ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်
Vol. 6 Ch. 81
ယီထျန်းက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပန်းတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေကလွဲရင် ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ရှေ့မှာ လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ သူဟာ အဲဒီလမ်းအတိုင်း လိုက်သွားပြီး တော်တော်ကြာလျှောက်လာတဲ့အခါ ရိုးရှင်းတဲ့ ခြံဝင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်တယ်။
သူသိတယ်၊ ဒါက မျက်လှည့်တစ်ခုပဲ။ ဒီနယ်မြေထဲမှာ တခြားဘာမှ မရှိဘူး။ ဒီနယ်မြေမှာ ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုအနေနဲ့ ရှိနေပေမယ့်၊ ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ခြံဝင်းတစ်ခုပဲ။ ယီထျန်းရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ အိမ်သေးသေးလေးတစ်လုံးပဲ ရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒါကြောင့်ပဲ ယီထျန်းက ဒီနေရာမှာ အလွန်သတိထားနေတယ်။ ဒီနေရာက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမှုရှိနေခဲ့ရင်၊ ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်က သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့သူမဟုတ်ဘူးလို့ သူ ကောက်ချက်ချနိုင်တယ်။
သူဟာ အိမ်ရှေ့တံခါးဆီ လျှောက်သွားပြီး ခေါက်လိုက်တယ်။
“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း” ဆိုတဲ့ အသံက အေးချမ်းတဲ့ ဒီခြံဝင်းထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
“ဝင်ခဲ့ပါ” အိမ်ထဲကနေ နှိမ့်ညှင်းတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်လာတယ်။
ယီထျန်းတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ အိမ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူက အိမ်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိလောက်ဘူးလို့ တွေးပြီး တံခါးကို ခေါက်ခဲ့တာပဲ။
သူဟာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်တယ်။ အထဲမှာ ပန်းတွေနဲ့ အပင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ခြံဝင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်တယ်။ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်က ခြံဝင်းအလယ်မှာ အေးဆေးစွာ ထိုင်နေတယ်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
ယီထျန်းက အထဲဝင်သွားပြီး အဘိုးအိုကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေလို ခမ်းနားတဲ့အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဟာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယီထျန်းက လေးစားမှုပြရမယ်။
“ဒီလောက် လေးစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်မဟုတ်ပါဘူး”
အဘိုးအိုက ပြုံးပြီး ထရပ်လိုက်တယ်။
“ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်မဟုတ်ဘူးလား”
ယီထျန်းတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ နေထိုင်နေပေမယ့် ပိုင်ရှင်မဟုတ်ဘူးတဲ့။
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီအဘိုးအိုက ဒီနေရာရဲ့ စောင့်ရှောက်သူပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ရွှမ်အဘိုးလို့ ခေါ်ပါ။ ကံကောင်းတဲ့သူလေး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”
ရွှမ်အဘိုးက သူ့ကို အထဲဝင်ဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။
ယီထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ရွှမ်အဘိုးနဲ့အတူ အိမ်ထဲကို လျှောက်သွားတယ်။ အိမ်ထဲမှာ ရတနာတွေ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် အထဲမှာ ကျောက်သင်ပုန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ “ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်” လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားတယ်။ ပိုင်ရှင်က ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်ပဲ၊
“ပိုင်ရှင်က ဝိညာဉ်ဘုရင်တစ်ပါး”
ယီထျန်းတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်ဆိုတာ အရမ်းမြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်တစ်ခုပဲ။ ဒါက သူတို့ကုန်းမြေကြီးမှာ အကြီးမြတ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြစ်တဲ့ သူတော်စဉ်ဘုရင်မတိုင်ခင်အဆင့်ပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီလို ကြီးမားတဲ့ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်နယ်မြေကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာလည်း မဆန်းပါဘူး။
“ဒါက သခင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ရုပ်ကြွင်းပါ”
ရွှမ်အဘိုးက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
“ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်၊ သူက ပြီးခဲ့ပြီလား…”
ယီထျန်းတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်က ကွယ်လွန်သွားပြီလား။
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူက ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း ကံကြမ္မာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”
ရွှမ်အဘိုးက ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
ယီထျန်းရဲ့မျက်နှာထဲမှာ တည်ကြည်ပြီး လေးစားမှုအပြည့်ရှိတယ်။ “ကျွန်တော် လေးစားမှုပြပါရစေ။ ကျွန်တော် အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း မီးညှိပါမယ်”
ရွှမ်အဘိုးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း သူ့လက်ထဲမှာ ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းဆီ လှမ်းပေးတယ်။
ယီထျန်းက အမွှေးတိုင်ကို ယူပြီး ဒီဝိညာဉ်ရုပ်ကြွင်းရှေ့ကို ရောက်လာတယ်။ သူဟာ သုံးကြိမ်ဦးညွှတ်ပြီး လေးစားမှုပြလိုက်တယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရတာကို သနားမိတယ်။
သုံးကြိမ်ဦးညွှတ်ပြီးနောက်၊ သူဟာ အမွှေးတိုင်ကို ယူပြီး အမွှေးတိုင်ခုံထဲကို ထိုးထည့်လိုက်တယ်။
ရွှမ်အဘိုးက ယီထျန်းကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ချက်ချင်း သူက ပြောတယ်။
“မင်းက အကျင့်စာရိတ္တကောင်းပြီး၊ မင်းရဲ့ သဘောထားတွေကိုလည်း ကြည့်ရတာ… မင်းက သခင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံတပည့်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ ငါပြောချင်တယ်”
ယီထျန်းတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူလုပ်ခဲ့တာက အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း မီးညှိရုံပဲ။ ရုတ်တရက် အမွေဆက်ခံတပည့်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပြီလား။
“ဒီလောက် အံ့အားသင့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်ဆိုတာ မင်းက စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမဆို အရည်အချင်းပြည့်မီတာမဟုတ်ဘူး”
ရွှမ်အဘိုးက အေးစက်စွာ ပြောတယ်။ “သူတို့က ယဉ်ကျေးပေမယ့် သူတို့ရဲ့စိတ်ထားက ရိုးသားမှုမရှိဘူး။ သူတို့မှာ နောက်ကွယ်ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိတယ်၊ အမွေဆက်ခံဖို့ပဲ လိုလားတဲ့ ယုံကြည်မရတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ”
“ဒါဆို ဒီကို အရင်က လာခဲ့တဲ့ တခြားသူတွေလည်း ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ သဘောထားပြဿနာကြောင့် ဒီအမွေကို မရခဲ့ဘူးပေါ့”
ယီထျန်းက တွေးမိတယ်။
“သူတို့က အမွေမရခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ ငါ သူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးခဲ့တယ်”
ရွှမ်အဘိုးက တည်ကြည်စွာ ပြောတယ်။ “ငါက ဒီနေရာရဲ့ စောင့်ရှောက်သူပဲ။ သခင်ကို ရိုးသားစွာ လေးစားတဲ့သူကို ငါ ခွဲခြားသိနိုင်တယ်။ ဒါမဟုတ်ရင် သူတို့က အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူး”
ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ရွှမ်အဘိုးက ပြုံးပြီး သူ့ကို ပြောတယ်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းက လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ သခင်က မင်းလို လူတွေကို ငါတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ဖို့ အမြဲကြိုဆိုတယ်”
ယီထျန်းတစ်ယောက် သက်ပြင်းချမိတယ်။ သူ ဒီနေရာထဲ ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်တာ ကံကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီမှာ သေသွားနိုင်တယ်။ ရွှမ်အဘိုးပြောတဲ့ ပြစ်ဒဏ်က ဘာလဲဆိုတာ သူမသိပေမယ့်၊ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲဘူး။
ဒီနေရာထဲ ဝင်လာတဲ့ လူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ စမ်းသပ်မှုကျောက်စာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်၊ သေမသွားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အတွင်းဝိညာဉ်က ထိခိုက်နိုင်တယ်။ တစ်သက်လုံး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
တစ်ခါတလေ အကျင့်စာရိတ္တကို ဂရုစိုက်တာက အရမ်းအရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ပေါ်လွင်လာတယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ဒီကို ရောက်လာကြပြီး ဝင်လာရုံနဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ယူသွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ဝင်လာတဲ့အချိန်ကစလို့ စမ်းသပ်ခံနေရမှန်း မသိကြဘူး။
“စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလား။ ဘယ်လိုစမ်းသပ်မှုလဲဆိုတာ သိလို့ရမလား”
ယီထျန်းက မေးတယ်။
“နောက်တစ်ခုက စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုပဲ။ အင်အားမရှိရင် ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ရတနာကို ဆက်ခံဖို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”
ရွှမ်အဘိုးက ပြုံးလိုက်တယ်။ သူပြောတာနဲ့မတူဘဲ၊ သူက ယီထျန်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ယုံကြည်တယ်။ “စမ်းသပ်မှုက တော်တော်ရိုးရှင်းတယ်။ သခင်ကို အနိုင်ယူရမယ်”
“သခင်ကို အနိုင်ယူရမယ်လား”
ယီထျန်းက ပြောတယ်။ “ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်က ပြီးခဲ့ပြီလေ… သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား”
“မင်းတိုက်ခိုက်ရမှာက တကယ့်သခင်မဟုတ်ဘူး။ သခင်ထားခဲ့တဲ့ နတ်စိတ်ဓာတ် ရုပ်ကြွင်းပဲ။ ဒီနတ်စိတ်ဓာတ်ကို အနိုင်ယူမယ်ဆိုရင် အမွေဆက်ခံဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီမယ်”
ရွှမ်အဘိုးက တည်ကြည်စွာ ပြောတယ်။ “မင်း မအောင်မြင်ခဲ့ရင်၊ ငါ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို နည်းနည်း ပြောင်းလဲပေးမယ်။ ဒီနေရာအကြောင်း မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး မင်းရဲ့သတိစိတ်ကို ပြန်ပို့မယ်”
ရွှမ်အဘိုးက ဒီအမွေကို ရယူဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ကြိုဆိုပေမယ့်၊ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ယီထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ ဒီအတွက် သူ့မှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိတယ်။ သူ မလုပ်နိုင်ရင် ဘယ်သူများ လုပ်နိုင်မှာလဲ။
ဘာကြောင့်ဆို ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ကန့်သတ်ချက်က ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး၊ သူကတော့ အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ယီထျန်းက ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေတာပဲ။
“ဒါကောင်းပါတယ်။ အခု အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား”
ရွှမ်အဘိုးက မေးတယ်။
“ဟုတ်ကဲ့” ယီထျန်းက ပြောတယ်။
ရွှမ်အဘိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူဟာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ၊ ခြံဝင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိုက်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။
ယီထျန်းရှေ့မှာ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်၊
ယီထျန်းက ဒီလူငယ်လေးကို မျက်လုံးထဲ မြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ၊ ဒီလူငယ်လေးက သူ့ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေသလို ခံစားရတယ်။ သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဒီလူငယ်လေးက ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်ပုံစံဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ သူဟာ သေချာအောင် အကဲဖြတ်မျက်လုံးကိုတောင် သုံးကြည့်လိုက်တယ်။ ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်ပုံစံဖြစ်ပုံရပေမယ့်၊ သူက အခုထိလည်း မထီမဲ့မြင်ပြုလို့မရတဲ့ ပုံစံရှိတယ်။
အခန်း ၈၁ ပြီးပါပြီ။