ဈေးလျော့ရောင်းခြင်း
Vol. 2 Ch. 25
“မိုးဂေဟာအတွက် လေညင်းဂေဟာကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကူညီပေးရမယ့် မစ်ရှင်”
“ဆုလာဘ် အတွေ့အကြုံ ၅,၀၀၀၊ ဇီယူဝေ့ရဲ့ သဘောကျမှု ၁၀၀၊ ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀၀၊ ဂုဏ်သတင်း ၁၀ မှတ်”
အထဲဝင်လာပြီးနောက်၊ ထျန်းယွမ်က မစ်ရှင်ကို လက်ခံလိုက်တယ်။ ဒီမစ်ရှင်က ဂုဏ်သတင်းအမှတ်တွေပါ တိုးပေးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဇီယူဝေ့က ဘယ်သူလဲဆိုတာကတော့ ပြောစရာမလိုဘူး။ မိုးဂေဟာနဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆိုတာ သေချာတယ်။
“ဒီမစ်ရှင်တွေက ဆက်လာနေတာပဲ၊ ကျပန်းမစ်ရှင်တွေ များလွန်းတယ်”
သူ့မျက်လုံးတွေ လင်းလက်လာတယ်။ လေညင်းဂေဟာနဲ့ ရင်ကြားစေ့ရုံးနိုင်ပြီး၊ ဆုလာဘ်တွေပါ ရမယ်။ ဘာကြောင့် မလုပ်ရမှာလဲ။ ဒီမှာ ဆက်နေရင် နယ်ပယ်အနည်းငယ် မြှင့်တင်နိုင်မယ်လို့ သူ ခံစားရတယ်။ ဒါဆို ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ရမယ့်အချိန်မှာ၊ လူတိုင်းကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်တဲ့ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်မှာပဲ။
သူတို့ကို ဧည့်ခံတဲ့ ဆိုင်ရှင်က ထျန်းယွမ်ယူလာတဲ့ ဓားတွေရဲ့ အရေအတွက်ကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားတယ်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေက ဈေးမပေါဘူး။ အထူးသဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့်တွေဆိုရင် ဈေးကောင်းကောင်းရတယ်။
“သခင်လေး၊ ခဏစောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော် ဂေဟာပိုင်ရှင်ကို သွားခေါ်လိုက်မယ်” ဝန်ထမ်းက အလျင်အမြန် ဂေဟာပိုင်ရှင်ကို ရှာဖို့ ထွက်သွားတယ်။ ခဏကြာတော့၊ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် အလျင်အမြန် အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာတယ်။ သူက မိုးဂေဟာရဲ့ ပိုင်ရှင် ဇီယူဝေ့ပဲ။
ဇီယူဝေ့ ဆင်းလာတယ်။ သူက လှပပြီး ထူးချွန်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်။ အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်ခင်မှာတင် မိုးဂေဟာရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်နေပြီ။
ဓားဆယ်ချောင်းကို မြင်တော့ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တလက်လက်တောက်ပနေတယ် “ဓားဆယ်ချောင်း၊ အလွန်ကောင်းတယ်။ ဒါတွေကို ကျွန်မတို့ကို ရောင်းမလို့လား”
“အဲဒီလိုပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ပုံမှန်ဈေးနဲ့ ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေက ဒါတွေကို ဈေးနည်းနည်းနဲ့ ရောင်းပေးဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းတို့က ကျွန်တော့်အတွက် ပစ္စည်းတွေ ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီမှာ ရောင်းဖို့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ဆက်လက်တီထွင်ပေးနိုင်တယ်။ ဈေးနှုန်းကို မင်းတို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်၊ လေညင်းဂေဟာထက် ဈေးသက်သာဖို့ပဲ လိုတယ်။ ကျွန်တော်က တီထွင်ဖန်တီးမှုကို တာဝန်ယူမယ်၊ မင်းတို့က စီမံခန့်ခွဲမှုကို တာဝန်ယူပေးပါ”
ဒီလိုလုပ်ရင် သိပ်အမြတ်မထွက်ပေမယ့်၊ ကုန်ကျစရိတ်သက်သာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုဆက်နွယ်မှုနဲ့ဆိုရင်၊ မိုးဂေဟာရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်တယ်။ အတွေ့အကြုံအများကြီး ရရုံတင်မကဘူး၊ လက်ရှိမစ်ရှင်ကိုပါ ပြီးစီးနိုင်တယ်။ ဒါဆို ဘာကြောင့် မလုပ်ရမှာလဲ။
“သခင်လေးက လေညင်းဂေဟာနဲ့ ပြဿနာရှိပုံပဲ” ဇီယူဝေ့က ပြုံးပြီး ပြောတယ်။
“အဲဒီလိုပါပဲ၊ ဒါဆို လက်ခံမှာလား” ထျန်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးတယ်။
“သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်မတို့ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပါတယ်” ဇီယူဝေ့က ချစ်စရာပုံပန်းနဲ့ ငယ်ရွယ်ပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အစီအစဉ်တချို့ ရှိနှင့်ပြီးသားပဲ။
အန်လင်နဲ့ ချင်ရွှေတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်ကြတယ်။
ဘာအခြေအနေလဲ၊ ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာတာလဲ။
“အစ်မတို့၊ အကူအညီတစ်ခု တောင်းလို့ရမလား။ ကျိုလင်ယွမ်နဲ့အတူ သူ့မောင်လေးကို ဒီကို ခေါ်လာပြီး အဆိပ်ဖယ်ရှားဖို့ ကူညီပေးပါ။ ကျွန်တော် ဒီမှာ ခဏလောက် လက်တွေ လုပ်လိုက်အုံးမယ်”
ထျန်းယွမ်က ဒီအကြောင်းကို မမေ့ဘူး။ သူ မူလက ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်ပြီး ကျိုလင်ယွမ်ရဲ့ မောင်လေးဆီ ချက်ချင်း သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့်၊ အခု အစီအစဉ်ပျက်သွားတာကြောင့် အန်လင်နဲ့ ချင်ရွှေကို အားကိုးပြီး သူ့မောင်လေးကို ဒီကို ခေါ်လာခိုင်းရတော့မယ်။
“ပြဿနာမရှိဘူး၊ အခုပဲ သွားကြမယ်” အစ်မနှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ ကျိုလင်ယွမ်နဲ့အတူ ထွက်သွားကြတယ်။ ကျိုလင်ယွမ်ရဲ့ မောင်လေးက အဆိပ်သင့်နေတာ။ ဒီအကြောင်းကို ဂရုမစိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး။
ထျန်းယွမ်က အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ရင်း ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်ဘူး။ အရာအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေတယ်။
“ငါရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေဆီကနေ ပစ္စည်းတွေ မင်းကို ဝယ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဆရာကုန်းက ရုတ်တရက် အော်ပြောတယ်။ သူ အလွန်ဒေါသထွက်နေတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ အရှက်ခွဲခံရတာကို သတိရတော့၊ ဒေါသကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး။ သူ ထျန်းယွမ်နဲ့ ရင်ကြားစေ့ဖို့ နည်းလမ်းတွေ တွေးနေပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာ အကျိုးအမြတ်လည်း ရအောင် လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။
“ဆရာကုန်း၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က မင်းကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ထားပုံပဲ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုခု မထူးဆန်းဘူးလား။ အခုလက်ရှိ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်၊ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်တီထွင်ဖန်တီးသူ မရှိဘူး။ မင်းကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တာက အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ လက်နက်တွေ လိုအပ်နေတဲ့အချိန်မှာ” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က သူ့အမြင်ကို ပြောပြတယ်။
ဆရာကုန်းက တော်တော်ငယ်သေးတယ်။ အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် တီထွင်ဖန်တီးဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထက် ဆရာကုန်းကို ပိုနှစ်သက်တာ။
သူတို့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေတဲ့အချိန်မှာ၊ အစောင့်တစ်ယောက်က အပြင်ကနေ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာတယ်။
သူ လမ်းမှာ စားပွဲကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိလိုက်တာကြောင့်၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်က လဲကျပြီး ကွဲသွားတယ်။
“ဘာတွေ ဆူညံနေတာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီလောက် အလျင်စလိုလုပ်နေတာလဲ။ ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောတယ်။
“ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်၊ မိုးဂေဟာက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ထက် ငွေဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ ဈေးချပြီး ရောင်းနေတယ်” အစောင့်က အလျင်အမြန် ပြောတယ်။
“ဘာလဲ”
ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်နဲ့ ဆရာကုန်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အံ့အားသင့်ပြီး ထရပ်လိုက်ကြတယ်။
“ဘယ်အရူးက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ငါတို့ထက် ငွေဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ ဈေးသက်သာစွာ ရောင်းရဲတာလဲ။ ဒါက အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ ဈေးရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးပဲ။ သူတို့ ဒေဝါလီခံချင်နေတာလား” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က အံ့အားသင့်သွားတယ်။
“ဒါက သူတို့ရဲ့ ထောက်ခံသူရဲ့ အကြံပေးချက်ဖြစ်ပုံပဲ။ သူတို့က နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို မိုးဂေဟာကို ပေးထားပြီး၊ မိုးဂေဟာက ဒီလို ဈေးသက်သာစွာ ရောင်းပေးနေတယ်။ ဒီလိုဆက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်သည်တွေကိုတောင် သူတို့က လုယူသွားလိမ့်မယ်” အစောင့်က ပြောတယ်။
“သူတို့ရဲ့ ထောက်ခံသူရဲ့ အကြံပေးချက်တဲ့လား။ ဘယ်သူက ဒီလောက် ရက်ရောပြီး၊ ဒီလောက်ဈေးနည်းနဲ့ ရောင်းနိုင်ရတာလဲ” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောတယ်။
“အဲဒါက အစ်ကိုတို့ အရင်နှင်ထုတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ…” အစောင့်က ပြောတယ်။
“ဘာလဲ” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က ထပ်မံအံ့အားသင့်သွားတယ်။ ပြီးတော့ သူ ပြောတယ် “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကလူ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရောင်းနိုင်မှာလဲ။ သူတို့မှာ တီထွင်ဖန်တီးသူ မရှိဘူးလေ။ ဒါပေမယ့် ဒီလို ဈေးနည်းနဲ့ ရောင်းနေတယ်လား။ ငါတို့ နှင်ထုတ်ခဲ့တဲ့ ကောင်ကလား”
သူ့အတွက် အခြေအနေက မယုံကြည်နိုင်စရာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
“အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ လူတွေက သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ကုန်သွားတဲ့အထိ ဝယ်နေမယ်ဆိုရင်၊ မိုးဂေဟာကနေ ဆက်ဝယ်ကြဦးမှာလား” ဆရာကုန်းက စကားထစ်ထစ်နဲ့ ပြောတယ်။ ဘာလို့ဆို ထျန်းယွမ်က တီထွင်ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတာ သူသိတယ်။ ဖောက်သည်တွေက အရည်အသွေးကြောင့် မိုးဂေဟာကနေ ဆက်ဝယ်နေမယ်ဆိုရင်၊ သူ ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။
သူ ရိုးရိုးပဲ မျှော်လင့်တယ်။ ထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ အကုန်ရောင်းပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပြန်သွားမယ်လို့။
“အင်း၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ရွေးစရာမရှိဘူး။ သူက မိုးဂေဟာရဲ့ အင်အားကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဖိနှိပ်ချင်နေတာလား” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးပြီး ပြောတယ် “သူက အရမ်းရိုးအလွန်းတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို အကုန်ဝယ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး ဒါကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်”
သူက ချက်ချင်း တစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို ဝယ်ခိုင်းတယ်။ သူက အားလုံးကို ဝယ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာ သူတို့က နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ထပ်တီထွင်ပြီး၊ ဆက်လက် ဈေးနည်းနဲ့ ရောင်းနေတယ်။ ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က ထပ်မံပြီး လူတွေကို လွှတ်ပြီး ဝယ်ခိုင်းပေမယ့်၊ ထပ်ပြီး နတ်ဘုရားလက်နက် ဆယ်ဂဏန်းလောက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ လေထဲက ပေါ်လာသလိုပဲ။
“ဘာကြောင့် သူတို့မှာ ရောင်းဖို့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ကျန်နေသေးတာလဲ။ မိုးဂေဟာက သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကိုပါ ရောင်းနေတာလား” ဂေဟာပိုင်ရှင်လျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တစ်ခုခု မထူးဆန်းဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က အဲဒီလို လုပ်နေမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့က တကယ့်အလွဲကြီးပဲ။
ဆရာကုန်းကတော့ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူ သိပြီးသားပဲ။ ဒါက ထျန်းယွမ်ဖြစ်ရမယ်။ ဈေးနည်းနည်းနဲ့ ဖောက်သည်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို လုယူဖို့ စတင်နေပြီ။ ထျန်းယွမ်က ထွက်သွားခါနီးမှာ၊ လေညင်းဂေဟာကို သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် နောင်တရစေမယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို သူ သတိရတယ်။ ဒီအလွဲတွေအားလုံးက လေညင်းဂေဟာနဲ့ ရင်ကြားစေ့ဖို့အတွက်ပဲလား။