ပြန်လာခြင်း

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ တောင်ပံဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းတို့ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကောင်းတဲ့အရာဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ အကြီးအကဲတချို့က သူတို့ရဲ့ ထိုင်နေရာကနေ ထရပ်ပြီး ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီလူတွေ ရောက်လာသလဲဆိုတာ သိဖို့ အပြင်ကို ထွက်သွားကြတယ်။ အပြင်ရောက်တဲ့အခါ တောင်ပံဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လူတွေက မာန်ဖီစွာ ဝင်လာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ခြောက်မှာ ရှိတယ်။ အသက်ကတော့ သုံးဆယ်ကျော်တွေချည်းပဲ။ ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ နှိုင်းကြည့်ရင် ကွာခြားချက်က သိသာလွန်းတယ်။

ရှီရွှေ့ယွမ်က အသက်နှစ်ဆယ်အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအရ သူမက သူတို့ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ခုနစ်မှာ ရှိနေပြီ။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့်ကို ဘာအခက်အခဲမှမရှိဘဲ ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားကြတယ်။ ဒါက ဒီကျင့်ကြံခေတ်မှာ ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရတဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူမက နန်းတော်သခင်ရာထူးကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားနိုင်တာဖြစ်တယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါကြောင့် ရှီရွှေ့ယွမ်က ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ပါရမီစွမ်းရည်က ဒီလောကမှာ အရေးကြီးတဲ့အရာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အခြေခံပြီး နန်းတော်သခင်ရာထူးကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တာပဲ။

“ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ယောက်က ကျွန်မတို့နန်းတော်ကို ဘာကိစ္စရောက်လာတာလဲ...”

ရှီရွှေ့ယွမ်က သူမရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူမရဲ့ ခွန်အားကို ဒီလူတွေကို ပြသလိုက်တယ်။

“အကယ်၍ ကျွန်မမမှားဘူးဆိုရင်၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ စတင်ဖွင့်လှစ်ဖို့ တစ်ပတ်လောက်တောင် လိုသေးတယ်၊ ထပ်ပြီး၊ အဲဒီနယ်မြေဆီ တိုက်ရိုက်သွားမယ့်အစား ဒီကို လာတာက ထူးဆန်းလွန်းတယ်...”

ရှီရွှေ့ယွမ်ရှေ့မှာ ရပ်နေတာက တောင်ပံဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ယွမ်ချန်းနဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကျာကျီယွမ်တို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတချို့လည်း ပါလာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်တွေနောက်က မာန်ဖီစွာ လျှောက်လာကြတယ်။ ဒီပုံကြည့်ရတာ ဒုက္ခတွေကို ပိုပြီး ဆွဲခေါ်လာသလိုပဲ။

“ရှီနန်းတော်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ခွဲတမ်းနေရာကို စွန့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာပါ၊ မင်းတို့တပည့်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုတွေအတွက် လျော်ကြေးအဖြစ်နဲ့ ဆိုပါတော့...”

သူတို့က ဒီခွဲတမ်းနေရာအတွက်ပဲ လာတာဖြစ်တယ်။ ဒါမဟုတ်ရင် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် တာဝန်ယူဖို့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပိုစောစီးစွာ ရောက်လာပြီး တောင်းဆိုနေတာဖြစ်မယ်။

“ဒါက ရယ်စရာပဲ၊ ယီထျန်းယွမ်က သူဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ တပည့်မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားပြီးပြီ၊ သူက အစကတည်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြင်ပကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီအချက်အရ သူရဲ့ နန်းတော်အပြင်ဘက်က လုပ်ရပ်တွေအတွက် ကျွန်မတို့ တာဝန်ယူစရာ မလိုဘူးထင်တယ်နော်...”

ဒုတိယအကြီးအကဲက ဒီစွပ်စွဲချက်ကို ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်တယ်။ သူမက ဘာတာဝန်မှ မယူချင်ဘူး။

“စကားက နားထောင်ကောင်းပေမဲ့ အဓိပ္ပါမယ်မဲ့လိုက်တာ၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့က မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ပို့လိုက်ပြီး အဲဒီလူက ငါတို့ဆီက မဟုတ်ဘူးလို့ ထုတ်ပြောလိုက်ရင် မင်းတို့ ဘာလုပ်မလဲ...”

ချင်ယွမ်ချန်းက ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ အငြင်းအခုံကို ချက်ချင်း တန်ပြန်လိုက်တယ်။

ချင်ယွမ်ချန်းရဲ့ ဒီအငြင်းအခုံက အတော်လေး ခိုင်လုံတယ်။ ဒါက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို တရားမျှတအောင် အကြောင်းပြဖို့ ခက်ခဲစေတယ်။

“ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ၊ ဒါက မင်းတို့ အမြဲလုပ်နေကျ လုပ်ရပ်တွေပဲ၊ ထပ်ခါတလဲလဲပဲ၊ မင်းတို့တပည့်က ယီထျန်းယွမ်ကို စတင်ပြဿနာရှာခဲ့တာ၊ မင်းတို့တပည့်က ကိုယ့် အားနည်းချက်ကိုယ် မသိဘဲ မာန်တက်နေလို့ ယီထျန်းယွမ်ဖန်တီးထားတဲ့ လက်နက်တွေကို အတုဖြစ်တယ်၊ ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ဆဲဆိုခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ ရှုံးသွားပြီးရင်တောင် ဖုံးကွယ်တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲသေးတယ်၊ သူသေရတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး...”

ရှီရွှေ့ယွမ်က အေးစက်တဲ့မျက်နှာနဲ့ ပြောတယ်။

“မင်းတို့တပည့်လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး ငါ့ကို လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်မှာပဲ၊ ဆဲဆိုပြီး ဖုံးကွယ်တိုက်ခိုက်တာမျိုး၊ မင်းတို့သေတာတောင် အဲဒီလုပ်ရပ်အတွက် ပေးဆပ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး...”

သူမရဲ့ စကားတွေက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ သူမက ဒုက္ခဖြစ်ပေါ်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မကြောက်တဲ့ နန်းတော်သခင်တစ်ယောက်အဖြစ် လူသိများတယ်။ အခု ဒါကို သက်သေပြလိုက်ပြီ။ ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ယောက်ရဲ့ ဖိအားကို သူမက ရင်ဆိုင်ဖို့ မကြောက်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရော ယီထျန်းယွမ်ရော ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ဆက်သွယ်မှုမရှိခဲ့ဘူးဆိုတာ သူမသိပေမယ့်၊ သူတို့က တောင်ပံဂိုဏ်းနဲ့အတူ ဒီကို ရောက်လာတာကပဲ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မကောင်းဘူးဆိုတာ သက်သေပြလိုက်ပြီ။

အကြီးအကဲတချို့က ရှီရွှေ့ယွမ်ရဲ့ မာန်ဖီတဲ့ အပြုအမူကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ သူမက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပိုသန်မာစေဖို့ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ မှန်ပေမယ့်၊ ဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် ဘေးဥပဒ်တွေပါ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။

“မင်းရဲ့ စကားတွေကို ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မလဲ...”

ချင်ယွမ်ချန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ပြောတယ်။

“အဖြစ်မှန်ကို အမှန်တိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ပြန်ခေါ်သွားချင်ရုံပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူက သူ့ကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း လိုက်လာဖို့ လာခေါ်တဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ ဒါက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က လုပ်လေ့ရှိတဲ့ အပြုအမူမျိုးလို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ ဒီလောက် အကြောင်းမဟုတ်တာကို...”

ချင်ယွမ်ချန်းက သူ့စကားတွေကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ဖျားပြီး အချက်အလက်တွေကို သူ့အကျိုးအတွက် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

“ငါ့ကို နို့နံ့ မစင်သေးတဲ့ ကလေးလေးလို မြင်နေတာလား၊ မင်းတို့က သူ့ကို စစ်ဆေးဖို့ပဲ ခေါ်ချင်တယ်ဆိုတာ ငါယုံမယ်ထင်လား၊ ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ...”

ရှီရွှေ့ယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ငြင်းဆိုလိုက်တယ်။

“ငါတို့ရဲ့ ခွဲတမ်းနေရာကို လုယူဖို့ မစဉ်းစားနဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ နေရာကနေ ထွက်သွားကြစမ်း၊ ငါတို့ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်...”

ရှီရွှေ့ယွမ်က အမြဲလို ပြတ်သားတယ်။ ဒီလိုလူတွေကို ဒီလိုတုန့်ပြန်ဖို့ အနည်းငယ်မှ တွေးဝေမနေဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမအငြင်းအခုံလုပ်နေတဲ့ လူတွေမှာ သြဇာအာဏာကြီးမားတယ်ဆိုတာ သူမသိတယ်။ ဒါမဟုတ်ရင်လည်း သူတို့စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ သူမက တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်မယ်။

သူမက အသက်နှစ်ဆယ်အစောပိုင်းပဲ ရှိသေးပေမယ့် သူမကို လျှော့တွက်လို့မရတဲ့ အင်အားတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားရပေလိမ့်မယ်။ သူမခံစားခဲ့ရတဲ့ မတရားဆက်ဆံမှုတွေက အခုရင်ဆိုင်နေရတာထက် အဆမတန် ပိုပြင်းထန်ခဲ့ပေမယ့်၊ လိုအပ်ရင် သတ်ဖို့ သူမမတွန့်ဆုတ်ဘူး။ ဒါက သူမကို သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းပဲ− ဘယ်တော့မှ အလျော့မပေး၊ ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ သူမကို တားဆီးခွင့်မပေးနဲ့။

ချင်ယွမ်ချန်းရဲ့ မျက်နှာက အရင်ကထက် ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာတယ်။ ရှီရွှေ့ယွမ်က ဒီလောက်ထိ စကားပြောရခက်လိမ့်မယ်လို့ သူမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက်ကိုတောင်မှ ဒီလောက်ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မထီမဲ့မြင်ဆက်ဆံတာက အရှက်ရစရာ တစ်ခုပဲ။

“ရှီနန်းတော်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ထိုက်တန်တဲ့ လေးစားမှုကို မရဘူးထင်တယ်၊ အခု ဒီအခြေအနေက မင်းအတွက် ဆိုးရွားလာရင် ငါတို့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...”

ချင်ယွမ်ချန်းက သူနဲ့အတူလာတဲ့ အကြီးအကဲတွေကို လက်ဟန်ပြလိုက်တယ်။ သူတို့က ရှီရွှေ့ယွမ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းတွေကိုပါ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတယ်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုက ပူးပေါင်းပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်သခင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြတယ်။

ဒီမြင်ကွင်းက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေကို ချက်ချင်း စိတ်ပူပန်စေတယ်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ဒီမြင်ကွင်းက တကယ်ပဲ ဖြစ်လာတော့မှာလား။

“ချင်ဂိုဏ်းချုပ်၊ မင်းဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ...”

အကြီးအကဲကြီးက ထရပ်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောတယ်။

“ငါတို့လက်ကို အတင်းအကျပ်သုံးခိုင်းဖို့ လုပ်နေတာလား၊ ငါတို့ရဲ့ အင်အားစုစုပေါင်းက နင်တို့လောက် မကောင်းဘူးဆိုတာ မှန်ပေမယ့်၊ ငါတို့က ငါတို့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီလုပ်ရပ်က နင်တို့ဆီ ပြန်လည်ထိခိုက်လာရင် ငါတို့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...”

“ဒေါသထွက်တယ်ပေါ့၊ ကောင်းသားပဲ...”

ချင်ယွမ်ချန်းက ဒုတိယအကြီးအကဲကို ကြည့်ပြီး ရယ်လိုက်တယ်။

“မင်းတို့မှာ ဘယ်လိုအကွက်တွေ ကျန်သေးလဲ၊ အဋ္ဌမာဂုဏ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို အကူအညီတောင်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံဖို့ ပုန်းနေတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားတွေကို ပြန်ခေါ်မလား...”

သူ့စကားတွေကို ကြားရတဲ့ အခန်းထဲက လူတွေက သူက ဘာမှ မကြောက်တဲ့ပုံစံကို ခံစားမိကြတယ်။

အကြီးအကဲကြီးတွေ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။ ချင်ယွမ်ချန်းက သူတို့ရဲ့ အကွက်တွေကို သိထားပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် လုံးဝစိုးရိမ်မှုမရှိဘူးဆိုတာ သူတို့သိတယ်။

“ဘာဖြစ်လဲ၊ နည်းလမ်းတွေ ကုန်သွားပြီလား၊ မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားတွေ တကယ်ပဲ သူတို့ရဲ့ ပုန်းအောင်းကျင့်ကြံမှုကနေ ထွက်လာရင်တောင် သူတို့က အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်သုံးမှာပဲ ရှိမယ်၊ ငါတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဋ္ဌမာဂုဏ်ဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ဘူးလို့ ငါတို့ကို ပြောထားပြီးပြီ၊ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ၊ မင်းတို့တပည့်တွေကို သူတို့ဂိုဏ်းထဲ လက်ထပ်ပေးပြီး အနာဂတ်မှာ အကူအညီရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားပေမယ့် ဘာမှမရဘူး၊ ဟားဟား...”

ချင်ယွမ်ချန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကင်ပြာဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ဘူးလို့ ငါတို့ကို ပြောထားတယ်...”

ဒီအချိန်မှာ အပြင်ကနေ လူတစ်ယောက် ဝင်လာတယ်။ လေညင်းဂေဟာရဲ့ ဂေဟာပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူကလည်း အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုအဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။

သူက အကြီးအကဲတချို့ကို ခေါ်လာပြီး သူခေါ်လာတဲ့ အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူကတောင် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်တစ်မှာ ရှိတယ်။

“လေညင်းဂေဟာရဲ့ ဂေဟာပိုင်ရှင်...”

ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ မျက်နှာက အရင်ကထက် ပိုပြီး မသာမယာဖြစ်သွားတယ်။

“မင်းဒီကိစ္စမှာ ဘာလုပ်ဖို့ ရောက်လာတာလဲ၊ ကုန်သည်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါက မင်းဝင်စွက်ဖက်ရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး...”

“ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းတို့တပည့်က ငါတို့လူတချို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်၊ ဒီအချက်က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ခြွင်းချက်ဖြစ်စေတယ်...”

ရှန်ထျန်းယဲ့က အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ပြောတယ်။

အုပ်စုသုံးခုက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဒီလို ထူးထူးခြားခြား အခြေအနေကနေ ဘယ်လိုထွက်ပြေးနိုင်မလဲ။

ရှီရွှေ့ယွမ်က ဒီလို သူမရှေ့တည့်တည့်ကို ရောက်လာတဲ့ အခြေအနေတွေရှေ့မှာ အမြဲတမ်း အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့မျက်နှာထားကိုပဲ ထားထားတယ်။ အခုအချိန်မှာ သူမမှာ တခြားခံစားချက်တွေ ပြသဖို့ မရှိဘူး။ သူမရဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ရှိတာက မတုန်မလှုပ်တဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတစ်ခုတည်းပဲ။

“အခု မင်းတို့ကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်၊ ပထမကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ခွဲတမ်းနေရာအားလုံးနဲ့ ရတနာတွေကို လွှဲပေးဖို့၊ ဒုတိယကတော့ ရှီနန်းတော်သခင်က ငါနဲ့လက်ထပ်ဖို့၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်...”

ချင်ယွမ်ချန်းက ရှီရွှေ့ယွမ်ကို လောဘတကြီး မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်တယ်။ သူမလို ပါရမီရှင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်နိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေက သူမလောက်မဆိုထားနှင့် သူမထက် ပိုပါရမီရှိလာနိုင်တယ်။

ဒီတောင်းဆိုမှုကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေ အားလုံး တကယ်ကို ထိတ်လန့်သွားကြတယ်။ ဒါက ခွဲတမ်းနေရာရဖို့နဲ့ ချက်ချင်း အာဏာတိုးမြှင့်ဖို့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ ဒါက အဲဒီထက် ပိုကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။

“မင်းလို ဝက်ခေါင်းနဲ့လူကို လက်ထပ်ရမယ်ပေါ့၊ မင်းက နောက်နေတာလား၊ မင်းက သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ်ထင်လား၊ မင်းလို အိုမင်းပြီး ရွတ်တွနေတဲ့လူက သူ့ကို လက်ထပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့...”

တံခါးအပြင်ကနေ ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံးရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဆွဲယူလိုက်တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ရင်းနှီးတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။

အဲဒါက ယီထျန်းယွမ်ပဲ။

ယီထျန်းယွမ်က ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံးကို မသုံးခဲ့ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ မူလမျက်နှာနဲ့ပဲ သူ့အဒေါ်နဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ခုခံကာကွယ်ချင်တယ်။ အပြင်ကနေ သူကြားလိုက်ရတဲ့ အရာတွေကြောင့် သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး။ သူ့အဒေါ်က အာဏာရဖို့ အရာဝတ္ထုတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ သူ့အဒေါ်က သူ့မျက်လုံးထဲမှာ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးပဲ။

++++++