စတင်ခြင်း

ကျိုးလင်းယွမ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေတယ်။ သူမဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခု သူမက အတွင်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ ဒီစမ်းသပ်မှုမှာ အတွင်းတပည့်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူလည်း ဖြစ်တယ်။ အရင်က သူမကို ပြဿနာရှာခဲ့သူတွေက အခု ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျပြီး မြေပြင်ကိုပဲ ငုံ့ကြည့်နေကြတယ်။ သူမကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပြီး သူမလောက် စွမ်းဆောင်မပေးနိုင်ခဲ့တာအတွက် ရှက်ရွံ့နေမှန်း သိသာတယ်။

ဒီစွမ်းဆောင်ရည်က သူမက ယီထျန်းနဲ့ ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လူတိုင်းကို သက်သေပြလိုက်တယ်။ သူမကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားနဲ့ ဝင်ရောက်ခဲ့တာပဲ။

ယီထျန်းလည်း တခြားသူတွေလို အံ့အားသင့်နေတယ်။ ကျိုးလင်းယွမ်က အတွင်းတပည့်အဖြစ် ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမထင်ထားခဲ့ဘူး။

[လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်ပြီးဆုံးသည်၊ သူတော်စင်မိန်းကလေး ကနဦးလေ့ကျင့်မှု]

[ဆုလာဘ်၊ ၅၀,၀၀၀ အတွေ့အကြုံရမှတ်၊ ကျိုးလင်းယွမ်ရဲ့ နှစ်သက်မှု ၅၀၊ ဂုဏ်သိက္ခာ ၃၀]

စနစ်က ရုတ်တရက် သတင်းစကားပေါ်လာတာက ယီထျန်းကို အနည်းငယ် လန့်သွားစေတယ်။ သူ သတင်းစကားကို ဖတ်ကြည့်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။ သူတော်စင်မိန်းကလေးဆိုတာ ဘာမှန်းမသိသလို၊ အဲဒီလိုသူတစ်ယောက်ကို လေ့ကျင့်ပေးရမယ့် မစ်ရှင်အကြောင်းလည်း ဘာမှမသိဘူး။

“ကျိုးလင်းယွမ်က သူတော်စင်မိန်းကလေးလား”

ယီထျန်းက ကျိုးလင်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး တည့်တည့်မေးတယ်၊ “လင်းယွမ်၊ မင်း သူတော်စင်မိန်းကလေးလား”

“ဟမ်၊ သူတော်စင်မိန်းကလေးဆိုတာ ဘာလဲ” ကျိုးလင်းယွမ်က ယီထျန်းရဲ့ မေးခွန်းကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး၊ သူ့မေးခွန်းကို နားမလည်ဘူး။

“မင်းရဲ့မိဘတွေအကြောင်း သိလို့ရမလား” ယီထျန်းက မေးတယ်။

“ကျွန်မဘဝတစ်လျှောက်လုံး မိဘတွေကို တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဘူး၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက ညီလေးနဲ့အတူ ဆင်းရဲတဲ့ရပ်ကွက်မှာ နေခဲ့ရတာ၊ ဒါပဲ သိတာရှိတယ်” ကျိုးလင်းယွမ်က သူမရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို နည်းနည်းပြောပြတယ်။ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတချို့ ရှိနေပေမယ့်၊ ဝမ်းနည်းမှု ဒါမှမဟုတ် ဒေါသတွေ မပြဘူး။ မိဘရှိမရှိဆိုတာကို သူမ သိပ်ဂရုမစိုက်သလိုပဲ။

“ဒါဆို မင်းမောင်လေးက… မင်းရဲ့မောင်အရင်း မဟုတ်ဘူးပေါ့” ယီထျန်းက မေးတယ်။

“ကျွန်မမောင်လေးက အရင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့ မောင်လေးအရင်း မဟုတ်မှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲ” ကျိုးလင်းယွမ်က အံ့ဩတယ်။

“ခန့်မှန်းမိတာပါ၊ စိတ်မပူနဲ့” ယီထျန်းက ထပ်မမေးတော့ဘဲ၊ မေးခွန်းတွေကို ရပ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာ သီအိုရီတစ်ခု ရှိတယ်။

ဒါဆို ကျိုးလင်းယွမ်က သူတော်စင်မိန်းကလေး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းကလေးကို စွန့်ပစ်မှာလဲ။ အခြေအနေတွေကို ကြည့်ရင်၊ ကျိုးလင်းယွမ်ရဲ့ မွေးရာပါစွမ်းရည်က ဖွံ့ဖြိုးပြီးသားပဲ။ ဒီစမ်းသပ်မှုမှာ သူမ စံချိန်တင်မထားပေမယ့်၊ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ကြည့်ရင်၊ သူမရဲ့ တိုးတက်မှုက သာမန်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်။

ဒီစမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ချင်တဲ့ တပည့်တွေဟာ အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု အဆင့်ကိုးဆင့်မြောက် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်ပိုဖြစ်ရမယ်။ ဒါဆို ကျိုးလင်းယွမ်က ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ဆိုလိုတယ်။ သူမ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ရောက်လာခဲ့တာ။ ဒါဆို သူမ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း မကြာသေးခင်ကမှ စတင်ခဲ့တာပဲ။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နေတာ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နည်းနည်းပိုမြင့်ရင်၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်နိုင်မှာ” ယီထျန်းက စိတ်ဝင်စားလာတယ်။ သူ ကျိုးလင်းယွမ်ကို ပိုမြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင်၊ သူမ သူတော်စင်မိန်းကလေး ဖြစ်လာနိုင်မှာ သေချာတယ်။ ဒီမစ်ရှင်ကို သူရထားမယ်ဆိုရင်၊ အံ့မခန်းဆုလာဘ်တွေ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမယ်ဆိုတာ သူ ယုံတယ်။

ဒါက သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခုပဲ။

“မဟုတ်ဘူး၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ရတာနဲ့တင် ကျွန်မ အရမ်းပျော်နေပြီ။ ကျွန်မ တပည့်ဖြစ်လာတာ မကြာသေးဘူး။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေးယူလိုက်ရင်၊ အတင်းအဖျင်းသတင်းတွေ ပိုပြီး ပျံ့နှံ့သွားမှာပဲ”

ကျိုးလင်းယွမ်က ခေါင်းခါတယ်။ သူမ ဒီရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ပါဝင်ဖို့ သူမနေရာမဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ အရည်အချင်းပြည့်မီရင်တောင်၊ သူမ ဖြစ်နိုင်ရင် ငြင်းဆိုမှာပဲ။ ယီထျန်းကို ဒုက္ခမပေးချင်ဘူး။

“ဒီကိစ္စက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြသရမဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ မွေးရာပါစွမ်းရည်က အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သက်သေပြပြီးပြီ၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဲဒီအဆင့်မှာ မရှိသေးဘူး။ စိတ်မပူနဲ့၊ နောက်မှာ ဒီနယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဆက်ကြိုးစားပြီး ငါ့ကို ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်အောင် လုပ်ပေးရမယ်နော်”

ယီထျန်းက ကျိုးလင်းယွမ်ကို ပြုံးပြတယ်။ သူ ကျိုးလင်းယွမ်ကို ကျင့်ကြံမှုမှာ ကူညီရမယ်။ သူတော်စင်မိန်းကလေးဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။

ဒီစနစ်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မလှည့်စားဘူး၊ ဒါက သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်တစ်ခုပဲ။

ကျိုးလင်းယွမ်ကို အချို့အရာတွေ ရှင်းပြပြီးတဲ့နောက်၊ သူမလုပ်စရာရှိတဲ့ တခြားကိစ္စတွေကို သွားလုပ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တယ်။ သူမ အတွင်းတပည့်အဖြစ် တရားဝင်ဖြစ်ဖို့ တရားဝင်ကိစ္စတချို့ကို အရင်ရှင်းရမှာမို့ပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ အချိန်ရောက်လာတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ထူးချွန်တဲ့ တပည့် ရှစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပြီး စီစဉ်ထားပြီးပြီ။ ယီထျန်းနဲ့ လေညင်းမြို့ကို အတူသွားခဲ့တဲ့ ချင်ရွှေလည်း အဲဒီထဲမှာ ပါတယ်။

“ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ ဖွင့်တော့မှာလား” ယီထျန်းက နန်းတော်ထဲမှာ ရှီရွှေ့ယွမ်ကို မေးတယ်။

“အင်း၊ ဒီတစ်ခါ မင်း အကြီးအကဲကြီးနဲ့အတူ ပါဝင်သူတွေကို လိုက်ပို့ရမယ်။ ဒီတစ်ခါ ငါမသွားရဘူး၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ငါပဲ နေရမယ်” ရှီရွှေ့ယွမ်က ပြောတယ်။

ယီထျန်းနဲ့ ရှီရွှေ့ယွမ် နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက် ထွက်သွားရင်၊ နန်းတော်က အရမ်းအားနည်းနေလိမ့်မယ်။ တောင်ပံဂိုဏ်းက အဲဒီအချိန်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးလိုက်ရင် ပြဿနာကြီးတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က သူတို့ရဲ့ ပါဝင်သူတွေကို နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ လိုက်ပို့ဖို့လည်း လိုတယ်။ ပါဝင်သူတွေကို လောဘကြီးတဲ့ လူတစ်စုက လမ်းခုလတ်မှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမယ်ဆိုရင် မကောင်းဘူး။

“ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် တောင်ပံဂိုဏ်းက လာတိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သတိထားနော်” ယီထျန်းက စိတ်ပူတယ်။

“စိတ်မပူနဲ့၊ တကယ်လို့ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင်၊ ငါတို့မှာ ထိပ်တန်းအကြီးအကဲတွေ ရှိတယ်။ တောင်ပံဂိုဏ်းကို ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းတချို့ ရှိသေးတယ်” ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းရဲ့ စိတ်ပူမှုကို သက်သာအောင် ကြိုးစားတယ်။

ယီထျန်းက အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရသွားတယ်။ သူ တကယ်ပဲ တောင်ပံဂိုဏ်းကို ဖြေရှင်းပြီး အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တယ်။ ဒါဆို သူတို့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ထိတွေ့လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက ခက်ခဲပြီး အချိန်ယူရမယ်။ ဘာကြောင့်ဆို တောင်ပံဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေက ဒီကနေသွားဖို့ အရမ်းဝေးတယ်။ သူတို့နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့လည်း မလွယ်ဘူး။

ယီထျန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တော်တော်မြင့်ပေမယ့်ညဘရန်သူနယ်မြေထဲ အလွယ်တကူ ဝင်ထွက်လို့ရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ လမ်းမှာ အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေ ရနိုင်ပေမယ့်၊ ဒါက မလုံလောက်ဘူး။ ဘာကြောင့်ဆို သူတို့နယ်မြေမှာ သာမန်နတ်ဆိုးသားရဲတွေပဲ ရှိတာမို့၊ ဒီသားရဲတွေက သူ့အတွက် ကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေ မပေးနိုင်ဘူး။

“ကောင်းပြီ၊ ဘာပြဿနာမဆို ဖြစ်လာရင်၊ ငါ့ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားရမယ်” ယီထျန်းက သူ့စိုးရိမ်မှုကို ထုတ်ပြတယ်၊ “ဘယ်သူပဲမဆို မင်းကို ထိရဲတယ် ဆိုရင်၊ နောက်တစ်နေ့ အသက်ရှင်နေရမယ်လို့ မထင်နဲ့”

“ဘာမျှော်လင့်ထားလဲ၊ သူတို့က အခွင့်အရေးရတာနဲ့ သေချာပေါက်လာမှာ၊ အဲဒီလူအိုတွေက ခေါင်းငုံ့ထားမှာ မဟုတ်ဘူး” ရှီရွှေ့ယွမ်က ပေါ့ပါးတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောတယ်၊ “မင်း အခုထွက်သွားလိုက်တော့၊ ဒီအရေးကြီးတဲ့နေ့မှာ နောက်ကျလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့အကြောင်း အခု စိတ်မပူနဲ့”

“အိုကေ၊ အိုကေ၊ အခုသွားပြီ၊ ငါ အထဲမဝင်ရတာ နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်းဘူး၊ ဟဟ” ယီထျန်းက နည်းနည်းရယ်ရင်း ပြောတယ်။

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အထဲဝင်ဖို့ မြင့်လွန်းနေပြီ။ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းကို ကြည့်ပြီး ပြောတယ်၊ “နယ်မြေထဲမှာ အထူးအရာတွေ မရှိတာမို့ စိတ်မပျက်နဲ့”

သူမ မသိတာက၊ ယီထျန်းတကယ်စိတ်ပူနေတာက သူ့ရဲ့ ပင်မမစ်ရှင်အကြောင်းပဲ။

“ကောင်းပြီ၊ ငါသွားပြီ၊ အဒေါ်။ နောက်မှတွေ့မယ်”

နန်းတော်တံခါးဝရောက်တဲ့အခါ၊ အကြီးအကဲတွေ သူ့ကို စောင့်နေပြီးသားပဲ။ ဒုတိယအကြီးအကဲလည်း ရှိတယ်။ သူမရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ တပည့်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်နေတယ်။ ဝင်ခွင့်ကိုတာအရေအတွက် တိုးလာတာကြောင့်၊ သူမရဲ့ တပည့်ကို နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်တာကို အခု စိတ်အေးရပြီ။

ဘာမှထပ်ပြီး မပြောတော့ဘဲ၊ သူတို့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်ပေါ်တက်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေဆီ ဦးတည်သွားကြတယ်။

ရက်အနည်းငယ် ခရီးလှမ်းပြီးတဲ့နောက်၊ နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်နားကို ရောက်လာကြတယ်။ ယီထျန်းက တောင်တန်းတွေက မျက်စိတဆုံး ရှည်လျားနေတာကို မြင်ရတယ်။ တောင်ဘက်ခြမ်းမှာ၊ တခြားဂိုဏ်းတွေက လူတွေကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ ရထားတွေ ရောက်နေပြီးသားကို မြင်တယ်။ သူတို့က အုပ်စုငယ်လေးတွေနဲ့ စုဝေးနေပြီး၊ တစ်ခုခုကို နက်နက်နဲနဲ ဆွေးနွေးနေပုံရတယ်။

ယီထျန်းတို့အဖွဲ့ ပိုနီးကပ်လာတဲ့အခါ၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ တံခါးကို မြင်ရတယ်။ ဒီနယ်မြေကို တောင်တန်းတွေထဲ တည်ဆောက်ထားတာ။ တံခါးကိုယ်တိုင်က တောင်တန်းရဲ့ အလယ်မှာ ရှိတယ်။ ဒီအဆောက်အဦးကိုယ်တိုင်က အရမ်းရှေးကျပုံရပြီး၊ ယီထျန်းက တံခါးအတွင်းက ထွက်လာတဲ့ အလွန်သန်မာတဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိတယ်။

နယ်မြေက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သန်မာတဲ့ အငွေ့အသက်က ရှေးဟောင်းနဂါးတွေရဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ တူတယ်။ သက်ကြီးပြီး အလွန်သန်မာတယ်။ သူ ဒီနယ်မြေက အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိခဲ့ပြီဆိုတဲ့ နိဂုံးချုပ်လိုက်တယ်။ ဒီနယ်မြေမှာ ဝင်ရောက်ဖို့ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တစ်ခုကို လိုအပ်ရုံတင်မက၊ ဝင်ဖို့ အထူးသင်္ကေတတစ်ခုလည်း လိုတယ်။ ဒီသင်္ကေတက တံခါးဖွင့်တိုင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရေအတွက်ရှိတယ်။ ဒါကလည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုတာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရတဲ့ အကြောင်းအမှန်ပဲ။

ဒီသင်္ကေတမရှိရင်၊ လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိရင်တောင် နယ်မြေထဲ ဝင်လို့မရဘူး။

“ဒါက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေလား၊ အခု ငါ ဘယ်လိုဝင်ရမလဲ” ယီထျန်းက တွေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ပင်မမစ်ရှင်ကို ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ အကြံကို ဘယ်တော့မှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ဘူး။

အခန်း(၇၆) ပြီးပါပြီ။