ချက်ချင်းသတ်ခြင်း

ထို့နောက် ထျန်းယွမ်သည် ညအချိန်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို ပုံမှန် အမဲလိုက်ခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်း၏ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကို စီးကာ နှင်းဖုံးတောင်များဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့တွင် အတွေ့အကြုံ ဆယ်ဆကဒ် မရှိတော့သဖြင့် ရရှိသော အတွေ့အကြုံမှာ နည်းပါးလှသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ သိပ်မများပြားသဖြင့် သူ အဆင့်တက်နိုင်မှု အလွန်မြန်ဆန်မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်လ၏ ထက်ဝက်ကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။

ပြိုင်ပွဲနေ့...။

ယနေ့သည် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေ့ဖြစ်ပြီး လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ထျန်းယွမ်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရပေ။

“နန်းတော်သခင် ရှီ၊ ထျန်းယွမ်က လာအုံးမှာလား” ဇောက်ဟွာလုံသည် စင်အနီးတဝိုက်တွင် ထျန်းယွမ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် သူ့ကို ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

ဖန်ယွန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသည်။ အကယ်၍ ထျန်းယွမ် ထွက်ပြေးသွားပါက သူ၏ လက်စားချေခွင့် လွဲချော်သွားမည် ဖြစ်သည်။

“သူ ပြင်ဆင်နေတာပါ။ မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်” ရှီရွှေယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ကိုယ်တိုင်က ထျန်းယွမ် ဒီနေရာသို့ လာမည့်အစား ထွက်ပြေးသွားရင် ပိုကောင်းမည်ဟု ဆန္ဒရှိနေသည်။

“ဒါကို ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ သူ တကယ်ထွက်ပြေးသွားရင် မင်းတို့က တာဝန်ယူရမယ်။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်အတွက် ကျွန်တော်တို့ကို ခွဲတမ်းပေးရင် စလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး” ဇောက်ဟွာလုံက ပြောသည်။

“ငါ ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ငါ့အိမ်ပဲ။ ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားရမှာလဲ။ ငါ ပါဝင်မယ်လို့ ပြောပြီးသားပဲ။ ငါ လုပ်မှာပဲ”

ထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ဝေးရာမှ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာရင်း တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ထိတ်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင် မပြသခဲ့ပေ။ လူများသည် သူ့အတွင်းမှ ဖုံးကွယ်ထားသော စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မသိရှိကြသေးပေ။ သို့သော် လဝက်အကြာတွင် သူသည် ယခင်ကနှင့် မတူတော့ကြောင်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် ခံစားမိကြသည်။

ထျန်းယွမ်သည် ဖန်ချန်းကို သတ်ခဲ့စဉ်က လူအားလုံးက ၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် ထျန်းယွမ်က မတော်မတရား နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးခဲ့သည်ဟု ထင်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ထျန်းယွမ်တွင် ဖန်ချန်းကို သတ်နိုင်လောက်သည့် အားမရှိဟု ရိုးရှင်းစွာ ထင်ထားကြသောကြောင့်ပင်။

“မင်း အမြီးကုပ်ပြီး မထွက်ပြေးတာကို တန်ဖိုးထားပါတယ်” ဖန်ယွန်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေသည်။

ရှီရွှေယွမ်သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထျန်းယွမ် ထွက်မပြေးခဲ့သော်လည်း သူ့ကို အားပေးသူရော အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သူရော မရှိပေ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာရော ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာရော မရှိပေ။

ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက သူသည် ကြွားဝါနေသည်ဟု ထင်ကြပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကမူ သူသည် ၎င်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေပြီး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤနေရာသို့ အတင်းအကြပ် လာခဲ့သည်ဟု ထင်ကြသည်။

“လူစုံပြီဆိုတော့ နန်းတော်သခင် ရှီ၊ စလိုက်ရအောင်လား” ဇောက်ဟွာလုံက မျက်စိရှုံ့ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ယခု ထျန်းယွမ် ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ အနိုင်ရမှုသည် မစတင်မီကပင် အာမခံချက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါးပွဲမှာ သုံးပွဲနိုင်တဲ့ စနစ်နဲ့ သွားမယ်။ သုံးပွဲနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းက အနိုင်ရပြီး ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ရမယ်” ရှီရွှေယွမ်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ငါးပွဲမှာ သုံးပွဲနိုင်ရင် နိုင်တယ်။ ပထမဆုံး ဘယ်သူလဲ” ဇောက်ဟွာလုံက မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ထျန်းယွမ်ကို စိန်ခေါ်သည့်နှယ် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါ အရင်သွားမယ်” ထျန်းယွမ်က ပထမဆုံး ထွက်ရန် စင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ထျန်းယွမ်သည် စင်ထဲသို့ ဝင်လုဆဲဆဲတွင် ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို တားလိုက်ပြီး တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

“သွားပြီး အရှုံးပေးလိုက်။ ဒါက အသေသတ်ကြေး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲဖြစ်ပေမယ့် အရှုံးပေးလို့ရတယ်” သူ့၏ မျက်နှာထားသည် အလွန် တည်ကြည်နေသည်။

“ကျွန်တော် အရှုံးပေးလိုက်ရင် အဒေါ်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ခံယူဖို့ မထိုက်တန်တော့ဘူး” ထျန်းယွမ်က သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး သိုင်းပြိုင်ပွဲစင်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ ရှီရွှေယွမ်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ထူးချွန်သော ရှီရွှေယွမ်သည် ထျန်းယွမ်က သူ့အတွက် မည်မျှ အဖိုးတန်ကြောင်း လူအားလုံးကို ပြသရန် ပြဿနာမရှိခဲ့ပေ။ ထျန်းယွမ်သည်လည်း ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် မကြောက်ခဲ့ပေ။ ရှီရွှေယွမ်သည် သူ၏ အမှန်တကယ် အဒေါ် ရင်းမဟုတ်သော်လည်း ၎င်းသည် အဓိက မဟုတ်ပေ။ ထျန်းယွမ်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့သည် ဇောက်ဟွာလုံကို ပါးရိုက်ရန်ပင် ဝန်မလေးခဲ့ဘဲ ဂိုဏ်းနှစ်ခုအကြား ဆက်ဆံရေးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ့သည် သူ့အတွက် မည်မျှ အရေးပါကြောင်း ထျန်းယွမ်အား ထပ်မံ သတိပေးခဲ့သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ထပ်မပြောတော့ဘူး။ စလိုက်ကြစို့”

ထျန်းယွမ် စင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဇောက်ဟွာလုံက ၎င်း၏ တပည့် ဖန်ယွန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

“ဒါက အသေသတ်ကြေး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲပဲ။ နယ်နမိတ်ထဲက မထွက်မချင်း အရှုံးပေးလို့ မရဘူး”

ဇောက်ဟွာလုံက အရှုံးပေးမှု၏ အခြေအနေများကို ထပ်မံ ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်သည် အလွယ်တကူ အရှုံးပေး၍ မရတော့ပေ။ အကယ်၍ သူသည် အောင်ပွဲခံရင်း နယ်နမိတ်ထဲမှ ထွက်နိုင်ခဲ့လျှင်တော့ ထူးခြားသော အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်။ ဒီအမှိုက်က ဖန်ယွန်ထက် ပိုမြန်အောင် ပြေးနိုင်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ့သည် ငြင်းခုန်၍ မရဘဲ သဘောတူရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ဖန်ယွန်က ထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး မျက်စိရှုံ့ပြလိုက်သည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ ဘာကြိုးစားနေလဲ ငါသိတယ်။ သူ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး”

ထို့နောက် ဖန်ယွန်သည် လိုက်လာပြီး ထျန်းယွမ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ညီလေးကို သတ်လိုက်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမယ်။ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို သတ်မယ်”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ၎င်း၏ ညီလေးအတွက် လက်စားချေရန် မကြိုးစားဘဲ ဤပွဲကို အနိုင်ရရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဖန်ချန်းသည် ၎င်း၏ ညီလေးဖြစ်သည်။ သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှက်ရွံ့မှုလည်း ရှိသည်။ သူသည် နေ့စဉ် လူများကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အသံခံရရန် ထိုက်တန်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

“မင်းညီလေးကို သတ်တယ်ပေါ့။ မင်းညီလေးက ငါ့ဆေးလုံးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ငါ့ကို သတ်ဖို့ပါ ကြိုးစားခဲ့တာ။ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လိမ်တာ ရပ်စမ်း။ မင်းတို့ လိုချင်တာက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်အတွက် ခွဲတမ်းပဲ”

ထျန်းယွမ်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“မင်း စလိုက်တော့၊ ဒါမှ ငါမင်းကို မြန်မြန်သတ်နိုင်မှာ။ လိမ်နေတာ မင်းပဲ။ မင်းမှာ ဘာရှိလဲ ငါကြည့်မယ်” ဖန်ယွန်သည် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လင်းယုန်ခြေသည်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏ လက်ကို လင်းယုန်ခြေသည်းပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်ဆီသို့ လျှပ်တပြက် ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်း၏ နောက်ကျောတွင် ဧရာမ လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် တကယ့် ဧရာမ လင်းယုန်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထျန်းယွမ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အစောတလျင်ပဲ ထျန်းယွမ်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထျန်းယွမ်ကတော့ မတ်တပ်ရပ်နေတုန်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်၏ တပည့်များက ထျန်းယွမ်သည် မျက်စိကန်းနေသည်ဟု ထင်ကြသည်။ ထျန်းယွမ်သည် မိုက်မဲသူတစ်ယောက်လား။ ရှီရွှေယွမ်သည် ထျန်းယွမ်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်နေသည်။

ဇောက်ဟွာလုံက မျက်စိရှုံ့ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်အတွက် အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီဟု တွေးထင်သည်။ ဖန်ချန်းသည် အကောင်းဆုံး မဟုတ်သော်လည်း ဤအမှိုက်ကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တောက်ပသော အကြည့်တစ်ခုသည် ကြယ်များ၏ ကျယ်ပြန့်သော မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စီးဆင်းနေသည်။

“ကြယ်တံခွန်စွမ်းအားစုပ်သိုင်း”

ထျန်းယွမ်သည် အရှိန်ပြင်းထန်စွာ လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဖန်ယွန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဖန်ချန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

“အတွေ့အကြုံ ၁ ရရှိသည်၊ ၂၊ ၃…”

ရုတ်တရက် ဖန်ယွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူသည် ဤလက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုသော်လည်း ထျန်းယွမ်က သူ့ကို လွှတ်မပေးပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိသော ကျင့်ကြံသူသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မလှုပ်မရှား ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို လွှတ်စမ်း”

ဖန်ယွန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အခြားလက်ဖြင့် ၎င်း၏ လက်မောင်းထဲမှ ဓားတိုတစ်လက်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဓားကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး လက်ဦးမှုရယူရန် ကြိုးစားသည်။

ထျန်းယွမ်သည် ဖန်ယွန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖြတ်ကြည့်ပြီး ဖန်ယွန်၏ လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲကာ ၎င်း၏ လက်ထဲမှ ဓားဖြင့် ဖန်ယွန်၏ ရင်ဘတ်ကို ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ဖန်ယွန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ချလိုက်သည်။ ဖန်ယွန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ထျန်းယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် မူးမေ့သွားသည်။ ထျန်းယွမ်သည် ဖန်ယွန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

“ဖရူး.....”

ဖန်ချန်း၏ လည်ချောင်းထဲတွင် သွေးများ ပိတ်ဆို့သံသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖြည့်စွမ်းလိုက်သည်။

“မင်းလည်း မင်းညီလို လုပ်ချင်တာလား။ ဒီလို လက်နှက်ပုန်းနဲ့ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုက မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ နည်းပညာလားကွ ပြောစမ်း”

ထျန်းယွမ်က မျက်စိရှုံ့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ပြောလည်းပြောရင် တစ်ပြိုင်နက်ဆိုသလိုပင် ၎င်း၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး အင်အားသုံး ကန်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဖန်ယွန်သည် အအကန်ခံရပြီး လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ဇောက်ဟွာလုံက လျင်မြန်စွာပင် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ဖန်ယွန်ကို ဖမ်းလိုက်သည်။

“မင်း…”

ဖန်ယွန်သည် သွေးများကို အန်ထွက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ၎င်း၏ မျက်နှာသည် အလွန်မည်းမှောင်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဖန်ချန်း၏ ယခင်အခြေအနေနှင့် ဆင်တူပြီး အဆိပ်သင့်ခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုခုတွင် ဖန်ယွန်၏ မျက်လုံးများ မှိန်ဖျော့သွားပြီး သေသွားသည်။

ရင်းနှီးသော မြင်ကွင်းများပင် မဟုတ်ပါလော။ ၎င်းနှင့် ၎င်း၏ ညီလေးအကြား ကွဲပြားမှု မရှိပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မသမာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

“ဖန်ယွန်ကို သတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ၇၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၂၀ ရရှိသည်”

“အားဖြည့်ဆေး ရရှိသည်”

“ဒါပဲ ရတာလား”

ထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အံ့သြဖွယ်ရာ တစ်ခုခု ရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အားဖြည့်ဆေးတစ်လုံးသာ ရခဲ့သည်။ သူ တွေးမိသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဖန်ယွန်က အစောပိုင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့သော သိုင်းပညာသည် လင်းယုန်ခြေသည်းသိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည့်အတွက် ဖြစ်နိုင်သည်။ တူညီသော နည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးပါက ၎င်းကို ထပ်မံ ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။