အခန်း (၄)

ထောင်ချောက်အတွင်းရှိ ရှုခင်းကို ဤနည်းဖြင့် အကောင်းဆုံး ဖော်ပြနိုင်သည်။ ဒေမီယန်သည် တံခါးသို့ ဝင်သောအခါ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် လှိုဏ်ဂူစနစ်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ အဆုံးကိုပင် သူ မမြင်နိုင်သော အမှတ်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

“ကောင်းပြီ အားလုံး၊ ဒီအထပ်မှာ အများဆုံး အဆင့် ၂၀ ရှိတဲ့ ပထမတန်းသားရဲတွေကိုပဲ တွေ့ရမှာမို့ သူတို့ကို ချေမှုန်းဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါ။ သူတို့ အားနည်းရင်တောင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် သတိဝီရိယရှိနေရမယ်”

ဂျင်က အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် အဖွဲ့သည် စတင်ရွေ့လျားပြီး ဒေမီယန်သည် ၎င်းတို့နောက်တွင် အနည်းငယ် အကွာအဝေးမှ လိုက်ပါသွားသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စီးနင်းမှုသည် ချောချောမွေ့မွေ့ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သားရဲများသည် အများဆုံး အဆင့် ၂၀ တွင် ရှိသောကြောင့် အဆင့် ၃၀ ဝန်းကျင် ပျမ်းမျှရှိသော ပထမတန်းသားများစွာ ပါဝင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့သည် အထူးသဖြင့် အယ်လီနာ ရှိနေသောကြောင့် ပြဿနာများ မရှိပေ။

သူတို့သည် အဖွဲ့လိုက် သတ်ရန် လိုအပ်ပုံရသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တွေ့သောအခါတိုင်း သူမသည် ဓားကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ပြီး မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားပုံရသော ပုံစံဖြင့် ခုတ်ထစ်စပြုခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံသည် မည်မျှပင် သိမ်မွေ့ပါစေ ၎င်း၏ အခြေခံမူမှာ သူမကိုယ်တိုင်ကို အဆက်မပြတ် ကုသနိုင်ပြီး ခံနိုင်ရည်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သော သူမ၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာဖြင့် သူမအဆင့်နှင့် နီးစပ်သော သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သာလွန်သော သားရဲသည် သူမနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဤစိတ်ချရမှုနှင့်တိုင် အဖွဲ့သည် သတိဝီရိယရှိစွာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ အားနည်းသော ထောင်ချောက်များ၏ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အသွင်အပြင်သည် အမြဲတမ်း သားရဲများ မဟုတ်ပေ။

ကမ္ဘာနိုးထပြီးနောက် ၂ နှစ်ခန့်တွင် လူသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် မာနာနှင့် ၎င်းယူဆောင်လာသော ပြောင်းလဲမှုများနှင့် လုံးဝ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များနှင့်ပတ်သက်သော ၎င်းတို့၏ အမြင်တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲစေသော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

နာမည်မရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ရှေ့တန်းအဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ ထောင်ချောက်တစ်ခုကို စူးစမ်းလေ့လာနေစဉ် အခြားသော လူနှင့်တူသော မျိုးစိတ်များကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သဘာဝအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရမ်းသမ်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုမီ ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိသော မည်သည့်ဘာသာစကားကိုမျှ မပြောတော့ကြောင်း မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ မာနာနှင့် ၎င်းနောက်လိုက်သော စနစ်၏ မိတ်ဆက်မှုသည် ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ဘုံဘာသာစကားတစ်ခု ပေးအပ်သည်။

ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘာသာစကားအဖြစ် အသုံးပြုသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အခြားသော ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မျိုးစိတ်များနှင့် ထိတွေ့မှသာ ဤဘာသာစကားအသစ်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ဤဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များသည် လူနှင့်တူသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် စကားပြောသောအခါ ၎င်းတို့ရှိနေသော ထောင်ချောက်သည် 'လာဟော်' ဟုခေါ်သော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် ချိတ်ဆက်ထားကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။

အခြားဂိုဏ်းများသည်လည်း ထောင်ချောက်များတွင် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မျိုးနွယ်များနှင့် တွေ့ဆုံလာသောအခါ အခြားကမ္ဘာများစွာ တည်ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။

ထိုအခြားကမ္ဘာများမှ နေထိုင်သူအချို့က ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း တံခါးများသည် မာနာသို့ အသစ်နိုးထလာသော ကမ္ဘာများတွင်သာ ပေါ်လာသော ဖြစ်ရပ်များဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုသည် မာနာနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ထောင်ချောက်များသည် သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ဖွားလာသော တည်ဆောက်ပုံများဖြစ်သည်။ သို့သော် မာနာနှင့် အပြည့်အဝ မပေါင်းစပ်ရသေးသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ထောင်ချောက်ကဲ့သို့သော မာနာမှ မွေးဖွားလာသော တည်ဆောက်ပုံများကို ပြိုကျခြင်းမရှိဘဲ ထိန်းထားရန် တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ ခိုင်ခံ့မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် တံခါးများသည် ပေါ်လာပြီး အခြားကမ္ဘာများရှိ ထောင်ချောက်များနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။

'တိမ်တိုက်လွှာ' ဟုခေါ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုတွင် ကမ္ဘာ့လူသားများသည် စနစ်ကို 'ကောင်းကင်ဘုံ' နှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားသော လူသားများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အဆင့်တက်ခြင်းအစား 'လေ့ကျင့်ခြင်း' ဟု သဘောထားကြသည်။

အခြားကမ္ဘာမှ နေထိုင်သူများနှင့် ဤမရေမတွက်နိုင်သော အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုများမှ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံသားများသည် အထူးသဖြင့် ဤအခြားကမ္ဘာမှ နေထိုင်သူများသည် တံခါးများမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရရှိကြောင်း များစွာ သင်ယူခဲ့ကြသည်။

၎င်းသည် 'ချိန်ခွင်လျှာ' ဟူသော အယူအဆနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။ သို့သော် လူသားများသည် မာနာနှင့် စနစ်ဖြင့် ၆ နှစ်သာ နေထိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဤပိုမိုရှုပ်ထွေးသော သီအိုရီများကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ထောင်ချောက်သည် အများအားဖြင့် ရှင်းလင်းပြီးပုံရသည်။ အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးရှင်းလင်းရေးကို မစတင်မီ ခဏနားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤနားချိန်အတွင်း အယ်လီနာသည် သဘာဝအတိုင်း ဒေမီယန်ထံ သွားကာ သူ့ကို စစ်ဆေးပြီး ခဏတာ စကားပြောခဲ့သည်။

ထောင်ချောက်၏ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ဂျင်သည် မုန်းတီးသော အကြည့်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ “ဒုက္ခပဲ။ အဲ့ဒီမိန်းမက ငါ့ဥစ္စာ ဖြစ်သင့်တယ်။ ဘာလို့ သူက ငါ့အစား အဲ့ဒီ အမှိုက်ကိုပဲ ကြည့်နေရတာလဲ”

၎င်းတို့သည် ထောင်ချောက်ကို စီးနင်းနေစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ဂျင်သည် အယ်လီနာကို အထင်ကြီးစေရန်အတွက် သူ၏ အင်အားနှင့် ရဲရင့်မှုကို အဆက်မပြတ် ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို မမြင်ရသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ ချမ်းသာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖခင်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သောကြောင့် ဂျင်သည် အယ်လီနာက သူ့ကို ပြသသည့် မခံမရပ်နိုင်သော အပြုအမူမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။

“ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက ငါ့ကို သူမကို ပိုလိုချင်စေတယ်”

ဂျင်သည် အယ်လီနာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ဒေမီယန်နှင့် စကားပြောကာ ရယ်မောနေပြီး အခြားသူများနှင့် ပြုမူပုံနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော စရိုက်ကို ပြသနေသောကြောင့် မနာလိုစိတ်သည် သူ၏ စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။

“ငါလုပ်ရမှာက အဲ့ဒီ အမှိုက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ။ အဲ့ဒီ အတားအဆီး ပျောက်သွားရင် သူမကို ငါ့မိန်းမ ဖြစ်လာဖို့ ဘာမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟီးဟီးဟီး၊ ထောင်ချောက်ထဲမှာ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ်မလား။ အားနည်းတဲ့ ပစ္စည်းသယ်တဲ့သူတစ်ယောက်က သားရဲက မျဉ်းတွေကို “မတော်တဆ” ဖောက်ထွက်သွားလို့ သေသွားရင်...”

သူ၏ အတွေးများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာသည် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး မကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု စတင်ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။

“ဒေမီယန်လား ကောင်းပြီလေ၊ မင်းကို သူမကို ခဏလောက် ပေးထားလိုက်မယ်၊ ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး စကားဝိုင်း ဖြစ်သွားမှာမို့လို့”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒါမီယန်သည် အယ်လီနာနှင့် စကားပြောဆို ရယ်မောနေခဲ့ပြီး မာနကြီးသော သူဌေးလေးတစ်ဦးက သူ့ကို သေဒဏ်ပေးနေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“ဒါဆို ဒီမြေအောက်ခန်းက ငါ့အတွက်တော့ တော်တော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အဲ့လောက်ထူးဆန်းတဲ့ လက္ခဏာကို ပြနေတာလဲတော့ နားမလည်ဘူး”

“အင်း…”

အယ်လီနာက တွေးတောရင်း “ဒါ အထပ်ပေါင်းများစွာ ရှိနိုင်မလား။ အဲ့လိုဆိုရင်တော့ ဒီအထပ်ကို ရှင်းလိုက်တာနဲ့ တံခါးပိတ်သွားမှာမို့ စိုးရိမ်စရာမရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါ မင်းအတွက် သတင်းကောင်း မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း အလုပ်နည်းနည်းနဲ့ ပိုက်ဆံပိုရတာပေါ့”

“အေးပါကွာ…ဒါနဲ့ ဟိုကောင်က လူတွေကို ပြန်စုစည်းနေပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းလည်း သွားသင့်တယ်”

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ စုရုံးစပြုချိန်တွင် လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းသွားသော လေထုထုထည်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော ခြေသံများ အဖွဲ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ဖာ့ခ်”

ဂျင်က အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံနဲ့ ဒါ ပထမတန်းစား ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ လူတိုင်း စုစည်းပြီး ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြ”

ခြေသံများ တိတ်သွားသောအခါ မီးတောက်ကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါများ ထွက်နေသော အမြင့် ၂၀ မီတာခန့်ရှိ ကျားနှင့်တူသော သတ္တဝါကြီး ပေါ်လာသည်။

“အဲ့ဒါ အဆင့် ၅၀ လောက်ရှိပုံရတယ်၊ ဒုတိယတန်းစားအသစ်တက်လာတာ။ ငါတို့ အတူတူလုပ်ရင် အဲ့ဒါကို သတ်နိုင်မယ်”

ဂျင်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ဒါမီယန်သည် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ နေရာယူနေသည်ကို ကြည့်ရင်း လက်နက်ကြီးများကြား မရောက်ရှိစေရန် မီတာများစွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ အဆိုပါအဖွဲ့တွင် တင့်ကား ၂ စီး၊ ကုသပေးသူ ၂ ဦး၊ မှော်ဆရာ ၁ ဦးနှင့် အယ်လီနာနှင့် ဂျင်အပါအဝင် ထိခိုက်ပျက်စီးစေသူ ၃ ဦး ပါဝင်သည်။

ထိုသတ္တဝါသည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်မှ မီးတောက်များကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ တင့်ကားများ ထိမှန်သွားသောအခါ မှော်ဆရာသည် ၎င်း၏ ရေခဲစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သတ္တဝါ၏ ခြေသည်းများကို အေးခဲစေခဲ့သည်။

အယ်လီနာနှင့် ဂျင်တို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဂျင်သည် အရိပ်ထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ဓားမြှောင်နှစ်လက်ဖြင့် သတ္တဝါ၏ အရွတ်များနှင့် အခြားထိခိုက်လွယ်သော နေရာများကို လှီးဖြတ်တိုက်ခိုက်နေစဉ် အယ်လီနာသည် ၎င်းကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကျားသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ အယ်လီနာဆီသို့ ၎င်း၏ ခြေသည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမသည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ ၎င်း၏ လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အဖွဲ့သည် သတ္တဝါကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးခုတ်တိုက်ခိုက်နေသောကြောင့် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပေါက်အပြဲများနှင့် ဒဏ်ရာများစွာ စုပုံလာခဲ့သည်။

အယ်လီနာ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် သူမသည် အဖွဲ့သားအများစု မာနာ သို့မဟုတ် ခွန်အားကုန်သွားပြီးနောက်၌ပင် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်။

မှော်ဆရာသည် ၎င်း၏ မာနာ ပြန်လည်ပြည့်လာသည်နှင့်အမျှ ရံဖန်ရံခါ ရေခဲချွန်များကို ပစ်လွှတ်နေပြီး ဂျင်သည် ၎င်း၏ ပေါ်နေသော အရွတ်များနှင့် အရွတ်ကြောများကို ဖြတ်တောက်ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူမသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သတ္တဝါသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားသည်။

သူတို့၏ စေ့စပ်သေချာသော အစီအစဉ်နှင့် အတွေ့အကြုံများဖြင့် အဖွဲ့သည် မမျှော်လင့်သော အခြေအနေများမရှိဘဲ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကုသပေးသူများက ချက်ချင်း ကုသပေးခဲ့သည်။ လူတိုင်း အသက်ရှူမှန်လာသောအခါ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

“တံခါးပိတ်တော့မယ်။ ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်ရမယ်”

တင့်ကားသမားတစ်ဦးက အားကုန်ပြေးရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်လူများလည်း မကြာမီ လိုက်ပါလာကြပြီး ဒါမီယန်ပင် တံခါးပေါက်သို့ ရောက်ရန် အဆက်မပြတ် တယ်လီပို့လုပ်ရသည်။ မြေအောက်ခန်းတစ်ခုတွင် ပိတ်မိခြင်းသည် များသောအားဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် မရှိသော သေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် ကမ္ဘာမြေနှင့် ဆက်သွယ်မှု မရှိတော့သောကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် မြေအောက်ခန်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်သည်။

ဒါမီယန် ပြေးနေစဉ် အယ်လီနာကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ သူမ နောက်ကျကျန်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“အယ်လီနာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”

ဒါမီယန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

တံခါးသည် ဘယ်အချိန်ကမှန်းမသိ ပိတ်သွားခဲ့ပြီး ဒုတိယတန်းစား သတ္တဝါကို သတ်ရာတွင် အဓိကလုပ်ဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် သူမ၏ မာနာအများစုကို အသုံးပြုခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ အနားယူရန် အချိန်မရသောကြောင့် သူမသည် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

“ဖာ့ခ်”

ဒါမီယန်က ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူမကို ဆွဲရန် ပြန်ပြေးသွားသည်။ သူသည် အယ်လီနာ၏ ခါးကို လက်ဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်ရာ သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို မှတ်မိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တိုတောင်းသော တယ်လီပို့စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

တံခါးပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒါမီယန်သည် သူ၏ မာနာ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးလာတော့သည်။ သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ချွေးပေါက်များမှ စိမ့်ထွက်လာသော်လည်း သူ ဆက်လက်သွားနေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်နှင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မှတ်မိနေသည်။ သူ၏ အတွင်းကလီစာများ ပေါက်ပြဲတော့မည့်အချိန်တွင် သူသည် တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အယ်လီနာကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားရသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တံခါးပေါက်မှ ပြဿနာမရှိဘဲ ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာမိသည်။

ထို့နောက် အားအင်ပြန်ပြည့်လာသော အယ်လီနာကို သူမ အဆင်ပြေရဲ့လားဟု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟမ် နောက်ပြန် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါမီယန်က ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို သူ၏ စိတ်က နားမလည်နိုင်သောကြောင့် တွေးလိုက်သည်။ အမှန်တရားကို သိလာသောအခါ သူ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာသည်။

သူ၏နောက်တွင် ပိတ်တော့မည့် တံခါးပေါက်တစ်ခုရှိကြောင်း သူသိသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ မာနာ လွန်စွာ ကုန်ဆုံးနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကာ သူ၏ သတိပင် ဝေဝါးနေပြီဖြစ်သည်။

တံခါးပေါက်၏ မာနာလှိုင်းသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ မြင်လိုက်ရသော နောက်ဆုံးအရာမှာ အယ်လီနာ၏ ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာနှင့် သူ့ကို ပြုံးပြုံးလေး လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေသော ဟိုကောင်၏ မျက်နှာပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အရာအားလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။