ဒါက ကံကောင်းခြင်းပဲ

တန်ယုံးရှန်းက ရီထျန်းယွမ်ကို ပို၍ပင် မထီမဲ့မြင်လာတယ်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်ပေမယ့်၊ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဘာမှမပြောဘူး။ ရီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ လှည့်ထွက်သွားကာ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။

တခြားသက်တော်စောင့်တွေကလည်း သူ့ကို မထီမဲ့မြင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်ကြတယ်။ သူတို့က ရီထျန်းယွမ်ကို မကြိုက်ကြဘူး။ သူတို့ဟာ မူလကတည်းက တန်ယုံးရှန်းရဲ့ လူတွေဖြစ်တာမို့၊ တန်ယုံးရှန်းနဲ့ အမြင်တူတာ သိသာတယ်။

ယန်လင်ရွှယ်က တောင်းပန်စကားပဲ ပြောနိုင်တယ်။ “သခင်လေးရီ၊ သူတို့ရဲ့ အပြုအမူအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ သူတို့တကယ့် စိတ်ရင်းကတော့ မဆိုးပါဘူး။ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို သံသယဖြစ်နေကြတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို ဂရုမထားပါနဲ့”

ရီထျန်းယွမ်က စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားတယ်။ စိတ်ရင်းက မဆိုးဘူးဟုတ်လား။ သူတို့က မင်းကို ဒီလို မဆက်ဆံဘူးလေ၊ ငါ့ကိုပဲ ဒီလိုဆက်ဆံတာ။ ဒီလို ပယ်ချခံရတဲ့ ခံစားချက်ကြောင့်၊ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ပြသဖို့ သူ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အစ်မယန်၊ ဘယ်လို ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို ရှာနေတာလဲလို့ သိရမလား” ရီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်တယ်။

သူ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ရှာပြီး မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ချင်တယ်။

“ကျွန်မ နဂါးမြီးမြက် ကို ရှာနေတာပါ။ အနီးနားက ဆေးဆိုင်မှာ ရောင်းကုန်သွားပြီး၊ ကိုယ်တိုင်လာခူးရတာပါ။ မာယာသားရဲတောင် မှာ တစ်နေရာရာမှာ ပေါက်တယ်လို့ ကြားဖူးပေမယ့်၊ တော်တော်ရှားပြီး ရှာရခက်ပါတယ်” ယန်လင်ရွှယ်က ပြောတယ်။

“နဂါးမြီးမြက်…”

ရီထျန်းယွမ်က နဂါးမြီးမြက် ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိပြီးသားပဲ။ သူဟာ အခြေခံဆေးဖက်ဝင်အပင်ပညာကို ကျွမ်းကျင်ထားတာမို့၊ အဆင့်နိမ့်ဆေးပင်တွေအကြောင်း သိပြီးသားပါ။ နဂါးမြီးမြက် ရဲ့ အရည်အသွေးက သိပ်မြင့်မားတာမဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယအဆင့် ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှားပါးမှုကတော့ တကယ်ပဲ မြင့်မားပြီး၊ ရှာရတာ ပုံမှန်ထက် ခက်ခဲတယ်။

ရှာရခက်ခဲပေမယ့်၊ ဈေးကွက်မှာ ဈေးကြီးတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ နဂါးမြီးမြက် ရဲ့ အာနိသင်က ကန့်သတ်ထားတာမို့ပဲ။ ဒါဟာ အဓိကအားဖြင့် စိတ်မူမမှန်ဖြစ်မှုကို ကုသဖို့ပါ။ ဆိုလိုတာက သတိလစ်နေသူတွေကို ကုသဖို့ဖြစ်ပြီး၊ ဒီလိုအခြေအနေက ရှားပါးတယ်။

ဥပမာအနေနဲ့၊ ကျင့်ကြံမှုလွဲချော်ခြင်း ဖြစ်တဲ့အခါ ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလို စိတ်မူမမှန်ဖြစ်မှုက မဖြစ်ပေါ်တတ်ပါဘူး။

“ခွင့်လွှတ်ပါ။ အစ်မယန်ရဲ့ မိသားစုထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ကျင့်ကြံမှုကို အလွန်အမင်း ကြိုးစားလွန်းပြီး လွဲချော်သွားလို့လား” ရီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်တယ်။

“သခင်လေးရီ၊ ဒီဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကို သိတာလား” ယန်လင်ရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး၊ သူမဘေးက အဘိုးကြီးကလည်း သူ့ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။

နဂါးမြီးမြက် က ရှားပါးတာမို့၊ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကို သိတဲ့သူ နည်းပါးတယ်။ ရီထျန်းယွမ်က အာနိသင်ကို အတိအကျ မပြောပေမယ့်၊ အခြေခံအသုံးပြုပုံကို ဖော်ပြလိုက်ပြီ။

“နည်းနည်းပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် အားလပ်ချိန်တွေမှာ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို လေ့လာတယ်။ မဟုတ်ရင် တစ်ခုခုနဲ့ ဆုံတွေ့ပြီး ဘာမှန်းမသိရင် ပြဿနာဖြစ်နိုင်တယ်လေ” ရီထျန်းယွမ်က ပြုံးပြီး ရှင်းပြလိုက်တယ်။

“သခင်လေးရီက အားကောင်းရုံတင်မကဘူး၊ ဗဟုသုတလည်း အများကြီးရှိတာပဲ။ တကယ်ပဲ၊ ကျွန်မ ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို မိသားစုအတွက် လာရှာတာပါ” ယန်လင်ရွှယ်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်။ သူမရဲ့ မျက်ခုံးတွေက ကျက်သရေပြည့်နေတယ်။

“ဒီလို မြင်ပေးတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အစ်မယန် စိတ်မပူပါနဲ့။ နဂါးမြီးမြက် ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ” ရီထျန်းယွမ်က ရယ်ပြီး ပြောတယ်။

“မျှော်လင့်ပါတယ်…” နဂါးမြီးမြက် က ရှာရခက်တယ်။ တန်ဖိုးကြီးမားတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့်၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ရှားပါးတယ်။

“ဒီလောက်ဆို အနားယူတာ လုံလောက်ပြီ။ ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်ကြမယ်။ မဟုတ်ရင် ပြီးတဲ့အခါ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်” တန်ယုံးရှန်းက သူတို့နှစ်ယောက် သက်တောင့်သက်သာ စကားပြောနေတာကို မြင်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

သူတို့ဟာ ရှာဖွေမှုကို ဆက်လုပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်သွားကြတယ်။ ရီထျန်းယွမ်ကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။

တန်ယုံးရှန်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ၊ သူတို့ဟာ မာယာသားရဲတောင် ရဲ့ အလယ်ပိုင်းကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်ရှိသွားကြတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သားရဲတွေ အများကြီးရှိပြီး၊ အဲဒီသားရဲတွေဟာ အများအားဖြင့် ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် တန်ယုံးရှန်းက လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်လိုက်တယ်။

သားရဲတွေ ရောက်လာတိုင်း၊ ယန်လင်ရွှယ်ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ဖို့အတွက် သူက ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်တယ်။

ရီထျန်းယွမ်ကတော့ အရေးပါချင်တာကို ငြီးငွေ့နေပြီ။ တန်ယုံးရှန်းက ဒီအခွင့်အရေးကို လိုချင်ပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာမို့၊ ရီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လွှတ်ထားလိုက်တယ်။

“ဒါက ထူးဆန်းတယ်။ တကယ်ပဲ ရှာရခက်နေတယ်။ မြက်ပင်တစ်ပင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ရှာရခက်နိုင်ရတာလဲ” တန်ယုံးရှန်းက တောင်အလယ်ပိုင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ရှာဖွေပြီးနောက်၊ နဂါးမြီးမြက် ကို မတွေ့သေးဘူး။ အပြင်မှာ လည်း မှောင်ရီပျိုးလာပြီ။

တစ်ပတ်လှည့်ပြီးနောက်၊ တန်ယုံးရှန်းက အကြံပြုတယ်။ “အစ်မယန်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ရှာမတွေ့ဘူးထင်တယ်။ လောလောဆယ် ပြန်သွားဖို့ အကြံပြုပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ညဘက်နေဖို့ အန္တရာယ်များလွန်းတယ်”

ယန်လင်ရွှယ်ကတော့ ပြန်သွားဖို့ မလိုလားသေးဘူး။ သူမ တကယ်ပဲ နဂါးမြီးမြက် ကို လိုအပ်နေတယ်။ ဒီလို အချိန်ကြာရှည် ဆွဲထားတာက မကောင်းဘူး။

“အစ်မယန်၊ ကျွန်တော် ဦးဆောင်ပါရစေ။ ဒါကို ရှာဖို့ ကူညီဖို့ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိတယ်လေ” ရီထျန်းယွမ်က ထရပ်ပြီး ပြောတယ်။

“မင်း တစ်ယောက်တည်းလား” တန်ယုံးရှန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ “မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှာနိုင်မယ်ထင်လား”

“ဟုတ်တယ်။ တန်သခင်ကြီးတောင် မရှာနိုင်တာ၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှာနိုင်မှာလဲ” ဘေးက သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်က ထပ်ပြောတယ်။ သူက ရီထျန်းယွမ်ကို အလွန်မကျေနပ်ဘူး။

“အစ်မယန်က နဂါးမြီးမြက် ကို အရမ်းရှာချင်နေတာကို မမြင်ဘူးလား။ မင်းတို့ ကြောက်နေရင် ပြန်သွားလို့ရတယ်။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရှာနိုင်တယ်” ရီထျန်းယွမ်က မစ်ရှင်မအောင်မြင်ဖို့ အချိန်ဖြုန်းချင်မနေဘူး။ သက်တော်စောင့်တွေ မရှာနိုင်ရင်၊ သူကိုယ်တိုင် နဂါးမြီးမြက် ကို ရှာပြီး၊ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ပြီး ဒီအလုပ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်။

ယန်လင်ရွှယ်က တကယ်ပဲ အဲဒါကို ရှာဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတယ်။ မဟုတ်ရင် သူမ ကိုယ်တိုင်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမရဲ့ မြို့က ဆေးဆိုင်မှာ ပစ္စည်းကုန်သွားပြီလို့ ပြောတယ်။ နောက်ထပ် ရောက်လာဖို့ ရက်အနည်းငယ် စောင့်ရမယ်လို့ ပြောပေမယ့်၊ သူမ စောင့်နိုင်စွမ်းမရှိဘူး။

“မင်း ငါတို့ကို ကြောက်တယ်လို့ ပြောနေတာလား” တန်ယုံးရှန်းက ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာတယ်။ “ငါက အစ်မယန်အတွက် စိုးရိမ်နေတာ။ ဒီမှာ ညဘက်ဆိုရင် အန္တရာယ်များတယ်။ မင်း ရှာနိုင်တယ်လို့ ပြောတာဆိုတော့၊ ရှေ့က ဦးဆောင်ပြီး ရှာကြည့်လိုက်စမ်း။ ငါကြည့်နေမယ်။ နဂါးမြီးမြက် ကို ရှာဖို့ မင်းမှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းရှိလဲ ကြည့်မယ်”

သူ့မျက်လုံးတွေက ရီထျန်းယွမ်ကို ပြီးသားကတည်းက လှောင်ပြောင်နေပြီ။ ရီထျန်းယွမ်မှာ တကယ်ပဲ အစွမ်းအစရှိမလားဆိုတာ သူ မြင်ချင်တယ်။ မရှာနိုင်ရင်၊ သိသာထင်ရှားတဲ့ အရှက်ရမှုကို သူ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

“ကျွန်တော်မှာ အထူးနည်းလမ်းတွေ မရှိပါဘူး။ ပုံမှန်ရှာနည်းနဲ့ပဲ ရှာမှာပါ” ရီထျန်းယွမ်မှာ ပိုလွယ်ကူစွာ ရှာနိုင်မယ့် အထူးစွမ်းရည်မရှိသလို၊ ဘယ်ကစရမလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ စမ်းကြည့်ချင်တယ်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားများနေစရာမလိုဘူး။ ဒါဆို သခင်လေးရီကို လိုက်ပြီး သူ့ကို ဦးဆောင်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်” ယန်လင်ရွှယ်က သိသာထင်ရှားစွာ ရီထျန်းယွမ်ဘက်ကို ရပ်တည်လိုက်တယ်။ ညဘက်က အန္တရာယ်များပေမယ့်၊ သူမ ဒီမြက်ကို အလွန်လိုအပ်နေတယ်။

“အစ်မယန်ရဲ့ အမိန့်ပါပဲ။ ကောင်လေး၊ ဒီတစ်ခါ မင်း ရှေ့က ဦးဆောင်လိုက်” တန်ယုံးရှန်းက သရော်စွာ ပြုံးပြီး၊ လက်လှမ်းပြလိုက်ကာ သူ့ကို ဦးဆောင်ဖို့ အချက်ပြတယ်။ သူ ဒီနေရာတဝိုက်ကို ရှာပြီးသွားပြီ။ ဒီအနီးအနားမှာ ရီထျန်းယွမ်က ရှာနိုင်မယ်လို့ သူ မယုံဘူး။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး”

ရီထျန်းယွမ်က ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး၊ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ကံကောင်းစွမ်းရည်အငွေ့အသက် ဖွင့်လိုက်။

ဟုတ်တယ်၊ သူ့မှာ နဂါးမြီးမြက် ကို ရှာဖို့ အထူးစွမ်းရည်မရှိပေမယ့်၊ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ အဲဒါကတော့ ကံကောင်းစွမ်းရည်အငွေ့အသက် ကို သုံးဖို့ပဲ။ အံ့သြဖွယ်ကံကောင်းမှုရဲ့ အာနိသင်ကို အသုံးပြုပြီး ဒီလမ်းနဲ့ နဂါးမြီးမြက် ကို ရှာနိုင်မလားဆိုတာ သူ စမ်းကြည့်ချင်တယ်။

ကံကောင်းစွမ်းရည်အငွေ့အသက် ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် တွေ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားတယ်။ သူ အခုအချိန်ထိ အမှတ်တွေ အများကြီး ရထားပေမယ့်၊ ပစ္စည်းတစ်ခုရှာဖို့ အချိန်က တိုတောင်းတာမဟုတ်ဘူး။

သူက အားလုံးရှေ့က လျှောက်သွားပြီး၊ နောက်က လူတွေက သူ့ကို သရော်စွာ ပြုံးပြီး သူ မအောင်မြင်တာကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။

ရီထျန်းယွမ်ကတော့ ဘာမှ မခံစားရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း လျှောက်ပြီး ရှာနေရုံပဲ။ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် လျှောက်ပြီးတဲ့အခါ၊ သူ လှည့်ကြည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်တယ်။ ရုတ်တရက်၊ နဂါးမြီးမြက် နဲ့ တူတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်နားမှာ ညှပ်နေတယ်။

“တကယ်ပဲ ဒီလောက်လွယ်လား” ရီထျန်းယွမ်က အံ့သြသွားတယ်။ ကံကောင်းစွမ်းရည်အငွေ့အသက် ရဲ့ အာနိသင်က ဒီလောက်ထိ ထိရောက်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရိုးရိုးလျှောက်သွားရုံနဲ့ တွေ့သွားပြီ။

ဘယ်လောက်တောင် အံ့သြဖွယ်ကံကောင်းတာလဲ။