နဂါးနတ်ဘုရား အမွေအနှစ်

“နဂါးမြီးမြက်”

ယီထျန်းယွမ်သည် သစ်ပင်အောက်ခြေကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဘယ်လောက်ကံကောင်းလိုက်သလဲ။

“ဘယ်မှာလဲ”

ယန်လင်ရွှေသည် ယီထျန်းယွမ်ညွှန်ပြသည့် ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းသည် တကယ်ပင် နဂါးမြီးမြက်ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ၎င်းအကြောင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြချက်များကို ဖတ်ဖူးထားသဖြင့်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် နဂါးမြီးမြက် ဟုတ်မဟုတ်ကို ခွဲခြားနိုင်သည်။

“တကယ်ပဲ နဂါးမြီးမြက်ပဲ”

အားလုံးသည် အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ နဂါးမြီးမြက်ကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးမြီးမြက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်သည့်အတွက်၊ ၎င်းတို့ ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး၊ ၎င်းသည် နဂါးမြီးမြက်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ၎င်းကို ဆွတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်စဉ်၊ သူ့လက်တွင် နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဒီမြက်ကြောင့်လား” ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ၎င်းကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ ဤနဂါးမြီးမြက်သည် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် သာမန်နဂါးမြီးမြက်ထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသည်။

ဤပင်တစ်ပင်အပြင်၊ သာမန်ပုံပေါက်နေသော အခြားအပင်များလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့ကိုလည်း သူ ဆွတ်ယူထားသည်။ နဂါးမြီးမြက်ကို ကိုင်ထားရင်း၊ ၎င်းတို့လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

“တကယ်ပဲ ရှာတွေ့သွားပြီလား” တန်ယုံရှန်သည် သံသယဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးမြီးမြက်ကို တကယ်ရှာတွေ့သွားသည်ဟု သူ လုံးဝမယုံကြည်ချင်ပေ။ ဒါ့အပြင် ဤမျှ မြန်မြန်အချိန်အတွင်းမှာပေါ့။

“ယန်သခင်မလေး၊ ဒါက သင့်ရဲ့ နဂါးမြီးမြက်ပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို သူမထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်လင်ရွှေသည် နဂါးမြီးမြက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရင်း၊ ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့သြဖွယ်ရာ ပြုံးပြလိုက်သည် “တကယ်ပဲ နဂါးမြီးမြက်ပါပဲ။ သခင်လေး ယီ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်း ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အံ့သြစရာပဲ” သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပြုံးနေသည်။

သူမထင်ထားသည်က၊ ၎င်းကို ရှာဖွေဖို့ အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်နှောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်များလွန်းသဖြင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို ချက်ချင်းနီးပါး ရှာတွေ့သွားသည်။ သေချာပေါက် ၎င်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အချိန်များစွာ သက်သာစေသည်။

“အခုဆို ရှာတွေ့ပြီမို့၊ အခုပဲ ပြန်ကြစို့” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်ပြီး ပြောသည်။

အခြားသူများသည် ၎င်းတို့ရဲ့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ကြဘဲ၊ တကယ်ကို အဆင်မပြေသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ပြက်ယယ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ၎င်းကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရှာတွေ့သွားသည်။

ယန်လင်ရွှေသည် ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ယခုဆို သူမပြန်လည်သွားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

(ကျပန်းမစ်ရှင် ပြီးဆုံးခဲ့သည်)

(ဆုလာဘ်။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁၀၀၀၀၊ ယန်လင်ရွှေရဲ့ နှစ်သက်မှု ၂၀၊ ဂုဏ်သတင်းအမှတ် ၁၅)

နဂါးမြီးမြက်ကို ရှာတွေ့ခြင်းသည် မစ်ရှင်ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

သူမထွက်ခွာမည့်ဆဲဆဲတွင်၊ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးတက်လာသည်။ ရောင်စုံအလင်းများသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖြည့်နှက်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာသည့် လက္ခဏာနှင့် တူသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် လှိုင်းထနေပြီး၊ ၎င်းသည် အနီးဝေးမှ ရောက်လာသည်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့၊ ဤအလင်းသည် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤနေရာရှိ လူတိုင်းသည် အံ့သြထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားသွားသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘာတစ်ခုမှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

“အချိန်ကန့်သတ်မစ်ရှင် ‘နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်’ စတင်သည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက်သည် သုံးရက်ဖြစ်သည်။ ပြီးဆုံးမှုဆုလာဘ်။ နဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရယူရန်”

(အချိန်ကန့်သတ်မစ်ရှင်။ နဂါးနတ်ဘုရား အမွေအနှစ်)

(ဆုလာဘ်။ နဂါးနတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ကို ရယူရန်)

(မအောင်မြင်ပါက။ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ပါက၊ အိမ်ရှင်သည် နဂါးနတ်ဘုရားထံမှ သေဆုံးရမည်)

“ဘာလဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မအောင်မြင်ပါက နဂါးနတ်ဘုရားထံမှ သေဆုံးရမည်တဲ့။ ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

ချက်ချင်းပင်၊ သူသည် ယန်လင်ရွှေလက်ထဲရှိ နဂါးမြီးမြက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သံသယတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည် “ဒါ ငါ အခုန ဒါကို နှုတ်လိုက်လို့လား”

ယခု သူပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း၊ ဤနဂါးမြီးမြက်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သေချာပေါက် သာမန်နဂါးမြီးမြက်နှင့် မတူပေ။ သာမန်နဂါးမြီးမြက်သည် သူ့ကို လုံးဝမထိခိုက်စေနိုင်ပေ။ သူသည် နဂါးမြီးမြက်ကို ဆွတ်ယူပြီးနောက် သူ့လက်မှ သွေးထွက်လာသည်။ ထိုသွေးများသည် မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဤနဂါးမြီးမြက်သည် ဤမစ်ရှင်ကို စတင်စေခဲ့သည်။

“ငါက နဂါးနတ်ဘုရားက ရွေးချယ်ခံရတာလား။ ကံကောင်းခြင်းရောင်ဝါကို ဖွင့်ထားလို့လား” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့သြသွားသည် “ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုက ငါ့ကိုယ်ငါ ကြောက်လန့်စေလောက်အောင် အံ့သြဖွယ်ပဲ”

မအောင်မြင်မှုရဲ့ အကျိုးဆက်က နဂါးနတ်ဘုရားထံမှ သေဆုံးရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဒါ… ဘာဖြစ်သွားတာလဲ” ယန်လင်ရွှေနှင့် အခြားသူများအားလုံးသည် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ ရုတ်တရက် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ဤအလင်းတန်းသည် အကြာကြီး မဆက်လက်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ၎င်းသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် အနီးဝေးတွင် အလင်းလှိုင်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်လိုက်ရင်၊ ထိုနေရာတွင် ရတနာများစွာ ရှိမည်ကို သိနိုင်သည်။

“ယန်သခင်မလေး၊ ကျွန်တော် အခုထွက်သွားရမယ်။ ဒီနဂါးမြီးမြက်က သင့်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့ရဲ့ မြင်ကွင်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက်သည် သုံးရက်သာရှိသည်။ သူရှာဖွေရမည့် ပစ္စည်းသည် သစ်တောအတွင်းတွင် ရှိနေသေးပုံရသည်။ သူသည် ဤအရာကို အချိန်ကြာရှည် မဆွဲဆောင်ထားနိုင်ပေ။ အချိန်အကြာကြီး ယူလွန်းပါက၊ ဤနဂါးနတ်ဘုရားထံမှ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မသိသော်လည်း၊ နဂါးနတ်ဘုရားဆိုသော နာမည်ကိုကပင် ကြောက်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

“သခင်လေး ယီ…” ယန်လင်ရွှေသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်နေရန် ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မိသားစုထံ ပြန်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ချင်ခဲ့သည်။ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် တန်ယုံရှန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ ဘေးနားရှိ အစောင့်တစ်ဦးကို လှည့်ပြောသည် “မင်း ငါနဲ့လိုက်ခဲ့။ ကျန်တဲ့သူတွေက ယန်သခင်မလေးကို ပြန်ပို့ပေးကြပါ။ အခုသိပ်မှောင်မနေသေးဘူး၊ သိပ်အန္တရာယ်မရှိသင့်ဘူး”

ထို့နောက် သူသည် ယန်လင်ရွှေကို ပြောသည် “ယန်သခင်မလေး၊ ကျွန်တော်အစား ကျွန်တော်ရဲ့လူတွေက သင့်ကို ပြန်ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်။ ရှေ့မှာ ရတနာတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်လိုက်အုံးမယ်။ စိတ်ချပါ၊ ပြန်လမ်းမှာ သိပ်အန္တရာယ်မရှိပါဘူး”

ယန်လင်ရွှေကို ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် အလျင်အမြန် သူ့အဖော်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နောက်ကို လိုက်သွားသည်။ အစောပိုင်းက အလင်းကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ၎င်းသည် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ ကောင်းမွန်သော ရတနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရင်၊ ပိုမိုသန်မာလာတာထက် ပိုကောင်းတဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။

ယန်လင်ရွှေသည် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ အလင်းရောင်များ လင်းလက်နေသည့်နေရာကို မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ဦးစားပေးကတော့ ဤနဂါးမြီးမြက်ကို ပြန်ယူသွားဖို့ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ ဆက်နေဖို့ မဟုတ်ပေ။

“သွားကြစို့” ယန်လင်ရွှေသည် နောက်ဆုံးအနေနှင့် နောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အမြန်ထွက်ခွာသွားကာ ဤနေရာမှာ ဆက်မနေတော့ပေ။

သူမဘေးနားရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုသည်လည်း နောက်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး၊ ယန်လင်ရွှေကို ဆက်လိုက်သွားသည်။ သူသည် ယန်လင်ရွှေရဲ့ ညွှန်ကြားချက်များကိုသာ လုံးဝနာခံပြီး၊ အခြားသူများကို နားမထောင်ပေ။ သူသည် သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်နေရုံသာ။

ဤအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဦးတည်ရာသို့ အလျင်အမြန် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော တန်ယုံရှန်သည်၊ အေးစက်စွာ ပြောသည် “ဒီကောင်လေးက သေချာပေါက် ရတနာတစ်ခုခု ရထားရမယ်။ မဟုတ်ရင် အလင်းက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းမနေဘူး”

“အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ” ဘေးနားရှိ အဖော်က ပြောသည်။

“သေချာပေါက် သူ့နောက်ကို လိုက်ရမယ်။ သူ ရတနာကို ရှာတွေ့ပြီးရင်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကနေ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မယ်… အချိန်ကျရင်၊ အဲဒီရတနာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဟာဖြစ်လာမယ်” တန်ယုံရှန်ရဲ့ မျက်နှာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး၊ အလွန်ဆိုးယုတ်သည့်ပုံပေါ်သည်။