ယှဉ်ပြိုင်မှုကို လက်ခံခြင်း
Vol. 1 Ch. 4
ရှီရွှေယွမ်သည် မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ရပ်နေပြီး ထျန်းယွမ်သည် သူ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်မျှ အရေးပါကြောင်း လူတိုင်းသိစေရန် ခွင့်ပြုထားသည်။ ထို့ပြင် ရှီရွှေယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် မကြောက်ရွံ့ပေ။
တကယ်တော့ ရှီရွှေယွမ်သည် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ငြိမ်းချမ်းရေးကို လုံးဝမနှောင့်ယှက်ရဲကြောင်း သတိပြုမိသည်။ ကျောက်ဟွာလုံကို ပါးရိုက်ခံရသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုကိစ္စကို စစ်ပွဲဖြစ်အောင် လုပ်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်၏ အလုံးစုံခွန်အားသည် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထက် အားနည်းသော်လည်း အပြင်လူများ၏ ဆက်သွယ်မှုများဖြင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်သည် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထက် များစွာ အားကောင်းနိုင်သည်။
ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တွင် အပြင်လူများနှင့် လက်ထပ်ထားသော တပည့်များ အများအပြားရှိသည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်၏ အဆင့်အတန်းသည် အပြင်တွင် အထူးမြင့်မားမှု မရှိသော်လည်း အပြင်မှ အကူအညီများ ယူဆောင်လာရန် အခက်အခဲ မရှိပေ။
ကျောက်ဟွာလုံသည် ၎င်း၏ စကားများသည် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသည်ကို သိသော်လည်း သူ ပါးရိုက်ခံရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဦးညွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက ချက်ချင်း မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ပြောသည်။
“နန်းတော်သခင် ရှီက ကျွန်တော့်ကို ပါးရိုက်လိုက်တာ။ ဒါက သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုပဲ။ ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ သူ တကယ်ပဲ အမှားမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ သူ့ကို မလွှတ်ပေးတာလဲ။ ကျွန်တော်က သူ့ကို အရှက်ရအောင် လုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက ငါတို့ တပည့်တွေကို ဒဏ်ရာရစေတယ်။ ဒါတင်မကဘူး။ ငါတို့က နဂါးသွေးနတ်ဆေးလုံးကို လုတယ်လို့ စွပ်စွဲတယ်။ ငါတို့ကိုယ်တိုင် နဂါးသွေးနတ်ဆေးလုံးကို ဝယ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ သူ ထင်နေတာလား”
ရှီရွှေယွမ်က လူများစွာရှေ့တွင် သူ့ကို ပါးရိုက်ခဲ့သည်ကို သူ ဒေါသထွက်နေသည်။ ဤအရှက်တကွဲမှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်လား။ ငါ ထပ်ပြောမယ်။ ငါက ထျန်းယွမ်က အကြောင်းမရှိဘဲ လူကို မရိုက်ဘူးလို့ ယုံတယ်။ သူတို့က နဂါးသွေးနတ်ဆေးလုံးကို လုချင်ခဲ့ကြတာ။ မင်းတို့ ဒီဆေးလုံးကို ဝယ်နိုင်တာ မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအမှိုက်တွေအတွက် မင်းတို့ သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တကယ်ပဲ ဒါကို ထျန်းယွမ်အပေါ် အပြစ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ငါ ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့”
ရှီရွှေယွမ်ပတ်လည်ရှိ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်သည် မပျောက်ကွယ်ဘဲ အချိန်တိုင်း မြင့်တက်လာပြီး သူ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ ပွက်လောရိုက်နေသည်။
သူ့ထင်သည်မှာ ထျန်းယွမ်သည် သေချာပေါက် ရှုံးမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်သာမက အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အားနည်းနေခြင်းကြောင့် ရှုံးနိမ့်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ သူ လွင့်ထွက်သွားပါက သေမသွားသည်ပင်ဖြစ်စေ တစ်သက်လုံး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှီရွှေယွမ်သည် လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့၏ နောက်ဆုံးအကန့်အသတ်ဖြစ်သည်။
သူ့၏ အငွေ့အသက်က လုံလောက်စွာ ပြင်းထန်သော်လည်း ဘေးတွင် ရပ်နေသော ထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကဲဖြတ်ကြည့်ရှုနေသော မျက်လုံးများကြောင့် ဒုက္ခခံစားနေရသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို အားနည်းသူဟု သတ်မှတ်ကြပြီး ၎င်းသည် ကြက်တစ်ကောင်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤသိုင်းပညာကမ္ဘာတွင် ၎င်းသည် အလွန်ရှက်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ထျန်းယွမ်သည် အားနည်းသူ မဟုတ်သလို ကြောက်ရွံ့သူလည်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် အမြဲတမ်း ထရပ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြလိုခဲ့သည်။ သူသည် အမှိုက်မဟုတ်ကြောင်း၊ သူ၏ အဒေါ်သည် သူ့ကို မှားယွင်းပြီး ထောက်ခံနေတာမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုခဲ့သည်။
“ငါ ယှဉ်ပြိုင်မယ်။ ငါ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုမယ်” ထျန်းယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူ ကြောက်ရွံ့သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူ ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် သေသွားသည်ပင်ဖြစ်စေ သူ့ကိုယ်သူ ရပ်တည်မည်ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာမှုနှင့် သေမှုကို မကြောက်ရွံ့သော၊ ရွံရှာဖွယ်မရှိသော သဘောထားဖြင့် အဆင်တူသူများထက် သာလွန်စွာ ရပ်တည်နေသည်။
သူ စကားပြောရပ်လိုက်သည်နှင့် စနစ်၏ အသံသည် ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မစ်ရှင် - ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကတပည့်များ၏ စိန်ခေါ်မှုကို အနိုင်ယူပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို အောင်ပွဲသို့ ဦးဆောင်ပါ"
"ဆုလာဘ် - အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀၊ ရွှေ ၁၀၀၊ နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ (သာမန်)”
“မစ်ရှင်လား။ ဒီဆုလာဘ်က တော်တော်များတာပဲ”
ထျန်းယွမ်သည် ဤအချက်အလက်ကို အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသို့သော မစ်ရှင်ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ၎င်းကို ပြီးမြောက်နိုင်သရွေ့ သူရရှိမည့် ဆုလာဘ်သည် ၎င်း၏ ဒုက္ခများနှင့် ထိုက်တန်မည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ။
ရရှိလာသော ရတနာများကို ကြည့်လျှင် အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်ပုံရသည်။
လက်နက်ဖြစ်စေ၊ ရတနာဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ကို အဆင့်များစွာခွဲထားသည် - သာမန်၊ စိတ်ဝိညာဉ်၊ သန့်ရှင်း၊ ရှေးဟောင်း၊ နှင့် ရှေးဟောင်းမှော်ရတနာတို့ဖြစ်သည်။
ထျန်းယွမ်၏ စကားများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကျောက်ဟွာလုံက မျက်နှာထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ထိုင်နေသည်။ ဤသည်မှာ လှည့်စားသော အပြုံးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း လိုချင်သည်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ရှီရွှေယွမ်က သဘောမတူပါက သူ တကယ်ပဲ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်က သဘောတူလိုက်ပြီး ၎င်းသည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ် အဆင်ပြေသည်။
ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအတွက်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖန်ချန်သည် အဆင့်နိမ့် တပည့်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဖန်ချန်၏ အသက်ကို အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် ဖန်ယွန်ကတော့ တကယ်ဒေါသထွက်နေသည်။ သူနှင့် နေ့ည အတူရှိနေခဲ့သော ၎င်း၏ ညီငယ်လေး သေသွားသည်ဆိုပါက သူ ဒေါသမထွက်နိုင်ဘဲ နေနိုင်မည်လား။
လူတိုင်းသိသည်အတိုင်း ၎င်း၏ ညီငယ်လေးသည် သားကောင်ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်း ကျောက်ဟွာလုံမှ အသုံးချခံလိုက်ရသည်။
ကျောက်စိမ်းနန်းတော်၏ အမျိုးသမီး တပည့်များသည် ထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနည်းဆုံး သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ မနေဘဲ သူ၏ အဒေါ်က ဆက်လက် အကာအကွယ်ပေးရန် ရွေးချယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထရပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံစံဖြစ်သင့်သည်။
ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “မကြွားဝါနဲ့။ ဒါက ဟာသမဟုတ်ဘူး” သူ့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်တည်ကြည်ပြီး အနည်းဆုံး ထျန်းယွမ်၏ အမြင်တွင် ထိုသို့ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ မပါဝင်ရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ယောကျ်ားလို့ မခေါ်နိုင်ဘူး။ အဒေါ်ရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူး” ထျန်းယွမ်က သူ့ကို ပြုံးပြပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်ခိုင်မာနေသည်။
ရှီရွှေယွမ်သည် ထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။ ထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဤမျှ မီးတောက်များကို သူ့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူ အနိုင်ရရန် အလွန်သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်။ ထျန်းယွမ်၏ ယုံကြည်ချက်နဲ့ အမှန်တကယ်အနေအထားကို သူကောင်းကောင်းဖတ်နိုင်လိုက်၏။ ချက်ချင်း သူ့သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျောက်ဟွာလုံကို ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ။ ငါ သဘောတူတယ်”
“ဒါကောင်းတယ်။ လဝက်ကြာရင် ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းမှာ တွေ့မယ်” ကျောက်ဟွာလုံက မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ပြောသည်။ “ဒါက သေချင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲနော်။ အခန့်မသင့်ရင် သေသွားနိုင်တယ်”
ဤအချိန်တွင် ထျန်းယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒီယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော့်ကို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်ကို ပြဿနာပေးတာကို ရပ်လိုက်ပါ”
“ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းဖြစ်လိမ့်မယ်။ သေချာတာပေါ့” ကျောက်ဟွာလုံက မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ၎င်းတို့သည် ဖန်ယွန်ကို အော်ပြောသည်။
“သွားကြစို့”
ဖန်ယွန်သည် အံ့ဩသွားသည်။ ဖန်ယွန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ထျန်းယွမ်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်နှင့် သေသည်အထိ တိုက်လိုသော်လည်း ရှီရွှေယွမ် ဘေးတွင် ရပ်နေသဖြင့် ထျန်းယွမ်ကို သတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။
၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံး ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ထျန်းယွမ်အပေါ် မည်သူမှ အကောင်းမြင်မှု မရှိကြပေ။ ဤယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အလွန်အားနည်းပြီး စစ်ပွဲသို့ မထွက်ခွာမီ ရှုံးနိမ့်နေသလိုပင်။ အထူးသဖြင့် ထျန်းယွမ်၏ သွေးစွမ်းအင် ချို့တဲ့မှုကြောင့် တိုက်ပွဲအနည်းငယ် ကြာမြင့်သွားပါက သူ ရှုံးမည်ဖြစ်သည်။
ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံး၏ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ယခင်ကတည်းက ခံခဲ့ရပြီး ယနေ့သည် အခြားနေ့များနှင့် မတူညီပေ။
“အားလုံး ပြန်ကြပါ” ရှီရွှေယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ နန်းတော်သခင်”
အမျိုးသမီး တပည့်များစွာသည် ထျန်းယွမ်ကို စိတ်ပျက်မှုဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနိုင်ရသူနှင့် ရှုံးသူသည် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်၏ ဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အပြောင်းအလဲများကို မမြင်လိုကြပေ။
လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားသောအခါ ရှီရွှေယွမ်က ညင်သာစွာ ပြောသည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖိအားမပေးနဲ့။ ရှုံးသွားရင်တောင် မင်းအသက်ကို ထိန်းထားပါ။ မင်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေမှာပါ”
“အဒေါ်၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံလား” ထျန်းယွမ်က ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် မေးသည်။
“ယုံတယ်” ရှီရွှေယွမ်က မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ချက်ချင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။
“ဒါပေမယ့် လူတစ်ယောက်က သူ ဘာလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က...” သူက ထိုစကားကို နောက်ကွယ်တွင် ပြောပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများ စိုစွတ်လာကာ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထျန်းယွမ်၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ဖြည့်ပေးမည့် ဆေးလုံးမရှိပါက ထျန်းယွမ်သည် သေသွားပြီဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
“ကျွန်တော် နိုင်ကိုနိုင်ရမယ်” ထျန်းယွမ်က ရှီရွှေယွမ်၏ လက်သေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တောက်ပစွာ ပြုံးကာ ပြောသည်။
“သေမင်းတံခါးဝမှာ ရပ်နေရရင်တောင် ဒူးထောက်မနေချင်ဘူး။ ကျွန်တော်ကို ဆန္ဒရှိသလို လုပ်ခွင့်ပေးပါ။ အဒေါ်ကို ထပ်ပြီး ဝေဖန်ခံရတာကို မလိုချင်ဘူး။ အဒေါ်ကို ထပ်ပြီး မတရားခံရတာကိုလည်း မလိုချင်ဘူး”
“မိုက်မဲတဲ့ကလေး၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ” ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များဖြင့် သူ့၏ လှပသော မျက်နှာကို အုပ်မိုးလိုက်သည်။
“မိုက်မဲတဲ့ကလေး၊ မင်းက ငါ့ထက် အရွယ်သိပ်မငယ်ပါဘူး။ ငါမင်းကို သခင်လေးလေးလို့တောင် ခေါ်နိုင်သေးတယ်” ထျန်းယွမ်က သူ့၏ မျက်ရည်များကို လှမ်းသုတ်ပေးသော်လည်း သူ့၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာမှုကို ဆက်လက် ထိန်းထားသည်။
ထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ အခန်းသို့ ပြန်လာသည်။ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး သူ၏ အဒေါ်ကိုလည်း လုံးဝတည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အာရုံကို ဆန်းကြယ်အဆင့်တက်စနစ်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ အစောပိုင်း ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် မရှင်းလင်းရသေးသော အရာများ များစွာရှိနေသေးသည်။