တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူခြင်း

မိုချန်ကို တစ်ချက်နှင့် အနိုင်ယူမည်တဲ့လား။ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ထျန်းယွမ်ကို ကဲ့ရဲ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ မဆိုးသော်လည်း သူ၏ မာနကြောင့် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်ပုံရသည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ တပည့်များသည်ပင် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ တစ်ကြိမ်သာ အနိုင်ရထားရုံနှင့် ဤမျှ မာနကြီးနေပြီလား။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျရှုံးမှုဖြစ်လာလိမ့်မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။ မိုချန်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အတော်မြင့်မားပြီး သူနှင့် အသက်အရွယ်တူသူများထဲတွင် သူနှင့် ယှဉ်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ထို့အပြင် ထျန်းယွမ်၏ မာနက သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုကျဆင်းစေသည်။

မိုချန်က ထျန်းယွမ်နှင့် စကားစမြည်ပြောခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“ပထမချက်”

သူက ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားသည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ သူ ပျောက်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသည်ကို မကြာခဏမြင်ရသဖြင့် အလွန်ထူးဆန်းသည်။

“ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာဖြစ်သည့် မိုးတိမ်ပျံခြေလှမ်းများဖြစ်သည်”

ရှီကျယ်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းပညာကို သင်ယူရန် မလွယ်ကူသော်လည်း သူက ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ သုံးနိုင်သည်။

ထျန်းယွမ်က မိုချန်ကို အနည်းငယ်ဝေးရာမှ စိုက်ကြည့်နေရင်း ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် မိုချန် ပေါ်လာသဖြင့် အံ့သြသွားသည်။ သူက မိုချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် လက်ကို အလိုလိုမြှောက်လိုက်စဉ် မိုချန် ထပ်မံပျောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် သူ၏ နောက်ကျောမှ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မိုချန် သူ၏ နောက်တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ မိုချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို လိုက်ကြည့်နေသော ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ တပည့်များက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ မိုချန် တိုက်ခိုက်သည့် အခိုက်အတန့်ကို သူတို့အားလုံးက မြင်လိုက်ကြသည်။ ထျန်းယွမ်တွင် ရှောင်ရန် အချိန်မရှိ။ မိုချန်၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်သည်။ ရုတ်တရက် မိုချန်၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ ရက်စက်သည့် အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှု ထိမှန်ပါက ထျန်းယွမ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်။

“ဂီး.......”

လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ စူးနစ်စွာ အော်လိုက်သည့် အော်သံကို ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက်ကြားလိုက်ရသည်။

ထျန်းယွမ်က ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်သည်။ ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်တစ်ကောင်ပမာ သူသည် လေထဲမှ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာပြီး သားကောင်ကို ချုပ်ထားသည်။ ကောင်းကင်မှ သားကောင်ကို ဖမ်းရန် ဆင်းသက်လာသည့်နှယ်။

တဆက်တည်းဆိုသလိုပင် ထျန်းယွမ်က မိုချန်ကို အောင်မြင်စွာ ချုပ်ထားနိုင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ကြယ်တံခွန်စွမ်းအားစုပ်သိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အကြောင်းကြားသံများ ဆက်တိုက်မြည်လာသည်။

“အတွေ့အကြုံ ၅ ရရှိသည်၊ ၆ ရရှိသည်၊ ၄ ရရှိသည်”

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက်စုပ်ယူနေစဉ် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများ တိုးလာသည်။ မိုချန်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ မြင့်မားသဖြင့် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးလည်း ပိုမိုမြင့်မားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထက်ဝက်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။

“ဒီမကောင်းဆိုးဝါး သိုင်းပညာက ဘာလဲ”

မိုချန်က ထိတ်လန့်ပြီး အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လက်ကို ထျန်းယွမ်က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဤအချက်က မိုချန်ကို အလွန်စိတ်ပျက်စေပြီး အခြားလက်ဖြင့် ထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ထျန်းယွမ်က မိုချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုမြင်ထားပြီး သူ၏ အခြားလက်ကို လင်းယုန်ခြေသည်းသဏ္ဌာန် ပြုလုပ်ကာ တိုက်ခိုက်လာသော လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မိုချန်ကို လှုပ်ရှားမရနိုင်အောင် ချုပ်ထားလိုက်သည်။

“လင်းယုန်ခြေသည်းသိုင်း”

သူ၏ မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ လင်းယုန်ခြေသည်းအတတ်မှာ ထူးခြားသော ကိုယ်ခံပညာမဟုတ်သော်လည်း အတော်ကောင်းသော အတတ်ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တွင် ဤသိုင်းပညာရှိပါသလား။

“ငါ့ကို လွှတ်လိုက်”

မိုချန်က တုန်လှုပ်သွားပြီး ရူးနေသော သိုးတစ်ကောင်ပမာ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆက်တိုက် စုပ်ယူခံနေရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ထျန်းယွမ်က သူ့ကို ဘာကြောင့် လွှတ်ပေးရမည်နည်း။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အပိုအတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ သူက ဆက်လက် စုပ်ယူနေစဉ် မိုချန်က လှည့်ကွက်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

“ငါ မရှုံးနိုင်ဘူး”

ထို့နောက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ယခုထိ ဝှက်ထားသည့် သံသယဖြစ်ဖွယ် အနက်ရောင်ဘောလုံးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထျန်းယွမ်က သတိထားလိုက်ပြီး မိုချန်ကို လေထဲသို့ အမြန်ဆုံး ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ မိုချန်သည် အနက်ရောင်ဘောလုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း လေထဲသို့ ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ လေထဲတွင် မိုချန် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဘောလုံးက ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသည်။

“ဒီကောင်က ဘာလဲ၊ ဗုံးသုံးတယ်”

ထျန်းယွမ်က အံ့သြသွားသည်။ ဒီကောင်တွေမှာ ဘာကြောင့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ဤမျှများစွာ ရှိနေရသနည်း။ တိုက်ခိုက်မှု မထိမှန်နိုင်လျှင် လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို သုံးသည်။ ဤသည်မှာ အဆုံးစွန်ဆုံး အရှက်မဲ့မှု ဖြစ်သည်။ မိုချန်သည် စင်မြင့်ပြင်ပသို့ တည့်တည့် ပျံထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်ကာ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။ အားလုံးက သူ ဗုံးပေါက်ကွဲမှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် မည်းသွားပြီး ချက်ချင်းသေဆုံးသွားပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။ မီးကျောက်မှုန့်၏ စွမ်းအားမှာ အင်အားကြီးမားပြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲကာ သူ့ကို ချက်ချင်းသေစေခဲ့သည်။

“မိုချန်ကို သတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ၈၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၃၅၊ မိုးတိမ်ပျံခြေလှမ်းသိုင်းပညာ၊ ကုသဆေးလုံး တစ်လုံး ရရှိသည်”

“သူ၏ ခြေလှမ်းနည်းပညာကို ရလိုက်ပြီ”

ထျန်းယွမ်က အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ဤနည်းပညာမှာ အတော်ကောင်းသည်ဟု သူ ထင်သည်။ ၎င်းက သူ့ကို သရဲတစ္ဆေပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားရန်သာမက တိုက်ခိုက်ရန်ပါ အသုံးဝင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အလိုရှိဆုံးအရာဖြစ်သည်။

“ရှုံးသွားပြီ”

ဇောကျောင်းလုံက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခပ်ထွေထွေဖြစ်နေပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ စေလွှတ်ခံရသော မိုချန်ပင် သေဆုံးသွားသည်။ နောက်ဆုံးရလဒ်က သူတို့ကို အံ့သြသွားစေသည်။ သူတို့၏ အင်အားအကြီးဆုံး တပည့်များ ရှုံးသွားပြီး ယခု မည်သို့ အနိုင်ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ထျန်းယွမ်၏ လှည့်ကွက်သက်သက်ဖြစ်ပါစေအုံးတော့ မိုချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“အနိုင်ရပြီ၊ တကယ်အနိုင်ရပြီ။ သခင်လေး၊ သင် အံ့မခန်းပါပဲ”

“သခင်လေး၊ သင် အရမ်းအင်အားကြီးတယ်”

“ထျန်းယွမ် တကယ်အနိုင်ရတယ်၊ မိုချန်တောင် သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး။ ဒါ အိပ်မက်မဟုတ်ဘူးမလား”

ရှောင်လျန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့သည် ထျန်းယွမ်ကို အချိန်ကြာရှည် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို မိမိ၏ ညီအရင်းသဖွယ် သဘောထားသည်။ ယခု သူသည် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ခံရခြင်းမှာ ကင်းလွတ်သွားလေတော့ပြီ။ သူ့အနေနှင့် စိတ်မလှုပ်ရှား၊ မအော်ဟစ်နိုင်ဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ အခြားအမျိုးသမီး တပည့်များပင် သူ့အတွက် အားပေးအော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ရှုံးနိမ့်သူမဟုတ်။ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသာလျှင် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပြီး ကံမကောင်းသလို ခံစားရသည်။ သူသည် ကြယ်တံခွန်စွမ်းအားစုပ်သိုင်းဖြင့် အတွေ့အကြုံ ပိုမိုရရှိရန် မျှော်လင့်ထားသော်လည်း မိုချန်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“မင်းတို့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တပည့်တွေက ကောက်ကျစ်ကြဖို့ပဲ သိတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကြောင့် သေသွားတယ်။ ကောင်းကောင်းမသုံးတတ်ရင် မသုံးပါနဲ့”

ထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။ အကယ်၍ သူ အချိန်မီမထွက်နိုင်ခဲ့ပါက မိုချန်နှင့်အတူ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

“အကြီးအကဲ ဇော၊ မင်းတို့ ရှင်းပြရမယ်။ ထျန်းယွမ်နဲ့ ဖန်းယန်ကြား အသေအကြေတမ်းတိုက်ပွဲဖြစ်တာ အကောင်းပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်လည်း အဲဒီလိုပဲလား”

ရှီကျယ်ယန်လည်း ဒေါသထွက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ပထမအကြိမ်မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်က ပို၍ဆိုးရွားသည်။

“ဒါက ငါတို့ အမှားပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျူးလွန်သူ သေသွားပြီမို့ ဒီအကြောင်းကို သိပ်လိုက်မစစ်တော့ဘူးပေါ့”

ဇောကျောင်းလုံက ပို၍ ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်ညစ်နေသည်။ သူ၏ ဂိုဏ်းမှ အတော်ဆုံး တပည့်တစ်ဦး ယခု ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ သူသည် ထျန်းယွမ်ကို ပို၍ မုန်းတီးလာသည်။ မီးကျောက်မှုန့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲစေခြင်းမှာ သူ၏ အကြံမဟုတ်သော်လည်း မိုချန်သည် အလွန်စိတ်ပျက်အားငယ်နေပြီး ဤမျှ အစွန်းရောက်နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ဘက်က မစစ်ဆေးတော့ဘူးဆိုတော့ ဒီအကြောင်းကို ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် နောက်ဆုံးလူကို လွှတ်လိုက်။ မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့သူ လွှတ်လို့ရတယ်”

ထျန်းယွမ်က စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ စင်မြင့်အောက်ရှိ လူများမှာ သူ၏ အကြည့်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ထျန်းယွမ်၊ ဒီလောက်ဆို တော်ပြီ။ ကျန်တာကို ငါတို့တာဝန်ထားလိုက်”

ရှီကျယ်ယန်၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေသည်။ ဤသူမှာ တစ်ချိန်က အသုံးမကျသူဟု ခေါ်ခံခဲ့ရသော ထျန်းယွမ်လား။ မဟုတ်တော့ပါ။ သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်က လူနှစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ပြီး သူတို့အတွက် စိတ်ဓာတ်အားကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်မှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ထျန်းယွမ်က သူတို့၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတစ်ဦးကို သူကိုယ်တိုင် အပြီးသတ်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီး အတွေ့အကြုံနှင့် ရတနာများ ရရှိရန်ဖြစ်သည်။