ကံကောင်းခြင်း အငွေ့အသက်

“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တာလဲ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ကျင့်ကြံမှု လုပ်နိုင်ရတာလဲ… ငါသိထားတာကတော့ မင်း အရင်က ကျင့်ကြံလို့ မရခဲ့ဘူး။ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြရမယ်” ရှီရွှေယွမ်က ထျန်းယွမ်ရဲ့လက်ကို ဆွဲပြီး စင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာခဲ့တယ်။

လက်ရှိကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီဖြစ်သလို ထျန်းယွမ်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိတာမို့၊ သူနဲ့ စကားပြောဖို့ လိုအပ်လာတယ်။

ထျန်းယွမ်က ပိုကောင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ဘဲ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ပြောလိုက်တယ်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ငါ့ကို လာကူညီခဲ့တယ်။ အခုမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ့ကြောင့် ငါ ကျင့်ကြံလို့ရလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကိုတောင် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်”

ဒါက အတော်လေး ကျပန်းနိုင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဆိုတာ သူ ကောင်းစွာ သိထားပေမယ့်၊ ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်ထဲမှာ ဆန်းကြယ်အဆင့်တင်စနစ်တစ်ခု နိုးထလာတယ်လို့ ပြောလို့တော့ မရဘူးပေါ့။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လား”

ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လက်ခနဲ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်း ဒီစကားရဲ့ အများစုကို ယုံကြည်လိုက်တယ်။ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောကမှာ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ်။

“သူကို မင်းဖခင်က လွှတ်လိုက်တာလား”

ထျန်းယွမ်ရဲ့ မိဘတွေက ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပေမယ့် သေဆုံးသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ သတင်းအစအနကို အခုထိတောင် မသိရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှီရွှေယွမ်ကတော့ အရင်နန်းတော်သခင်က ထွက်သွားရတဲ့ အကြောင်းအမှန်က ထျန်းယွမ်ရဲ့ဖခင်နောက်ကို လိုက်ဖို့ဖြစ်ပြီး၊ သူက အလွန်ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိထားတယ်။ သူက အဲဒီလောက် ထူးချွန်မနေခဲ့ရင်၊ ထျန်းယွမ်ရဲ့ မိခင်က သူ့ကို အဲဒီလောက် စွဲလမ်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

ထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ဒါက ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ အဲဒီဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူက ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကြောင့်ပဲ ငါ ဒီလောက်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ဒီတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့ လုံလောက်တဲ့ အခြေအနေ ငါ့မှာမရှိဘူး”

ရှီရွှေယွမ်က ဒါကို စဉ်းစားပြီး ဆက်မေးတယ်။ “အဲဒီဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူက ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလား”

ထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါပြီး ပြောတယ်။ “သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ရှင်းပြပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ငါ့ကို လေ့ကျင့်မှုမှာ အာရုံစိုက်ဖို့ပဲ ပြောပြီး၊ တခြား ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး”

“တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်… ဒါပေမယ့် မင်းက သွေးချီစွမ်းအင်မရှိဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ငါ့ကိုတောင် လိမ်ခဲ့တာပဲ” ရှီရွှေယွမ်က အနည်းငယ် စိတ်တိုနေပုံရပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာက သိပ်ဒေါသထွက်နေတဲ့ပုံ မဟုတ်ဘူး။

ထျန်းယွမ်က ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောတယ်။ “ဒါက အဒေါ်တို့ကို စပရိုက်လုပ်ချင်လို့ပါ…”

သူ့အဒေါ်က သူ့ရဲ့ ကျပန်းအကြောင်းပြချက်ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ယုံကြည်လိုက်တာကြောင့် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။

“ဒါက တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အံ့သြစရာပဲ” ရှီရွှေယွမ်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်ကာ တိုးတိုးပြောတယ်။ “နောက်မှ မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးမယ်။ အခု ငါ အစည်းအဝေးတက်ဖို့ လုပ်ရမယ်။ မင်း အိမ်ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်”

ထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး အိမ်ကို ပြန်သွားတယ်။ ရှီရွှေယွမ်ကတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေကို သွားလုပ်တယ်။

ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီးချိန်မှာ ရှောလျန်က ထျန်းယွမ်ဆီ အမြန်ရောက်လာပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့လက်ကို ဆွဲပြီး ပြောတယ်။ “သခင်လေး၊ ခင်ဗျား တကယ်ကို သန်မာကြောင်း ပြသခဲ့ပြီ”

ထျန်းယွမ်ဟာ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးနီးပါး လူတွေရဲ့ အထင်သေးမှုကို ခံခဲ့ရတယ်။ သူက အမြဲတမ်း သူ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး သူ့အတွက် တိတ်တဆိတ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အခု ထျန်းယွမ်က သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ချီးကျူးခံရပြီး၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြခဲ့တယ်။ သူ့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဂုဏ်မယူဘဲနေနိုင်မှာလဲ။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက အစပဲ” ထျန်းယွမ်က မျက်စိမှေးကာ ခေါင်းကိုဖြည်းညင်းစွာခါပြီး ပြောတယ်။ ဒီမှာတင် ရပ်မယ်လို့ သူ ရည်ရွယ်မထားတာ သိသာတယ်။

အခန်းထဲ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ၊ ထျန်းယွမ်မှာ အဆင့် ၁၁ လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်ဖို့ အားလပ်ချိန် ရလာတယ်။

“အဆင့် ၁၁ လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်မယ်” ထျန်းယွမ်က အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ဒီတစ်ခါ ဘာရမလဲဆိုတာ သူ မသိဘူး။

(လုပ်ငန်းအားလုံးရဲ့ အခြေခံအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိပြီး။ အခြေခံအဆင့် ဆေးပညာရှင်၊ အခြေခံအဆင့် မန္တန်ဆရာ၊ အခြေခံအဆင့် ပန်းပဲဆရာ။ ကံကောင်းခြင်း ကံစမ်းမဲပေါက်ခွင့် တစ်ကြိမ်၊ အဆင့် ၁၅ လက်ဆောင်ထုပ်)

ထျန်းယွမ်က အံ့သြသွားတယ်။ ဒီလို အခြေခံအဆင့် လုပ်ငန်းတွေ ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါတွေက အတော်လေး အသုံးဝင်မှာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် သင်ယူလိုက်ရတာက သူ ရုတ်တရက် စွယ်စုံရ ဖြစ်သွားတာကို ဆိုလိုတယ်။

အခြေခံအဆင့်ဖြစ်ပေမယ့်၊ ဒီလောကမှာ တတိယအဆင့်နဲ့ ညီမျှပြီးသားဖြစ်တယ်။ ဒီလောကမှာ ဘယ်လုပ်ငန်းမဆို ပထမအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့်၊ ပဉ္စမအဆင့်၊ ဆရာကြီး၊ မင်းဆရာနဲ့ ဖန်တီးရှင်ဆိုပြီး ခွဲခြားထားတယ်။

တတိယအဆင့်ဆိုတာ ဘယ်လုပ်ငန်းမဆို ကောင်းမွန်တဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အနည်းဆုံး အနိမ့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်ဘူး။

ဥပမာ၊ တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဆိုရင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ပြုလုပ်နိုင်တယ်။ ကောင်းကင်ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ဆေးပညာရှင် မရှိဘူး။

ဒါက ဆေးပညာရှင်တွေရဲ့ ရှားပါးမှုကို ဖော်ပြနေတာပါ။ ဒါက သူတို့ရဲ့ အတွင်းစွမ်းရည်တွေနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေတယ်။ ဥပမာ၊ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်က ရေခဲအခြေခံဖြစ်နေရင်၊ ဆေးဖက်ဝင်ပညာမှာ အခက်အခဲရှိမှာပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီပညာရပ်က မီးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရလို့ပဲ။

ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဆေးပညာ၊ လက်နက်ဖန်တီးမှု စတာတွေအတွက် အပြင်က အကူအညီ တောင်းခံရတယ်။

အခု သူမှာ ဒီစွမ်းရည်တွေ ရှိလာပြီမို့၊ ဒီမှာ လက်နက်ဖန်တီးတာ၊ ဆေးပညာလုပ်ငန်း လုပ်တာတွေ ကူညီနိုင်ပြီ။

အားလုံးက အခြေခံအဆင့်ဖြစ်ပေမယ့်၊ သူ ကျွမ်းကျင်မှုကို မြှင့်တင်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတချို့လိုပဲ အဆင့်တင်နိုင်မှာပဲ။

ဒီစွမ်းရည်တွေက သဘာဝအတိုင်း အဆင့်တက်လာမှာဖြစ်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုက “၀/၁၀၀၀” ကနေ စတယ်။ ၎င်းက ပိုပြီး အချိန်နဲ့ ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေသမျှ၊ ၎င်းကို အဆင့်တင်နိုင်မှာပဲ။

“ဒါပေမယ့် အခု ကံကောင်းခြင်း ကံစမ်းမဲပေါက်ခွင့် ပိုရလာပြီမို့၊ ဒါကို စလိုက်ရအောင်”

ထျန်းယွမ်က ဒါကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ်တုန်းက သူ နှင်းခဲလက်အိတ်ကို ရခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခါ ဘာရမလဲဆိုတာ သူ မသိဘူး။

“ကံစမ်းမဲစနစ်ကို ဖွင့်မယ်”

ကံစမ်းမဲဘီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာတယ်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ၎င်းကို မမြင်နိုင်ဘူး။ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ မြင်နိုင်တယ်။ ချက်ချင်း သူက လက်ကိုင်ကို ဆွဲလိုက်တယ်။ ဘီးက အမြန်လှည့်ပတ်လာပြီး၊ ညွှန်တံက အမျိုးမျိုးသော အမျိုးအစားတွေဆီ ညွှန်ပြလာတယ်။

“နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ ရပ်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး”

သူ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်ဟစ်တယ်။ အဖိုးတန်ဆုံး ဆုလာဘ်က နတ်ဘုရားစွမ်းအားပဲ။ ဥပမာ သူ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်မုဒ်။ အကျိုးသက်ရောက်မှု အားလုံးကို နှစ်ဆဖြစ်စေတယ်။ သူ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။

ဒီကံစမ်းမဲဘီးက သူ့ရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသလိုပဲ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ ညွှန်တံက နတ်ဘုရားစွမ်းအားပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းရပ်သွားတယ်။

“ငါ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရသွားပြီ”

ထျန်းယွမ်က အော်ပြီး သူကိုယ်တိုင်တောင် အံ့သြသွားတယ်။ လက်ဆောင်အိတ်တစ်ခု ကျလာပြီး၊ သူ အမြန်ကောက်ယူလိုက်တယ်။ ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ဖော်ပြချက်က ပေါ်လာတယ်။

(ကံကောင်းခြင်း အငွေ့အသက်။ ကံကောင်းမှုကို ငါးဆ မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ တစ်စက္ကန့်လျှင် ဆန်းကြယ်အမှတ်တစ်ခု သုံးစွဲရမယ်)

“ကံကောင်းခြင်း အငွေ့အသက်လား”

ထျန်းယွမ်က ဒါကို သိပြီးသားဖြစ်ပေမယ့်၊ သုံးစွဲမှုနှုန်းကို ကြည့်တဲ့အခါ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။ တစ်စက္ကန့်လျှင် တစ်ခု သုံးစွဲရတာက ဆန်းကြယ်မုဒ်ထက်တောင် ပိုများတယ်။ တကယ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားပဲ၊ သုံးစွဲမှုနှုန်းကတောင် နတ်ဘုရားအဆင့်ပဲ။

“သုံးစွဲမှုနှုန်းက ဆိုးလိုက်တာ။ ဒါပေမယ့် မဆိုးပါဘူး။ ကံကောင်းမှု ငါးဆဆိုတော့။ အပြင်မှာ လျှောက်သွားရင်း ပိုက်ဆံအိတ်တွေ ကောက်တွေ့နိုင်မလား”

သူ မျက်ခုံးတွန့်ပြီး ချက်ချင်း ခြံအပြင်ထွက်သွားပြီး၊ ကံကောင်းခြင်း အငွေ့အသက်ကို သုံးလိုက်တယ်။ ဆန်းကြယ်အမှတ်တွေက တစ်စက္ကန့်လျှင် အမြန်သုံးစွဲသွားတယ်။ ဒါက ထျန်းယွမ်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေပေမယ့်၊ ဒီစွမ်းရည်နဲ့ သူ ဘယ်လောက်ကံကောင်းနိုင်မလဲဆိုတာ သူ သိချင်တယ်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်ပြီး၊ ဘယ်နားမှာ ရတနာတွေ ရုတ်တရက်ပေါ်လာမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်တယ်။ ကောင်းကင်ကိုတောင် ကြည့်လိုက်သေးတယ်။ ရတနာတွေ ကျလာမလားဆိုပြီး။

“သခင်လေး၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ဒီအချိန်မှာ ရှောလျန်က ရောက်လာပြီး ထျန်းယွမ်ကို သိချင်စိတ်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ့ ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ရုတ်တရက် ချော်လဲပြီး ထျန်းယွမ်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ပြုတ်ကျသွားတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ထျန်းယွမ်က အချိန်မီတုံ့ပြန်ပြီး သူ့ကို လှမ်းဖမ်းထားလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ တစ်ခုခုပြောမယ်လုပ်တဲ့အခါ၊ ရှောလျန်က ခေါင်းမော့လာပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ နီးကပ်နေတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

“အာ… ဟုတ်တယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေး၊ ကျွန်မမရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး…”

ရှောလျန်က ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ပြန်ထဖို့ ကြိုးစားတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာက ရဲရဲနီလာတယ်။ ဒီလို အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပြန်ထမိပြီးတဲ့အခါ သူ့ အမြန်ထွက်ပြေးသွားတယ်။ မတော်တဆဖြစ်ခဲ့တာဖြစ်ပေမယ့်၊ တကယ်ကို ရှက်စရာပဲ။

“ဒါကလည်း ကံကောင်းခြင်း တစ်မျိုးပေါ့လေ…” ထျန်းယွမ်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့ပါးကို ထိကြည့်လိုက်တယ်။ ကံကောင်းခြင်း အငွေ့အသက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

“ဒါပေမယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကတော့ သိပ်မဆိုးဘူးပဲ…”