← Chapters

ဂုဏ်သတင်း

Vol. 2 Ch. 26

ဂုဏ်သတင်း

Vol. 2 Ch. 26

အစပိုင်းမှာ လေညင်းဂေဟာက ဒီလိုအခြေအနေ သိပ်ကြာရှည်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် မိုးဂေဟာကို နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ဝယ်ဖို့ လာတဲ့သူတွေ ပိုများလာတယ်။ လေညင်းဂေဟာရဲ့ ပုံမှန်ဖောက်သည်တွေတောင် ပါလာတယ်။

ဈေးကြီးပေမယ့်၊ လေညင်းဂေဟာရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေထက်တော့ သိသာစွာ ဈေးသက်သာတယ်။ ဈေးသက်သာတဲ့ ရွေးချယ်စရာရှိရင် ဘာလို့ ပိုဈေးကြီးတာကို ဝယ်ရမှာလဲ။

မိုးဂေဟာမှာ ဖောက်သည်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဇီယူဝေ့ကတော့ တစ်ချိန်လုံး ပြုံးရွှင်နေတယ်။ ဒီရလဒ်က သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အဆမတန် ကျော်လွန်သွားတယ်။ ထျန်းယွမ်က ကောင်းကင်က ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ။ သူက ဖောက်သည်တွေ အများကြီး ဆွဲဆောင်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ရောင်းအားကို တိုးတက်စေခဲ့တယ်။

“ဂေဟာပိုင်ရှင်ဇီ၊ ဌာနချုပ်က သင့်ရဲ့ ရာထူးကို သေချာပေါက် အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မယ်” သူ့ဘေးက အကြီးအကဲတွေကလည်း ပြုံးရွှင်စွာ ပြောတယ်။

ဇီယူဝေ့က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်တယ်။ သူက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ အဆက်မပြတ် တီထွင်နေတဲ့ ထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချတယ် “ဒီလိုအခက်အခဲရှိနေချိန်မှာ ကျွန်မကို လာကူညီပေးတဲ့ သခင်လေးယီအောင်မြင်မှာပါ။ ကျေးဇူးပဲ သခင်လေးက ကျွန်မတို့ကို အသုံးပြုပြီး လေညင်းဂေဟာကို ဖိနှိပ်တာဆိုပေမယ့်၊ ဒါက ကျွန်မတို့ လိုအပ်နေတာပဲ။ အခု ကျွန်မတို့လုပ်ရမှာက သခင်လေးယီအတွက် ပစ္စည်းတွေ အဆက်မပြတ် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း အသုံးဝင်လာတယ်။ ငှက်နှစ်ကောင်ကို ခဲတစ်လုံးနဲ့ ထိမှန်တာပဲ”

“အရေးကြီးဆုံးက ဒီသခင်လေးယီက တစ်ခါမှ အမှားမဖြစ်ဖူးဘူး၊ တစ်ကြိမ်မှတောင် မရှိဘူး။ ဒါက တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ။ ပုံမှန် တီထွင်ဖန်တီးသူဆိုရင် အခုဆို အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ်လောက် မှားပြီးလောက်ပြီ” ဘေးက အကြီးအကဲတွေက သဘောတူညီတယ်။

ပြီးတော့၊ နောက်ထပ် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်ပြီးတဲ့နောက်၊

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ တီထွင်ဖန်တီးပညာ နယ်ပယ်တက်လာပါပြီ”

သူ့ရဲ့ တီထွင်ဖန်တီးပညာ နယ်ပယ်တက်လာတယ်။ ဒါဆိုရင် အခု သူက အထက်တန်း နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ တီထွင်နိုင်ပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုတောင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ အခု သူက တီထွင်ဖန်တီးပညာမှာ အလယ်အလတ်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ။ နတ်ဘုရားလက်နက် တီထွင်ရာမှာ အောင်မြင်မှုနှုန်း တိုးလာတယ်၊ အထက်တန်း နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ တီထွင်နိုင်ပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို တီထွင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းလည်း ရှိတယ်။

တူညီတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပေမယ့်၊ ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်ရှိတဲ့ တီထွင်ဖန်တီးသူက တီထွင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေက ဈေးပိုကြီးတယ်။

“စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်မဟုတ်တာ သနားစရာပဲ။ ရှုံးနိမ့်မှုဖြစ်နိုင်ခြေက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းထိ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ…” ထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ပိုကောင်းသေးတယ်။ ဘာလို့ဆို သူ နယ်ပယ်မတက်ခင်က ဒါကို လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒီအချိန်မှာပဲ၊ အန်လင်နဲ့ ချင်ရွှေတို့က ကျိုလင်ယွမ်ကို သူ့အိမ်ကို လိုက်ပို့ပြီး၊ သူ့ရဲ့ မောင်လေးကို ထျန်းယွမ်ဆီ ခေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မောင်လေးက အသက် ခုနစ်နှစ်ရှစ်နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူက သတိလစ်နေပြီး အခြေအနေ တော်တော်ဆိုးနေတယ်။

“သခင်လေးယီ၊ ဒါက ကျွန်မမောင်လေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပါ…” ကျိုလင်ယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ မျက်ရည်တွေ ဝဲနေရင်း ထျန်းယွမ်ကို အကူအညီတောင်းတယ်။

ထျန်းယွမ်က တည်ကြည်စွာ ပြောတယ် “သူ့အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦးမယ်”

သူက သူ့ရဲ့ မောင်လေးကို စစ်ဆေးကြည့်တယ်။ မောင်လေးက အဆိပ်သင့်ထားတာကို သတိထားမိတယ်။ အဆိပ်မြွေကိုက်ခံရတာလို့ ထင်ရတယ်။ အခု အဆိပ်တွေက သွေးကြောတွေထဲ စီးဝင်သွားပြီး၊ သွေးနဲ့ လုံးဝရောယှက်နေပြီ။ အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေပဲ။

“အစ်မ၊ မမပြန်လာပြီ…” ဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မောင်လေးက နိုးလာပြီး၊ သူ့အစ်မကို မြင်ဖို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ သူက ပြုံးပြီး ပြောတယ် “ခုနက အိပ်မက်ထဲမှာ အစ်မနဲ့ မြစ်ကမ်းဘေးကို သွားတယ်။ ပြီးတော့ တောင်တွေထဲ အတူသွားကြတယ်။ တောသစ်သီးတွေ ခူးတယ်။ အဲဒီသစ်သီးတွေက သိပ်ချိုတယ်၊ သိပ်ချိုတယ်…”

“အင်း၊ မင်း မကြာခင် သက်သာလာမယ်။ ပြီးရင် အတူတူ သစ်သီးတွေ သွားခူးကြမယ်…” သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းထဲမှာ နှပ်ရည်တွေ စီးကျလာပြီး၊ မျက်ရည်တွေနဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။

ဒီအစ်မနဲ့မောင်လေးရဲ့ မေတ္တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အန်လင်က ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်ထိခိုက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ မောင်လေးနဲ့ အစ်မကတော့ ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ အဆိပ်ဖယ်ဆေးက မင်းမောင်လေးကို ကုသလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ပိုလွယ်ကူပြီး ပိုမြန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်”

ချက်ချင်းပဲ၊ ထျန်းယွမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ တာအိုမီးလျံ တောက်ပလာတယ်။ သူက တာအိုမီးလျံကို သူ့မောင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်တယ်။ ကျိုလင်ယွမ်က မျက်လုံးပြူးပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူ့ တစ်ခုခု ပြောချင်ပေမယ့်၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မထွက်လာဘူး။ သူ့ ထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်တယ်။

ဒါက တီထွင်ဖန်တီးရာမှာ သုံးတဲ့ မီးတောက်မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် သူ့မောင်လေးထဲကို ထိုးသွင်းနိုင်ရတာလဲ။

မီးတောက်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်တဲ့အခါ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေ စတင် သန့်စင်သွားတယ်။ အမည်းစက်တွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး၊ လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း တော်တော်မြန်တယ်။

“အဆိပ်တွေ စတင်ပျောက်ကွယ်နေပြီ”

သူတို့ ဒါကို မြင်တဲ့အခါ အော်ပြောလိုက်ကြတယ်။ ခဏအကြာမှာ၊ တာအိုမီးလျံရဲ့ အကူအညီနဲ့၊ သူ့မောင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေ အကုန်လုံး သန့်စင်သွားတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က ဆေးသောက်တာထက်တောင် ပိုမြန်တယ်။

“အစ်မ၊ ကျွန်တော် အများကြီး သက်သာလာပြီ…” သူ ထပြီး လှုပ်ရှားလို့တော့ မရသေးပေမယ့် စကားပြောနိုင်ပြီ။ ကြည့်ရတာ ဒီကို ရောက်လာတုန်းကထက် အများကြီး လန်းဆန်းနေပုံပဲ။

“မင်း ပျောက်သွားပြီ။ တကယ်ပျောက်သွားပြီ” ကျိုလင်ယွမ်က သူ့မောင်လေးရဲ့ အခြေအနေ သက်သာလာတာကို မြင်တဲ့အခါ၊ စိတ်ထိခိုက်လွန်းလို့ မျက်ရည်တွေ ဆက်လက်ကျလာတယ်။

ထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ အနေအထားကို ပြုပြင်ပေးပြီး ပိုသက်တောင့်သက်သာ အနားယူနိုင်အောင် လုပ်ပေးတယ်။ သူက လက်ထဲက တာအိုမီးလျံကို သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောတယ် “ကံကောင်းတာက ဒီအဆိပ်က သိပ်သေစေလောက်တဲ့ အဆိပ်မဟုတ်လို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် သူ သေသွားလောက်ပြီ…”

ကံကောင်းစွာနဲ့ ကျိုလင်ယွမ်က သူ့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့မောင်လေးက သေသွားလောက်ပြီ။ သူ့မှာ အဆိပ်ဖယ်ဆေးဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ ဒါဆို အဆိပ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် သန့်စင်နိုင်မှာလဲ။

ဇီယူဝေ့က အရာအားလုံးကို မြင်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အံ့ဩမှုတွေ လက်ခနဲဖြတ်သွားတယ်။ ထျန်းယွမ်မှာ ဒီလို စွမ်းရည်လည်း ရှိမယ်လို့ သူ့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီလိုစွမ်းရည်က ပုံမှန်ဆိုရင် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းပြုလုပ်သူတွေမှာ ရှိတတ်တယ်။ ဒါဆိုရင် တစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းပြုလုပ်သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ရမယ်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးယီ။ ကျွန်မ သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်သောအခါမှ မမေ့ပါဘူး။ ကျွန်မ သခင်လေးယီရဲ့ ကျွန်အဖြစ် တစ်သက်လုံး နေပြီး၊ သခင်လေးယီကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တာကို လုပ်ပေးရုံပါ”

ထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ မစ်ရှင်ကို ပြီးစီးပြီး၊ ဆုလာဘ်အားလုံးကို ရရှိလိုက်တယ်။

“ဂေဟာပိုင်ရှင်ဇီ၊ သူတို့အတွက် အနားယူဖို့ အခန်းတစ်ခန်း ပေးလို့ရမလား” ထျန်းယွမ်က ပြောတယ်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်” ဇီယူဝေ့က ချက်ချင်း သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို အခန်းပြင်ဆင်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။ ထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ။ အခန်းတစ်ခန်းနှစ်ခန်းဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ထျန်းယွမ်က တီထွင်ဖန်တီးမှုဆီ ပြန်သွားတယ်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ တီထွင်ဖို့ စပြီးတဲ့အခါ၊ သူ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အောင်မြင်မှုနှုန်း တိုးတက်လာတာပဲ။

မူလက အထက်တန်း နတ်ဘုရားလက်နက် တီထွင်ဖို့ အောင်မြင်မှုနှုန်းက ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်။ အခု အနည်းငယ်တိုးလာပြီး ၅၅.၅ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်လာတယ်။

“ဂုဏ်သတင်းက တီထွင်ဖန်တီးမှု အောင်မြင်နှုန်းကိုပါ တိုးတက်စေတာလား” ထျန်းယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခု ပေါ်လာတယ် “လူတွေကို ကူညီတာက ဘယ်တော့မှ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကံကောင်းစေတဲ့အငွေ့အသက် ရင် နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်လာနိုင်တယ်”

All Chapters