ပိတ်သိမ်းခြင်း

ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းကို ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းအဖြစ် မြှင့်တင်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့အလုပ် မဟုတ်ဘူး။ ပထမဆုံး လိုအပ်တာက စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒီကိစ္စမှာ ပြဿနာမရှိဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် နှစ်ယောက် ရှိပြီးသားမို့ပါ။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်အများစုက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်နယ်ပယ်မှာပဲ ရှိကြတယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့ တပည့်တွေက အနည်းငယ်သာရှိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က အမျိုးသမီးတပည့်တွေကိုပဲ လက်ခံလို့ပဲ။ ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းဖြစ်ဖို့ အရေးကြီးဆုံးက စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်မှာ တပည့်အနည်းဆုံး ၅၀ ယောက် ရှိဖို့လိုတယ်။

ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကအင်အားဖြစ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသန့်စင်မှုနယ်ပယ်တွေက ဒီစိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်တပည့်တွေထဲကမှ ပေါက်ဖွားလာတာမို့၊ ဒီပမာဏကို အနည်းဆုံး ရောက်အောင်လုပ်ရမယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်တပည့် ၁၀ ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါက ၅၀ နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နည်းနေတယ်။ ဒီ ၁၀ ယောက်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ အတော်ကြာခဲ့ရတယ်။ ငွေကြေးနဲ့ ပစ္စည်းအထောက်အပံ့တွေက တပည့်တွေ အဆင့်တက်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့က သြဒိယအဆင့်ဂိုဏ်းဖြစ်ဖို့ ကြာရှည်ကတည်းက ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။

“ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းအဖြစ် မြှင့်တင်ဖို့… အခုလောလောဆယ် ငါလုပ်နိုင်တာက ငါဖော်စပ်နိုင်တဲ့ ဆေးပြားတွေနဲ့ သူတို့ကို ကူညီရုံပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတွန့်ပြီး တွေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆုလာဘ်က တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ အတွေ့အကြုံရမှတ် တစ်သန်းကို ဘေးချထားရင်တောင်၊ အဆင့်မြှင့်ထီဘီးလက်မှတ်က ဘာလဲဆိုတာ သူ အရမ်းသိချင်နေတယ်။

“ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အလုပ်များနေတော့မှာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆုလာဘ်က စိတ်ကျေနပ်စရာပဲလို့ ခံစားရတယ်။

ချက်ချင်း သူက အဘိုးရွံကို ကြည့်ပြီး မေးတယ်၊ “ဒီနေရာက အရာအားလုံးက ကျွန်တော်ပိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒီမှာ စွမ်းရည်တွေ ရှိသေးလား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီနေရာက အရာအားလုံးက သခင်လေးရဲ့အပိုင်ပါ၊ စွမ်းရည်တွေလည်း အပါအဝင်ပဲ” အဘိုးရွံက ပြောတယ်။

“အဲဒါတွေကို ကြည့်ချင်တယ်။ အဲဒီနေရာကို ခေါ်သွားပေးပါ” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောတယ်။

“ကောင်းပါပြီ”

ချက်ချင်း သူတို့ အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကို ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ကျင့်ကြံမှုကနေ နိုးထလာပြီး၊ သူ့ရှေ့မှာ ရှိတဲ့ အဘိုးရွံနောက်ကို လိုက်သွားတယ်။ အဘိုးရွံရဲ့ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘူး၊ သူက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ။ ဒီနေရာက ကြီးမားတဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုရှိတာမို့၊ အဘိုးရွံက ဒီနေရာမှာ သူ့ကိုယ်သူ ပုံဖော်နိုင်တယ်။

“ကျွတ်.....ကျွတ်......ကျွတ်.....”

ဒီအချိန်မှာ ယီထျန်းယွမ်က အပြင်က အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

“ဒီတံခါးက ပိတ်သွားပြီ၊ နောက်မှ ပြန်ဖွင့်လို့ ရသေးလား” ယီထျန်းယွမ်က မေးတယ်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ သခင်လေးက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ရရှိထားပြီးသားမို့၊ ဘယ်အချိန်မှာမဆို ဖွင့်လို့လည်းရတယ်၊ ပိတ်လို့လည်းရတယ်” အဘိုးရွံက ပြောတယ်။

“ဒါဆို စိတ်ချရတာပဲ” ဒီနေရာရဲ့ ထောင့်ကွက်တိုင်းက အခု ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ၊ ဒါကြောင့် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ “ကောင်းပြီ၊ လမ်းပြပါ”

အဘိုးရွံက ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အဲဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထူးခြားတဲ့ နေရာတစ်ခုထဲကို ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတယ်။

ဒီနေရာထဲ ဝင်လိုက်တဲ့အခါ၊ ယီထျန်းယွမ်က စွမ်းရည်တွေ အများကြီး တွေ့လိုက်ရတယ်။ လူသားအဆင့် စွမ်းရည်တွေ အများကြီး တွေ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် မြေကမ္ဘာအဆင့် စွမ်းရည်က နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

“မြေကမ္ဘာအဆင့် စွမ်းရည် နှစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာလား” ယီထျန်းယွမ်က ပြောတယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျန်တဲ့တစ်ခုကို ယူသွားပြီးသားမို့၊ နှစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်” အဘိုးရွံက ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေတယ်။

“အိုကေ…” ယီထျန်းယွမ်က မတတ်နိုင်တဲ့ခံစားချက်နဲ့ ခံစားရတယ်။ လူသားအဆင့် စွမ်းရည်က သုံးစရာမရှိသလောက်ပဲ၊ မြေကမ္ဘာအဆင့် စွမ်းရည်ကသာ ဦးစားပေးရမှာ။

အစမှာ သူက မြေကမ္ဘာအဆင့် စွမ်းရည်တချို့ကို ပြန်ယူလာနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် နှစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာကို သိလိုက်ရတယ်။

ဤအတောအတွင်း၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာ။

“ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး၊ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။ တံခါးတွေ ပိတ်သွားပြီ၊ အကြီးအကဲ ယီက အထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ” ချင်ရွှေနဲ့ တခြားသူတွေက ကူညီချင်ပေမယ့်၊ ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး။

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီးလည်း စိတ်ပူပန်နေတယ်။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကို သူမ ဝင်လို့တောင် မရဘူး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ကူညီဖို့ဆိုတာ ပိုတောင်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တံခါးတွေ လုံးဝပိတ်သွားတာကို ကြည့်နေရုံကလွဲလို့ ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူးလား။

တခြားဂိုဏ်းတွေက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကံဆိုးမှုကို ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာနေကြတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က မာန်တက်နေတာကို မြင်ပြီး၊ ဒီဆုံးရှုံးမှုက သူတို့ကို နေရာတကျ ပြန်ထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ကြတယ်။

“ဒါပဲ ငါလုပ်နိုင်တာ” ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီးက သူမရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လက်ထဲက ချွတ်ပြီး၊ တံခါးတွေ လုံးဝမပိတ်ခင် အထဲကို ပစ်လိုက်တယ်။ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အစားအစာနဲ့ ဆေးပြားတချို့ သိမ်းထားတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ပညာရှိစွာ သုံးရင် ခဏလောက် အသက်ရှင်နိုင်မယ်။

အခုအတွက် ဒါပဲ သူမ လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်ကို ကယ်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းတွေကိုလည်း စဉ်းစားနေကြတယ်။

တခြားသူတွေက ခေါင်းခါပြီး၊ ဒါက အလကားကြိုးစားမှုပဲလို့ ထင်ကြတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ အစားအသောက်နဲ့ ရေနဲ့တောင် ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တာ မကြားဖူးကြဘူး။

“ဂျိမ်း.....”

တံခါးတွေ လုံးဝပိတ်သွားတယ်။ ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားလိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်လည်း အပြင်ထွက်လို့ မရတော့ဘူး။

“ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး ယူ၊ သူ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ တကယ်ကို ကံဆိုးလှချည်လား…” ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်က ဝမ်းနည်းကြောင်း ပြောပေမယ့်၊ စိတ်ရင်းမပါဘူး၊ တစ်စက်မှတောင် မပါဘူး။ အဲဒီအစား သူက ပျော်ရွှင်နေတဲ့ပုံပဲ။

တပည့်တွေကို သန်မာလာအောင် လုပ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်တဲ့ ပွဲတစ်ခုမှာ တပည့်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာ။ ဒါက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပဲ။

“ရပါတယ်” ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး ယူက သက်ပြင်းချတယ်။ သူမ သန်မာတဲ့ပုံစံထားပေမယ့်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသန့်စင်မှုနယ်ပယ် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ထိခိုက်မှုကြီးတစ်ခုပဲ။

တခြားသူတွေက ပြုံးပြီး ရယ်ကြတယ်။ သူတို့အားလုံး သူတို့ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ယူဆောင်ပြီး ပြန်သွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကတော့ သူတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်တစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေမှာ ဝမ်းနည်းတဲ့ အမူအရာတွေပဲ ရှိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ကယ်တင်ရှင် အကြီးအကဲ ယီက အထဲမှာ ပိတ်မိနေလို့ပဲ။

“ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး၊ ဒီတံခါးကို ဖျက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား” ချင်ရွှေက မေးတယ်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဖျက်နိုင်ခဲ့ရင် ဒီနေရာကို အရင်ကတည်းက ဖောက်ထွင်းခံရလောက်ပြီ…” ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး ယူက သက်ပြင်းချပြီး တံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်တယ်၊ “အခုအတွက် ငါလုပ်နိုင်တာက နန်းတော်သခင်မကို ဒီအကြောင်း သတင်းပို့ရုံပဲ။ သူမမှာ ဖြေရှင်းနည်းရှိမယ်လို့ မျှော်လင့်ပေမယ့်၊ ပြောလို့တော့မရဘူး...”

ဒါပဲ သူတို့ လုပ်နိုင်တယ်။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ တံခါးကို အတင်းဖောက်ထွင်းဖို့ သူတို့မှာ အင်အားမရှိဘူး။

“ပြန်ကြစို့၊ ဒီအကြောင်းကို ငါကိုယ်တိုင် နန်းတော်သခင်မကို သတင်းပို့မယ်” ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဘွားဘွားကြီး ယူက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ပြန်ဖို့ အချက်ပြတယ်။

သူတို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ ဤအတောအတွင်း၊ ယီထျန်းယွမ်ကတော့ စိုးရိမ်မှုအနည်းငယ်မှ မရှိဘဲ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတယ်။

သူက ဒီရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ လိုချင်တဲ့အချိန်မှာ ဝင်လို့လည်းရတယ်၊ ထွက်လို့လည်းရတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ၊ သူက အပြင်ထွက်ဖို့ အလျင်မလိုဘူး။ ထပ်ပြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က သူ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်နိုင်တာကို မြင်သွားရင် ပြဿနာတက်နိုင်တယ်။

သူက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို အရေးပေါ်ပုန်းအောင်းရာနေရာအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင်၊ သူက လူအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်းနိုင်တယ်။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေက အလွန်သက်တမ်းရင့်နေပေမယ့်၊ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး။

“ဒီစွမ်းရည်တွေအပြင်၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေမှာ တခြားဘာတွေ ရှိသေးလဲ” ယီထျန်းယွမ်က မေးတယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျင့်ကြံမှုအခန်းရှိတယ်၊ လက်နက်သိုလှောင်ရုံလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာတွေကို ခေါ်သွားပေးမယ်” အဘိုးရွံက သူ့ကို တခြားနေရာတွေဆီ ခေါ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူတို့ကို ချက်ချင်း ပို့ဆောင်လို့မရဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပို့ဆောင်ဖွဲ့စည်းမှုကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတချို့မှာပဲ ထားရှိထားလို့ပဲ။

“ဒါကို ကြားရတာ ဝမ်းသာတယ်၊ ဒါဆို နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ သွားကြစို့” ယီထျန်းယွမ်က အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုများလေ၊ ပိုကောင်းလေပဲ။ ဒါတွေက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို သန်မာလာအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ်။

အခန်း(၈၇) ပြီးပါပြီ။