ပထမဆုံးအနေဖြင့်စိတ်ဝင်စားမှုအချို့စုဆောင်းခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့နေသောအနက်ရောင်လေ

နတ်ဆိုးဘုရင်အကောင်နှစ်ဆယ်!

စုစုပေါင်းနတ်ဆိုးဘုရင်အကောင်နှစ်ဆယ်ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်နတ်ဆိုးဘုရင်ဆယ်ကောင်အပါအဝင် ၎င်းမှာ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်စုစုပေါင်း အရေအတွက် ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့နှင့် ထိုပမာဏ၏ သိသာသောအချိုးမှာ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးအင်အားစုများ၏ ထိုးနှက်ခံရမှုမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။

၎င်းသည် အပေါ်ယံဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုသာ မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်လေ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အနက်ရောင်လေသည် ကျန်ရှိနေသည့် နတ်ဆိုးဘုရင်ဆယ်ကောင်ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ကာ အီသောတောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ဤနေရာကို ခံတပ်လုပ်၍ သူတို့သည် လျန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

၎င်းသည် စံသခင်ရွှမ်ယန်ကို အမျက်ထွက်စေရင်တောင် အနက်ရောင်လေသည် ကန်းနန်တိုက်တစ်ခုလုံးကို သွေးများဖြင့် သန့်စင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်လေသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ဆယ်ကောင်နှင့် အီသာတောင်သို့သွားမည့် နတ်ဆိုးသားရဲအုပ်ကို ဦးဆောင်နေစဉ် ရှန်းယွမ်လုံ၊ ကျန်းရန်ထောင်၊ ကုယွဲ့ဖန်းနှင့် ဝမ်ရှုကျွန်းတို့သည် အံအားသင့်ဖွယ် ရက်စက်ကြောက်ရွံ့သော အော်ရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိကာ အီသာတောင်ပေါ်တွင် အခြေချနေသည်။

“ဒီအော်ရာ ဖြစ်နိုင်တာက...?”

ကုယွဲ့ဖန်း၏အမူအယာမှာ အလိုလိုပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ဘေးရှိ ဝမ်ရှုကျွန်းမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်တူကာ သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများမှာလည်း ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

ရှန်းယွမ်လုံနှင့် ကျန်းရန်ထောင်တို့ကလည်း သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝမသေချာသေးသော်လည်း အဝေးရှိအော်ရာ၏လွှမ်းမိုးမှုထံမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

သူတို့အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွမ်လုံသည် ကုယွဲ့ဖန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ သူ၏အမူအယာမှာ အတော်အသင့် လေးနက်နေကာ မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာကု ခင်ဗျားတစ်ခုခုကို သတိပြုမိလား?”

ကုယွဲ့ဖန်းက လေးလံသောအမူအယာတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါသာမမှားဘူးဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်က သူတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လား?”

၎င်းစကားများကိုကြားပြီးနောက် ရှန်းယွမ်လုံနှင့် ကျန်းရန်ထောင်တို့၏ အမူအယာများမှာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သာလျှင် ဤကဲ့သို့ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် အော်ရာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေမည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာတွင်ရှိနေသည့် လူလေးယောက်၏ စိတ်များကို စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းအလွှာတစ်ခုက ဖုံးအုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် အဝေး၌ မိစ္ဆာလေပြင်းတစ်ခုက တိုက်ခက်လာသည်။

အနက်ရောင်လေဦးဆောင်သည့် နတ်ဆိုးဘုရင်ဆယ်ကောင်သည် နတ်ဆိုးသားရဲအုပ်ဖြင့် အီသာတောင်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ်အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အီသာတောင်ကိုကြည့်ကာ အနက်ရောင်လေ၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်အေးစက်စွာသတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းယွမ်လုံ၊ ကျန်းရန်ထောင်၊ ကုယွဲ့ဖန်းနှင့် ဝမ်ရှုကျွန်းတို့မှာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဖြစ်သည်ကိုမြင်ကာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ထို့ပြင် နောက်ထက်နတ်ဆိုးဘုရင်ဆယ်ကောင်မှာလည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နောက်မှ လိုက်ပါလျက်ရှိသည်။

သူတို့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ခုခံနိုင်မှာလဲ?

ပဉ္စမအဆင့်နတ်ဆိုးဧကရာဇ်မပါ‌သေးဘဲ သူတို့၏စွမ်းအားများပေါင်းလိုက်ရင်တောင် စတုတ္ထအဆင့်နတ်ဆိုးဘုရင်များကို ခုခံရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲနေပြီး ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏လုပ်ရပ်များသည် မိစ္ဆာအုပ်စုကို အမှန်တတယ် ဒေါသထွက်သွားစေဟန်တူသည်။

ဒါကတကယ့်ကို...

ပြန်ပေးဆပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကျန်းချန်ရွှမ်က ထိုနတ်ဆိုးဘုရင်များကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို ကြည့်လို့မပြီးသေးခင်ပင် ယခုတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်သည် ကူကယ်ရာမဲ့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်ကြားရှိ အင်အားကွာခြားမှုသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလွန်းသည်။

နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိတော့ဘဲ အလိုလိုပင် ခုခံမှုအတွက် ပြောဆိုရန်မှာ မလိုအပ်တော့ပေ။

သူတို့သည် သူတို့မြေကိုပင် မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ပေ။

ကျန်းရန်ထောင်နှင့် ရှန်းယွမ်လုံတို့က သူတို့၏ကံကြမ္မာကို အရှုံးပေးလိုက်စဉ်တွင် ရုတ်တရက် တဟုန်ထိုးပြေးသွားနေသည့် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းနှစ်ုကို မြင်ကာ ရှန်းယွမ်လုံနှင့် အခြားသူများ၏အမူအယာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်လေနှင့် အခြားနတ်ဆိုးဘုရင်များကမူ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ရန်လိုမှုဖြင့် ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အနက်ရောင်လေပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် ကြမ်းကြုတ်မှုတစ်ခုကို ပြသလျက်ရှိသည်။

သူသည် စကားလုံးအချို့ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကျန်းချန်ရွှမ် ရှန်းရူယန်”

ဘွန်း!

ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် အီသာတောင်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ ဖြစ်သည်။

သူတို့ပြီးနောက်တွင် များစွာသောအလင်းတန်းများသည် အဝေးမှလင်းလက်သွားသည်။

စုစုပေါင်း ရှစ်ခုရှိသည်။

သူတို့သည် ကန်းနန်တိုက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အနက်ရောင်လေနှင့် အခြားနတ်ဆိုးသားရဲများကို မျက်လုံးကျဉ်းသွားစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အချို့နတ်ဆိုးဘုရင်များဖြစ်သည်။

အလိုလိုပင် နိမိတ်မကောင်းသော အာရုံခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ဟားဟား”

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်၏အသံမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာသည်။

“ငါတို့နောက်ဆုံးတော့မင်းကို‌တွေ့ပြီ။ အနက်ရောင်လေ”

သူ၏အကြည့်သည် မျက်နှာပေါ်တွင်အပြုံးတစ်ခုနှင့်အနက်ရောင်လေဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို ပြသလျက်ရှိသည်။

“မင်း မင်းရဲ့ဘိုးဘေး ရွှေဝံပုလွေက ငါတို့ကိုဘယ်လောက်ဒုက္ခပေးခဲ့လဲဆိုတာသိလား? ဒါပေမယ့် အခုတော့ မင်းကို ကန်းနန်တိုက်ကိုလွှတ်လိုက်တဲ့အတွက် အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ငါ့မိန်းမနဲ့ငါက မင်းဆီကနေ စိတ်ဝင်စားစရာတချို့ရတာပေါ့။ ငါတို့ မင်းရဲ့သွေး၊ အသား၊ မိစ္ဆာအမြုတေ၊ လက်သည်းတွေနဲ့ သွားတွေကိုသုံးပြီး ပဉ္စမအဆင့်ရတနာစင်စစ်အချို့ကို သန့်စင်ပေးမယ်”

***