← Chapters

ကျပန်းမစ်ရှင်

Vol. 3 Ch. 42

ကျပန်းမစ်ရှင်

Vol. 3 Ch. 42

(ကျပန်းမစ်ရှင် လက်ခံလိုက်တယ်...)

စနစ်ကြေငြာသံဟာ ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ကျပန်းမစ်ရှင်တွေဟာ အများကြီးရှိပြီး၊ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး သူ လက်ခံလို့ရသလို၊ မလက်ခံလည်း ရတယ်။ ဒါဟာ ရွေးချယ်စရာပဲ။ ဆုလာဘ်တွေက သာမန်ဖြစ်ပြီး၊ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကလည်း အလယ်အလတ်ပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီမစ်ရှင်တွေကို စွန့်လွှတ်ဖို့ သိပ်မလွယ်ပါဘူး။ ရီထျန်းယွမ်က ဒီမစ်ရှင်ကို လက်ခံဖို့ အလျင်မလိုပေမယ့်၊ ကျော်ကြားမှု ရမယ်ဆိုတာကို ထည့်တွက်ရင်၊ လက်ခံဖို့ သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

သားရဲတွေကို သတ်ဖြတ်တာက ကျော်ကြားမှု မပေးပေမယ့်၊ မစ်ရှင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်မှသာ ရတာပါ။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူ နှင်းဝံပုလွေကို ပြန်သိမ်းလိုက်တယ်။ တခြားသူတွေ မမြင်အောင်လို့ပဲ။ သားရဲသခင် ဆိုတာ အလုပ်အကိုင်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်၊ အလွန်ရှားပါးတယ်။

သံသယဖြစ်မှု ဒါမှမဟုတ် ရန်လိုမှုတွေ လျှော့ချဖို့၊ သူ ဒီအရည်အချင်းကို ပြချင်မနေပါဘူး။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ခြေသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သစ်တောအပြင်ဘက်ကနေ လူတစ်စုဟာ အပြေးရောက်လာကြတယ်။ ရီထျန်းယွမ်ကို မြင်တဲ့အခါ၊ သူတို့ သတိထားလာပြီး၊ ဓားတွေကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ကာ ကာကွယ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြတယ်။

“ဘယ်သူလဲ”

သတ္တိရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က ရီထျန်းယွမ်ဆီ သတိနဲ့ ချဉ်းကပ်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ သိပ်မမြင့်ပါဘူး။ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီသက်တော်စောင့်တွေထဲမှာတော့ အတော်လေး မြင့်တဲ့အဆင့်ပါ။ သက်တော်စောင့် စုစုပေါင်း လေးယောက်ရှိပြီး၊ သူတို့နဲ့အတူ ယန်လင်ရွှယ်ဆိုတဲ့ လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လည်း ပါတယ်။

သက်တော်စောင့်လေးယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ထက် နိမ့်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဋ္ဌမအဆင့် လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါက စောင့်ရှောက်အဖြစ် လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်ပါ။ ရီထျန်းယွမ်က စစ်ဆေးစွမ်းရည် ကို သုံးပြီး သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်တယ်။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အတည်ပြုဖို့ပါ။

သူ့ကို အံ့သြစေတာက၊ ယန်လင်ရွှယ်နဲ့ ကပ်လျက်ရှိတဲ့ အဘိုးကြီးဟာ ကျင့်ကြံမှုအမြင့်ဆုံး မဟုတ်ဘူးဆိုတာပါ။ သူဟာ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ ယန်လင်ရွှယ်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အိမ်တော်ထိန်းတစ်ယောက်လို ထင်ရတယ်။

ယန်လင်ရွှယ်ဟာ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ စုဆောင်းဖို့ ဒီသက်တော်စောင့်တွေကို ငှားရမ်းထားတာဖြစ်ပြီး၊ သူမရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေဖို့ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။

“ထိတ်လန့်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီမှာ အမဲလိုက်ဖို့ပဲ ရောက်လာတာပါ” ရီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြလိုက်တယ်။

အဲဒီအဘိုးကြီးဟာ ရီထျန်းယွမ်ကို မြင်တဲ့အခါ၊ ကုန်းနေတဲ့ ကိုယ်ဟန်ကို ဖြောင့်တန်းလိုက်ပြီး၊ တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံပါ။ ဒီလူသူကင်းမဲ့တဲ့ သစ်တောထဲမှာ၊ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့တဲ့အခါ ဘယ်သူမဆို သတိထားမှာပဲမဟုတ်ပါလား။

“ဂရား.....” ရုတ်တရက်၊ အနောက်ကနေ ဆူညံသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝက်ဝံကြီးတစ်အုပ်ဟာ သစ်တောထဲကို ဝင်ရောက်လာကာ သူတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်။ ဒီနေရာဟာ ဝက်ဝံဂူတစ်ခုနဲ့ တော်တော်နီးတယ်ထင်တယ်။ ဒီမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ရင်၊ ရုတ်တရက် သားရဲတွေနဲ့ ဝိုင်းထားခံရတာက အံ့သြစရာမဟုတ်ပါဘူး။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ ဝက်ဝံတွေဟာ သူတို့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ပြီး၊ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းကို လုံးဝပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

“သက်တော်စောင့်အားလုံး၊ ဓားထုတ်ကြ” သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင်က အော်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုပဲ။ ရီထျန်းယွမ်လို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ကို လူတိုင်းက ဖန်တီးနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

“သခင်လေး၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီပြဿနာထဲ ကျွန်မကြောင့် သင်ပါဝင်မိသွားရတာပါ” ယန်လင်ရွှယ်က တောင်းပန်လိုက်ပေမယ့်၊ တခြားသူတွေကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ၊ သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြပါဘူး။

ရီထျန်းယွမ်က သူမကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ ယန်လင်ရွှယ်ဟာ အကျင့်စာရိတ္တကောင်းပြီး၊ အနည်းဆုံး သူ့ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတဲ့ ဒီသက်တော်စောင့်တွေလို မဟုတ်ပါဘူး။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် သင်တို့ကို ဖြတ်ထွက်နိုင်အောင် ကူညီမယ်” ရီထျန်းယွမ်က ရယ်ပြီး ရှေ့ကို တိုးလာပြီး အနေအထားယူလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သက်တော်စောင့်တွေနဲ့ သိပ်မကပ်လွန်းအောင် သတိထားတယ်။

“ကောင်လေး၊ ဖယ်သွားစမ်း” ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို အော်လိုက်တယ်။ ရီထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူမှာကို စိုးရိမ်နေပုံပါ။

“ဦးကြီးတန်၊ အရမ်းစိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ဒီသခင်လေးက တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့ကို ကူညီချင်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်” ယန်လင်ရွှယ်က ပြောတယ် … “ဘာပဲပြောပြော ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ၊ လူအင်အားပိုများရင် ပိုကောင်းမယ်မဟုတ်လား”

တန်ယုံးရှန်းက တည်ငြိမ်အောင် ပြန်ကြိုးစားလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ဆီ ပြေးဝင်လာတယ်။ တန်ယုံးရှန်းက ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားပြီး၊ ဝက်ဝံကို ဓားနဲ့ ခုတ်ချလိုက်တယ်။ ဝက်ဝံကြီးကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး လွယ်ကူစွာ သတ်လိုက်တယ်။

တန်ယုံးရှန်းဟာ ဒီဝက်ဝံကြီးတွေထက် မူလကတည်းက သာလွန်နေတာမို့၊ ဒီရလဒ်က အံ့သြစရာမဟုတ်ပါဘူး။

တခြားသက်တော်စောင့်တွေဟာလည်း သူတို့ဘေးက ဝက်ဝံကြီးတွေကို အနိုင်ယူဖို့ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ အဘိုးကြီးကတော့ သူ့နေရာကနေ မလှုပ်ရှားဘဲ၊ ယန်လင်ရွှယ်ဘေးမှာ ဆက်ရှိနေတယ်။ ယန်လင်ရွှယ်ကို အန္တရာယ်မပေးမချင်း၊ သူ ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီသက်တော်စောင့်တွေကို ဘာလို့ ငှားထားမှာလဲ။

“ဟူး......” အဲဒီအချိန်မှာ၊ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် သစ်တောထဲကနေ ပြေးထွက်လာပြီး၊ ယန်လင်ရွှယ်ဆီ ဦးတည်လာတယ်။ သူ့ပါးစပ်က သွေးနံ့ဟာ အလွန်ပြင်းထန်တယ်။

အဘိုးကြီးက ဝက်ဝံကြီးကို သတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေချိန်မှာ၊ ရီထျန်းယွမ်က ပြေးဝင်လာပြီး၊ လက်ဗလာနဲ့ ဝက်ဝံကို ထိုးလိုက်တယ်။ ဝက်ဝံကြီးဟာ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သစ်တောထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

လူတိုင်းက ရီထျန်းယွမ်ကို အံ့သြမှင်တက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြတယ်။ ဝက်ဝံကြီးကို လက်ဗလာနဲ့ ဒီလောက်လွယ်ကူစွာ ရိုက်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါဟာ တကယ့်သဘာဝစွမ်းအားပဲ။

(ဝက်ဝံကြီးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်တယ်။ အတွေ့အကြုံ ၇၀၀၊ ဝက်ဝံအရေခွံ၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၇၀ ရရှိတယ်...)

ဝက်ဝံကြီးကို အောင်မြင်စွာ သတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့ အသိပေးချက်ထွက်လာပေမယ့်၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဘာဆုလာဘ်မှ မပေးခဲ့ပါဘူး။

ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စိတ်ဝင်စားမှုတွေ ပြည့်နှက်လာတယ်။ ဒီစွမ်းအားက မဆိုးဘူး၊ သူ တကယ်ပဲ အားကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ဆီက အားကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်အငွေ့အသက်တစ်ခုမှ မထွက်ပေါ်လာသလို၊ သူ့ပုံပန်းသွင်ပြင်ကလည်း အားကောင်းတဲ့သူလို မဟုတ်ပါဘူး။ ဝက်ဝံကြီးဟာ သူ့ဘာသာသူ လွင့်ထွက်သွားသလို ထင်ရတယ်။

တန်ယုံးရှန်းက မျက်လုံးတစ်ချက်မှိတ်ပြီး၊ ဘာမှမပြောဘဲ၊ ရှေ့ကို ဆက်လမ်းဖောက်သွားတယ်။ လမ်းမှာ ပိတ်ဆို့လာတဲ့ ဝက်ဝံကြီးတွေကို အားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်ကလည်း တစ်ဖက်က ဝက်ဝံကြီးတွေကို လွင့်ထွက်အောင် ရိုက်ထုတ်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကျပန်းလုပ်နေသလိုပဲ။ သူတို့အားလုံး ဝက်ဝံကြီးတွေကို သတ်နေကြတာမို့၊ သူ မလိုအပ်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်ချင်ပါဘူး။ ပြဿနာတွေ ရှောင်ဖို့ပါ။ သူ့ရဲ့ လက်သီးချက်တွေက ဝက်ဝံကို ချက်ချင်းသတ်လိုက်သလို မထင်ရဘဲ၊ လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်လိုက်သလိုပါပဲ။

ရီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ကူညီပေးနေတာမို့၊ သူတို့က ဘာမှမပြောကြဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ဆုလာဘ်တစ်ခုမှ မပေးကြပါဘူး။

မကြာခင်မှာ၊ တန်ယုံးရှန်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့၊ သူတို့ဟာ ဝက်ဝံကြီးတွေရဲ့ ဝိုင်းထားမှုကနေ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်ပြီး လွတ်မြောက်လာခဲ့တယ်။ ဝက်ဝံကြီးတွေ နောက်ကလိုက်မလာတော့တာကို မြင်တဲ့အခါ၊ အားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြတယ်။ ဒီဝက်ဝံကြီးတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး။

“နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို မလိုက်တော့ဘူး။ ခဏနားကြစို့” တန်ယုံးရှန်းက အမောဖြေရင်း၊ အားလုံးကို အနားယူဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်ကတော့ အဆင်ပြေနေတယ်။ သူ လုံးဝပင်ပန်းနေပုံမပေါ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ၊ သူ့နားထဲမှာ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

(ကျပန်းမစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပြီ...)

(ဆုလာဘ် … အတွေ့အကြုံ ၅,၀၀၀၊ ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ သဘောကျမှု ၁၀၀၊ ကျော်ကြားမှု ၁၀...)

“ဒါက လွယ်လွယ်ကူကူပဲ၊ ကျော်ကြားမှု ၁၀ ရတာ” ရီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ပြုံးရင်း ကျေနပ်နေတယ်။ ဒီမစ်ရှင်ငယ်လေးက တန်ဖိုးရှိတယ်။

အချိန်ကျရင်၊ ဒီလိုကျပန်းမစ်ရှင်တွေ ထပ်ရဖို့ သူ မျှော်လင့်တယ်။ ဒီမစ်ရှင်တွေက ကျော်ကြားမှု အမှတ်တွေ တိုးပေးနိုင်တာမို့ပဲ။ ကျော်ကြားမှု က အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုကို သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျော်ကြားမှု ကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ရင် ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေ ထပ်ရှိမလဲဆိုတာကို သူ အခုထိ မသိသေးပါဘူး။

All Chapters