ယီလန်ကို စနောက်ခြင်း

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အဖိုးတန် ဧည့်သည်တော်တွေကို ကြိုဆိုဖို့ မင်း လည်း ပြင်ဆင်ထားသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား”

ပုရောဟိတ်မ၏ အသံသည် ညင်သာသော လေပြေညှင်းလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့လွင့်သွားခြင်းဖြစ်သို့သော် အတွင်း၌ ဝှက်ကွယ်ထားသော အန္တရာယ်ကို ဖော်ဆောင်သည့် အရိပ်အယောင်အချို့ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။

“ဘာ မှားယွင်းမှုမှဖြစ်မလာစေနဲ့ သူတို့လည်း ငရဲတံခါးဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးလောက်ပြီ ဒီတစ်ခါ ငှားထားတဲ့ ဓားတွေကို ... အလကား အဆုံးရှုံးခံလိုက်လို့မရဘူးနော် .....”

“သန့်စင်ပရောဟိတ်မရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း ကျွန်ုပ် ပြုမူလိုက်ပါမယ်”

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ရိုကျိုးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

ပုရောဟိတ်မသည် သူမ၏ အတွေးများနှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

“ဒါ ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒ မဟုတ်ဘူး ဒါက နတ်ဘုရားမရဲ့ ဆန္ဒပဲ” ဟု သန့်စင် ပုရောဟိတ်မက ဆိုလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

“ဒါဟာ အားလုံးဟာ နတ်ဘုရားမအတွက်ပဲ”

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ၎င်းကို မြင်မိသူ မည်သူမျှ မရှိနေခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူမသည် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီး၏အနားစများသည် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် လွင့်မျောလျက်ရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားမ၏ ရုပ်တုသည် သူမ၏ အထက်၌ ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရာစုနှစ်များကြာသွားခဲ့သော်လည်း မည်သို့မျှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

သန့်စင် ပုရောဟိတ်မသည် ရုပ်တုပေါ်၌ သူမ၏လက်ကို တင်လိုက်ကာ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား”

အနောက်တိုက်ကြီးသည် သူမ၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ထာဝစဥ်အမြဲ ထိုအတိုင်း တည်ရှိနေစေရန် သူမသည် သေချာအောင် ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ သူမသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ အလိုဆန္ဒသည် မည်သူမျှ မေးခွန်းမထုတ်နိုင်သော နတ်ဘုရားမ၏ အလိုဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။

....

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် အာရန်သည် စောစော အိပ်ရာနိုးနေခဲ့သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ရှေ့၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေသော ရှုယင်၏ မျက်နှာလှလှလေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ၏ အလွန်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပါးလွှာသော စောင်ပါးလေးတစ်ထည်ဖြင့်သာ ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။

အာရန်သည် အိပ်ရာမှ ထလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်အနီး၌ ရပ်ကာ အပြင်ကို ငေးကြည့်နေသော ယီလန်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အာရန်သည် အိပ်ရာမှ ထလာစဉ် ယီလန်သည် နောက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အဝတ်အစားမှဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိပဲ လုံးဝ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ဒီအတိုင်း ရပ်နေသော အာရန်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

“မင်း ဒီမှာင့ါကို ဒီလိုပဲစိုက်ကြည့်နေတော့မှာလား”

အာရန်သည် ယီလန်၏ အကြည့်များမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်၌ အာရုံစူးစိုက်လျက်ရှိနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ခါးအောက်ပိုင်းသို့ ရောက်သွားသည်ကို သတိပြုမိရင်း မေးလိုက်သည်။

“မနေ့ညက ရှင်လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ကျွန်မ မမြင်ခဲ့ဖူးဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

ယီလန်မှာ သူမသည် သူ့အား ကိုယ်လုံးတီးပုံစံဖြင့် ညကတည်းက မြင်ဖူးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြရန်ကျိုးစားလိုက်သည်။

ထို့ပြင် သူမသည် မနေ့ညက ထိုထက်မကသော အရာများကိုပါ မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်လေသည်။

“ဒါ ဘယ်သူ့အမှားလဲ” အာရန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို အပြင်မှာ လမ်းလေးဘာလေးသွား လျှောက်ဖို့ ငါပြောခဲ့တယ်လေ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်”

မနေ့ညက သူသည်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်စရာတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူသည် ယီလန်အား အပြင်ထွက်၍ ခဏတာရှောင်နေရန် တစ်ဖက်လှည့်ဖြင့် စေခိုင်းခဲ့သော်လည်း သူမက ငြင်းဆန်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် အာရန်၏ စောင့်လျှောက်သူဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် အန္တရာယ်များသော လူ့လောက၌ ရှိနေချိန်တွင် သူ့အား တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့၍ မရဟု သူမက အခိုင်အမာ ဆိုလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် တစ်ညလုံး ထိုနေရာ၌ပင်နေထိုင်ကာ သူ၏ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေသမျှကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

အာရန်သည် အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးမှ သူ့အား စောင့်ကြည့်နေစဉ်တွင် သူသည် ထိုအရာကို ရှုယင်နှင့်အတူ အားသွန်ခွန်စိုက် ပြုလုပ်နေမိခဲ့ခြင်းအတွက် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့မိလေသည်။

သို့သော် ရှုယင်သည် မနေ့ညက အနည်းငယ် ခံစားချက်များပြင်းထန်နေခဲ့ပြီ ဒီအတိုင်းပြန်သွားရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သောကြောင့် သူသည်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

[ရွေးချယ်မှု တစ် : “မင်းကြည့်လို့ကောင်းတယ်မလား”

ဆုလာဘ်: ခွန်အား +၁]

[ရွေးချယ်မှု နှစ် : “ကြည့်နေရတာ ဘာပျော်စရာရှိလို့လဲ မင်းလည်း ဝင်ပါသင့်တာပေါ့”

ဆုလာဘ်: ဉာဏ်အလင်း +၁]

[ရွေးချယ်မှု သုံး: “မနေ့ညက ငါတို့ကို ကြည့်နေရတာ မင်း သဘောကျနေခဲ့ပုံရတယ် ဒီည မင်းကိုယ်တိုင် ဝင်ခံစားကြည့်မလား”

ဆုလာဘ်: ကံ +၁]

[ရွေးချယ်မှု လေး : “အဆင်ပြေပါတယ် လူတွေ င့ါကို ကြည့်နေတာကို ငါ သဘောကျတယ်”

ဆုလာဘ်: လျင်မြန်မှု +၁]

အာရန်သည် စနစ်ကို ကျိန်ဆဲပစ်ရန်ပင် အားအင် မရှိတော့ပေ။ ဤရွေးချယ်မှုအားလုံးသည် အလွန်မိုက်မဲပြီး ဝိညာဉ်ဘုရင်မ၏ မျက်လုံးထဲ၌ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားမိစေသည်။

သို့သော် ဆုလာဘ်များအတွက် သူသည် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကိုတော့ ရွေးချယ်လိုက်ရလေသည်။

သူသည် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ရသော်လည်း ရှက်စရာကောင်းသော အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရမည့်အစား ပို၍ ကြည့်ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်စေလိုခဲ့သည်။

ဤရွေးချယ်မှုကြောင့် တနှာရူးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်သွားခြင်းထက် လူဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အထင်ခံရခြင်းက ပို၍ကောင်းလေသည်။

အာရန်သည် သူ၏ နဖူးကို ပြန်လည်ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း သူမအနားသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

အာရန်မှာ သူမအနားသို့ ဤမျှ နီးကပ်စွာရောက်လာခြင်းကို ယီလန်သည် ခဏတာမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်အဝတ်အစားမျှ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အာရန်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နံရံပေါ်သို့ ထောက်ထားလိုက်ကာ ယီလန်အား နံရံနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အကြား ပူးကပ်သွားစေရန် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အာရန်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သူမ၏ နားရွက်အနားသို့ တိုးကပ်သွားကာ ညင်သာစွာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“မနေ့ညက ငါတို့ကို ကြည့်နေရတာ မင်း သဘောကျနေခဲ့ပုံရတယ် ဒီည မင်းကိုယ်တိုင် ဝင်ခံစားကြည့်မလား”

သူ၏ နွေးထွေးသော အသက်ရှူသံသည် ယီလန်၏ နားရွက်ကလေးကို ထိခပ်မိသွားသောကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာသည် နီရဲတက်သွားလေသည်။

သူမသည် လူသားတစ်ဦးကို ချစ်ကြိုက်မိခဲ့သောကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူမသည် ထိုလူသားနှင့် မည်သည့်အရာမျှ လွန်လွန်ကျူးကျူးမဖြစ်ခဲ့ဘူးသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များမှ မဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားအတွင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြစ်လေသည်။ သူမသည် နောက်ဆုံးသေဆုံးခဲ့သည်အထိ သူ၏ လက်ကိုပင် မထိတွေ့ခဲ့ဘူးပေ။

အာရန်သည် သူမ၏ နားရွက်ဖျားလေးများကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီလန်သည် ထူးဆန်းသောထိုအရာတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားလေသည်။

သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတစ်နေရာကို တစ်စုံတစ်ခုက လာရောက် ထိတွေ့နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်လေသည်။

ယီလန်သည် ဝိညာဉ်ဘုရင်မ ဖြစ်သော်လည်း စောင့်လျှောက်သူတစ်ဦး အနေဖြင့် သူမသည် လူသားကမ္ဘာ၌ ရှိနေစဥ်မှာပင် အာရန်အနေနှင့်ဆိုပါက သူမအား သာမန်လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ထိတွေ့နိုင်လေသည်။

အာရန်သည် သူ အနည်းငယ် လွန်သွားပြီဟုလည်း သဘောပေါက် လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူသည် သူမနှင့် အနည်းငယ် ဆော့ကစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ညီတော်မောင်မှ ဤကဲ့သို့ ခေါင်းထောင်လာလိမ့်မည်ဟုတော့ သူသည်အမှန်ပင် မမျှော်လင့်ထားမိခဲ့ပေ။

သူမ၏ ချိုမြိန်သော ကိုယ်သင်းနံ့သည် သူ၏ အာရုံအားလုံးကို နှိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယီလန်၏ မျက်နှာသည် ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ နီရဲသွားပြီး ပထမ ဝိညာဉ်ဘုရင်မတစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ ရှာမတွေ့ရတော့ပေ။

အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားသောကြောင့် သူမသည် သူမ၏ စွမ်းရည်များကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ အိမ်နံရံကို ဖြတ်မိသွားကာ အာရန်၏ လက်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လေသည်။

အိမ်အပြင်ဘက်သို့‌ရောက်ရှိသွားသော သူမသည် အိမ်နံရံကိုသာ စိုက်ကြည့်နေရင်း တွေတွေကြီးရပ်လျက်ရှိနေလေသည်။

သူမ၏ အသက်ရှူသံများသည် မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ နှလုံးသားသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်နေလေသည်။

ထိုအထိအတွေ့၏ ထူးဆန်းသောခံစားချက်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မသိစိတ်၏စေ့ဆော်မှုဖြင့် သူမသည် ရှေ့သို့အရဲစွန့်၍ တိုးသွားမိကာ အိမ်ထဲသို့ပြန် ဝင်လိုက်သောအခါ အာရန်သည် ရှုယင်၏အပေါ်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိ လိုက်လေသည်။

#Catfoot