နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာခြင်း

ရီထျန်းယွမ်ဟာ မာယာသားရဲတောင် ရဲ့ အနက်ဆုံးနေရာဆီ အပြေးသွားပြီး နှင်းဝံပုလွေ ကို စီးလိုက်တယ်။ နှင်းဝံပုလွေနဲ့ဆိုရင် သူ့ရဲ့ သွားလာမှုအမြန်နှုန်းက ပိုမြန်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ ဦးတည်ရာနဲ့ နီးလာလေလေ၊ တွေ့ရတဲ့ သားရဲတွေရဲ့ အဆင့်က ပိုမြင့်လာလေလေပဲ။

မာယာသားရဲတောင် ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ရောက်တဲ့အခါ၊ ရုတ်တရက် ကြီးမားတဲ့ အနက်ရောင်ကျားတစ်ကောင်က သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ မဲနက်နက်မျက်လုံးတွေက ရီထျန်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ ပုံစံထဲမှာ ဓားသွားလို အစွယ်တွေကို ပြသနေရင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ ဒီကျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် ပဲ။

ရီထျန်းယွမ်က လုံးဝ ကြောက်ရွံ့မှု မပြဘူး။ ဘာလို့ဆို ဒီကျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သူ့ထက် နိမ့်နေလို့ပဲ။ နောက်တစ်ကျော့မှာ သူ နှင်းဝံပုလွေပေါ်က ခုန်ဆင်းလိုက်တယ်။ နှင်းဝံပုလွေက အနက်ရောင်ကျားကို တားဆီးဖို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ ရီထျန်းယွမ်ကတော့ ကျားရဲ့ ကျောပေါ်ကို ခုန်တက်ပြီး စီးလိုက်တယ်။

“ကြယ်တံခွန်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်း”

ရီထျန်းယွမ်က အတွေ့အကြုံရဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ဘူး။ သူ အဆင့်တက်ဖို့ အမြန်လိုနေဆဲပဲ။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ ကို သွားဖို့ အချိန်က နီးလာနေပြီ။

သူ အဆင့်တက်နေသ၍၊ ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံး ကို သုံးပြီး၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ ရဲ့ ပါဝင်သူတွေနဲ့ ရောထွေးနိုင်မယ်။

(အသိပေးချက်။ အတွေ့အကြုံ ၁၃၀၊ ၁၅၀၊ ၁၂၀… ရရှိတယ်)

(အသိပေးချက်။ ကြယ်တံခွန်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်း အဆင့်တက်တယ်)

(အသိပေးချက်။ အမှောင်နတ်ဘုရားသိုင်း အဆင့်တက်တယ်)

(အသိပေးချက် ရေခဲလက်သီး အဆင့်တက်တယ်)

သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံစွမ်းရည်တွေနဲ့ လက်နက်တွေ တိုးတက်လာပြီး၊ ရုတ်တရက် အဆင့်တက်သွားတယ်။ ဒီအရာတွေ အဆင့်တက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ ရီထျန်းယွမ်ဟာ အဆင့်တစ်ဆင့်တက်ဖို့အတွက် သတ်ဖြတ်မှုတွေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရတယ်။

ကျင့်ကြံစွမ်းရည်တွေနဲ့ လက်နက်တွေ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ထိမိမှုအမှတ် ၁,၀၀၀ လိုအပ်ပေမယ့်၊ ဒီအမှတ်တွေ ရဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ထိမိမှုအမှတ်တွေ တိုးလာဖို့ သိသာတဲ့ ထိခိုက်မှုပမာဏကို ဖြစ်ပေါ်စေရမယ်။

အဆင့်တက်ပြီးနောက်၊ စုပ်ယူမှုအမြန်နှုန်းနဲ့ ရရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံပမာဏဟာ အများအပြား တိုးလာတယ်။

(အသိပေးချက်။ အတွေ့အကြုံ ၁,၀၀၀၊ ၁,၃၀၀၊ ၁,၁၀၀… ရရှိတယ်)

ရရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံဟာ ဆယ်ဆလောက် တိုးတက်လာတယ်။ တကယ်တော့ အတွေ့အကြုံပမာဏက ရုတ်တရက် တိုးလာတာမဟုတ်ဘူး။ စုပ်ယူမှုနှုန်းက ဆယ်ဆလောက် တိုးလာတာမို့၊ ရရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံပမာဏလည်း ပိုများလာတာပဲ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ အနက်ရောင်ကျားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟာ လုံးဝခန်းခြောက်သွားတယ်။ မူလက ဒီသားရဲက ရီထျန်းယွမ်ကို ကျောပေါ်က ခါထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့်၊ ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ စုပ်ယူမှုအမြန်နှုန်းကြောင့် ဘာမှလုပ်လို့ မမီတော့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အားနည်းလာပြီး၊ နှင်းဝံပုလွေက သူ့လည်ပင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးရသွားတယ်။ ဒါက သူ့အသက်ကို ချက်ချင်းနီးပါး အဆုံးသတ်လိုက်တာပဲ။

(အသိပေးချက်။ အနက်ရောင်ကျားကို သတ်လိုက်တယ်။ အတွေ့အကြုံ ၆,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၅၀၀ ရရှိတယ်)

(အသိပေးချက်။ အိမ်ရှင်အဆင့်တက်ပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် ရောက်တယ်)

(အသိပေးချက်။ နှင်းဝံပုလွေ အဆင့်တက်ပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ရောက်တယ်)

သားရဲကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူ အဆင့်တက်သွားတယ်။ ဒါက ရီထျန်းယွမ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေတယ်။

“အရမ်းကောင်းတယ်။ သွားကြမယ်”

ရီထျန်းယွမ်က နှင်းဝံပုလွေရဲ့ ကျောပေါ်ကို ခုန်တက်ပြီး၊ မာယာသားရဲတောင် ရဲ့ အတွင်းအနက်ပိုင်းဆီ ဆက်စီးသွားတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သားရဲတွေ အများကြီး တွေ့ပြီး၊ သူ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ ပထမဆုံး သူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူတယ်။ စုပ်ယူမှု အဆင့်တက်သွားတာမို့၊ သားရဲတွေမှာ အခွင့်အရေးမရှိဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟာ အချိန်တိုအတွင်း ခန်းခြောက်သွားတယ်။

ဒီအမြန်နှုန်းနဲ့ဆို၊ သူ မကြာခင်မှာ မာယာသားရဲတောင် ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ရောက်လာတယ်။ ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ၊ ရန်သူတွေက ပိုအားကောင်းလာလေလေဆိုတာကိုလည်း သူ သတိမထားမိဘူးလို့ မဟုတ်ပါဘူး။

“မကြာခင် ဦးတည်ရာကို ရောက်တော့မယ်…”

ရီထျန်းယွမ်က နဂါးမြီးမြက် ကို ထုတ်ယူပြီး လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတယ်။ နဂါးမြီးမြက် က အနီရောင်အလင်းရောင်နဲ့ ဖျော့ဖျော့တောက်ပနေပြီး၊ သူ့ကို လမ်းပြပေးနေသလိုပဲ။ နောက်ဆုံးမှာ၊ သူ ဦးတည်ရာကို ရောက်ရှိသွားတယ်။

ရီထျန်းယွမ်က ရောင်စုံဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ လှုပ်ခတ်နေတာကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ရပြီး၊ အဲဒါကို စူးစမ်းဖို့ အပြေးသွားတယ်။ နီးကပ်လာတဲ့အခါ၊ ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးတွေက အဆိုင်းအကာနောက်က ဖုံးကွယ်ထားတာကို မြင်နိုင်သွားတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ ကြီးမားတဲ့ နန်းတော်တစ်ခုရှိတယ်။

နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်က မြေဆီလွှာကို ကြည့်ရင်၊ အဲဒါက မြေအောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာခါစလိုပဲ။ ဒီနေရာမှာ အမြဲတမ်းရှိခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ မြေဆီလွှာက နန်းတော်ရဲ့ ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်က မြေဆီလွှာတွေက ပြုတ်ထွက်နေပြီး၊ တစ်ခုခုက မြေကြီးကို တွန်းထုတ်ပြီး ထွက်လာသလိုပဲ။

“ဒါက နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် လား”

ရီထျန်းယွမ်က မော့ကြည့်တယ်။ နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် ပတ်ဝန်းကျင်က ကျောက်တိုင်တွေပေါ်မှာ၊ နဂါးရုပ်ထုတွေက တိုင်တွေကို ရစ်ပတ်ထားတယ်။ နဂါးတစ်ကောင်ချင်းစီက အသက်ရှိသလိုပဲ။ အချိန်မရွေး တိုင်တွေပေါ်ကနေ ပျံထွက်လာနိုင်သလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် တံခါးက ပိတ်ထားပြီး၊ သော့ခတ်ထားပုံရပြီး ဖွင့်လို့မရဘူး။

သူ နှင်းဝံပုလွေကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် ရဲ့ အပြင်ဘက်နေရာကို လှည့်ပတ်ကြည့်တယ်။ နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နဂါးစွမ်းရည်အငွေ့အသက်က ဒီနေရာကို သန့်ရှင်းပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးတယ်။

သူ ဒါကို သိပ်မတွေးတောဘဲ၊ တံခါးဆီ ချဉ်းကပ်သွားတယ်။ ခဏရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးတွေက ဘေးကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ ပြုံးလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ တံခါးဆီ သွားပြီး အားနဲ့ တွန်းဖွင့်ကြည့်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား၊ တံခါးက မလှုပ်ဘူး။ ဒီတံခါးကို ပုံမှန်နည်းနဲ့ ဖွင့်လို့မရဘူးဆိုတာ သူ့မျက်ခုံးတွေ တွန့်သွားစေတယ်။ “ဖွင့်လို့မရဘူး… နဂါးမြီးမြက် ကို သုံးရမှာလား”

ရီထျန်းယွမ်က နဂါးမြီးမြက် ကို ထုတ်ယူပြီး တံခါးပေါ်မှာ ဖိကပ်လိုက်တယ်။ နဂါးမြီးမြက် က အနီရောင်တောက်လာတဲ့အခါ၊ တံခါးကိုယ်တိုင်ကလည်း နဂါးမြီးမြက် နဲ့အတူ တောက်လာတယ်။ ပြီးတော့ “ဂျွမ်းဂျွမ်း” ဆိုတဲ့ အသံမျိုးနဲ့၊ တံခါးပွင့်သွားတယ်။ ဒါက နဂါးမြီးမြက် ကို သော့အဖြစ် အသုံးပြုရမယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုပေးတယ်။

တံခါးပွင့်သွားပြီးနောက်၊ သူ အထဲကို လျှောက်ဝင်သွားတယ်။ နန်းတော်ထဲကို ခြေတစ်လှမ်းဝင်လိုက်တာနဲ့၊ တံခါးက “ဂျွမ်းဂျွမ်း” အသံထွက်ပြီး ပြန်ပိတ်ဖို့ စတင်လှုပ်ရှားတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ၊ အပြင်ကနေ လူနှစ်ယောက်က အပြေးဝင်လာပြီး၊ တံခါးလုံးဝပိတ်မသွားခင် နန်းတော်ထဲကို အချိန်မီရောက်လာတယ်။

“အို့၊ မင်းပဲလား။ အစ်မယန်ကို ပြန်ပို့မထားဘူးလား”

တန်ယုံးရှန်းက သတိမထားဘဲ အပြေးဝင်လာတာကို ရီထျန်းယွမ် မြင်လိုက်တယ်။ ဒီလိုဖြစ်ပျက်တာကို မြင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို အလျင်အမြန်ဝင်လာမှာပဲ။ ဘာလို့ဆို ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ရတနာတွေ ရှာတွေ့နိုင်တာမို့၊ ဒီလို အခွင့်အရေးကို ဘယ်သူက လက်လွှတ်ခံမှာလဲ။

တန်ယုံးရှန်းက သူ့ကို မသမာတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး၊ ရီထျန်းယွမ်လက်ထဲက နဂါးမြီးမြက် ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ “မင်း ဒီလောက်ကံကောင်းမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီ နဂါးမြီးမြက် က နဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် ရဲ့ သော့ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒါကို ငါ့ကို ပေးလိုက်ရင်၊ မင်းအသက်ကို ချန်ထားပေးမယ်”

“ငါ့အသက်ကို ချန်ထားပေးမယ်ဟုတ်လား” ရီထျန်းယွမ်က ရယ်လိုက်တယ်။ ဒီလမ်းတစ်လျှောက် သူ သားရဲတွေကို မသတ်ခဲ့ရင်၊ တန်ယုံးရှန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့နောက်လိုက်လာနိုင်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ်၊ သားရဲတွေက အချိန်မရွေး တားဆီးနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ၊ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့နောက်ကို လုံခြုံစွာ လိုက်လာနိုင်မှာလဲ။

တန်ယုံးရှန်းက သူတို့ရဲ့ တကယ့်အခြေအနေကို မသိတာမို့၊ သူ တကယ်ပဲ မိုက်မဲလွန်းတယ်။ ဘာလို့ဆို ရီထျန်းယွမ်က သူတို့ လိုက်လာတာကို သေချာပေါက် သတိထားမိထားပြီးသားမို့ပဲ။