← Chapters

လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း

Vol. 3 Ch. 37

လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း

Vol. 3 Ch. 37

လျံထျန်းချန်းဟာ ဒီလောက်လွယ်ကူစွာ လွင့်ထွက်သွားတယ်။ လူတိုင်း အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြတယ်။ ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူတို့ မသိကြပါ။ လျံထျန်းချန်းဟာ အေးခဲပြီး ဘာမှလုပ်လို့မရဘဲ၊ ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်။ တခြားလူတွေဟာ မီတာတရာအကွာမှာ ရှိနေတာမို့၊ သူတို့ဟာ အေးခဲမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မခံရပါ။

“ဒါ၊ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…” လျံထျန်းချန်းဟာ လက်သီးချက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ့ရင်ဘတ်ဟာ ထိမှန်တဲ့ အားကြောင့် နစ်ဝင်သွားတယ်။ သူဟာ သေမင်းတံခါးဝမှာ ရှိနေပြီဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။

“ဘာမှ မဖြစ်နိုင်တာမရှိပါဘူး။ မင်းက အားနည်းလွန်းတယ်” ရီထျန်းယွမ်က သူ့လက်သီးကို ဝှေ့ရမ်းပြီး၊ လျံထျန်းချန်းကို ဘာခံစားချက်မှ မပြတဲ့ အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ လက်သီးတွေရှေ့မှာ၊ လျံထျန်းချန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောတယ် … “အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ငါ၊ ငါ တောင်ပံဂိုဏ်း က မင်းကို နောက်ထပ် မလိုက်ဖမ်းတော့ဘူးဆိုတာ အာမခံမယ်…”

“ဘာ အခုမှ အသက်ချမ်းသာပေးရမှာတဲ့လား”

ရီထျန်းယွမ်က လက်သီးကို မြေပြင်ပေါ် ထုချလိုက်ပြီး၊ လျံထျန်းချန်းကို သေမတတ် ထိတ်လန့်စေတယ်။ သူ ထိတ်လန့်တဲ့အသံနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

“မြန်မြန်၊ တစ်ယောက်ယောက်၊ ငါ့ကို ကယ်ပါ” လျံထျန်းချန်းက အော်ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာက၊ သူ့ကို ကယ်နိုင်မယ့်သူ ရှိမလား။ အနားတဝိုက်မှာ သူ့ကို ကယ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့သူ မရှိပါ။ အကြီးအကဲတွေ သေသွားပြီ။ ကျန်တဲ့သူတွေက သက်တော်စောင့်တချို့ပဲ ရှိပြီး၊ သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်ဖို့ စိတ်ဓာတ်ကို ဆုံးရှုံးထားကြပြီ။ ကယ်ချင်ရင်တောင်၊ သူတို့လုပ်နိုင်တာက ရုပ်အလောင်းတွေ ပိုထပ်လာအောင်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။

ကံကောင်းမုဒ် ဖွင့်လိုက်တယ်။

“ဖုန်း”

ရီထျန်းယွမ်က လျံထျန်းချန်းကို လက်သီးနဲ့ ထုလိုက်ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ နေရာတင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ ရီထျန်းယွမ်ထက် နှစ်ဆင့်မြင့်ပေမယ့်၊ သူ ရှုံးသွားတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဟာ တစ်ခါတစ်ရံ အဓိကအချက်မဟုတ်ပါ။ ထူးခြားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတဲ့ လက်နက်တစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကသာ အဓိကအချက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

(လျံထျန်းချန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးမြောက်တယ်။ အတွေ့အကြုံ ၈၀,၀၀၀၊ ရွှေ ၅,၀၀၀၊ စွမ်းအားလက်ကောက်၊ စွမ်းအားလက်စွပ်၊ ဓားတစ်သောင်းဖြတ်တောက်စွမ်းရည်၊ လေဓားသွား၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၇၀၀ ရရှိတယ်)

(မစ်ရှင်ပြီးမြောက်ပြီ … လျံထျန်းချန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း)

(ဆုလာဘ် … အတွေ့အကြုံ ၃၀,၀၀၀၊ ရွှေ ၁၀,၀၀၀၊ စွမ်းအားခါးပတ်၊ အတွေ့အကြုံငါးဆ ကတ် (တစ်နာရီ))

(ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ကစားသမား ‘ရီထျန်းယွမ်’၊ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်)

ဆုလာဘ်တွေက အံ့သြဖွယ်ကောင်းလွန်းတယ်။ အတွေ့အကြုံဆုလာဘ်ဟာ ၁၁၀,၀၀၀ အထိ ရခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်း နောက်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ရီထျန်းယွမ်အတွက် တကယ်ကို ဆန်းသစ်ပြီး ဂိမ်းပြောင်းလဲစေတဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုပါ။ ဒါဟာ အတွေ့အကြုံနှစ်ဆ ဆေးပြား ကြောင့် ဒီလောက်အတွေ့အကြုံများစွာ ရခဲ့တာပါ။

“အင်း၊ ဆုလာဘ်အများစုမှာ ‘စွမ်းအား’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါတယ်၊ ကြည့်ကြည့်ရအောင်…”

သူ ရထားတဲ့ ပစ္စည်းသုံးခုကို သိုလှောင်ရာမှာ စစ်ဆေးကြည့်တယ်။ ဒါတွေက ဆက်စပ်ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိတယ်။

စွမ်းအားလက်ကောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု … မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ၂၀% တိုးမြှင့်ပေးတယ်။

စွမ်းအားလက်စွပ် အကျိုးသက်ရောက်မှု … မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ၁၀% တိုးမြှင့်ပေးတယ်။

စွမ်းအားခါးပတ် အကျိုးသက်ရောက်မှု … မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ၂၀% တိုးမြှင့်ပေးတယ်။

“ဒီပစ္စည်းသုံးခုက စွမ်းအားဂုဏ်သတ္တိကို တိုးမြှင့်ပေးတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ၅၀% မြှင့်တင်ပေးတယ်ပေါ့။ ဒါဆို စွမ်းအားကို တစ်ဝက်လောက် မြှင့်တင်ပေးတာပေါ့” ရီထျန်းယွမ်က စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့သြသွားတယ်။ ဒါဟာ ကောင်းတဲ့အရာပါ။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တည်ငြိမ်တယ်ဆိုရင်၊ သူမှာ ပေါင်တစ်ထောင်ကို မနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုပါစို့၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို တပ်ဆင်ထားရင် ပေါင် ၁,၅၀၀ အထိ မနိုင်မှာပါ။

ဒါ့အပြင်၊ ဓားတစ်သောင်းဖြတ်တောက်စွမ်းရည် ဆိုတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကျွမ်းကျင်မှုကို အဆင့်မြှင့်လို့မရပါ။ ဒီစွမ်းအားပစ္စည်းတွေလည်း အဆင့်မြှင့်လို့မရပါ။ လောလောဆယ် အဆင့်မြှင့်လို့ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ထီပေါက်တဲ့အခါရတဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။

သူရထားတဲ့ လျှပ်စီးဓားသွား ကိုလည်း အဆင့်မြှင့်လို့မရပေမယ့်၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့သြဖွယ်ကောင်းတယ်။ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ၊ ရန်သူကို ထိမှန်ပြီးရင် လျှပ်စီးတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကို နှေးကွေးစေနိုင်တယ်။

ဒါဟာ အံ့အားသင့်စရာတွေရဲ့ အဆုံးသတ်လို့ သူထင်ခဲ့ပေမယ့်၊ လျံထျန်းချန်းရဲ့ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ အံ့သြသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ မထင်မှတ်ထားဘဲ၊ လေညင်းဂေဟာ ရဲ့ ဂေဟာသခင်နဲ့ အကြီးအကဲတွေဟာ ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ သွေးတွေ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ မြစ်ထဲကို စီးဝင်သွားတယ်။ တချို့ဆို အနီးကပ်ကြည့်နေတဲ့ ပရိသတ်တွေဆီ စီးသွားတယ်။

“ဒီကောင်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက်အားကြီးနိုင်ရတာလဲ” ဇီယူဝေက အံ့သြထိတ်လန့်သွားတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲဟာ လျံထျန်းချန်းရဲ့ အနိုင်ရမယ်လို့ သူမထင်ခဲ့ပေမယ့်၊ လျံထျန်းချန်းကို ဒီလောက်လွယ်ကူစွာ သတ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

“သူက သိပ်အားကြီးတယ်။ ဂေဟာသခင်လျံရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် ရှိတယ်။ ဒီလို လွယ်ကူစွာ အသတ်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” အန်လင်းက ပြောတယ်။ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်နေကြတယ်။ နောက်ဆုံးရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ၊ ရီထျန်းယွမ်ဟာ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါဆို ဒီသတင်းမမှန်ရင်၊ သူဘယ်လိုလုပ် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်က ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။

တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ ယူဆချက်က မမှားပါ။ ဒီမြို့ကို ရောက်စ တုန်းကအခြေအနေမှာဆိုရင်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူဟာ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဆဋ္ဌမအဆင့် မှာ ရှိနေပြီ။

“သခင်လေးရီ၊ အခုထွက်သွားရမယ်၊ မြန်မြန်သွားပါ။ အခုမထွက်သွားရင်၊ အင်အားဖြည့်တပ်တွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း ထွက်မပြေးနိုင်တော့ဘူး” ဇီယူဝေက ရီထျန်းယွမ်ကို သတိပေးဖို့ ပြောလိုက်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်က အံ့သြသွားပြီး၊ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ကာ၊ သူ့လက်ထဲက သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖြုတ်ပြီး အန်လင်းဆီ ပစ်ပေးလိုက်တယ် … “အစ်မတွေ၊ ဒါကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ကို ပြန်ယူသွားပေးပါ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။ ဒီထဲ မဝင်ပါနဲ့။ ငါ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်လာမယ်။ ပြန်သွားပြီး နန်းတော်သခင်နဲ့ ပြောပေးပါ။ ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ ပြီးတော့ ကျိုးလင်ယွမ်ကိုလည်း ကူညီပေးပါ”

ပြောပြီးတာနဲ့၊ သူ မြို့ပြင်ကို ပြေးထွက်သွားတယ်။ သူသိတယ်၊ လေညင်းဂေဟာ ရဲ့ ဂေဟာသခင်ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့၊ တောင်ပံဂိုဏ်း ဆိုတဲ့ အဖွဲ့ဟာ လေညင်းဂေဟာ ထက် ပိုအားကောင်းတယ်။ သူလုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေကို ထည့်တွက်ရင်၊ အားကောင်းတဲ့သူတွေ အများကြီး သူ့ကို လိုက်ဖမ်းလာမှာပါ။

ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် လောက်ရှိသူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုနယ်ပယ် မှာရှိတဲ့ အကြီးအကဲတွေတောင် စေလွှတ်လာနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မခံနိုင်ပါ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ကို ပြန်သွားရင်၊ ရှီရွှယ်က ဘာဖြစ်လာပါစေ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမှာပါ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ကို စွန့်လွှတ်ရရင်တောင် ကာကွယ်မှာပဲ။

“သခင်လေး” အန်လင်းတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပြီး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိပါ။ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကိုင်ထားပြီး၊ ရှီရွှယ်ဆီ အခြေအနေကို ပြန်သွားပြီး အစီအရင်ခံဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့တယ်။

သူတို့ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ ဝေးကွာတဲ့နေရာကနေ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ် …

“အဲဒီကောင်လေး၊ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းစမ်း” ပြေးဝင်လာတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ဟာ အားကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ပိုမြင့်နိုင်သေးတယ်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဟာ ကောင်းကင်ထိ မြင့်တက်လာပြီး၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို၊ သူ ရီထျန်းယွမ်ကို နတ်ဆိုးလို အမြန်နှုန်းနဲ့ လိုက်ဖမ်းလာတယ်။ သူတို့ကြားက အကွာအဝေးကို လျှင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာတယ်။

“ဒါ၊ ဒါက တောင်ပံဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲပဲ”

“မြို့ထဲမှာ တောင်ပံဂိုဏ်း က အကြီးအကဲတစ်ယောက် ရှိနှင့်ပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ သူတို့ လာမကူခဲ့ကြဘူး…”

“ဒီကောင်လေး၊ တောင်ပံဂိုဏ်း ကို ရန်စလိုက်ပြီ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတာလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးနိုင်သေးတာလဲ”

ဒါဟာ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ရီထျန်းယွမ်တိုက်ခဲ့ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေအားလုံးထက် အများကြီး အားကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အငွေ့အသက်ကနေ ခွဲခြားနိုင်တယ်။ သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ မတူပါ။

“ညီငယ်လေး၊ ထွက်ပြေးပါ” အန်လင်းက အော်ပြောတယ်။ သူတို့ဟာ စိတ်ထဲက ဆုတောင်းနေကြတယ်။ ရီထျန်းယွမ်ဟာ ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့ပဲ သူတို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။

လူအများက ရီထျန်းယွမ်ဟာ နောက်ထပ် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တော့မယ်လို့ မထင်ကြပါ။ အရင်ကဆို အဆင့်ကွာခြားမှုက သိပ်မကြီးပေမယ့်၊ အခုက မတူတော့ပါ။ သူ့ထက် အဆင့်အများကြီး မြင့်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို သူ ဘယ်လိုရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။

ဝေးကွာတဲ့နေရာမှာ၊ ရီထျန်းယွမ်ဟာ သူ့နောက်က ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိတယ်။ သူ့ခြေထောက်မှာ ရှိတဲ့ နှင်းဝံပုလွေဖိနပ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အဲဒီရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ အမြန်နှုန်းကို အဆုံးထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ လေပြင်းတစ်ခုလို ပြေးထွက်သွားလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ နှလုံးသားဟာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ ဒီလို ပြိုင်ဘက်တွေကို ရင်ဆိုင်နေရပေမယ့်လည်းပေါ့။

သူ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသလား။ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သေချာတာက သူဟာ အားမလျှော့ပါ။ ဒီအားကောင်းတဲ့ အကြီးအကဲကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေဆဲပါ။

All Chapters