အခန်း (၁၁)

သွေး။

အဆုံးမရှိသော လှိုဏ်ဂူ၏ အက်ကွဲနေသော ကျောက်ကြမ်းပြင်များသည် နီရဲရဲ ဆေးဆိုးခံထားရပြီး ပုပ်သိုးသော အနံ့ဆိုးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံလျက်ရှိသည်။ ဤအထပ်မှ သားရဲအများစုသည် ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ထွက်ပြေးနေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသော သားကောင်ဖမ်းသမားဆီမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းတို့အများစုသည် အစပိုင်း၌ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သားရဲ၏ သဘာဝဗီဇသည် သတ်ဖြတ်ရန်၊ စားသောက်ရန်နှင့် ပြောင်းလဲရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော သားရဲသည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းလှသည်။ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော သားရဲတိုင်းသည် ဆုတ်ဖြဲခံရခြင်း၊ ပေါက်ကွဲခြင်းနှင့် လျှပ်စီးဖြင့် ကြော်ခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျက်စီးသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အထပ် ၃ ထပ်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးပြီ၊ သို့သော် သားကောင်ဖမ်းသမားသည် ကျေနပ်ရန် ဝေးကွာသေးသည်။ သူ မည်သည့် သက်ရှိကိုပင် မြင်မြင် သတ်ဖြတ်ရန် လှုပ်ရှားသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားရတိုင်း သားရဲများကို ဆုတ်ဖြဲပြီး အစိမ်းစားသည်။ ရေငတ်သောအခါ အားဖြည့်ရန် ၎င်းတို့၏ သွေးများကို သောက်သည်။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပုံရဘဲ၊ သူ၏ ကျန်းမာရေးကိုပင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သေခြင်းကို ယူဆောင်လာရန်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထို့ပြင် သားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါကပင် အဆိုပါ သားရဲသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ အင်အားသည် အဆင့် ၁၀-၂၀ ကြား၌ ရှိသောကြောင့် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

အဆိုပါ အထပ်၌ မူလနေထိုင်သော သားရဲအမျိုးမျိုးသည် ၎င်းတို့ တစ်ယောက်တည်း မရှင်သန်နိုင်ကြောင်း သိလောက်သော ဉာဏ်ရည်ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သားရဲ ၃၀ ခန့် စုပေါင်းပြီး တစ်ကောင်တည်းကို ဝိုင်းရံထားသော်လည်း တကယ်တမ်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်မှာ အဆိုပါ အဖွဲ့ ၃၀ သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော သားရဲ၌ ငွေရောင်အစင်းကြောင်းများပါသော အမည်းရောင်ဆံပင်၊ နက်ရှိုင်းသော နီလာရောင်နှင့် သွေးရောင် ရောစပ်ထားသော မျက်လုံးများ၊ ယင်ယန်ပုံစံ လည်ပတ်နေသော မျက်လုံးများ၊ ထို့နောက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကြွက်သားများ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာသော နှစ်ချောင်းထောက် ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

ဤသားရဲသည် သဘာဝအားဖြင့် ဒေမီယန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်၏ အတွေးဖြစ်စဉ်သည် ချောက်ကမ်းပါးထဲ၌ မှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ သူ၏ သားရဲဘက်ကို လွှမ်းမိုးခွင့် ပေးလိုက်သည်။ သူ အသစ်ရရှိထားသော သားရဲဗီဇကို မည်သည့် ထိန်းချုပ်မှုမှ မရှိဘဲ ရူးသွပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးဖြင့် မြင်သမျှ အရာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် စတင်လိုက်သည်။

အဆိုပါ နောက်ပိုင်း မခွဲခြားနိုင်သော အချိန်ပမာဏတစ်ခု ကုန်လွန်သွားပြီး ဒေမီယန်သည် နောက်ထပ် အထပ် ၃ ထပ် ဆင်းသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ အဆိုပါ အထပ် ၃ ထပ်၌ ကျန်ရှိခဲ့သော အကျိုးဆက်များကို မြင်တွေ့ရန် လေ့လာသူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ပါက ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ရမည်မှာ အဆုံးမရှိသော သွေးပင်လယ်နှင့် ဆုတ်ဖြဲခံထားရသော အလောင်းများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားသော မည်သည့် သားရဲမဆို သူ၏ လက်လှမ်းမီသော အကွာအဝေးထက် ပိုမိုဝေးသော မြေအောက်သို့ တူးဝင်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အောက်ထပ်များသို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်း အုပ်စုအများစုသည် သူ၏ လက်ဖြင့်ပင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ကြသည်။

သူသည် အနည်းငယ်လေးပင် ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ရန် လွတ်လွတ်လပ်လပ် တယ်လီပို့ပြုလုပ်ပြီး သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သုံးစွဲခဲ့သကဲ့သို့ လျှပ်စီးကို စီးဆင်းစေသည်။ သူ သတ်ဖြတ်သည်၊ သူ စားသောက်သည်၊ ထို့နောက် သူရောက်ရှိနေသော အထပ်သည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့သည့်အထိ သူ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသည်။ ထို့နောက် သူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆင်းသွားသည်။

ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်၌ပင် သူ ဆင်ခြင်တုံတရား ပြန်လည်ရရှိလာသော လက္ခဏာ မပြပေ။

သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသော သားရဲအုပ်စုသည် ၎င်းတို့၏ အသက်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောကြောင့် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ သူ့ကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဆွဲချရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိသောအခါ၌ပင် မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ရှင်သန်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်သော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သေလုမြောပါး အတွေ့အကြုံပြီးနောက် ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်၏ အဓိကအချက်အဖြစ် ခိုင်ခိုင်မာမာ စွဲမြဲသွားခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်စွမ်းရည်ရှိသော သားရဲများ၏ လှိုင်းလုံးထဲ၌ ရှိသောသူများသည် ဤအချိန်၌ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ မီးလုံးများ၊ ရေခဲနှင့် မြေကြီးချွန်များ၊ ထို့နောက် လေဓားများပင် သူ၏ နေရာသို့ စုစည်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် အလဟဿပင် ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှိုင်းလုံး၏ အစွန်း၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အနေအထားသည် မှောက်လျက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်သည်းများ ရှည်လျားလာကာ ပိုမို လက်သည်းချွန်ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သားရဲတစ်ကောင်ကို ခုန်အုပ်ပြီး ၎င်း၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ယူလိုက်ကာ ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ သတ်ဖြတ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အနက်ရောင် လျှပ်စီးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ ကခုန်နေပြီး သားရဲတစ်ကောင်မှ တစ်ကောင်သို့ ခုန်အုပ်သောအခါ သူ၏ အရှိန်ကို သုံးဆ တိုးမြှင့်ပေးသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လုံးဝ အခြေခံကျသော်လည်း သွေးလုံးဝိုင်းထဲ၌ ထိထိရောက်ရောက် လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် ထူးဆန်းစွာ လှပနေသည်။

သူ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်း၌ သားရဲများ၏ အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော လက်ခြေများနှင့် ကျပန်း အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ လွင့်စင်နေသည်။ မူလက သားရဲ ၃၀ ခန့်ရှိသော လှိုင်းလုံးသည် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း၌ပင် တစ်ဝက် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်က ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ သားရဲများသည် ဒြပ်စင်တိုက်ခိုက်မှုများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အားကုန်စေရန် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော လက်သည်းများ၊ ခွာများနှင့် ခြေသည်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ကျရောက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာများ စုပုံလာသော်လည်း အရေးမပါပေ။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အဆင့်တူ သားရဲများသာ ရှိသောကြောင့် ဒေမီယန်သည် အနိုင်မခံနိုင်သောသူ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် သူရရှိသော ဒဏ်ရာတိုင်းကို တိတ်တဆိတ် ကုသပေးနေပြီး သူ့၌ အမာရွတ်တစ်ခုပင် မကျန်တော့ပေ။

နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဒေမီယန်သည် သူ၏ အနီးအနားမှ သားရဲအားလုံးကို ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပစ်ခဲ့သည်၊ သူ့ကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သားရဲလှိုင်းထဲမှ မဟုတ်သောကောင်များပင် ပါဝင်သည်။

သူသည် မူလက ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော အသားနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို လှည့်ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ နောက်ထပ်အထပ်ကို ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။

သားရဲများကို စားသောက်ပြီး အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲလာသော အချိန်တစ်ခု ရောက်ရှိသောအခါ ဒေမီယန်သည် သားရဲ၏ အသားနှင့် သွေးသည် သူ့ကို အကျိုးပြုမည်လားဆိုသည်ကို သိရှိနိုင်သော ခြောက်ယောက်မြောက် အာရုံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရူးသွပ်သော အခြေအနေ၌ပင် ဒေမီယန်သည် တစ်ထပ်၌ ကြာမြင့်စွာ မနေခဲ့ပေ။

ဒုတိယထပ်၌ သေလုမြောပါး ဖြစ်ခဲ့သော ဒေမီယန်သည် လက်ရှိ တည်ရှိနေသော ဒေမီယန်နှင့် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာပေါက် အားကောင်းစေမည့် နည်းလမ်းနှင့် သူ၏ အာကာသစွမ်းရည်နှင့် ဆက်စပ်သော ပထမအဆင့်ကို ရရှိလိုက်သောကြောင့် သူ၏ အလားအလာ အပြည့်အဝကို နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များ မရှိပါက ဒေမီယန်သည် အယ်လီနာနှင့် ဂျင်တို့၏ အရည်အချင်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သော အရည်အချင်းရှိမည်ဟု သူ သီအိုရီထုတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ လုံးဝ မှားယွင်းခဲ့သည်။

သူ၏ အရည်အချင်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အလွန်အမင်း လွန်ဆန်ပြီး သူ၏ အာကာသစွမ်းရည်သည် အရှားပါးဆုံး ဒြပ်စင်များထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် အင်အားရရှိရန် မတူညီသော စွမ်းအားစနစ်နှစ်ခုကို လိုက်နာနိုင်ပြီ၊ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အဆင့်မြင့်တက်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ကြီးထွားနှုန်းသည် သူ့ကို အလွန်ထူးချွန်သောသူအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဂရုစိုက်ရန် စိတ်မရှိပေ။ သူ ဆက်လက် သတ်ဖြတ်စားသောက်ပြီး ပြောင်းလဲတိုးတက်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူ အဆင့်များလည်း တက်လာပြီး သူ မြေအောက်ခန်းကို ဆက်လက် ဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်၏ အဓိက အသိစိတ်သည် ယခု သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာထဲ၌ ပိတ်မိနေသည်။ သူ၏ သားရဲဗီဇ လွှမ်းမိုးသွားသောအခါ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိရှိဘဲ ရုတ်တရက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဝိညာဉ်ဆန်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

ဤကမ္ဘာ၌ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ မိနစ်ပိုင်းအနည်းငယ်အကြာက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အလွန်ကြီးမားသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို မကြာမီ တွေ့ရှိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေသည် သူ့ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာပြီး နှစ်ယောက်ကြား နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒေမီယန်သည် အသက်ရှင်နေသော ဝံပုလွေထက် အများကြီး အားနည်းသော ဝံပုလွေကို သတ်နိုင်သော အချိန်၌ပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ သားရဲများ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒေမီယန်သည် အဆုံးမရှိပုံရသော တိုက်ပွဲတစ်ခု၌ ပိတ်မိနေသည်။ သူ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်တိုင်း နောက်တစ်ကောင် အဆုံးမရှိ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းနေသောအခါ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်နာရီ နှစ်နာရီခန့်သာ သက်သာခွင့် ရရှိသည်။

ဤစက်ဝန်း ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်နှင့်အမျှ သူသည် တဖြည်းဖြည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဆုံးရှုံးလာနေသည်။

အဆုံးမရှိသော သားရဲလှိုင်းထဲမှ ရှင်သန်ရန်သာ တွေးတောနေရသော ဒေမီယန် မသိဘဲ ဤကမ္ဘာသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်နှင့် တူသောအရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ သားရဲတစ်ကောင်ကို စားသုံးပြီး သူကိုယ်သူ ပိုမို ပြောင်းလဲတိုးတက်စေတိုင်း သူ၏ သားရဲဗီဇ ပိုမို ကြီးထွားလာပေလိမ့်မည်။ ပေါ်ထွက်လာသော သားရဲတိုင်းသည် ဤဆန္ဒ၏ ထင်ရှားပြမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သွေးကမ္ဘာထဲမှ ဒေမီယန်၏ တိုက်ပွဲသည် ရှင်သန်ရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် တိုက်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသားရဲများကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက သူသည် ထာဝရ သူ၏ သားရဲဗီဇနှင့်သာ ရှင်သန်နေပေလိမ့်မည်။ လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဒေမီယန်သည် အဆုံးမရှိသော တိုက်ပွဲနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ တစ်ခုသည် ပြောင်းလဲတိုးတက်မှုနှင့် အင်အားအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်၊ နောက်တစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။