သနားချင့်စဖွယ် တောင်းပန်ခြင်း

“ဟုတ်တယ်၊ နဂါးမြီးမြက်ကို လွှဲပေးလိုက်ရင်၊ မင်းအသက်ကို ချန်ထားပေးမယ်” တန်ယုံရှန်သည် မသမာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် လောဘများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ ဤနဂါးမြီးမြက်သည် တံခါးဖွင့်ရန် သော့ဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်။ နဂါးမြီးမြက်မရှိပါက ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနဂါးမြီးမြက်ကို မဖြစ်မနေ ရယူရမည်။

“ငါ နဂါးမြီးမြက်ကို မင်းတို့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရင်တောင်၊ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မထင်ဘူးနော်” ယီထျန်းယွမ်သည် တန်ယုံရှန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သတိပြုမိသော်လည်း၊ သူသည် ပြုံးလိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး လုံးဝစိုးရိမ်မှုမရှိပေ။

တန်ယုံရှန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည် သူ့ကို ဝိုင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ့ကို နဂါးနတ်ဘုရားနန်းဆောင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးမသွားအောင် လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ နဂါးမြီးမြက်သည် သော့အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနဂါးမြီးမြက်ကို လက်ထဲမရရှိပါက၊ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေနိုင်သည်။

“ဒီလောက်သိထားတယ်ဆိုရင် အဲဒါကို လွှဲပေးလိုက်စမ်း” နောက်တစ်ကြိမ်တွင်၊ တန်ယုံရှန်သည် အံ့သြဖွယ်အမြန်နှုန်းဖြင့် အပြတ်အသတ် တိုးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ဓားရှည်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှလုံးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လုံးဝမလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ တန်ယုံရှန်သည် သူ့ဆီ တိုးဝင်လာသည်အထိ သူ စောင့်နေခဲ့သည်။ တန်ယုံရှန်က ဓားကို ထိုးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ရုတ်တရက် ယီထျန်းယွမ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တန်ယုံရှန်သည် လေထဲကို ဓားထိုးမိရုံသာ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက်ပင် ယီထျန်းယွမ်သည် တန်ယုံရှန်ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ပခုံးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖိချလိုက်ကာ တန်ယုံရှန်ကို သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

“မင်း၊ မင်းရဲ့အမြန်နှုန်း…” တန်ယုံရှန်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အင်အားရော အမြန်နှုန်းရော တန်ယုံရှန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လို့ပင် မရနိုင်ပေ။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ချုပ်ထားသဖြင့် လှုပ်ရှားလို့ မရနိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့စကားကို ပြီးဆုံးခွင့်ပင် မပေးခဲ့ဘဲ၊ ကြယ်တံခွန်စုပ်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်းကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

(အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၁၅၀၀၊ ၁၃၀၀…)

ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အဆက်မပြတ် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တန်ယုံရှန်သည် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ သူဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင် သူသည် လုံးဝအားမရှိပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မြေအဆင့် သိုင်းပညာများကို အင်အားကြီးဂိုဏ်းများကသာ ကျွမ်းကျင်စွာ သင်ယူထားကြသည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တွင်ပင် မြေအဆင့် သိုင်းပညာကို အသုံးပြုနိုင်သူ တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်သာ ရှိသည်။

ဤအရာသည် ထူးခြားသော အရည်အချင်းရှိခြင်းသည် အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်သည်။ မြေအဆင့် သိုင်းပညာသည် လူသားအဆင့် သိုင်းပညာထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဆယ်ဆခန့် ပိုမိုအားကောင်းသောကြောင့်ပင်။

“တန်လူကြီးမင်း ကျွန်တော် လာကယ်မယ်” သူ၏ ဘေးနားရှိ အဖော်က အော်ဟစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဆီ အပြေးတစ်ပိုင်း တိုးဝင်လာသည်။ သူသည် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တန်ယုံရှန်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားကွာဟမှုသည် သိပ်ကြီးမားလွန်းသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ဓားသည် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်လှမ်းပြီး ထိုကျင့်စဉ်သမားကို ဆွဲယူကာ၊ တန်ယုံရှန်နှင့် အတူတူပင် မြေပြင်ပေါ်ဖိထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းနီးပါး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကုန်ခမ်းသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစိုးတစိမျှပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။ ဤလူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု နယ်ပယ်ရှစ်သာရှိသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားပြီး၊ လက်နက်မရှိတော့သဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

“ဘယ်လိုခံစားရလဲ၊ နောက်တစ်ယောက် ဘယ်သူသေမလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

တန်ယုံရှန်ရဲ့ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ယခုမှ သိရှိလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ပြက်ယယ်ပြုခဲ့ခြင်းအတွက် မည်မျှ မိုက်မဲခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

“ကျွန်တော်ကို သနားပါ၊ နောက်ဘယ်တော့မှ ခင်ဗျားကို ဆန့်ကျင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…” တန်ယုံရှန်သည် ချက်ချင်း သနားချင့်စဖွယ် တောင်းပန်လိုက်ပြီး၊ ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။

“ဒီလောက်ဖြစ်ပြီးမှ အဲဒါက အထောက်အကူဖြစ်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား” ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

တန်ယုံရှန်သည် ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ သူ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် ထွက်ပြေးချင်ခဲ့သော်လည်း လှုပ်ရှားလို့မရနိုင်ပေ။ သူသည် တုန်လှုပ်နေရင်း အဆက်မပြတ် သနားချင့်စဖွယ် တောင်းပန်နေသည် “ကျွန်တော်ကို သနားပါ၊ ကျွန်တော်ကို မသတ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ကျွန်ဖြစ်မယ်။ ကျွန်တော်အသက်ကို ချန်ထားပေးပါ။ ခင်ဗျားအတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ”

“ကျွန်တော်လည်း ပါပါတယ်။ ဟုတ်တယ်” သူ့ဘေးနားရှိ ကျင့်စဉ်သမားသည်လည်း အတူတကွ သနားချင့်စဖွယ် တောင်းပန်နေသည်။ အသက်ရှင်နိုင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် ဘာမဆို လုပ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက သနားစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့သိထားရမှာက အချို့အရာတွေကို တောင်းပန်ရုံနဲ့ ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးကွ” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် တာအိုမီးလျံတောက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ၎င်းကို ၎င်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပစ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့သည် လုံးဝမီးလောင်ကုန်သည်။

“အား…”

၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်ရင်း၊ ပြာမီးဖြစ်သွားသည်အထိ မီးလောင်ခံရသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်ဖြစ်ပြီးမှ သနားချင့်စဖွယ် တောင်းပန်တာက အလကားပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ဝင်လာသည့်အခါကတည်းက၊ သေဆုံးရန် အကြမ်းဖျင်း ကံကြမ္မာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို အားနည်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ မှားသွားခဲ့သည်။

(တန်ယုံရှန်ကို သတ်လိုက်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၂၀၀ ရရှိခဲ့သည်)

(ခဲဝန်ကို သတ်လိုက်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၈၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၈၀ ရရှိခဲ့သည်)

၎င်းတို့သည် သေးငယ်သော သတ္တဝါနှစ်ကောင်နှင့်တူပြီး၊ ဆုလာဘ်ဟူ၍ ဘာမှမရှိပေ။ သို့သော်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ကံကောင်းခြင်းရောင်ဝါကို ဖွင့်မထားခဲ့သည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်းတို့ကို သတ်ပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ပြီး နန်းဆောင်အတွင်းသို့ လျှောက်သွားသည်။

နဂါးနတ်ဘုရားနန်းဆောင်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ အတွင်းပိုင်းအလှဆင်မှုသည် အပြင်ပိုင်းကဲ့သို့ပင် ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ သို့သော်၊ ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာရှည်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပြီး၊ သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ လက္ခဏာမရှိသလို၊ နေရာအနှံ့ ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“ဒီနဂါးနတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ဆိုတာ၊ နဂါးမြီးမြက်ကို ပထမဆုံးရယူတဲ့သူက ရမှာလား” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒါက သိပ်လွယ်ကူလွန်းသလားလို့။

နဂါးမြီးမြက်ကို ပထမဆုံးရယူသူတိုင်း ဆက်ခံသူဖြစ်လာမည်ဆိုပါက၊ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါက သိပ်လွယ်ကူလွန်းသည်မဟုတ်လား။

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတာက အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ သူလုပ်နိုင်သမျှကတော့ ဆက်လက်ရှေ့သို့ ချီတက်ဖို့သာ ဖြစ်သည်။ ဤလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် နံရံမှ ချွန်ထက်သော မြှားများတန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အတော်လေး မြန်ဆန်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုအချိန်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး၊ လျှပ်စီးခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ မြှားများအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ပထမလှိုင်းပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် မရေမတွက်နိုင်သော မြှားများသည် ဆက်လက်လာရောက်ပြီး၊ သူ့ကို အပေါက်ဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိတ်လန့်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားပြီး၊ ဤချွန်ထက်သော မြှားများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းကာ ဆက်လက်ရှေ့သို့ ချီတက်သွားသည်။ သို့သော် သူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ နံရံများအားလုံးတွင် မြှားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤလမ်းကြောင်းမှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

“သေချာပေါက် ဒီလောက်လွယ်ကူတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုက ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် သတိထားဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အစပိုင်းသာဖြစ်ပြီး၊ ဒီလောက်လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ပေမယ့်လည်းပေါ့။