အပြတ်အသတ်

လျန်သခင်လေးက ဆရာကုန်းကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်တယ်။ ဆရာကုန်းက အရင်တုန်းက သခင်လေးရီနဲ့ ရန်မစခဲ့ရင်၊ လေညင်းဂေဟာမှာ ဒီလို အခွင့်အရေးရခဲ့မှာလား။ အခုတော့ အမြတ်အစွန်းရဖို့ဆိုတာ အိပ်မက်တောင် မက်လို့မရတော့ဘူး။ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန် ဧည့်သည်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ။

ဆရာကုန်းကတော့ အံ့အားသင့်ပြီး ငေးမိနေတယ်။ သခင်လေးရီက ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကို သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ဖန်တီးပြလိုက်တာတောင် သူ မယုံချင်သေးဘူး။ အခုတော့ သခင်လေးရီက ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တာကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘူး။

“ဒီကောင်လေးက အဆင့်နိမ့်ကောင်တစ်ကောင်လို့ ဘယ်လိုထင်မိရတာလဲ” ဆိုတဲ့ အတွေးက သူ့ခေါင်းထဲမှာ လှည့်ပတ်နေတယ်။

“ဂေဟာသခင် လျန်၊ ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ ဒီလူတွေက သူလျှိုတွေပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ လေညင်းဂေဟာကို လွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတွေပဲ” ဆရာကုန်းက အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောပြီး အပြစ်ကို သခင်လေးရီ ဆီ လွှဲဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဂေဟာသခင် လျန်ရဲ့ မျက်နှာက သုန်မှုန်နေပြီ။ ဆရာကုန်းက အခုထိ ဒီလို အကြောင်းပြချက်တွေ ပေးရဲသေးတယ်ပေါ့။ သခင်လေးရီက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က လူဆိုတာ ထင်ရှားနေတာကို။ ဘယ်လိုလုပ် လေညင်းဂေဟာရဲ့ သူလျှိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တကယ့်သူလျှိုဆိုရင် ဘယ်ဂိုဏ်းဂဏနဲ့မှ ပတ်သက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ဆို ဂိုဏ်းတစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်လိုက်တာနဲ့၊ အဲဒီဂိုဏ်းရဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားမှာကိုး။ ဒါက သူလျှိုအတွက် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။

ရုတ်တရက် အပြင်က တပ်သားတစ်ယောက် အဆောတလျင် ပြေးတက်လာပြီး အမောတကော အော်လိုက်တယ်။ “သခင်ကြီး၊ သတင်းဆိုးပါခင်ဗျာ။ လေညင်းဂေဟာက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို ဈေးဖျက်ရောင်းနေတယ်။ ဈေးကတော့… ကျွန်တော်တို့ထက် ငွေငါးသောင်းလောက် သက်သာတယ်”

“ဘာ”

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆိုတာ ရှားပါးတဲ့အရာပဲ။ ဒီလောက် ဈေးဖျက်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ လေညင်းဂေဟာက ဈေးဖျက်တယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းအမျိုးက နှစ်ခုပဲ။ တစ်ခုက သူတို့မှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ အများကြီးရှိနေလို့။ နောက်တစ်ခုက ဝယ်လိုအား သိပ်နည်းနေလို့ ဈေးတွေ ပြိုကျသွားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် လေညင်းဂေဟာကလည်း ဈေးမဖျက်ရင် ဧည့်သည်တွေ ပိုဆုံးရှုံးသွားမှာပဲ။

မိုးဂေဟာရဲ့ နာမည်က အခုဆို တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေပြီ။ ဒါကြောင့် လူတွေက လေညင်းဂေဟာထင် မိုးဂေဟာနဲ့ပဲ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ ရွေးချယ်ကြတော့မယ်။ အခု တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ ဂေဟာသခင် လျန်ကိုယ်တိုင် မိုးဂေဟာနဲ့ သွားညှိနှိုင်းပြီး၊ ဈေးဖျက်တာကို ရပ်ဖို့ တောင်းဆိုဖို့ပဲ။

လေညင်းဂေဟာက ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ အများကြီး ရောင်းနိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် အနာဂတ်မှာလည်း ဒီလိုပဲ ဆက်သွားမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက လေညင်းဂေဟာရဲ့ နာမည်ကို တော်တော်လေး ထိခိုက်သွားစေပြီဆိုတာကတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါကို တိုက်ပွဲတစ်ခုလို့ ယူဆမယ်ဆိုရင်၊ လေညင်းဂေဟာက ဒီတစ်ခေါက် အရေးနိမ့်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်။ နောင်မှာ ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိသေးပေမယ့်၊ အခုတော့ ရှုံးတာက ရှုံးတာပဲ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့တောင် အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ဘူး။

“ထပ်ပြီး ဈေးဖျက်နေတယ်ပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို ဖျက်တယ်ပေါ့။ လေညင်းဂေဟာရဲ့ ပိုင်ရှင်က ရူးနေတာပဲ” ဂေဟာသခင် လျန်က ဒေါသထွက်လာပြီ။ အခုအနေအထားက အရင်ကထက် ပိုဆိုးနေတယ်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုနှစ်ခုဆိုရင်တော့ ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ လေညင်းဂေဟာမှာလည်း ဒီလိုလက်နက်တွေ စတော့ ထားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ ခုနစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ဒါဇင်လောက်ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ လေညင်းဂေဟာအတွက် တကယ့်ဘေးအန္တရာယ်ပဲ။

“ဘယ်သူက ဖန်တီးထားတာလဲ” ဂေဟာသခင် လျန်က အလျင်စလို မေးလိုက်တယ်။

“ကျွန်တော်တို့ သူလျှိုတွေရဲ့ သတင်းအရ၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က တပည့်တစ်ယောက်၊ နာမည်က ရီထျန်းယွမ်တဲ့” တပ်သားက ဖြေလိုက်တယ်။

“ဟာ။ ဒီကောင်လေးပဲ ထပ်ပြီးတော့လား” ဂေဟာသခင် လျန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။ အော်ပြီး ခွက်ကို မြေပေါ် ပစ်ချလိုက်တယ်။

“ခွမ်း.....”

ဆရာကုန်းကတော့ သိပ်ကို ခါးသီးနေပြီ။ ဒီလိုအခြေအနေကို သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရုတ်တရက်ဆို အခြေအနေက သိပ်ကို ဆိုးရွားသွားပြီ။

“ဒီကောင်လေးက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပါ ဖန်တီးနိုင်တယ်ပေါ့။ ဒီလောက်ငယ်တဲ့ အရွယ်မှာလား” ဆရာကုန်းက ပိုပြီး စိတ်ညစ်လာတယ်။ ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့သူကို သူသွားရန်စခဲ့မိမယ်လို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး။

ဆရာကုန်းကိုယ်တိုင် အဆင့်လေးပန်းပဲဆရာ ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ခရီးလှမ်းရဦးမယ်။ တကယ်လို့ အဆင့်လေးဖြစ်သွားရင်တောင်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖန်တီးဖို့ အောင်မြင်နှုန်းက သိပ်နည်းနေသေးတယ်။ အခုတော့ သူလုပ်နိုင်တာက အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေပဲ။ ဒါတောင် အောင်မြင်နှုန်းက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်။

သခင်လေးရီနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဂေဟာသခင် လျန်က ဆရာကုန်းကို ဒေါသမထွက်ဘဲ၊ နောက်ထပ် သတင်းကို စောင့်နေတယ်။

ခဏလေးအကြာ၊ သူလျှိုတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြန်ပြေးလာပြီး အော်ပြောတယ်။ “သူ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခု… မဟုတ်ဘူး၊ လေးခုဖန်တီးလိုက်ပြီ။ ဒါတင်မဟုတ်ဘူး သူတို့ ရပ်ဖို့အစီအစဉ်မရှိဘူး။ ကြားတာတော့ ဆယ်ခုကျော်လောက် ဖန်တီးမယ်တဲ့”

လေညင်းဂေဟာမှာလည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ရံဖန်ရံခါ ရှိပေမယ့်၊ ဒီလောက်ထိ ပြဿနာမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူတွေဆိုတာ နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းဂဏတွေနဲ့ပဲ ဆက်စပ်နေတာကိုး။ ဒီအခြေအနေအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ လေညင်းဂေဟာရဲ့ နာမည်က တဟုန်ထိုး မြင့်တက်ပြီး လေညင်းဂေဟာကို ဖုန်တောထဲထားခဲ့တော့မှာပဲ။

စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုအနေနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်အရည်အသွေးက အဓိကပဲ။ အရည်အသွေးကောင်းမှ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ပြသနိုင်မှာကိုး။ ဖောက်သည်က မိသားစုဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ဖြစ်၊ ပိုကောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းကပဲ ဝယ်မှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဇီယူဝီက သိပ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတာပေါ့။ သူ့ရဲ့ စီးပွားရေးက တော်တော်ကြာ အောင်မြင်နေဦးမယ်ဆိုတာ သူသိထားတယ်။

“ကုန်းရှင်ဖုန်၊ မင်းကြောင့်ပဲ မတော်တဆ ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့သူကို ရန်စမိခဲ့တာ။ အခုတော့ ငါတို့ ဘေးဒုက္ခရောက်ရပြီ”

ဂေဟာသခင် လျန်က ဆရာကုန်းကို ဆရာ လို့ မခေါ်တော့ဘဲ၊ နာမည်ရင်းနဲ့ ခေါ်လိုက်တယ်။ သူ သိပ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီ။ အထူးသဖြင့် သခင်လေးရီက လေညင်းဂေဟာကနေ ထွက်သွားတုန်းက “မဟာမိတ်ကို သေချာရွေးပါ” လို့ ပြောခဲ့တာကို သတိရလိုက်တယ်။ အခုမှ သူ နောက်ကျပြီး သဘောပေါက်လာတယ်။ သူရွေးသင့်တဲ့သူက သခင်လေးရီ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။

“ဂေဟာသခင် လျန်၊ ကျွန်တော်…”

ဆရာကုန်းက စကားမဆုံးခင်၊ ဂေဟာသခင် လျန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး စကားဖြတ်လိုက်တယ်။

“ဘာမှထပ်မပြောနဲ့။ မင်းကို ဒီက ဧည့်သည်အဖြစ် မထားတော့ဘူး”

ဂေဟာသခင် လျန်က ဆရာကုန်းကို ချက်ချင်း နှင်ထုတ်လိုက်တယ်။ သခင်လေးရီက ဆရာကုန်းကို တမင်ပစ်မှတ်ထားတာဆိုတာ သူသိတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သခင်လေးရီကို ရွေးချယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒီလိုဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ စီးပွားရေးလည်း ချောမွေ့နေဦးမှာ။

ဆရာကုန်းကတော့ ပိုပြီး ခါးသီးလာပြီ။ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဂေဟာသခင် လျန်ရှေ့မှာ၊ သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပေါ်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီစိတ်က ဂေဟာသခင် လျန်ကို မဟုတ်ဘဲ၊ သခင်လေးရီကို ဦးတည်နေတာပဲ။

“ဒါဆို ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

ဆရာကုန်းက လှည့်ထွက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားတယ်။ သူ့မျက်နှာက မည်းနက်နေပြီ။ ထောင့်တစ်နေရာမှာ သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတယ်။

“အင်း၊ ဒီလိုကစားချင်တာပေါ့။ အခုထိ မယုတ်မာချင်ခဲ့ပေမယ့်၊ အခု ဘာမှ ရွေးစရာမရှိတော့ဘူးပဲ”

ဆရာကုန်း ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဂေဟာသခင် လျန်က တောင်းပန်ဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွှတ်လိုက်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရင် ရန်ငြိုးတွေ ပြီးသွားမယ်လို့ သူထင်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအတိုင်းဆက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ လေညင်းဂေဟာက သိပ်ပြီး တောင့်ခံမထားနိုင်တော့ဘူး။

“ဘာမှ ရွေးစရာမရှိတော့ဘူး။ ဖန်တီးမှုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို အကူအညီတောင်းရတော့မယ်။ ရီထျန်းယွမ်။ မင်းက ငါ့ကို သင်ပြဖို့ အသက်တစ်ရာလောက် စောနေသေးတယ်” လျန်ထျန်းချန်က ဒေါသထွက်နေပြီ။ သူ ဘာမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ဘယ်သူ့အမှားဖြစ်ဖြစ်၊ အခုအရေးကြီးတာက ဖြေရှင်းနည်းရှာဖို့ပဲ။ သူ ပြန်လည်ခုခံဖို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားမှာပဲ။