အခန်း (၃)
Vol. 1 Ch. 3
ဒေမီယန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံးများဖြင့် မာနကြီးစွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေတယ်။ ခင်ဗျားအတွက် လုပ်ပေးမယ့် တခြားတစ်ယောက်ကို ရှာပါ”
ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်သော်လည်း သူသည် ကုမ္ပဏီတစ်ခုခု၏ မာနကြီးသော လူငယ်သခင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတွင်းစိတ်မှ ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ၏ ဆုတောင်းများသည် အဖြေမရခဲပေ။
“ဟွန့် မင်းက ဘယ်သူလို့ ထင်လို့ ငါ့ကို အဲ့လို ပြောနေတာလဲ။ ငါက ဟော်တင်အုပ်စုရဲ့ အမွေခံ ဂျင်ဟော်တင်ပဲ။ မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်ခိုင်းရင် မင်း လုပ်ရမယ်”
မာနကြီးသော အမျိုးသားက ပြောသည်။
ဒေမီယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မာနာများ စီးဝင်လာပြီးနောက်တွင်ပင် ဟော်တင်အုပ်စုသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း နည်းပညာကုမ္ပဏီများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူ့ဘဝနှင့် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများ၏ ဘဝကို နောက်ဆက်တွဲ မရှိဘဲ ဖျက်ဆီးရန် လုံလောက်သော အင်အားရှိသည်။
သူသည် တစ်ဖန် သက်ပြင်းချရင်း ဒေမီယန်သည် ထိုအမျိုးသားနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
“ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ခွေးချေးကံက ဘယ်လို ပျော်စရာတွေ ယူလာဦးမလဲ မသိဘူး”
ဒေမီယန်သည် ဂျင်နှင့်အတူ ရှေ့တန်းမှ လူများ စုဝေးနေသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် လူတိုင်းနီးပါး၏ မထီမဲ့မြင်သော အကြည့်များကို ခံခဲ့ရပြီး ၎င်းကို သူလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ အံ့သြမှုကို အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ထားသော အယ်လီနာကို လှည့်ကြည့်ရင်း သူသည် အကူအညီမဲ့သော အပြုံးကိုသာ ပြသနိုင်သည်။
“လူတွေ နားထောင်ကြ”
ဂျင်က အော်ပြောသည်။
“ငါက ဂျင်ဟော်တင်၊ ဒီနေ့ စူးစမ်းရှာဖွေရေးကို ငါ ဦးဆောင်မယ်”
သူသည် ခဏရပ်ပြီး သူ၏ နောက်ခံကို သိသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများကို ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
“ဒီတံခါးကို တရားဝင် B အဆင့် တံခါးအဖြစ် စာရင်းသွင်းထားပေမယ့် အကြီးအကဲက ပထမတန်းသားရဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တံခါးကိုအောင်မြင်စွာ ပိတ်နိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ အလွန်သတိထားပြီး ဆက်သွားရမယ်”
သူပြောနေစဉ် ဂျင်သည် အယ်လီနာကို အထင်ကြီးစေရန်အတွက် အကြိမ်များစွာ ခိုးကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် အရင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
ဂျင်သည် စီးနင်းမှုအစီအစဉ်၏ အကျဉ်းချုပ်ကို ဆက်လက်ပေးနေစဉ် ဒေမီယန်သည် တံခါးကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နက်ပြာရောင် ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ မာနာ၏ လှည့်ပတ်နေသော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုနှင့်တူပြီး ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မာနာကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
တံခါးများသည် များသောအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း တံခါးမှ မီတာ ၅၀ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ မာနာအားလုံး စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ ပြိုကျသွားသည်။
ဤပြိုကျခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧရိယာကို ဖျက်ဆီးပစ်သော မာနာ၏ အတွင်းသို့ ပေါက်ကွဲခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း အချို့ကိစ္စများတွင် တံခါး မတည်မငြိမ်ဖြစ်သည့်အခိုက်အတန့်ကို သားရဲများက အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ထောင်ချောက်ပေါက်ခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။
ဤဖြစ်ရပ်များသည် ရှားပါးသော်လည်း အတိတ်ကာလတွင် မြို့များစွာ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းအသင်းသည် တံခါးတစ်ခုကို ၁ ပတ်ထက် ပိုကြာအောင် မထိမကိုင်ဘဲထားရန် မပြုလုပ်ရဟူသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဒေမီယန်သည် ဤတံခါးကို ကြည့်သောအခါ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် ငြင်းမရသော ဆွဲငင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း သေချာစွာ သူသည် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ထဲသို့ နစ်မြောသွားခဲ့သည်။
တရားဝင်ဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း ဤတံခါးများသည် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် နေရာဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိကိုလည်း အသုံးပြုကြသည်။ တံခါး၏ စုပ်ယူအားသည် ကျွန်ုပ်၏ ဗွိုက်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အချို့နည်းလမ်းများဖြင့် ဆင်တူပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မတူညီသော အခြေအနေများအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အရာအားလုံးကို စုပ်ယူကာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အားလုံးကို ပြန်လည်အသုံးပြုသည်။
ဒေမီယန် သဘောပေါက်သွားသည်။
“ငါ့ရဲ့ ဗွိုက်ခန္ဓာကိုယ်က အဲ့ဒီမူနဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုရင် ကန့်သတ်ချက်ထက် ပိုပြီး စွမ်းအင်ကို စားသုံးရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ အဲ့ဒါက ငါ့ကိုယ်ငါ အားကောင်းလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းလား။ အဲ့လိုဆိုရင် ဘယ်လို…”
အင်အားကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်သောအခါ သူသည် ရုတ်တရက် နိုးထလာသည်။
“ဟေ့ အသုံးမကျတဲ့ ခွေးကောင်လေး၊ မင်း ငါ့ကို နားမထောင်ဘူးဆိုရင် မင်းကို ဒီမှာ ထားရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ”
ဒေမီယန်သည် ဂျင်ကို မုန်းတီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ တစ်နေ့တွင် သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို ပြန်ဆပ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလာမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ဂျင်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောခဲ့ပေ။
သူသည် ဒေမီယန်ကို ရိုက်နှက်ရန်ပင် အားထုတ်ခဲ့ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အထက်စီးဆန်သော စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် ဂျင်၏ မိန့်ခွန်းကို အာရုံစိုက်နေဟန်ဆောင်ခြင်းမပြုမီ တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် သူ၏ ဗွိုက်ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်းကိုသာ ဆက်လက်တွေးတောနေခဲ့သည်။
“ငါ့ကိုယ်ငါ အားကောင်းလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု။ သီအိုရီအရသာ ဖြစ်နေပါစေ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ငါ လှမ်းလိုက်တဲ့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းပဲ။ မေးခွန်းကတော့ ငါ့ရဲ့ သီအိုရီကို စမ်းသပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့မှာလဲ”
ဂျင်၏ စကားများကို တစ်ဖက်နားမှ ဝင်ကာ တစ်ဖက်နားမှ ထွက်သွားစေရင်း ဤအယူအဆကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မိန့်ခွန်းက ပြီးစီးသွားသည်။ အားလုံး ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ခွဲထွက်သွားသောအခါ အယ်လီနာသည် သူ့ထံ လျှောက်လာခဲ့သည်။
“ဟေ့၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ အဲ့ဒီ တုံးအကောင်က သူ့ရဲ့ နောက်ခံကြောင့် ဒီစီးနင်းမှုကို ဦးဆောင်နေတာ။ အဲ့ဒါမရှိရင် ငါ ကျိန်ဆိုတယ် ငါ လုပ်ခဲ့မှာ”
အယ်လီနာသည် မကြာမီ ပျက်စီးတော့မည့်ပုံပေါ်သောကြောင့် ဒေမီယန်က ညင်သာစွာ ပြုံးကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ့မိသားစု နောက်ခံမရှိရင် သူက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်လို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာကို စဉ်းစားမယ့်အစား သူ့ကို ဘာလို့ စိတ်ပူရမှာလဲ”
အယ်လီနာ မျက်နှာနီရဲလာသော်လည်း သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။
“ကောင်းပြီလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း အဲ့လိုထင်ရင် ငါလည်း အဆင်ပြေတယ်”
သူမသည် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူမသည် ဒေမီယန်၏ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်ကာ သူ့ကို ကုသပေးခဲ့သည်။
ဒါကို မြင်တော့ ဒေမီယန် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ငါ့အတွက် စိတ်ပူတာ ပြီးသွားပြီဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင် စီးနင်းမှုအတွက် ပြင်ဆင်တာ ဘယ်လိုလဲ? ငါတို့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အိမ်နီးချင်း စစ်ဘုန်းတော်မက တုံးအသွားလာနေရင် မကောင်းဘူးမလား”
သူ၏ စနောက်မှုကြောင့် အယ်လီနာ၏ မျက်နှာနီရဲမှု ပိုနက်ရှိုင်းလာသော်လည်း သူ၏ စကားများသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မှန်ကန်သောကြောင့် သူမသည် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ရန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဒေမီယန်သည် သူမကို ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီးမှ တံခါးကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။
“တံခါးနဲ့ နီးလာလေလေ အဲ့ဒီ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က ပိုအားကောင်းလာလေလေပဲ။ ကောင်းပြီလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ထွက်ပြေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချိန်ရောက်လာရင် ငါ ထွက်နိုင်မယ်ဆိုတာ ယုံကြည်တယ်၊ သို့သော်...”
ဒေမီယန်သည် အယ်လီနာကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်သည်။
“အတွင်းပိုင်း သွေးယိုစိမ့်မှု အနည်းငယ် ခံစားရရင်တောင် သူမကိုလည်း ထွက်သွားနိုင်အောင် ငါ သေချာလုပ်ရမယ်”
သူသည် သူမကို သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဟု အရင်က ပြောခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသူငယ်ချင်းဟု ဆိုခြင်းက ပို၍ တိကျသည်။ ထိုကံဆိုးသော နိုးထလာသည့်နေ့တွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ရရှိခဲ့သောအခါ လူမှုအဆင့်အတန်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အသုံးမဝင်သော စွမ်းအားရှိသူများသည် အုပ်စုတစ်စုသို့ ရှောင်ဖယ်ခံရပြီး အားကောင်းသော စွမ်းရည်ရှိသူများသည် စုစည်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒေမီယန်ကို အလယ်အလတ်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သူသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ အထီးကျန်ခံခဲ့ရပြီး သူ့ဘေးတွင် ကပ်နေခဲ့သူမှာ အယ်လီနာတစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သည်။ ပြန်လည်တွေးတောကြည့်သောအခါ သူမကို တစ်ဖန် ကျေးဇူးတင်မိသော ခံစားချက်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းကာ ထရပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်တွင်း၌ ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု တောက်လောင်စပြုခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ လုံခြုံစေရန်နှင့် အယ်လီနာကို လုံခြုံစေရန်။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို မည်သည့်အကျိုးဆက်များပင် ရှိစေကာမူ။
သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာလာသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာသည် လှုပ်ရှားလာသည်။ ဤထောင်ချောက်ထဲတွင် ဘာဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ သူ၏ ဘဝအတွက် အစအဦးသစ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အချိန်ကသာ ပြောပြလိမ့်မည်။