ဆရာကုန်း

(ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု၊ ဒီရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်လို့ရတာလား)

ထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လက်ခနဲ တောက်ပသွားတယ်။ သူတို့အားလုံးက ဒီအခြေအနေကို မသိကြဘူးလို့ သူ ယူဆတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆန်းကြယ်အဆင့်တင်စနစ်ကြောင့်၊ ထျန်းယွမ်က ဒီရှာဖွေမှုကို မပြီးမြောက်နိုင်ရင် ဆုလာဘ်ကို ရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်။

ဆုလာဘ်က အားလုံးကို ပြောပြနေတယ်။ ဒီရှာဖွေမှုက လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှီရွှေယွမ်က စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်က ဝင်ခွင့်ရဖို့ အနိမ့်ဆုံး အရည်အချင်းလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဆိုလိုတာက အဲဒီမှာ တကယ်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ပိုမြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က လိုအပ်တယ်ဆိုတာပဲ။

သူ ဆုလာဘ်ကို စိတ်ဝင်စားနေတဲ့အချိန်မှာ အကြီးအကဲတွေရဲ့ မျက်နှာတွေမှာတော့ မကျေနပ်မှုတွေ ထင်ရှားစွာ ပေါ်နေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဒုတိယအကြီးအကဲပေါ့။

သူ့ရဲ့ တပည့်တွေအတွက် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ခွဲတမ်းက အခု ပျောက်သွားပြီ။ ရှီရွှေယွမ်က သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်လိုက်တာမို့ သူ့ လိုက်လျောရမှာပဲ။ အပြင်တပည့်ဖြစ်တာက ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ဒါက ခြွင်းချက်တစ်ခုပဲ။ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မှာ အပြင်တပည့်ဖြစ်တာက တကယ်ကို ရှားပါးတယ်။

ဒီအအရွယ်မှာ၊ ဒီလို ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ရှိသူဆိုရင် သေချာပေါက် အဓိကတပည့်ဖြစ်နေရမှာ။ အနာဂတ်မှာ နန်းတော်သခင် ကိုယ်စားလှယ်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အမျိုးသားဖြစ်နေတာမို့၊ နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။

“တခြား ဘာရှိသေးလဲ” ရှီရွှေယွမ်က အကြီးအကဲသုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ထပ်မေးတယ်။

“မရှိတော့ပါဘူး....” ခါးသီးတဲ့ မျက်နှာနဲ့ သူတို့ပါးစပ်က ဒီစကားပဲ ထွက်လာတယ်။

ထျန်းယွမ်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျား-မ၊ မိသားစုနောက်ခံ၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တောင်မှ။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးဆိုရင် သူ အပြင်တပည့်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ လက်မချင်ပေမယ့် ဒီကိစ္စမှာ နန်းတော်သခင်ရဲ့ဆန္ဒကို သူတို့ လွန်ဆန်နိုင်ခြင်းမရှိချေ။

“ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စပြီးပြီဆိုတော့၊ နောက်ထပ် ကိစ္စကို ဆက်သွားမယ်။ လက်နက်ဖန်တီးမှု။ ဒီနေ့ ဒီကို ရောက်လာမယ့် ပန်းပဲဆရာ ရောက်ပြီလားမသိဘူး။ သူ ရောက်လာပြီလား” ရှီရွှေယွမ်က မေးတယ်။

“သူ နန်းတော်ထဲမှာ အနားယူနေတယ်။ အခု သွားကြမလား” အကြီးအကဲတစ်ယောက်က မေးတယ်။

“အစည်းအဝေးပြီးသွားပြီမို့၊ အခုပဲ သွားကြမယ်” ရှီရွှေယွမ်က လှည့်ပြီး ထျန်းယွမ်ကို ပြောတယ်။ “လိုက်ခဲ့၊ ဆရာကုန်းက မင်းအတွက် လက်နက်အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးမယ်။ မင်းရဲ့ လက်အိတ်က လက်နက်ဆိုးဆိုးရွားရွား မဟုတ်ပေမယ့်၊ ဓားတစ်ချောင်း ဒါမှမဟုတ် လှံတစ်ချောင်း ရှိထားရင် တိုက်ပွဲမှာ သေချာပေါက် အထောက်အကူဖြစ်မယ်”

ဒီမှာရှိတဲ့ လူအများစုက လက်နက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ပိုရှည်လေ ပိုကောင်းလေလို့ ယုံကြည်ကြတယ်။ အနီးကပ် လက်နက်က သေဖို့ အလျင်စလိုဖြစ်နေသလိုပဲ။ အနီးကပ် လက်နက်သုံးရင် ပိတ်ဆီးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရှောင်ဖို့အတွက် အားအင်အကုန်သုံးရမယ်။ ဒါကြောင့် ရှည်လျားတဲ့ ဓားလို လက်နက်ကို သုံးတာ ပိုကောင်းတယ်။

“ဒါက… အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို စဉ်းစားရင်ပေါ့” ထျန်းယွမ်က ဆရာကုန်းက ကောင်းတဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ဘူး။ တစ်ဖက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ နှင်းခဲလက်အိတ်က သာမန်အဆင့်ဖြစ်ပေမယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့သြစရာပဲ။ အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုက ဒီလက်နက်ကို ထူးခြားစေတာပဲ။

ဆရာကုန်းဖန်တီးတဲ့ လက်နက်တွေကရော ဆန်းကြယ်အမှတ်တွေ သုံးလို့ရလား။ သိသာပါတယ်၊ မရဘူး။ ဒါပေမယ့် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

ချက်ချင်းပဲ သူတို့ နန်းဆောင်တစ်ခုထဲ ရောက်သွားတယ်။ ဒီနန်းဆောင်ကို အဓိကအားဖြင့် ထူးချွန်တဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ သုံးတယ်။ ဆရာကုန်းက ထူးချွန်တဲ့ ဧည့်သည်တစ်ဦးဖြစ်တာ မလွဲမသွေပဲ။ သူ အခုပဲ ရောက်လာတာ။ ထျန်းယွမ်က ခန်းမထဲမှာ ထိုင်နေပြီး လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ သောက်နေတဲ့ သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ သူက လူကြမ်းတစ်ယောက်ပုံပေါက်ပြီး သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ အဆင့်က တော်တော်မြင့်တယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထ ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမအဆင့်ထိ ရောက်နေတယ်။

ဒီနေရာက အကြီးအကဲတွေထက် အားနည်းပေမယ့်၊ သူ့ကို ဆရာတစ်ယောက်လို့ ခေါ်ဆိုလို့ရတယ်။ အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းတယ်။ သူက တတိယအဆင့် ပန်းပဲဆရာဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ဒီလောကမှာ ကျင့်ကြံသူတွေက နေရာအနှံ့ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလို အထူးကျွမ်းကျင်မှုတွေ ပိုင်ဆိုင်ပြီး တော်တော်မြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေတာက၊ ဆရာလို့ ခေါ်ဆိုခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က မြင့်နေရင်တောင်၊ ဒီအထူးစွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်လို့ အာမခံလို့ မရဘူး။ ဒါပေမယ့် အထူးစွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင်၊ အနာဂတ်မှာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကိုပါ အကူအညီဖြစ်စေမယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒီလုပ်ငန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာတင် မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။

“ဆရာကုန်း၊ ဒီတစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခု ဖန်တီးဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။ ဈေးနှုန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး” ရှီရွှေယွမ်က ပြုံးပြီး လျှောက်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ သဘောထားက အတော်လေး သင့်တင့်တယ်။ သူ့ နန်းတော်သခင်ဖြစ်နေပေမယ့်၊ ဆရာကုန်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကို လေးစားရမယ်။

တခြားအကြီးအကဲသုံးယောက်ကလည်း ပြုံးနေကြတယ်။

ဒါပေမယ့် ဆရာကုန်းကတော့ သူတို့ကို အေးတိအေးစက်နဲ့ ပြောတယ်။ “ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို ဖန်တီးဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး။ ကုန်ကျစရိတ်လည်း နည်းတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်မှာ အခြေအနေတချို့ ရှိတယ်။ ဒါတွေကို လိုက်လျောမပေးနိုင်ရင် သဘောတူညီချက်က ဖျက်သိမ်းရမယ်”

“ဘယ်လို အခြေအနေတွေလဲ” ရှီရွှေယွမ်က မေးတယ်။ “ကျွန်မတို့ တတ်နိုင်တဲ့ ဘောင်အတွင်းမှာဖြစ်နေသမျှ ပြဿနာမရှိပါဘူး”

“တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေတွေက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ပထမအခြေအနေကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တွေကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုပြီး အပြင်တပည့်တွေ ဖြစ်လာစေချင်တယ်” ဆရာကုန်းက ပြောတယ်။

“ဟင်… အိုကေ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး” ရှီရွှေယွမ်က တော်တော်လေး စဉ်းစားလိုက်ရပေမယ့်၊ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာလည်း အပြင်တပည့်တွေ ရှိတာကို စဉ်းစားပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ သဘောတူလိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်တပည့်တွေနဲ့ တခြားတပည့်တွေကို သီးခြား လေ့ကျင့်ပေးမှာပဲ။ မတူညီတဲ့ နယ်ပယ်တွေကလည်း ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး။

“ဒုတိယအခြေအနေကတော့၊ ဒီပစ္စည်းသုံးခုရဲ့ဈေးနှုန်းက မနည်းဘူး။ ပထမအခြေအနေကို သဘောတူပြီးရင်၊ ဆက်ပြီး ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ဖန်တီးဖို့ ပစ္စည်းတွေအတွက်၊ လိုအပ်တဲ့ ပိုက်ဆံကို ပေးပြီးရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူမယ်”

“ဒါကလည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဝိညာဉ်လက်နက်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက သိသာထင်ရှားပြီး မနည်းဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်လိုအပ်လဲ မသိဘူး” ရှီရွှေယွမ်က မေးတယ်။

“မမြင့်ပါဘူး။ ရွှေသားငါးသောင်း ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်” ဆရာကုန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ အံ့သြစရာ ဈေးနှုန်းတစ်ခု တောင်းဆိုလိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ၊ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြတယ်။ ရွှေသားငါးသောင်း၊ ဒါက အတော်လေး များလွန်းတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်လို အဖွဲ့အစည်းသေးသေးလေးအတွက် ဒါက တကယ်ကို များတယ်။ ရွှေသားငါးသောင်းဆိုတာ၊ တစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဈေးက ရွှေတစ်သောင်းကျော်နီးပါးဖြစ်နေတယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူတွေက ငွေကို အဓိကသုံးကြတယ်။ ဒါဆို ငွေသားငါးသိန်းပေါ့။ တစ်ခုကို တစ်သိန်းကျော်နီးပါးဖြစ်နေတယ်။ ဒီဈေးနှုန်းက ရယ်စရာမဟုတ်ဘူး။

“ဒီဈေးနှုန်းက… နည်းနည်းလျှော့ပေးလို့ရမလား” ရှီရွှေယွမ်က ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ပြောတယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက် ပိုက်ဆံမရှိတာ မဟုတ်ပေမယ့်၊ ဒီလောက်များများကို တစ်ခါတည်း သုံးလိုက်ရင် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုတွေကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။

“ဒါက ကျွန်တော်ပေးနိုင်တဲ့ အနိမ့်ဆုံးဈေးနှုန်းပါ။ နန်းတော်သခင် ရှီ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းကို ခင်ဗျား နားလည်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ အပြင်မှာ ဝယ်မယ်ဆိုရင် တစ်ခုကို အနည်းဆုံး ရွှေနှစ်သိန်းခွဲ ကုန်ကျမယ်။ ကျွန်တော်ပေးတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး သက်သာပါတယ်”

သူတို့အားလုံး ဈေးနှုန်းကို ကောင်းစွာ သိထားကြတယ်။ ဆရာကုန်းပြောသလိုပဲ။ ဒါကြောင့် သူတို့လုပ်နိုင်တာက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မျက်နှာမသာမယာ ပြုံးပြရုံပဲ။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဒီဈေးနှုန်းနဲ့ပဲ…” ရှီရွှေယွမ်က လိုက်လျောလိုက်ရတယ်။

“နောက်ဆုံး အခြေအနေကတော့ ကျွန်တော့်နဲ့ ပတ်သက်တာပါ” ဆရာကုန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြုံးလိုက်တယ်။

“ဘာလဲ” ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေ တွန့်သွားတယ်။ ဒီကောင်က တကယ်ကို အခြေအနေတွေ အများကြီး ပေးနေတာပဲ။

“မခက်ပါဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် ချစ်မိသွားတယ်။ သူ့ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်တွဲဖော်အဖြစ် လက်ခံပေးနိုင်မလားလို့။ ခွင့်ပြုပေးရင်၊ ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခုလုံးကို အခမဲ့ပေးမယ်” သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ၊ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒါက သိသာထင်ရှားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပဲ။

သူ့ရဲ့ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေနှစ်ခုကို ကြားပြီးတဲ့နောက်၊ ဆရာကုန်းက ဒီလို တောင်းဆိုမှုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က အိမ်ထောင်ပြုတာကို ကန့်ကွက်တာ မဟုတ်ဘူး။ နှစ်ယောက်သား တကယ်ချစ်ကြရင်ပေါ့။

“ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားရွေးချယ်ထားတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ” ရှီရွှေယွမ်က စိတ်ရှည်ရှည်ထားပြီး မေးတယ်။

“ရှောလျန်ဆိုတဲ့ တပည့်လေးပါ။ သူ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်တွဲဖော်ဖြစ်ဖို့ သဘောတူတယ်လို့ ကတိပေးရင်၊ ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခုလုံး ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ” ဆရာကုန်းက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။

“ရှောလျန်လား” ထျန်းယွမ် ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ရှောလျန်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ဒါကို ကြားရတာ သူ အံ့သြသွားတယ်။ ရှောလျန်က ဒါနဲ့ အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့်၊ သူ့ကို အတင်းအကြပ်လုပ်ခိုင်းရမယ်ဆိုရင်၊ သူ့ ဘယ်တော့မှ ပျော်ရွှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။