← Chapters

သတ်ဖြတ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 30

သတ်ဖြတ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 30

“ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်၊ သွေးနီဓား၊ အရိပ်ဝတ်ရုံ”

သခင်လေးရီက ဒီပစ္စည်းတွေရဲ့ အာနိသင်ကို သိလိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဆန်းကြယ်အမှတ် က တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ ရွှေတွေ အများကြီးရသလို၊ ဆုလာဘ်ပစ္စည်းတွေလည်း တိုးလာတယ်။

ကိုယ်ပျောက်စွမ်ရည်: အသုံးပြုသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝဖုံးကွယ်ပေးပြီး၊ အဆင့်နှစ်ဆင့်မြင့်တက်တဲ့ အရှိန်၊ အဆင့်နှစ်ဆင့်တိုးတက်တဲ့ ထိုးနှက်ပျက်စီးမှုကို ပေးစွမ်းတယ်။

အရိပ်ဝတ်ရုံ အာနိသင်: ငါးစက္ကန့်ကြာ ထိခိုက်မှုကင်းစင်တယ်။

သွေးနီဓား အာနိသင်: သွေးစုပ်တိုက်ခိုက်မှု၊ တိုက်ခိုက်ရင်း ကျန်းမာရေးပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတယ်။ ဓားထဲမှာ အဆိပ်အာနိသင်ပါရှိပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အချို့နေရာတွေကို ထိုးဆွရင် ချက်ချင်းသေစေနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီလက်နက်တွေနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို အဆင့်မြှင့်လို့ မရတာက အားနည်းချက်တစ်ခုပဲ။ အဆင့်တွေက ပုံသေပဲ။ ဒါတောင် သခင်လေးရီက သူရထားတဲ့ လက်နက်တွေကို အဆင့်မြှင့်လို့ မရတာကို သတိထားမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီပစ္စည်းတွေရဲ့ အဆင့်က မဆိုးတော့ တော်တော်ကြာ သုံးလို့ရမှာပဲ။

အနှစ်သာရအားဖြင့်ဆိုရင်၊ ဒီဆုလာဘ်သုံးခုက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ။ သခင်လေးရီအတွက်ဆိုရင် ဒါတွေက အတော်ကြာ အသုံးဝင်ဦးမယ်။

ဒီထဲမှာ အရိပ်ဝတ်ရုံက အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးပဲ။ ငါးစက္ကန့်ကြာ ထိခိုက်မှုကင်းစင်တာက အသက်ကယ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ။ ရန်သူက ဘယ်လောက်သန်မာနေပါစေ၊ ဒီဝတ်ရုံက ငါးစက္ကန့်ကြာ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ ကန့်သတ်ချက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်မရှိပေမယ့်၊ ဒီကန့်သတ်ချက်က တော်တော်မြင့်မယ်ဆိုတာ သခင်လေးရီ သေချာယုံကြည်တယ်။

“ဒီစနစ်ရဲ့ လည်ပတ်ပုံကို နားလည်လာပြီ။ တကယ်ဆို ဆန်းကြယ်အမှတ် ရဖို့ဆိုတာ မခက်လှဘူးပဲ။ ရန်သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြင့်လေလေ၊ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ဆန်းကြယ်အမှတ် ပိုရလေပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် သင့်တော်တဲ့ ရန်သူကို ရှာရုံပဲ လိုတော့တယ်”

သခင်လေးရီက ရထားတဲ့ ရတနာတွေကို သိပ်ကျေနပ်နေတယ်။ အရင်တုန်းက လူသတ်ပြီးရင် ရတဲ့ ဆုလာဘ်က အမြဲနည်းနေတော့၊ အသုံးမတည့်လို့ သူသိပ်မသုံးချင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ဆန်းကြယ်အမှတ် တွေ အများကြီးရလာပြီးပိုရဖို့ နည်းလမ်းကိုလည်း သိလိုက်ရတော့၊ ဒါတွေက တော်တော်ကြာ အသုံးခံမှာပဲ။

ဒီစိတ်လှုပ်ရှားမှု ပြီးသွားပြီးနောက်၊ သူ့မျက်လုံးတွေ အေးစက်လာတယ်။ “အဲဒီလုပ်ကြံသူ။ သူ့ကို လေညင်းဂေဟာက ငှားလိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆရာကုန်းလား”

သူ စဉ်းစားကြည့်ပြီး၊ လုပ်ကြံသူဆီက ကျန်ရစ်တဲ့အရာတွေကို ရှာကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် တွေ့ရတာက ရေခဲမှုန့်တွေပဲ။ လုပ်ကြံသူက ရေခဲဖြစ်သွားပြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားတာပဲ။ အရင်တုန်းက နှင်းဝံပုလွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူလက်သီးကို သုံးရတာ တော်တော်လေး ရုန်းကန်ရသေးတယ်။ အခုတော့ ဆန်းကြယ်အင်အားစနစ် နဲ့ဆို သူ့လက်သီးတစ်ချက်က လုပ်ကြံသူကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားအောင် ထိုးခွဲလိုက်တာ ဘာမှ မခက်တော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် လုပ်ကြံသူဆီက သိုလှောင်ကွင်းတစ်ခုတော့ သူရလိုက်တယ်။ အထဲမှာ ပစ္စည်းတွေကို ရှာကြည့်တော့ သိပ်မများဘူး။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုတော့ တွေ့လိုက်တယ်။

ဒီဝိညာဉ်လက်နက်တွေမှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှတ်အသားမရှိပေမယ့်၊ အရည်အသွေးကို ကြည့်ရင် ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

“အရင်ဆုံး လေညင်းဂေဟာကို သွားပြီး ဒီအမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က လူကို ရှာမယ်”

သခင်လေးရီက ကိုယ်ပျောက်ပညာကို အသက်သွင်းလိုက်တော့၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ချက်ချင်း ရောနှောသွားတယ်။ မျက်နှာပြင်ကနေ ခုန်ထွက်လိုက်တော့၊ ကိုယ်ပျောက်ပညာကြောင့် သူလုပ်သမျှက လုံးဝအသံမထွက်ဘူး။ လေညင်းဂေဟာကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်း၊ အလင်းရောင်အားနည်းတဲ့ လမ်းသွယ်ထဲက ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတယ်။

“ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာနေရတာလဲ။ သူက အရိပ်အဖွဲ့က လုပ်ကြံသူပဲ။ အလုပ်တစ်ခုကို ဒီလောက်ကြာအောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နေရတာလဲ”

ဒီစကားပြောနေတဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘူး။ ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ပဲ။

“ဟင်... ဒါ သူ့လက်ချက်ပဲ။ ငါ့ကို ဒီလောက်သေစေချင်နေတဲ့ တခြားသူ မရှိဘူး”

သခင်လေးရီက ဆရာကုန်းကို မျက်စိတဆုံး စိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူ့လက်ထဲမှာ သွေးနီဓားကို ကိုင်ထားတယ်။ ဒီလိုမှောင်ရိပ်ထဲမှာ သွေးနီဓားက နီရဲရဲ တောက်ပနေသင့်ပေမယ့်၊ ကိုယ်ပျောက်ပညာကြောင့် အလင်းရောင်၊ အရောင်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်။

『မစ်ရှင်: ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ကို သတ်ပါ။』

『ဆုလာဘ်: အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀၊ ပန်းပဲဆရာ ကျွမ်းကျင်မှု ၃၀၀၊ ရွှေ ၃၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၃၀၀။』

“လက်ခံမယ်”

သခင်လေးရီက မစ်ရှင်ကို ချက်ချင်းလက်ခံလိုက်ပါ ဆရာကုန်းကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ရင်း၊ နောက်ထပ် အချက်အလက်တွေ ပေါ်လာတယ်။

နာမည်: ကုန်းရှင်ဖုန်

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်: စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်

ကျင့်စဉ်များ: မသိရှိရ

စွမ်းအား: မသိရှိရ

ဒီအချက်အလက်တွေကို သူ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဆရာကုန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ဆိုတာကိုပဲ သိထားရင် လုံလောက်ပြီ။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူ ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ရဲ့ နောက်ကျောဘက်စီကို အသံမထွက်အောင် ရွှေ့လိုက်တယ်။ သွေးနီဓားကို ဆရာကုန်းရဲ့ နောက်ကျောကို ထိုးဆွဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ ဆရာကုန်းကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်နေရင်း၊ သခင်လေးရီ သူ့နောက်မှာ ရှိနေမှန်း လုံးဝမသိဘူး။

ဆန်းကြယ်အင်အားစနစ် အသက်သွင်း ဆန်းကြယ်အမှတ် အသက်သွင်း

“စွပ်....”

ဓားမြှောင်က ဆရာကုန်းရဲ့ နောက်ကျောကို တို့ဖူးလို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်သွားပြီး၊ သူ့နှလုံးကို ထိမှန်လိုက်တယ်။

ဆရာကုန်းက ရင်ဘတ်ထဲ အေးစက်စက်အရာတစ်ခု ထိုးဖောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ချက်ချင်း အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့၊ ညမှောင်ရိပ်ထဲမှာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်နေတဲ့ သွေးနီဓားတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်တယ်။ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့၊ သေစေတဲ့ အဆိပ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတယ်။

“ငါ့ကို လုပ်ကြံမလို့လား။ ပြန်စဉ်းစားလိုက်ဦး”

သခင်လေးရီရဲ့ အေးစက်တဲ့ အသံက ဆရာကုန်းရဲ့ နားထဲမှာ ထင်ထင်ရှားရှား မြည်လာတယ်။ ဒီရင်းနှီးတဲ့ အသံကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိပဲ နေမှာလဲ။ ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးစက်လာသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး စကားပြောဖို့ ကြိုးစားပေမယ့်၊ ဘာအသံမှ ထွက်မလာနိုင်တော့ပေ။

သူနောက်ဆုံး မြင်လိုက်ရတာက သခင်လေးရီရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာပဲ။ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ သူ့အသိစိတ်တစ်ခုလုံး လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားတယ်။ သွေးနီဓားက သူ့နှလုံးကို ထိုးဖောက်သွားပြီးတော့၊ အသက်ရှင်နေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

(ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ကို သတ်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၆,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၂၀၀၊ ဖန်တီးနတ်ဘုရားတူ ရရှိခဲ့တယ်)

(မစ်ရှင်ပြီးဆုံးပြီ: အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀၊ ပန်းပဲဆရာ ကျွမ်းကျင်မှု ၃၀၀၊ ရွှေ ၃၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၃၀၀ ရရှိခဲ့တယ်)

ဆုလာဘ်တွေက အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ။ သိပ်ထူးခြားတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့်၊ တစ်ခုကတော့ သခင်လေးရီရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်တယ်။

“ဖန်တီးနတ်ဘုရားတူတဲ့လား”

သခင်လေးရီက ပစ္စည်းစာရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့၊ အာနိသင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဖန်တီးမှုအားကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး၊ ပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးပေါ်မူတည်ပြီး အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။

ဒီဖန်တီးနတ်ဘုရားတူက လက်နက်မဟုတ်သလို၊ တူရိုးရိုးလည်း မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ အဆင်တန်ဆာအနေနဲ့ သုံးလို့ရတဲ့ သေးငယ်တဲ့ တူလေးတစ်ခုပဲ။

“ဒါကောင်းတယ်။ ဖန်တီးမှုအားကို တိုးမြှင့်ပေးတယ်။ အခုလိုအပ်နေတာက ဒါမျိုးပဲ။ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းလည်း ပါသေးတယ်”

သခင်လေးရီက ဒီဆုလာဘ်တွေနဲ့ တော်တော်ကျေနပ်နေတယ်။ ဆုလာဘ်တွေက အရမ်းကောင်းတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့် လုပ်ကြံသူကို သတ်လိုက်တဲ့အခါ ရခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပမာဏမှာ နည်းနည်းလိုအပ်နေတယ်။ ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်က အားနည်းလွန်းလို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် သူ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်အမှတ် ကံက သိပ်မကောင်းလို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ထူးထူးခြားခြား ပစ္စည်းတွေ ထပ်မရတော့ဘူး။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူ ဆရာကုန်းရှင်ဖုန်ရဲ့ အသက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ အရည်တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ပြီး ဆရာကုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တစ်စက်ချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဆရာကုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးတစ်အိုင်အဖြစ် လုံးဝအရည်ပျော်သွားပြီး၊ ဘာအကြွင်းအကျန်မှ မကျန်တော့ဘူး။

ဒါက လုပ်ကြံသူရဲ့ သိုလှောင်ကွင်းထဲက သူရလာတဲ့ အရာပဲ။ သက်သေဖျောက်ဖို့အတွက် အမှန်တကယ် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု။ လုပ်ကြံသူအတွက် မရှိမဖြစ်ပစ္စည်းပေါ့။ လုပ်ကြံသူရဲ့ ပစ္စည်းကို သူ့ရဲ့ အလုပ်ရှင်ကို အသုံးပြုလိုက်တာက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။

“ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလိုနေရာမှာ ထားခဲ့ရင်၊ အပြစ်မရှိတဲ့လူတွေအတွက် မလိုအပ်တဲ့ ဒုက္ခပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

သခင်လေးရီရဲ့ မျက်လုံးတွေ အေးစက်နေတယ်။ လုပ်ကြံသူက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလို့ တော်သေးတာပေါ့။ အကယ်၍ လုပ်ကြံသူက အန်းလင်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ရလဒ်က တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူ ဘယ်အချိန်မှာမဆို သေနိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါထက်ဆိုးတာက၊ သူချစ်ရတဲ့လူတွေကို သူ့အမှားတွေကြောင့် ဒုက္ခပေးမိနိုင်တယ်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအတွက်၊ သူ ပိုပြီး သတိထားရတော့မယ်။

________________________________________________________________________________________________________________-

All Chapters