မစ်ရှင်အသစ်

အားလုံး အမောဖြေနေကြချိန်မှာ၊ ရီထျန်းယွမ်ကတော့ ချွေးတစ်စက်တောင် မထွက်ပါဘူး။

“ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ပြန်လည်နာလန်ထူဆေးပြား တွေ။ အားပြန်ဖြည့်ဖို့ ယူသုံးကြပါ” ယန်လင်ရွှယ်က ပြန်လည်နာလန်ထူဆေးပြား တစ်ပုလင်းထုတ်ပြီး၊ သက်တော်စောင့်တွေကို ဝေငှလိုက်တယ်။ သူမ ရီထျန်းယွမ်ဆီ လျှောက်လာပြီး ပြောတယ် … “သခင်လေး၊ ဒါက သင့်အားပြန်ဖြည့်ဖို့ပါ။ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ”

သူ တကယ်ကူညီခဲ့လို့လား။

သူတို့က ရီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သက်တော်စောင့်တချို့က သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပုံစံနဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။ ကူညီတာထက်၊ သူကသာ ဝက်ဝံတွေကို သူတို့ဆီ ဆွဲခေါ်လာတဲ့သူလို့ ထင်နေကြတယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့က အသံထွက်ပြီး မပြောကြပါဘူး။ အခုလို အချိန်မှာ ဒါကို ပြောရင် ဘာအကျိုးမှ မရှိတော့ဘူးမဟုတ်ပါလား။

ရီထျန်းယွမ်က ပြန်လည်နာလန်ထူဆေးပြား ကို ယူလိုက်တယ်။ အလကားရတာပဲ။

“ကျေးဇူးပါ” ရီထျန်းယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်သွားပြီ။ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

“ဒီလောက် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့။ ကျွန်မနာမည်က ယန်လင်ရွှယ်ပါ။ သခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ” ယန်လင်ရွှယ်က ပြုံးပြပြီး ပြောတယ်။ သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာဟာ သန့်စင်တဲ့ ကြာပန်းတစ်ပွင့်လိုပဲ။ အလွန်လှပတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့်၊ သန့်ရှင်းတဲ့ အသွင်ရှိတယ်။

သဘောကျမှု ၁၀၀ ဆိုတာ ယန်လင်ရွှယ်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလို ပြောဆိုမှုက အံ့သြစရာမဟုတ်ပါဘူး။

“ကျွန်တော့်နာမည်က ရီယွမ်ထျန်ပါ” သူ သူ့နာမည်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး၊ ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံး ကို သုံးပြီး သူ့ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို အသက်အတူတူလောက်နဲ့ ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံး ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက သူ့ကို အသက်အရွယ်မရွေး ပုံပြောင်းနိုင်စေပေမယ့်၊ မိန်းမဖြစ်လို့တော့ မရပါဘူး။ ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။

တောင်ပံဂိုဏ်း က လူတွေ ဒီနားမှာ ရှိမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေ ရှိမလားဆိုတာ သူ မသိပေမယ့်၊ သတိထားဖို့အတွက်၊ သူ နာမည်အတုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သုံးလိုက်ပြီး၊ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကိုလည်း ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။ ဒါက ပိုလုံခြုံမှာပါ။

“သခင်လေးရီပါလား။ အတွေ့အကြုံယူဖို့ လာတာလား။ ဘယ်မိသားစုကလဲဆိုတာ သိရမလား” ယန်လင်ရွှယ်က စကားဆက်ပြောတယ်။

“အင်အားယုတ်လျော့သွားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုကပါ။ ဒီတစ်ခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ စွန့်စားခန်းထွက်လာတာပါ။ သင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ နောက်ပိုင်းက သင်တို့သိပြီးသားပဲ” ရီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်လိုက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မစ်ရှင်ပြီးသွားရင် သူ ထွက်သွားမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် နောက်ထပ်ပြောလာတဲ့ စကားတွေက သူ့ကို အံ့သြစေရုံသာမက၊ တခြားသူတွေကိုပါ အံ့သြစေတယ်။

“သခင်လေးရီကို အကြံတစ်ခု ပေးချင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သင်က စွန့်စားခန်းထွက်လာတာဆိုတော့၊ ကျွန်မရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံပြီး၊ သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ လိုက်ကောက်ဖို့ ကျွန်မကို စောင့်ရှောက်ပေးမလား။ အမဲလိုက်နိုင်ရုံသာမက၊ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေလည်း ပေးမယ်။ ဒီကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံမလားလို့ တွေးနေမိတယ်” ယန်လင်ရွှယ်က မေးတယ်။

(ကျပန်းမစ်ရှင် … ယန်လင်ရွှယ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ...)

(ဆုလာဘ် … အတွေ့အကြုံ ၁၀,၀၀၀၊ ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ သဘောကျမှု ၂၀၊ ကျော်ကြားမှု ၁၅...)

(လက်ခံမလား...)

မစ်ရှင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်။ ယန်လင်ရွှယ်က သူ ငြင်းလို့မရတဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။ ကျော်ကြားမှု နဲ့ သဘောကျမှု ဆိုတာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့အရာတွေပဲ။

သဘောကျမှု ၁၀၀ ဆိုတာ သူငယ်ချင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် စုဆောင်းထားနိုင်ရင် တခြားအဆင့်တွေကို ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ သဘောကျမှုကို တိုးမြှင့်ဖို့ နောက်ထပ်မစ်ရှင်တွေ ထပ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။

“ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်”

ရီထျန်းယွမ်က သိပ်မတွေးတောဘဲ၊ အရင်တစ်ခုက အောင်မြင်မှုကြီးမားခဲ့တာမို့၊ ဒီတစ်ခုကိုလည်း ပြီးမြောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူလုပ်ရမှာက ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ရှာပေးဖို့ပဲ။ သူမလိုအပ်တာက ဒီသစ်တောထဲမှာ တစ်နေရာရာမှာ ရှိမှာပါ>

လက်ခံလိုက်ပြီးပြီးချင်း၊ ဘေးကနေ သဘောမတူတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

“အစ်မယန်၊ ဒီဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကောင်လေးကို ငှားဖို့ သေချာရဲ့လား” တန်ယုံးရှန်းက လျှောက်လာပြီး၊ ရီထျန်းယွမ်ကို မကျေနပ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ ယန်လင်ရွှယ်ကို ကြည့်တဲ့အခါတော့၊ သူ့အကြည့်ဟာ ပိုနူးညံ့ပြီး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအနည်းငယ် ရောယှက်နေတယ်။

“ဦးကြီးတန်၊ မာယာသားရဲတောင် က အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါကြောင့် သက်တော်စောင့်ပိုရှာဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ သခင်လေးရီက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပြီး အားကောင်းတယ်။ အရင်တိုက်ပွဲမှာ သူ တကယ်ပဲ အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့တယ်” ယန်လင်ရွှယ်က ပြုံးပြီး ပြောတယ် … “အရင်က ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ပိုရှာဖို့ ကျွန်မတို့ အလျင်လိုနေခဲ့တာ။ အခု လူပိုများလာတော့ ပိုလွယ်ကူစွာ ရှာနိုင်မယ်ထင်တယ်”

သူမနဲ့ ကပ်လျက်ရှိတဲ့ အဘိုးကြီးက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ၊ ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ အမိန့်ကို လုံးဝလိုက်နာနေတယ်။

“ဒီလောက်ပဲ အားကောင်းရုံနဲ့ သူ့ကို လက်ခံမှာလား။ သူ အရင်က လက်သီးနဲ့ထိုးတာ ဝက်ဝံကို သတ်တောင် မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုဖြစ်ရင် ဝက်ဝံတွေကို ပိုဒေါသထွက်အောင်လုပ်ရုံပဲ။ ဒါက ပြဿနာထပ်ဖြစ်စေမှာပဲ” တန်ယုံးရှန်းက မျက်မှောက်ကြုတ်ပြီး၊ ရီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝလက်ခံဖို့ မလိုလားဘူး။

“သခင်လေးရီကို လက်နက်တစ်ခုပေးရင်၊ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်” ယန်လင်ရွှယ်က သူ့ကို ဆင်းရဲတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်လို သဘောထားပုံပါ။ သူ့မှာ လက်နက်တောင် မရှိဘူး။ ရန်သူကို သတ်ဖို့ လက်သီးတွေကိုပဲ အားကိုးနေရတယ်။

ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ၊ တန်ယုံးရှန်းက ရီထျန်းယွမ်ကို ပိုပြီး မထီမဲ့မြင်လာတယ်။ လက်နက်မပါဘဲ ဝက်ဝံတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်ပေါ့လေ။

“အစ်မယန်၊ ဒါက မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားက လုံလောက်ပါတယ်” တန်ယုံးရှန်းက ပြောတယ် … “တွေ့ကရာလူတစ်ယောက်ကို ငှားရင် တချိန်မှာ ပြဿနာတက်နိုင်တယ်”

သူက ဘယ်သူ့နာမည်ကိုမှ မပြောပေမယ့်၊ ရီထျန်းယွမ်ကို ရည်ရွယ်တာက ထင်ရှားတယ်။

ရီထျန်းယွမ်က မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်တယ်။ တန်ယုံးရှန်းက သိပ်ပြောလွန်းနေပြီ။

ယန်လင်ရွှယ်လည်း မျက်မှောက်ကြုတ်လာတယ်။ တန်ယုံးရှန်းက ပြောတာ သိပ်များသွားပြီလို့ သူမထင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ရီထျန်းယွမ်ကြောင့် ဝက်ဝံတွေနဲ့ ဝိုင်းခံရတာဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ အနည်းဆုံး သူ ထွက်ပြေးမသွားဘဲ၊ သူတို့ကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီခဲ့တာပဲ။

“ဦးကြီးတန်၊ ကျွန်မမှာ ကိုယ်ပိုင်အမြင်ရှိပါတယ်။ လူပိုများရင် ပိုလုံခြုံမယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ” ယန်လင်ရွှယ်က တန်ယုံးရှန်းရဲ့ အကြံပြုချက်ကို နားမထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

တန်ယုံးရှန်းက မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသအနည်းငယ်ပေါ်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ရီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောတယ် … “ကောင်လေး၊ မင်း ငါ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာရမယ်၊ နားလည်လား။ မင်း ပြဿနာဖြစ်စေရင်၊ အကျိုးဆက်တွေကို မင်း ကိုယ်တိုင်ခံရလိမ့်မယ်”

“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က အစ်မယန်ရဲ့ စကားကိုပဲ နားထောင်မယ်။ သူကသာ ကျွန်တော့်ကို ငှားတဲ့သူပဲ၊ မင်းမဟုတ်ဘူး” ရီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ်။

တန်ယုံးရှန်းရဲ့ စကားကို နားထောင်မယ်ပေါ့။ ဒါက ဟာသတောင် မဟုတ်ဘူး။ သူ နားထောင်မှာက ယန်လင်ရွှယ်ကိုပဲ။ ဒီလူမိုက်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရင်၊ သူ ပထမဆုံး သေရလိမ့်မယ်။ တန်ယုံးရှန်းက အစောင့်အရှောက်လုပ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယူဆတယ်။ ယန်လင်ရွှယ်ရဲ့ သဘောကျမှုကို ရယူဖို့ပဲ လာတာပဲ။

ယန်မိသားစုရဲ့ သဘောကျမှုကို ရဖို့၊ သူက အစောင့်ရှောက်အဖြစ် လိုက်လာတာ။ ဒီမှာ သူစိမ်းတွေအတွက် နေရာမရှိဘူး။

“မင်း” တန်ယုံးရှန်းက အတော်လေး စိတ်ဆိုးသွားပေမယ့်၊ ရီထျန်းယွမ်ပြောတာ မမှားတာမို့၊ သူ ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

“ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့” ရီထျန်းယွမ်က ယန်လင်ရွှယ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ် … “အစ်မယန်၊ ဒါဆို ကျွန်တော် မမလေးရဲ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာမယ်။ ဘယ်ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ရှာဖို့လဲ”

ရီထျန်းယွမ်က တန်ယုံးရှန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်သလို သူ့ကို အလေးလည်းမထားပါဘူး။ သူ့ဘေးက အကျိုးအတွက်၊ တန်ယုံးရှန်းက သူ့ကို ရန်စပြီး ပြဿနာမရှာတာ ပိုကောင်းမယ်။