ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်တက်ခြင်း

“အဲဒီလောက်ပြောပြီးပြီဆိုတော့ ငါ ခွင့်ပြုတယ်။ ဓားအသစ်တွေ ဆက်ပြီး ဖန်တီးနိုင်အောင် ပစ္စည်းတွေကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေးမယ်”

ရှီရွှေယွမ်ဟာ ယဉ်ကျေးမှုလုံးဝမထားဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တတိယအဆင့် ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်ကို ငှားဖို့ ငွေမလုံလောက်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဝန်ဆောင်ခက တော်တော်လေး ဈေးကြီးပြီး ပစ္စည်းကုန်ကျစရိတ်ကလည်း မသေးတဲ့ ပမာဏဖြစ်နေတာမို့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ဖန်တီးဖို့ အခက်အခဲရှိနေတယ်။

အခု ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီမို့ သေချာပေါက် ငွေသက်သာစွာနဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ပိုမိုဖန်တီးနိုင်မှာပဲ။ ဒါဟာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အားကောင်းလာစေဖို့ လုံလောက်ပြီး အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာပဲ။

(ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပါပြီ)

(ဆုလာဘ်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၅,၀၀၀ နှင့် နှစ်သက်မှု ၁၀ မှတ်။)

“အို့၊ မစ်ရှင်တစ်ခု ရလာပြီ… ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နှစ်သက်မှုပါတယ်ပေါ့”

ယီထျန်းယွမ်ဟာ အံ့သြသွားပြီး တွေးနေမိတယ်။ ဒီနှစ်သက်မှုဆိုတဲ့ အရာက တိုးလာနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပြန်တွေးကြည့်ရင်၊ သူ့ရဲ့ အရင်မစ်ရှင်တွေက ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းတာနဲ့ ရန်သူတွေကို အနိုင်ယူရတာတွေပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကူညီရတဲ့ မစ်ရှင်မျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ ရန်သူတွေကို အနိုင်ယူတာက မုန်းတီးမှုတန်ဖိုးကိုပဲ တိုးစေပြီး နှစ်သက်မှုကို ဘယ်လိုမှ မတိုးစေဘူး။

ဒီ ထူးခြားတဲ့ အချက်ကတော့ ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ချစ်ခင်မှုပဲ။

“အဒေါ်ရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ကြည့်လို့ရမလား” ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ နှစ်သက်မှုကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်။ အဲဒါက ၃၃၀ မှတ်ရှိနေတယ်။

ဒီအမှတ်တွေကို ဘယ်လိုတိုင်းတာထားတယ်ဆိုတာ သူ့သိပေမယ့် စနစ်က ချက်ချင်း အမျိုးအစားခွဲပေးတယ်။

၀ မှတ် - လမ်းသွားလမ်းလာသူ

၁၀ မှတ် - သိကျွမ်းသူ

၁၀၀ မှတ် - ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်း

၂၀၀ မှတ် - ချစ်ခင်ရသူ

၃၀၀ မှတ် သို့မဟုတ် အထက် - အသက်နဲ့ထပ်တူ ချစ်မြတ်နိုးရသူ

ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီအဆင့်တွေအတိုင်း အမျိုးအစားခွဲထားတယ်။ အနုတ်နှစ်သက်မှုအတွက်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီရှင်းပြချက်ကို သူ နည်းနည်းနောက်ကျမှ သဘောပေါက်လာတာ။ အစောကြီး သိထားခဲ့ရင် ဆရာကုန်းရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ကြည့်လိုက်ရင် သေချာပေါက် အနုတ်တန်ဖိုးဖြစ်နေမှာပဲ။

“အဒေါ်ရဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် နှစ်သက်မှုက ဒီလောက်မြင့်နေတာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က ဒါကို အသက်နဲ့ထပ်တူ ချစ်မြတ်နိုးရသူအဆင့်ထိ ရောက်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ထပ်တိုးလို့ ရရင် ဘာသက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်လာမလဲလို့ သူတွေးမိတယ်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက်စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ငါ့မျက်နှာမှာ တစ်ခုခုပေကျံနေလို့လား” ရှီရွှေယွမ်က မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ပြီး မလုံမလဲ မေးလိုက်တယ်။ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ်နီမြန်းနေသည်ထင်၏။ ယီထျန်းယွမ်က ဘာလို့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေမှန်း သူမသိပေ။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အဒေါ်က အရမ်းလှနေလို့ပါ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“မြှောက်ပင့်ပြောတာနဲ့ ဘာမှမရဘူးနော် ကောင်လေး” ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာနီရဲလာရင်း ချက်ချင်း ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။

“တော်ပြီ တော်ပြီ ငါ ပစ္စည်းတွေ အရင်ပြင်ဆင်လိုက်မယ် မင်း အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်”

မကြာခင်မှာပဲ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး အဆင်သင့်ဖြစ်လာတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖန်တီးမှုကို စတင်လိုက်တယ်။

(အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးခဲ့ပါပြီ။ ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှု ၅၀ မှတ်တိုးလာပြီး၊ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁,၀၀၀ ရရှိခဲ့ပါပြီ။)

သူဟာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ရရှိခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁,၀၀၀ လည်း ရလာတယ်။ ဒါဟာ တော်တော်လေး အကျိုးရှိတယ်။ ရုတ်တရက် သူ့မှာ ဉာဏ်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ဖန်တီးမှု ပြီးလုနီးပါးအချိန်ရောက်တဲ့အခါမှာ ဆန်းကြယ်မု ကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဒါဆို အတွေ့အကြုံဆုလာဘ်က နှစ်ဆဖြစ်သွားမယ်။

ဒါက ဆန်းကြယ်အမှတ် တစ်မှတ်ကုန်ပေမယ့် တန်ဖိုးရှိတယ်။ သို့ရာတွင် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးကို နှစ်ဆပေးပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှုကတော့ နှစ်ဆမဖြစ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း အဲ့ဒီ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး နှစ်ဆရတာကတင်ပဲ သူ့အတွက်တော့ တန်လှပေသည်။

ဒါကြောင့် သူ ဒီလိုပဲ ဆက်လုပ်တယ်။ ဖန်တီးမှု ပြီးခါနီးတိုင်း ဆန်းကြယ်မု ကို ဖွင့်ပြီး ပြီးသွားရင် ပြန်ပိတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်သုံးပြီးတဲ့အထိ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်သွားတယ်။ မဟုတ်ရင် ဆန်းကြယ်အမှတ် တွေ တစ်ချိန်လုံး ဖွင့်ထားရင် မလုံလောက်တော့ဘူး။

(အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးခဲ့ပါပြီ။ ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှု ၅၀ မှတ်တိုးလာပြီး၊ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂,၀၀၀ ရရှိခဲ့ပါပြီ။)

သူဟာ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး အများကြီး ရရှိခဲ့တယ်။ သာမန် ပန်းပဲဆရာတွေက ဖန်တီးပြီးရင် ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ ရတာ။ ဒါပေမယ့် သူကတော့ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးနဲ့ ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှုကိုပါ ရလာတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ သူဟာ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သုံးပြီးသွားပြီး။ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်လက်နက် ရှစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။ ပစ္စည်းတွေ နည်းနည်းပဲ ရှိတာမို့ ဒီလောက်ပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ အကန့်အသတ်ရှိတာမို့ ဒါတွေက သူတို့ တတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏပဲ။ ဒီပစ္စည်းတွေက မူလက ဆရာကုန်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာဖြစ်ပြီး အခု ယီထျန်းယွမ်က အားလုံးကို ဒီလောက်ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေအဖြစ် ဖန်တီးပြီးသွားပြီ။

(မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၅,၀၀၀ ရရှိခဲ့ပြီး၊ ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ နှစ်သက်မှု ၁၀ မှတ်တိုးလာပါပြီ။)

(မစ်ရှင်ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။)

(ဆုလာဘ်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၅,၀၀၀ နှင့် နှစ်သက်မှု ၁၀ မှတ်။)

(စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်သို့ အဆင့်တက်လာပါပြီ။)

မစ်ရှင်ပြီးမြောက်ပြီးတဲ့နောက် စနစ်က ချက်ချင်း အဆင့်တက်ကြောင်း အသိပေးလာတယ်။ ဖန်တီးရုံနဲ့တင် အဆင့်တက်လာနိုင်တာ၊ ဒီလို ကံကောင်းမှုမျိုး ဘယ်သူ့မှာ ရှိမှာလဲ။

“ပစ္စည်းတွေ မကျန်တော့ဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်က ရှီရွှေယွမ်ကို မေးလိုက်တယ်။

ဒီအခွင့်အရေးမှာ သူဟာ ဖန်တီးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ကိုလည်း တိုးမြှင့်ချင်တယ်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးကိုလည်း တတ်နိုင်သလောက် များများရချင်တယ်။

“အို့.... မင်းက ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သုံးပြီးသွားပြီး တစ်ခုမှ မအောင်မမြင်ဖြစ်ခဲ့တာမျိုး မရှိခဲ့ဘူးမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အားလုံးက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေချည်းပဲ” ရှီရွှေယွမ်ဟာ ယီထျန်းယွမ်ဖန်တီးထားတဲ့ ဓားတွေအများကြီးကို မြင်ရတာကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ ဒီလက်နက်တွေဟာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို သေချာပေါက် အားကောင်းလာစေမှာပဲ။

“ဟဲဟဲ၊ အဒေါ်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုဆိုရင် ကျွန်တော် သေချာပြီးမြောက်အောင် လုပ်မှာပါ။ အကယ်၍ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကောင်းတွေ ရှိရင် ကျွန်တော် ဆေးလုံးတွေလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“မင်း… ဆေးလုံးလည်း ဖန်တီးနိုင်တယ်ပေါ့” ရှီရွှေယွမ်က အံ့သြထိတ်လန့်သွားတယ်။

“အင်း၊ နည်းနည်းတော့…” ယီထျန်းယွမ်က သူ့နှာခေါင်းကို လက်မနဲ့ ပွတ်လိုက်တယ်။ အခု တာအိုမီးလျံ ရှိနေတာမို့ ဆေးလုံးသန့်စင်ဖန်တီးဖို့ ပိုပြီး လွယ်ကူလာမှာပဲ။

“တကယ်လား” ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို ပြေးဖက်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရစွာ ပြောတယ်။ “အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ဘယ်သူ့ဆီကိုမှ အကူအညီ တောင်းခံစရာမလိုတော့ဘူး”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့နှာခေါင်းကို အဒေါ်ရဲ့ နဖူးနဲ့ ထိလိုက်ပြီး ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ရနံ့ကို ခံစားလိုက်တယ်။ ဒီနွေးထွေးမှုက သူ့ကို တကယ်ကို စိတ်ငြိမ်းချမ်းစေတယ်…

“ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ မရှိဘူး။ အပြင်ထွက်ပြီး ဝယ်ရမှာပဲ” ရှီရွှေယွမ်က ဘာမှတွေးမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်တယ်။ “ငါ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံရှိတယ်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်အတွက် ပစ္စည်းတွေကို တစ်ယောက်ယောက်ကို မှာပြီး ဝယ်ခိုင်းမယ်”

“အပြင်ထွက်ဝယ်တာလား…”

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်လာတယ်။ ဒီကို ရောက်လာကတည်းက သူ တစ်ခါမှ အပြင်မထွက်ဖူးသေးဘူး။ ချက်ချင်း သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလိုက်တယ်။

“အဒေါ်၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လုပ်လို့ရမလား။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်မယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်တော် အရင်ဖန်တီးထားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ပိုတွေကို ရောင်းပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ပိုက်ဆံထပ်ရှာပေးမယ်”

“မင်းကို အပြင်ထွက်ခိုင်းတာက ကောင်းတယ်။ အတွေ့အကြုံလည်း ရလာမှာပဲ” ရှီရွှေယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်း ဆက်ပြောတယ်။ “ဒါပေမယ့် မင်းကို တစ်ယောက်တည်း သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ တပည့်နှစ်ယောက်ကို မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခိုင်းမယ်။ အင်း.... အမ်လင်းနဲ့ ချင်ရွှေကို မင်းနဲ့လိုက်ခိုင်းမယ်။ သူတို့က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ မင်းနဲ့အတူ ဝင်မယ့် အဖော်တွေပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးနဲ့၊ မင်း သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးအောင် ဆက်ဆံလို့ရမယ်။ ဒါဆို နောက်ပိုင်းမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်...”

“ပြဿနာမရှိပါဘူး အဒေါ်ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်။

ဒါက မဆိုးပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ အတူဝင်ရမှာမို့ သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးမှုမရှိရင် ဘယ်လိုလက်တွဲလုပ်ကိုင်နိုင်မှာလဲ။

“ကောင်းပြီ၊ အခု ငါ စီစဉ်ပေးလိုက်မယ်” ရှီရွှေယွမ်ဟာ ဝမ်းသာအားရစွာနဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ထွက်သွားတယ်။

ရှီရွှေယွမ်ကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်ဟာ သူ့ရဲ့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရတယ်။ သူသိထားသလောက် ရှီရွှေယွမ်ဟာ ဒီလောက် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောတာကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ အခုက ရှားရှားပါးပါးတွေ့လိုက်ရတာပဲ။

“အဒေါ်၊ ကျွန်တော် အဒေါ့်ကို ထာဝရစောင့်ရှောက်သွားမယ်” ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ ရာထူးကို တည်ငြိမ်စေဖို့နဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေဖို့ ကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိရည်မှန်းချက်ပဲ။