သဘောတရားတူညီသောခြားနားချက်များ၊ တိုက်ခိုက်သူ

“မင်းကလူသားမျိုးနွယ်ကို လှည့်စားတာမဟုတ်ဘူးလား?” စံသခင်ဖုန်းယွင်၏အမူအယာမှာ မတတ်သာဘဲ ပို၍အေးစက်လာသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရည်ညွှန်းတဲ့လမ်း‌ကြောင်းမှန်ဆိုတာ ဘာမှန်းငါကြားချင်သေးတယ်!”

တာအိုဝါဒီခွန်ကျန့်နှင့် ဖန်းဝူကျိတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းရှင်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့က လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့အခြေအနေကို ကျုပ်တို့ထက်ပိုပြီး သိသင့်တာပေါ့။ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆို အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိလာမယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ထင်နေတာလား?”

“မင်းဘာကိုပြောချင်တာလဲ?”

စံသခက်ဖုန်းယွင်၊ စုချင်းချန်၊ ဓားသခင်အဇူရာလန်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့အပါအဝင် အားလုံးသည် မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤကဲ့သို့စကားမျိုးကို နဝမအဆင့်‌အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ဖန်းရှင်းချန်းဆီမှ ကြားရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူပြောတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?

ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာမှာ နဝမအခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ဖန်ရှင်းချန်၊ ဖန်းဝူကျိနှင့် တာအိုဝါဒီခွန်ကျန်းတို့ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူများတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့အတွေးမျိုးရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားသူတွေကရော?

သူတို့ကလည်း အတွေးတူတူပဲလား?

ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင်ဆိုးနေတာလား?

ထိုအချိန်တွင် အားလုံးသည် သူတို့စိတ်နှလုံးတွင် အရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးသွားသည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတော်တော်များများတွင် ထိုကဲ့သို့အတွေးမျိုးရှိနေလျှင် ၎င်းသည် လူသားမျိုးနွယ်၏စိတ်ဓာတ်ကို သေချာပေါက် ဆိုးဆိုးရွားရွားဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ၎င်းကြောင့် လူသားမျိုးနွယ် ခြားနားသွားခြင်းမှာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

နေဦး!

ကွဲပြားတာလား?

ရုတ်တရက် စုချင်းချန်၊ စံသခင်ဖုန်းယွင်၊ ဓားသခင်အဇူရာလန်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားဟန်တူကာ သူတို့၏တပည့်များလည်း ဆို့နင့်လာကြသည်။

စုချင်းချန်သည် ဖန်းဝူကျိနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ အလွန်အေးစက်သော လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီတော့ မင်းတို့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ပေါင်းစည်းလိုက်တာက ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်တွေ သူတို့ဆီမှာ သစ္စာခံပြီး ကျွန်ပြုခံရစေဖို့လား? ဒါအတွက် မင်းက ဝိညာဉ်တည်ဆောက်ခြင်းကို ရောက်ရှိနိုင်ဖို့အခွင့်အလမ်းရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တာအိုရောင်းရင်းကို တိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါမင်းပြောတဲ့ မှန်ကန်တဲ့လမ်းစဉ်လား?”

စုချင်းချန်၏ အမေးကိုကြားသောအခါ ဖန်းဝူကျိ၊ တာအိုဝါဒီခွန်ကျန်းနှင့် ဖန်းရှင်းချန်းတို့ ပြန်လည်မချေပခဲ့ကြပေ။ ၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် သူတို့၏အမူအယာများမှာ အံ့အားသင့်စွာတည်ငြိမ်နေသည်။

၎င်းသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၊ စုချင်းချန်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးကို လေးလံစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဖန်းဝူကျိနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ ယုံကြည်ချက်မှာ နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင်ပင် ခိုင်မာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူတို့သည် စကားလုံးအနည်းငယ်ဖြင့် အသိမ်းသွင်းခံမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ကျွန်ပြုခံရမည်ဆိုလျှင်တောငိ လူသားမျိုးနွယ်၏မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းထက် မည်သည်ကမှပိုအရေးမကြီးပေ။

၎င်းမှာ သဘောတရားခံယူချက်တွင် လေးနက်သောကွာဟချက်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရှင်ရုန်ဟန်ကျီးရှန်းနှင့် အခြားသူများလာရောက်ခဲ့လျှင်တောင် ထိုသူတို့ကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လူသားမျိုးနွယ်၏စွမ်းအားကို သူတို့မမြင်နိုင်သေးသရွေ့ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ခုအဲ့ဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါတော့မလား?

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စိတ်ထဲမှ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဖန်းဝူကျိနှင့် အခြားသူများ၏ အယူအဆကို သဘောမတူပေ။ သူ၏အတိတ်ဘဝနှင့် ဤလောက၏လူသားမျိုးနွယ်တိုးတက်လာမှု၏ သမိုင်းကို ကြည့်ခြင်းအရ တစ်ယောက်သစ္စာခံသွားသရွေ့ သူခံစားနေရမည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်မရှိ၊ သတ္တိမရှိ၊ အကြောက်တရားမရှိတဲ့ မျိုးနွယ်တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ် မျှော်လင့်ချက်အထွတ်ထိပ်မှာ သေဆုံးရမှာလဲ?

သူတို့ ဘယ်လိုရှင်သန်လာခဲ့ရတာမလို့လဲ?

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မည်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မည်သည့်မျိုးနွယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် အသက်ရှင်တည်ရှိနေလျှင်တောင် သေခြင်းနှင့် ခြားနားနေတော့မည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် ထိုသူတို့သည် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး အဆုံးစွန်ထိတိုက်ခိုက်ရဲပါက ဤယုံကြည်ချက်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခက်ခဲသောအခြေအနေများနှင့် ပိုမိုအားနည်းလာခဲ့လျှင်တောင် ရန်သူများသည် သတိထားကာ အလွန်အကျွံဖိအားပေးရဲတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဘိုးဘေးဘီဘင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်တောင် သူတို့ကျဆုံးရခြင်း၏စွမ်းအားများသည် ဘယ်သောအခါမှ ပျက်စီးသွားမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ သားမြေးစဉ်ဆက်များအတွက် မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ အမှောင်ထုကို ဖြိုခွင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်…

ကျန်းချန်ရွှမ်၏အမြင်အရ သူတို့ကြားတွင် ဘာမှဝင်ပြောရန်မရှိတော့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင်

အကြောင်းမှာ ထို့နောက်တွင် ဖန်းဝူကျိ၊ တာအိုဝါဒီခွန်ကျန်းနှင့် ဖန်းရှင်းချန်းတို့သည် သူတို့၏လမ်းကို တားဆီးနေသည့် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဘွန်း!

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းဝူကျိနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ထံမှ အလွန်အမင်းအား‌ကောင်းသောအော်ရာသုံးခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သံမဏိဓားတစ်ချောင်းဖြစ်သည့် အစိမ်းရောင်ဓားပျံတစ်ချောင်းနှင့် လှံတံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ကာ လင်မယားနှစ်ယောက်၏မျက်လုံးများ တင်းကျပ်သွားသည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့လည်း နောက်မဆုတ်တော့ပေ။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ရတနာစင်စစ် နက်ရှိုင်းမြေဓာတ်ပုဆိန်လှံဖြင့် ပေ၅၀၀အထိမြင့်တက်သွားကာ အလွန်အမင်းလေးလံသောအော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အရှေ့ရှိလေဟာနယ်ကို ပြင်းထန်စွာခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် သူ၏ရတနာစင်စစ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဒွိအစွန်းနတ်ဘုရားတောင်ကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အလွန်တောက်ပသောအလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မှိန်ပျပျအစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ခုသည် သူနှင့်ရှန်းရူယန်ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် ရတနာစင်စစ်သုံးခုပေါ်မှ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာကာ နတ်အလင်း၏ တောက်ပသောအလင်းရောင်ကို တိုက်ရိုက်တားဆီးလိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်သော်လည်း ကျန်းချန်ရွှမ်က အံ့ဩမသွားပေ။

သူတိုသည် သူ့တွင် ဒွိအစွန်းနတ်ဘုရားတောင်ကဲ့သို့ ရတနာစင်စစ်တစ်ခုရှိမှန်းကို သိရှိကြသည့်အတွက် ဖန်းဝူကျိနှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် သူ၏နည်းလမ်းကို ခုခံနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းမှာ ထိခိုက်သွားလိမ့်မည်...

***