံးလျားလျား မဖယ်ရှားသေးပေမယ့် ပိုလွတ်လပ်သွားတယ်"

ရှောင်ယွီကလည်း ကြိမ်ဖန်များစွာ ခေါင်းညိတ်​ပြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း ၎င်းတို့သုံးဦးသည် လှေပေါ်ရှိ လူတိုင်းနှင့် အလွန်ရင်းနှီးလာခဲ့သည်။ သုံးယောက်သားကြားက အနေအထားလည်း လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ ရန်ဖေးသည် ၎င်းတို့အထဲတွင် အပျော့ဆုံးဟု မူလက ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်း အဆုံးစွန်ဓားကို တိုက်ရိုက် နားလည်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ခွန်အားလည်း စည်းချက်ညီညီဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဒီလူသုံးယောက်ဟာ ကျွန်းမှာ ပါရမီရှင်တွေလို့ ထင်ကြပေမယ့် ဒီကူးတို့လှေပေါ်မှာတော့ အညံ့ဆုံးပါပဲ။ သူတို့ သုံးယောက်လုံး အရေးတကြီး စွမ်းအင်မြှင့်တင်ချင်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ရှိနေသည်။ ရှေ့ခရီးလမ်းတွင် လုံလောက်သော ကြံ့ခိုင်မှု မရှိပါက အချိန်မရွေး ဖယ်ရှားပစ်ခံရနိုင်သည်။

ဖူကျွမ်ချင်းဟာ အကျင့်စာရိတ္တ အလွန် ကောင်းမွန်သဖြင့် လျိုရှန်းနဲ့ ရန်ဖေးတို့ရဲ့ အချစ်ဆုံး​လေး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရန်ဖေးမှ ဖူကျွမ်ချင်းတို့ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ညီမနဲ့ အစ်မတွေလို့ ခေါ်ကြပြီး အရမ်းရင်းနှီးလာကြလေ၏။

ဒီကာလအတွင်းမှာ လူတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

ထိုနေ့တွင် ငြိမ်သက်နေသော ပင်လယ်ပြင်က ရုတ်တရက် လှိုင်းထလာသည်။ နဂါးလေး အပြေးကလေး ထွက်သွားပြီး ကြည့်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"နဂါးကျွန်း... ငါတို့နောက်ဆုံးတော့ ဒီကိုရောက်လာပြီ"

"ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးရင်တော့ နဂါးကျွန်းကို ရောက်လိမ့်မယ်...ဒါပေမယ့် နဂါးကျွန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်လာလည်တဲ့ သူတွေအတွက် ဖြတ်ကျော်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ သေချာတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ရလိမ့်မယ်..."

နဂါးလေးက ဖူကျွမ်ချင်းတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့သည် လုရွှမ်နဲ့ ရန်ဖေးတို့ရဲ့ ခွန်အားကို သဘာဝအတိုင်း အလွန်ယုံကြည်ကြပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ၎င်းတို့ စဉ်းစားရမည့်အရာမှာ ကောင်းကင်ခန်းမကျွန်းက လူသုံးဦးပဲ ဖြစ်သည်။

ရန်ဖေးက ဖူကျွမ်ချင်းအား သူမဓားကို ငှားပေးခဲ့သည်။

လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး ကူးတို့လှေကို ရိုက်ခတ်လာစဥ် ကူးတို့လှေသည် ချက်ချင်းပင် ခြေရာလက်ရာမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။ လုရွှမ်နဲ့ အခြားလေးယောက်တို့ ပျံတက်ကာ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေလေသည်။ ထိုအခိုက် လှိုင်းတံပိုးများ ဖြတ်သွားပြီးတာနဲ့ နဂါးကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်နေကြောင်း ယောင်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။