နဂါးနတ်ဘုရား

ရီထျန်းယွမ်က လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခါ၊ ကျယ်ဝန်းတဲ့ အခန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒီအခန်းထဲမှာ နဂါးလူသားရုပ်ထုလေးခု ရပ်တည်နေတယ်။ အားလုံးက နဂါးခေါင်းနဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ မတူညီတဲ့ လက်နက်တွေကို ကိုင်ထားကာ ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေကြတယ်။ သူတို့ဆီက နဂါးစွမ်းရည်အငွေ့အသက်တွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်။

ဒီရုပ်ထုတွေက တကယ့်ကို အသက်ရှိသလို ဖြစ်နေတယ်။ အချိန်မရွေး လက်နက်တွေကို မြှောက်ပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာမယ့်ပုံစံပဲ။

နဂါးမျိုးနွယ်ဟာ ဘုရားသားရဲမျိုးနွယ် ထဲမှာ ပါဝင်ပြီး၊ အတော်လေး သန်မာတဲ့ မျိုးနွယ်တစ်ခုပဲ။ ဒီအနီးအနားမှာ နဂါးတွေ မရှိတော့ပေမယ့်၊ ဒီနန်းတော်ကို ကြည့်ရင်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဒီနေရာဟာ နဂါးတချို့ရဲ့ နေအိမ်ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ယူဆရတယ်။ ဒါပေမယ့် လူသားကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ နယ်မြေကို ချဲ့ထွင်လာပြီး လူဦးရေ တိုးပွားလာတဲ့အခါ၊ နဂါးတွေဟာ ဒီနန်းတော်ကို စွန့်ခွာသွားရတယ်။

လူသားတွေဟာ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ အရေအတွက်မှာ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ရှိပြီး၊ တခြားမျိုးနွယ်တွေကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ တစ်မျိုးနွယ်နဲ့တစ်မျိုးနွယ် ရောနှောပေါင်းသင်းကြတယ်။ ရီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာရှိတဲ့ နဂါးလူသားတွေက လူသားနဲ့ နဂါးရဲ့ ရောနှောမျိုးစပ်ဖြစ်တယ်။

“ဘယ်လိုစမ်းသပ်မှုက ငါ့ကို စောင့်ကြိုနေမလဲ” ရီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတွန့်ပြီး အခန်းထဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်တယ်။ အခန်းထဲမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဘာမှ မတွေ့ရဘူး။ သူ ရှေ့ဆက်လျှောက်တဲ့အခါ၊ ရုတ်တရက် ရုပ်ထုတစ်ခုက လှုပ်ခါလာပြီး ရွေ့လျားလာတယ်။ လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားရင်း ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

“ဒီကနေ ဖြတ်သွားချင်ရင်၊ ငါ့ကို အရင်အနိုင်ယူရမယ်…” စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ရုပ်ထုက ရီထျန်းယွမ်ဆီ အပြေးတိုက်ခိုက်လာပြီး၊ လက်ဖဝါးနဲ့ ထိုးနှက်လိုက်တယ်။ ရီထျန်းယွမ်က ကြယ်တံခွန်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်း နဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။

ရုပ်ထုရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟာ ချက်ချင်းစုပ်ယူခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီရုပ်ထုက မယိမ်းယိုင်ဘူး။ လှံရှည်ကို ဆက်ကိုင်ထားရင်း ရီထျန်းယွမ်ကို ခါထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ တစ်စက္ကန့်လောက် ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဆုပ်ကိုင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး၊ လှံရှည်နဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။

“ယား.....”

ရီထျန်းယွမ်က လှံရှည်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ တခြားလက်နဲ့ ရုပ်ထုကို လက်ဖဝါးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်တယ်။ ရုပ်ထုထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး လုံးဝခန်းခြောက်သွားတယ်။

“ဘုန်း...”

အဲဒီအချိန်မှာ ရုပ်ထုရဲ့ အူတိုင်မှာ ပေါက်ကွဲသံထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိတော့တဲ့အခါ၊ ရုပ်ထုဟာ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားပြီး၊ သူ့အသက်ကို ထိန်းထားတဲ့ တံဆိပ်ဟာလည်း ပေါက်ကွဲသွားတယ်။

(အသိပေးချက်။ ရုပ်ထုသက်တော်စောင့်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်လိုက်တယ်။ အတွေ့အကြုံ ၃,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၃၀၀ ရရှိတယ်)

ရီထျန်းယွမ်က လှံရှည်ကို လက်ထဲက လွှတ်ချလိုက်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နောက်ထပ်ရုပ်ထုတစ်ခု လှုပ်ရှားလာတယ်။

“ဂျွမ်းဂျွမ်း…”

ဒီရုပ်ထုတွေဟာ အဆိုင်းတံဆိပ် နည်းပညာတစ်မျိုးနဲ့ အသက်ထိန်းထားတာဖြစ်ပြီး၊ အဆိုင်းတံဆိပ်ပျက်စီးသွားရင် ပြိုကျသွားမယ်။

ရီထျန်းယွမ်က စစ်ဆေးစွမ်းရည် နဲ့ ရုပ်ထုကို ကြည့်တယ်။

ရုပ်ထု။ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်၊ အသက်ရှင်အား ၅,၀၀၀၊ သာမန်အဆင့်မြင့်လက်နက်နဲ့ သာမန်အဆင့်မြင့်သံချပ်ကာတပ်ဆင်ထားတယ်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၄,၇၀၀။

ဒီတန်ဖိုးက ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ လက်ရှိတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၂၀,၀၀၀ နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်တာမို့၊ သူ ဘာမှ အစီအစဉ်ချဖို့မလိုဘူး။ ရုပ်ထုဆီ အပြေးသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

ရုပ်ထုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းပြီးနောက်၊ ကြယ်တံခွန်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်း ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်တယ်။ ကြယ်တံခွန်စွမ်းရည်စုပ်သိုင်း ကို အကြိမ်ကြိမ်သုံးထားတာမို့၊ အတွေ့အကြုံအပြင် ထိမိမှုအမှတ်တွေလည်း ရလာတယ်။ အခုရထားတဲ့ ထိမိမှုအမှတ်နဲ့ဆို ဒီစွမ်းရည်ကို ထပ်အဆင့်တက်ဖို့ အချိန်အနည်းငယ်ကြာဦးမယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီစွမ်းရည်အဆင့်တက်တဲ့အခါ၊ ကြိုးစားရကျိုးနပ်မှာပဲ။ ဘာလို့ဆို အာနိသင်က အံ့သြဖွယ်ကောင်းလွန်းလို့ပဲ။ ဒါကို တွေးမိတဲ့အခါ သူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာတယ်။ အခုဆို ဒီစွမ်းရည်က မြေကြီးအဆင့် ပဲ ရှိသေးတယ်။ ကောင်းကင်အဆင့် ရောက်ရင် ဘယ်လောက် အတွေ့အကြုံ စုပ်ယူနိုင်မလဲလို့ သူ တွေးမိတယ်။ လက်ရှိအဆင့်ထက် ဆယ်ဆလောက် စုပ်ယူမှုနှုန်း ပိုများနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အတွေ့အကြုံ သောင်းနဲ့ချီပြီး စုပ်ယူနိုင်မယ်။

“ဂျွမ်းဂျွမ်း…”

ရုပ်ထုတစ်ခုကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ နောက်ထပ်ရုပ်ထုတစ်ခု ပြန်အသက်ဝင်လာပြန်တယ်။

“ဒီတစ်ခုက အရင်တစ်ခုထက် ပိုသန်တာပဲ။ ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် လား”

ရီထျန်းယွမ်က အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ကြည့်တယ်။ ဒီရုပ်ထုအသစ်က အရင်တစ်ခုထက် ပိုသန်မာပေမယ့်၊ သူ့အတွက်တော့ ဒီအဆင့်ဟာ ဘာမှပြောင်းလဲမှု မဖြစ်စေဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာ သူ ရုပ်ထုဆီ အပြေးသွားပြီး၊ ရုပ်ထုရဲ့ လက်တွေနဲ့ ခြေထောက်တွေကို ချိုးဖျက်လိုက်တယ်။ ရုပ်ထုဟာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့တဲ့အခါ၊ သူ ရုပ်ထုရဲ့ အတွေ့အကြုံကို စုပ်ယူလိုက်တယ်။

ရုပ်ထုပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးရုပ်ထုတစ်ခု ပြန်အသက်ဝင်လာပြီး၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် ဖြစ်တယ်။ ဒီအဆင့်ကလည်း သူ့အတွက် သိပ်ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။

“ကံကောင်းစွမ်းရည်အငွေ့အသက် ကို ဖွင့်ထားပေမယ့် ဘာမှမရဘူး” ရီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါပြီး အနည်းငယ် မှင်သက်သွားတယ်။ ဒီသက်တော်စောင့်တွေဆီက ရတနာတစ်ခုခုရလာမယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့ပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုက နည်းပါးလွန်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

“ စစ်ဆေးစွမ်းရည် လည်း အဆင့်တက်နိုင်တယ်။ အဆင့်တက်ပြီးရင် ဘယ်လိုအာနိသင်ရှိမလဲ မသိဘူး…” ရီထျန်းယွမ်က စစ်ဆေးစွမ်းရည် ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကြည့်တယ်။ အဆင့်တက်ဖို့ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၅၀,၀၀၀ လိုအပ်တယ်။ သူ ခေါင်းခါပြီး မလှုပ်မရှားဖြစ်သွားတယ်။ အခုအချိန်မှာ သူ့မှာ အဲဒီလောက်မရှိဘူး။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ရလာမယ့် ဆန်းကြယ်အမှတ် တွေက ပိုများလာမယ်လို့ သူ ယုံကြည်တယ်။ စစ်ဆေးစွမ်းရည် ကို အဆင့်တက်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်သက်သာလာမယ်။

“ဂျွမ်းဂျွမ်း…”

နောက်ဆုံးရုပ်ထုကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့အခါ၊ ဝေးကွာတဲ့ တံခါးတွေ ဖြည်းဖြည်းပွင့်လာတယ်။ ရုပ်ထုတွေအားလုံးကို အနိုင်မယူနိုင်ရင် ဖြတ်သွားလို့မရဘူးဆိုတာ တကယ်ပဲ။ သူ့အမြင်အရဆိုရင်၊ ဒါဟာ တကယ့်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။ အနိုင်မယူရင် ဖြတ်သွားလို့မရဘူး။

ရီထျန်းယွမ်က အထဲကို ဆက်လျှောက်သွားတယ်။ လမ်းတစ်လျှောက် သတိထားပြီး၊ တစ်နေရာထဲမှာ အကြာကြီး မနေမိအောင် ဂရုစိုက်တယ်။

ဒီလမ်းကြောင်းထဲကို လျှောက်သွားတဲ့အခါ၊ ထောင်ချောက်တွေ မမြင်ရသလို အာရုံခံလည်း မရဘူး။

“ငါက အတွေးလွန်နေတာပဲထင်တယ်။ ဒီလမ်းကြောင်းထဲမှာ ထောင်ချောက်တွေ မရှိဘူး” ရီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လမ်းကြောင်းကို အမြန်ဖြတ်သွားတယ်။ လမ်းကြောင်းက ထွက်လာပြီးနောက်၊ သူ့မျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းလာတယ်။

သူ့ရှေ့မှာ ထီးနန်းတစ်ခုရှိပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ နဂါးစွမ်းရည်အငွေ့အသက်နဲ့အတူ ရွှေရောင်နဂါးအရိုးစုတစ်ခုက ထီးနန်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်။ နဂါးက သူ့ကို အထက်စီးက ငုံ့ကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်။

“ဘယ်လောက်တောင် အားကြီးတဲ့ ဖိအားလဲ…”

ရီထျန်းယွမ်က ဒီအချက်ကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတယ်။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးနတ်ဘုရား လား။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နည်းနည်းလေးမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဒီမှာ အရိုးတွေပဲ ကျန်နေတယ်။ သူ စစ်ဆေးစွမ်းရည် နဲ့ နဂါးရဲ့ အရိုးတွေကို စူးစမ်းကြည့်ပေမယ့်၊ ဘာအချက်အလက်မှ မမြင်ရဘူး။ ဒေတာတွေက အမည်မသိဖြစ်နေတယ်။

“ငါ့ရဲ့ လူမျိုးတွေ၊ နောက်ဆုံး ရောက်လာပြီ…” ရုတ်တရက် နဂါးရဲ့ မျက်လုံးထဲက ရွှေရောင်မီးလျှံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရင်က ခံစားရတဲ့ စွမ်းရည်အငွေ့အသက်ဖိအားဟာ ပိုတိုးလာတယ်။

“ငါ့ရဲ့ လူမျိုးတွေဟုတ်လား။ ဘယ်အချိန်ကများ ငါ သူ့လူမျိုးဖြစ်သွားတာလဲ” ရီထျန်းယွမ်က အံ့သြသွားတယ်။ သူ ရုတ်တရက် သူ့လူမျိုးဖြစ်သွားတာလို့ ပြောတာကို သူ သေချာပေါက် လူသားမျိုးနွယ်က ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတယ်။

နဂါးနတ်ဘုရားက သူ့ကို နဂါးမျိုးနွယ်လို့ မှားထင်သွားတာလား။ ဒါက ရီထျန်းယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒါ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုကြောင့်ပဲလား။ ဒါပေမယ့် သူ ယုတ္တိအရ တွေးကြည့်တဲ့အခါ၊ နဂါးနတ်ဘုရား ရဲ့ အမွေကို လူသားတွေကို မဟုတ်ဘဲ နဂါးမျိုးနွယ်တွေကို လွှဲပြောင်းပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။