လေညင်းဂေဟာ လှုပ်ရှားလာခြင်း

ရီထျန်းယွမ် သူ့အခန်းထဲ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ဇီယူဝေနဲ့ အခြားသူတွေ အခန်းထဲမှာ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်တယ်။ သူ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခုန်ဝင်လာတာကို မြင်တော့၊ အားလုံး အခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။

“သခင်လေးရီ၊ ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ” ဇီယူဝေက ကြမ်းပြင်ပေါ်က သွေးစတွေနဲ့ လုပ်ကြံသူဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်အစုတ်အပြဲတွေကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်သွားတယ်။

ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရေခဲတိုက်ခိုက်မှုဟာ မိုးဂေဟာ ထဲထိ ရောက်ရှိသွားတယ်။ နံရံတစ်ခုနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားပေမယ့်၊ အေးခဲအာနိသင်က အနီးနားက လူတွေဆီ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ အေးခဲမှုက ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ၊ အားလုံး ဘာဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်ဘဲ ရှုပ်ထွေးနေကြတယ်။

“ကျွန်တော်က သူ့ကို သူ့စရိတ်နဲ့သူပဲ တုန့်ပြန်လိုက်ရုံပါ...” ရီထျန်းယွမ်က ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပါ။ ဖုံးကွယ်စရာ ဘာမှမရှိဘဲ၊ အခန်းထဲမှာ ရုပ်အလောင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေတောင် ကျန်နေသေးတယ်။

“သူ့ကို လေညင်းဂေဟာ က လွှတ်လိုက်တာလား” ဇီယူဝေရဲ့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူမအတော်လေး ဒေါသထွက်သွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဧည့်သည်ကို လုပ်ကြံဖို့ လူသတ်သမားတစ်ယောက် ပို့လွှတ်လိုက်ရဲတယ်ဆိုတာ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါ။ ဒီလိုဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့်၊ ဒီလောက်မြန်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

“ဘယ်သူလွှတ်လိုက်မှန်းတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး...” ရီထျန်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောတယ်။

သူက ကျန်တဲ့အချက်တွေကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ ဒါမှ ပြဿနာတွေ သိပ်မများလာမှာပါ။

“ဂေဟာသခင်ဇီ၊ ဒီမှာ လုံခြုံရေးက အရမ်းအားနည်းနေတယ်။ ဧည့်သည်ရဲ့ အခန်းထဲထိ လူသတ်သမား ခိုးဝင်လာနိုင်တာ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ ကျွန်မသခင်လေးကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင်၊ ဒီဖြစ်ရပ်အတွက် ဘယ်လိုတာဝန်ယူမှာလဲ”

အန်လင်းက သူမရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကနေ ပြန်လည်သတိရလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တယ်။ သူမရှေ့မှာ မြင်ရတဲ့ ကြောက်စရာမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း၊ အဆိုးဆုံးအခြေအနေကို မတွေးမိဘဲ မနေနိုင်ပါ။

ရီထျန်းယွမ် ဒီမှာ သေသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ရှီရွှယ်ကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။ ရှီရွှယ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ သက်တော်စောင့်အဖြစ် လွှတ်လိုက်တာပါ။ သူတို့ကို ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ သက်တော်စောင့်အဖြစ် လွှတ်လိုက်တာက ရှီရွှယ်ရဲ့ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ ရီထျန်းယွမ်ထက် ပိုသာလွန်တာမို့၊ ဒီမှာ သူ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်အဖြစ် ရှိနေတာ သဘာဝကျတယ်။

ဒီမှာ သက်တော်စောင့်အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာကို သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သိထားပြီးသားပါ။ ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့သခင်လေး ဒဏ်ရာမရခဲ့ပါ။ သခင်လေးကို လုပ်ကြံခံရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက သူတို့ကို ချွေးစေးတွေ ထွက်လာစေတယ်။

ဇီယူဝေရဲ့ မျက်နှာဟာ မည်းမှောင်လာတယ်။ ဒါဟာ အသက်ရှင်လျက်နဲ့ သေရမယ့် အခြေအနေတစ်ခုဆိုတာ သူမနားလည်တယ်။

“ဒီဖြစ်ရပ်အတွက် အနူးအညွတ်တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီမှာ သက်တော်စောင့်တွေရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်ခဲ့တာပါ။ ချက်ချင်း လူပိုထပ်စေလွှတ်ပြီး လုံခြုံရေးကို တိုးမြှင့်လိုက်ပါ့မယ်” ဇီယူဝေက ရိုးသားစွာ တောင်းပန်ပြီး ပြောတယ်။ “လျော်ကြေးအနေနဲ့၊ ကျွန်မရဲ့ ဝေစုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ သခင်လေးရီ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ယူပါ။ ကျွန်မတို့က ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ပဲ လက်ခံပါ့မယ်”

ဒါဟာ တောင်းပန်ဖို့ အလွယ်ကူဆုံးနဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ နည်းလမ်းပါ။ ဆေးပြားတစ်လုံး ဒါမှမဟုတ် လက်နက်တစ်ခုပေးလိုက်ရင်၊ ဒီလျော်ကြေးဟာ သိပ်မထိရောက်နိုင်ပါ။ ဘာလို့ဆို ပိုက်ဆံအလုံအလောက်ရှိရင် ဒီမှာ အလွယ်တကူ ဝယ်လို့ရတာမို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဝေစုလျှော့ပေးတာက ပိုသင့်တော်တယ်။

“မဟုတ်တာပဲ၊ သက်တော်စောင့်အနည်းငယ်ထပ်ထားလိုက်ရုံနဲ့ ဘာမှထူးခြားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ဒါက အမှန်ပဲ။ ဒီလူသတ်သမားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ သိပ်မြင့်မားတာမဟုတ်ပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ ခိုးဝင်နည်းပညာဟာ တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်။ မိုးဂေဟာ ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင်၊ ဒါကို တားဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် ရှိတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ဖုံးကွယ်မှုကို ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ယောက်မှ မရှိရင် မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဒါဟာ သိသာထင်ရှားတဲ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာပါ။ ဘာလို့ဆို ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် ရှိသူတွေဟာ များသောအားဖြင့် အကြီးအကဲအဆင့်မှာ ရှိကြတာမို့၊ သူတို့ကို ဒီမှာ သက်တော်စောင့်အဖြစ် ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဇီယူဝေဟာ အလွန်အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတယ်။ ရီထျန်းယွမ်ကို လျော်ကြေးမပေးရင်၊ မကောင်းတဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခုပဲ ကျန်ရစ်မှာပါ။ ဒါဆိုရင် ရီထျန်းယွမ်က ပေးနိုင်မယ့် အနာဂတ်အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်။ “ဂေဟာသခင်ဇီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဒါက ဂေဟာသခင်ရဲ့ အမှားမဟုတ်ပါ။ တကယ်လို့ လေညင်းဂေဟာ က သူ့ကို လွှတ်လိုက်တာဆိုရင်၊ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ကြောင့်ပါ။ ဒါက ဂေဟာသခင်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး...”

တကယ်တော့၊ သူက ဝိညာဉ်လက်နက် တွေ အများကြီး ဖန်တီးပြီး ဈေးနည်းနည်းနဲ့ ရောင်းချခဲ့တာမို့၊ ဒီပြဿနာကို သူကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပဲဆိုတာ သူနားလည်တယ်။

“သခင်လေးရီ အဲဒီလိုပြောပေမယ့်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်နေရင်တောင်၊ သခင်လေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ မအောင်မြင်ခဲ့တာက ကျွန်မတို့ရဲ့ အမှားပါ။ အမြတ်ဝေစုကို သဘောတူညီချက်အတိုင်း တွက်ချက်ပြီးပြီ။ အခု ၆၀-၄၀ အချိုးနဲ့ ပြောင်းလဲပေးတာက ကျွန်မတို့ ပေးနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး လျော်ကြေးပါ”

သူတို့က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ တိုးပေးပေမယ့်၊ ဒါဟာ တော်တော်လေးကြီးမားတဲ့ ပမာဏပါ။ ဘာလို့ဆို မိုးဂေဟာ က ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးထားတာမို့၊ ဝေစုလျှော့လိုက်ရင် ပစ္စည်းကုန်ကျစရိတ်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ အမြတ်ဟာ သိပ်မကျန်တော့ပါ။

ဒါက သူမရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတာပါ။

ရီထျန်းယွမ်က သူမဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို နားမလည်ပါ။ ဒါဟာ သူ့အပေါ် ကောင်းတဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခု ထားရှိဖို့နဲ့ ဒီမှာ ပိုကြာကြာ နေဖို့ မျှော်လင့်တာပါ။ အမြတ်ဝေစုဟာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပါ။ ဒါပေမယ့် ပိုအရေးကြီးတာက၊ မိုးဂေဟာ ကို အခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးထွားစေနိုင်တာမို့၊ အမြတ်ဟာ သူမအတွက် အရေးပါတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ။

“ဂေဟာသခင်ဇီ၊ ဂေဟာသခင်ရဲ့ ကရုဏာကို ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါမလိုအပ်ပါ။ ကျွန်တော် မနက်ဖြန်ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ ဒါက ဒီလုပ်ကြံမှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါ။ ဒီကိုလာတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော် မှာ လက်နက်ဖန်တီးဖို့ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ပြန်သွားပြီး ရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရမယ်”

ဒီလုပ်ကြံမှု ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ သူ ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ။ ဒီမှာ အချိန်ကြာရှည်နေခဲ့တာ လုံလောက်ပြီမို့၊ ဒီထက်ပိုနေဖို့ အကျိုးမရှိတော့ပါ။

ဇီယူဝေရဲ့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ရီထျန်းယွမ် မနက်ဖြန်ထွက်သွားမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်က သူမကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအစီအစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ၊ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်တယ်။ “သခင်လေးရီ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဆိုတော့၊ ကျွန်မလည်း ဘာမှထပ်မပြောတော့ပါ။ အနာဂတ်မှာ သခင်လေးရီ အကူအညီလိုအပ်ရင်၊ ကျွန်မ ဝမ်းမြောက်စွာ ကူညီပါ့မယ်”

ရီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ ဇီယူဝေအပေါ် သူ့မှာ ကောင်းတဲ့ အထင်အမြင်ရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ တစ်ခုခုဝယ်ဖို့ လိုလာရင်၊ မိုးဂေဟာ ကိုပဲ သေချာပေါက် လာမယ်။

ဒီညရဲ့ ဒုက္ခတွေ ပြီးဆုံးသွားတယ်။ ရီထျန်းယွမ်က မလိုအပ်ဘူးလို့ ပြောပေမယ့်၊ ဇီယူဝေက ဂေဟာရဲ့ လုံခြုံရေးကို တိုးမြှင့်လိုက်တယ်။ အနည်းဆုံး စိတ်သက်သာရာရဖို့အတွက် ဒါကို လုပ်ရမယ်။

နောက်တစ်နေ့မှာ၊ ရီထျန်းယွမ်ဟာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော် မှာ လက်နက်ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ဝယ်ယူပြီးသွားတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် သူ ငွေသား တစ်သန်းလောက် ရခဲ့တာမို့၊ တော်တော်လေး ကျေနပ်စရာပါ။ မစ်ရှင်တွေ ပြီးမြောက်ရင်း ရတဲ့ငွေထက် အများကြီး ပိုများတယ်။ မစ်ရှင်က ရတဲ့ငွေဟာ ဒီလောက်မများပါ။

သူ့ရည်မှန်းချက်က ငွေရဖို့ဆိုရင်၊ ပစ္စည်းဝယ်ပြီး လက်နက်ဖန်တီးကာ ရောင်းချတာက အလျင်မြန်ဆုံးနည်းလမ်းပါ။ ဒါဟာ မစ်ရှင်ဆုလာဘ်တွေ ဒါမှမဟုတ် သတ်ဖြတ်မှုက ရတဲ့ ဆုလာဘ်တွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါ။

“ဂေဟာသခင်ဇီ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို သွားခွင့်ပြုပါအုံး” ရီထျန်းယွမ်က ဇီယူဝေကို ပြောတယ်။

“ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်လာလို့ရပါတယ်။ သခင်လေးရီကို သေချာပေါက် အကောင်းဆုံးဈေးနဲ့ ပေးပါ့မယ်” ဇီယူဝေက ပြုံးလိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခေါက် မိုးဂေဟာ ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တာဟာ အချိန်ကြာရှည်ကတည်းက မဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့အရာပါ။ ဒါကြောင့် သူမအတော်လေး ကျေနပ်နေတယ်။

သူတို့ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်း၊ အပြင်က သက်တော်စောင့်တစ်ယောက် အလျင်အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး အစီအရင်ခံတယ်။ “ဂေဟာသခင်၊ လေညင်းဂေဟာ က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တွေကို လေလံတင်ရောင်းချနေပါတယ်။ လက်နက်တော်တော်များများရှိပြီး၊ အဖိုးတန်ဆုံးတွေက တောင်ပံဂိုဏ်း က ဖန်တီးထားတာတွေပါ။ အဲဒီမှာ လူအုပ်ကြီးကြီးမားမား စုဝေးနေပြီး၊ သူတို့က တောင်ပံဂိုဏ်း မဟုတ်တဲ့ တခြားသူတွေ ဖန်တီးထားတဲ့ လက်နက်တွေအားလုံးကို အမှိုက်လို့ ပြောနေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ အရင်က ရောင်းချခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေကိုလည်း အမှိုက်လို့ ခေါ်နေပါတယ်”

“တောင်ပံဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် တွေလား” ဇီယူဝေရဲ့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားတယ်။ “လေညင်းဂေဟာ က တစ်ခုခုလှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိပေမယ့်၊ တောင်ပံဂိုဏ်း နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပါ”

တောင်ပံဂိုဏ်း ဟာ ဒီလေညင်းမြို့မှာ အာဏာရှိတဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုပါ။ ပန်းပဲဆရာတွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုတောင် ဒီမှာ လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်နက် တွေရဲ့ အဆင့်ကိုလည်း သူတို့က အကဲဖြတ်တယ်။ ရီထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းကို သိပ်မကြိုက်ပါ။ ဈေးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာက ပြဿနာမရှိပေမယ့်၊ သူဖန်တီးထားတဲ့ လက်နက်တွေကို အမှိုက်လို့ ဆိုးရွားစွာ ပြစ်တင်ပြောဆိုတာက မဖြစ်သင့်ပါ။

ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အေးစက်လာတယ်။ “တောင်ပံဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်၊ မာလျံဖန်လား” ဒါက သူမြို့ထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ ရခဲ့တဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခုကို သတိရစေတယ်။ ဒီလောက်မြန်မြန် ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါ။