နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်သိုင်း

“အနည်းဆုံးတော့ မင်းသိထားတာ ကောင်းတယ်၊ ငါ့ကို ဒီလှည့်ကွက်က အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ၊ ဟိုကောင်လေး” ချင်းထျန်းလုံက အေးစက်စက် ပြုံးပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ သွေးရိုင်းစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သွေးမြူတွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်တယ်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က တပည့်တွေထဲက ကျင့်ကြံမှုနိမ့်တဲ့သူတွေက ဒီနေရာကနေ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး၊ မဟုတ်ရင် ဒီသွေးရိုင်းစိတ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို သေချာပေါက် ခံရမှာပဲ။ ထိခိုက်ခံရသူတွေကတော့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုနိမ့်တဲ့ အကြီးအကဲသုံးယောက်ဆီမှာ ပိုပြီး သိသာတယ်။ သူတို့ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ သွေးရိုင်းစိတ်က ပေါ်လွင်နေပြီး၊ အနားမှာ မြင်ရသမျှလူတိုင်းကို အံသွားတွေ ပြူးပြဲပြီး ရန်လိုနေကြတယ်။

ဒီလှည့်ကွက်ရဲ့ အကြောက်တဆိုးဆုံးအချက်ကတော့ ဒီသိုင်းကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်သူလို တိုက်ခိုက်စေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတဲ့သူဆိုရင် ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ချေဖျက်နိုင်တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါဆို မင်းဒီလှည့်ကွက်ကို ဘယ်လိုတားမလဲ ကြည့်ကြစို့” ယီထျန်းက စိတ်နဲ့ကိုယ်ကို တစ်သားတည်း အငွေ့အသက်စူးစိုက်လိုက်တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးတွေက ပုံမှန်ထက် ပိုမြန်မြန် စီးဆင်းလာပြီး၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအကုန်လုံးကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

ရှီရွှေ့ယွမ်က ခုန်ဆင်းလာပြီး သူ့ဘေးမှာ ဆင်းသက်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက ယီထျန်းကို စိတ်တည်ငြိမ်စေပြီး ချင်းထျန်းလုံရဲ့ သွေးရိုင်းစိတ်ထိန်းချုပ်မှုကနေ ကာကွယ်ပေးတယ်။ “ထျန်း၊ သူ့ကို ငါတိုက်မယ်၊ မင်း ငါ့နောက်က ကူညီထား” ရှီရွှေ့ယွမ်က ချင်းထျန်းလုံကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ ဒီလို သန်မာတဲ့ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူမအနေနဲ့ အကုန်လုံး ထုတ်သုံးရမယ်။

“အဒေါ်၊ သူ့ကို ကျွန်တော်တိုက်မယ်၊ ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်” ယီထျန်းက ရှီရွှေ့ယွမ်ဘာလို့ သူ့ဘေးကို ခုန်ဆင်းလာတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ သူမက ယီထျန်းကို ချင်းထျန်းလုံနဲ့ မတိုက်ခိုက်စေချင်ဘူး၊ သူဒဏ်ရာရမှာ စိုးရိမ်နေတာ။

“သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းသန်မာတယ်၊ မင်းထင်သလောက် မလွယ်ဘူး၊ ငါပဲ လုပ်မယ်” ရှီရွှေ့ယွမ် စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ယီထျန်းက သူမရဲ့ လက်မောင်းသေးသွယ်သွယ်ကို ဖွဖွလေး ဆွဲယူပြီး သူ့လက်မောင်းထဲ ထည့်လိုက်တယ်။

“အဒေါ်၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်က အဒေါ်ကာကွယ်ပေးခဲ့ရတဲ့ ကလေးလေးမဟုတ်တော့ဘူး၊ အခုကျွန်တော်က အစ်မကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ ကောင်လေးပါ။ အခုကျွန်တော့်အလှည့်ပဲ၊ အဒေါ်ကိုရော ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးကိုပါ ကာကွယ်ပေးရမယ်” ယီထျန်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ မယိမ်းမယိုင် တောက်လောင်နေတယ်။

ရှီရွှေ့ယွမ်ရဲ့ မျက်နှာလေး နီရဲလာတယ်။ သူမကာကွယ်ခဲ့ရတဲ့ ကောင်လေးဟာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယောက်ျားပီသတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူမမျက်ဝန်းတွေ နည်းနည်းနီရဲလာပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ပြောတယ်၊ “မင်းပြန်လာတဲ့အခါ”

ယီထျန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရန်သူဆီ လှည့်သွားတယ်။ ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အရင်ထက် ပိုကျယ်ပြီး ပိုခိုင်မာနေသလို ခံစားရတယ်၊ တာဝန်အားလုံးနဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံးကို ထမ်းပိုးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသလိုပဲ။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရှီရွှေ့ယွမ်က နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွင်းပိုင်းထဲ မဝင်မိအောင် ချင်းထျန်းလုံရဲ့ သိုင်းနဲ့ ထိခိုက်ထားတဲ့ အခြားကျင့်ကြံသူတွေကို အကြီးအကဲသုံးယောက်နဲ့အတူ တိုက်ခိုက်နေတယ်။

“နန်းတော်သခင် ရှီ၊ သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း သွားခွင့်ပေးလို့ အဆင်ပြေရဲ့လား” အကြီးအကဲကြီးက ယီထျန်းက အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်မှန်း သိပေမယ့် သူနဲ့ ချင်းထျန်းလုံကြားမှာ ကွာဟချက်ကြီးကြီးမားမား ရှိနေတုန်းပဲ။

“သူ့ကို ယုံကြည်ကြစို့” ရှီရွှေ့ယွမ်က ဖွဖွလေး ပြောတယ်၊ သူမက ယီထျန်းကို ယုံကြည်တယ်။

ချင်းယွမ်ချန်က အနားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးလာတဲ့ ယီထျန်းကို အထက်စီးက ငုံ့ကြည့်ရင်း

“ဘယ်လောက် မာနကြီးတဲ့ ကောင်လေးလဲ၊ မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကို သူရဲကောင်းထင်နေလား၊ မင်းရဲ့ အဲဒီညစ်ပတ်တဲ့ သိုင်းကျင့်ကြံမှုတွေ မရှိရင် မင်းက ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ဘိုးဘွားရေ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ”

ချင်းထျန်းလုံက အေးစက်စက် ပြုံးတယ်၊ “ဒီကောင်လေးက အကြီးအကဲတွေ အများကြီးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီ၊ မင်းတို့အားလုံးကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့အတူ ငရဲပြည်မှာ သူတို့နဲ့ ပြန်ဆုံစေရမယ်”

တောင်ပံဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေနဲ့ စွမ်းရည်ရှင်ဆရာတွေ အများစုက သေပြီးသွားပြီ။ ကျန်တဲ့သူတွေက သာမန်တပည့်တွေပဲ၊ ချင်းထျန်းလုံရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ အသုံးဝင်ရုံလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါဆို ငါက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်၊ ဒါကို မင်းကိုင်တွယ်နိုင်မလား”

“နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်သိုင်း...”

ယီထျန်းက နဂါးတစ်ကောင်လို ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးတွေက ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရတယ်။ နောက်တစ်မုဟုတ်ချင်းမှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရွှေရောင်နဂါးအကြေးခွံတွေ ပေါ်ထွက်လာတယ်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထူထဲတဲ့ နဂါးကြေးခွံတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ပိုကြီးမားပြီး ပိုသန်မာလာတယ်။ သူ့ရဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတွေ ထုတ်လွှတ်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်လို ရပ်တည်နေတယ်။

ဒါက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ နဂါးကြေးခွံတစ်လွှာပဲ ဖြစ်ပေမယ့်၊ သူတို့ရှေ့မှာ တကယ့်နဂါးတစ်ကောင် ရှိနေသလိုပဲ။ ဒီအသွင်ပြောင်းမှုနဲ့အတူ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးလာတာကို သူ ခံစားမိတယ်။

၆၅,၀၀၀။

၇၀,၀၀၀။

၇၅,၀၀၀။

၈၀,၀၀၀။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ချင်းထျန်းလုံနဲ့ အတူတူဖြစ်သွားတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သန်မာတဲ့ နဂါးအငွေ့အသက်ဟာ သူ့ကို ပိုပြီး သန်မာလှပုံပေါက်စေတယ်။

ယီထျန်းရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ ဒါက နဂါးလား၊ ဒါပေမယ့် နဂါးမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ပုံစံကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူး။

“ဒါက ငါ့ထျန်းလေးရဲ့ စွမ်းအား” ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းရဲ့ အသွင်ပြောင်းမှုကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူအခုပုံစံနဲ့ဆိုရင် သူမထက် အများကြီး သန်မာနေတာကို သူမ ခံစားမိတယ်။ သူဟာ တကယ်ပဲ သူမကာကွယ်ပေးခဲ့ရတဲ့ ကောင်လေးမဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

“ဒါ နဂါးလား” ချင်းထျန်းလုံ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူ့နာမည်ထဲမှာ နဂါးဆိုတဲ့ စာလုံးပါပေမယ့်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နဂါးသွေးရှိမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

အသွင်ပြောင်းမှု အပြည့်အဝပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ယီထျန်းက ချင်းထျန်းလုံကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်တယ်။ မြေပြင်မှာ လှိုင်းထလာပြီး ချင်းထျန်းလုံဆီ တည့်တည့်ဦးတည်သွားတယ်။

သူက ဘာမှမသုံးဘဲ ရေခဲလက်အိတ်ကိုပဲ အသုံးပြုပြီး ချင်းထျန်းလုံဆီ တည့်တည့်ပြေးဝင်ကာ လက်သီးနဲ့ ထိုးဖို့ ပစ်မှတ်ထားလိုက်တယ်။

“သေစမ်း”

ချင်းထျန်းလုံရဲ့ မျက်နှာပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးမြူတွေကို ထပ်ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ သွေးမြူတွေက ယီထျန်းဆီ ဦးတည်သွားပြီး ထိမိရင် သူလည်း ရိုင်းစိုင်းသွားနိုင်တယ်။

“နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်သိုင်း၊ ပထမပုံစံ၊ နဂါးဝိညာဉ်တဖြတ်ဖြတ်”

ချက်ချင်းဆိုသလို ယီထျန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ နဂါးအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သွေးမြူတွေကနေ ကာကွယ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့လက်နဲ့ သွေးမြူတွေကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တယ်။

“ဖြန်း...”

ဒီအင်အားက သူ့လက်ဝန်းကျင်က နေရာလွတ်ကို အက်ကွဲစေလောက်တယ်၊ သွေးမြူတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့လည်း လုံလောက်တယ်။ ဒီသွေးမြူတွေက သူ့ကို ဘာမှ မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့မှာ နဂါးအငွေ့အသက်က ကာကွယ်ပေးထားလို့ပဲ။ နဂါးအငွေ့အသက်က အကုန်လုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယီထျန်းက ချင်းထျန်းလုံရှေ့မှာ ရောက်နေပြီး လက်သီးထိုးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

“ဒီလက်သီးက ငါ့အဒေါ်အတွက်ပဲ”

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့လက်သီးတွေက ဧရာမနဂါးခြေသည်းတစ်စုံလို ဖြစ်သွားတယ်။ သူက ချင်းထျန်းလုံကို ဆွဲဖမ်းလိုက်တယ်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ချင်းထျန်းလုံ လန့်ဖျပ်သွားပြီး သွေးမြူတွေကို အလျင်အမြန် ထပ်သုံးလိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ယီထျန်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေမယ့် ခုခံဖို့အတွက် မြူတွေကို ခိုင်မာအောင် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။

“ဖောင်း...”

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခုခံမှုက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ သူက မီတာပေါင်းများစွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ့လက်ထဲက ခိုင်မာအောင်လုပ်ထားတဲ့ သွေးမြူတွေက အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲကြေသွားတယ်။

ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်းဖွယ် စွမ်းအားလဲ။

အခန်း(၆၇) ပြီးပါပြီ။