← Chapters

ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း

Vol. 6 Ch. 89

ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း

Vol. 6 Ch. 89

ယီထျန်းယွမ်ဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ တံခါးနားသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာချိန်၊ မြေပေါ်မှာ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အံ့သြမှင်တက်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒါက အကြီးအကဲရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်မဟုတ်လား…”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူနားလည်လိုက်သည်။ သူတို့က ယီထျန်းယွမ်ဟာ အပျက်အစီးထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ ထင်ပြီး၊ ရှီရွှေ့ယွမ်က သူ့အတွက် အရေးပေါ်သုံးစရာ ပစ္စည်းအဖြစ် ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပစ်ထည့်လိုက်တာဖြစ်သည်။ ဒီအပျက်အစီးထဲမှာ သုံးနှစ်လုံးလုံး စားစရာမရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပင်။

ဒါပေမယ့် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ဒီထဲထည့်ပေးလိုက်ရုံနဲ့လည်း အရာမထင်။ အကြောင်းက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အဘိုးကြီးရွှန်က ပုံမှန်ကင်းလှည့်ပြီး ဒီထဲမှာ မပါသင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဖယ်ထုတ်လေ့ရှိသည်။ ဆိုလိုတာက ယီထျန်းယွမ်အနေနဲ့ ဒီထဲမှာ ရှင်သန်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူ့ရဲ့ အဓိကရှာဖွေမှုကိစ္စကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ရယူဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။

ဒီမှာဆက်နေမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေပါ ကုန်ခမ်းသွားနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် အစာအမြောက်အများ ရှိရင်တောင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိရင် ဘယ်လိုမှ ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ယီထျန်းယွမ်ဟာ အလွန်ကို စိတ်ထိခိုက်သွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က သူ့ကို ဂရုစိုက်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

“အခုဆို ပြန်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ…”

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးက “ဂျိမ်း.... ဂျိမ်း.... ဂျိမ်း...” အသံပြုရင်း ဖြည်းဖြည်းပွင့်လာပြီး သူ့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် အတော်လေး လွယ်ကူနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်အနေနဲ့ စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်ရုံပဲ လိုပြီး ဘာမှ ပြောစရာမလိုပေ။

အပြင်ထွက်လာချိန်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေတွေ ပိတ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ သူထွက်လာတာကို တစ်ယောက်ယောက်က မြင်သွားခဲ့ရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။ ဒါက သဘာဝမကျတဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပြီး သံသယဖြစ်စရာပင်။

တံခါးဟာ လုံးဝပိတ်သွားပြီး ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်က စိတ်ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ချိန်၊ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ရောက်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ အဲဒီမှာ”

သူခံစားလိုက်ရတာက သစ်တောထဲက ရောက်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သူရှိနေတဲ့ နေရာကနေ ရာပေါင်းများစွာ အကွာမှာ ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် သူရပ်နေတဲ့ နေရာကနေ ဘယ်သူမှ မမြင်ရပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ရဲ့ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှာ တင်းကြပ်သွားသည်။ ဒါက ယီထျန်းယွမ်အတွက် တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်သည်။ အပျက်အစီးအပြင်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်သွားတာပဲ၊ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်စောင့်နေတာ အလကားမဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ မင်းက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အပြင်ထွက်လာနိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ မီးပူစမ်းကျောက်တိုင်ကနေ သိုင်းပညာတစ်ခုရွေးဖို့အတွက် တစ်ပတ်ကျော်အချိန်ယူတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် တစ်ခုခုတော့ ရှိမယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီအပျက်အစီးကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ တကယ်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး” အသံက ကျယ်လာတာနဲ့အမျှ သစ်တောထဲကနေ ရင်းနှီးနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်”

ယီထျန်းယွမ်က ဒီလူဟာ ခမ်းနားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ စဉ်းစားမိတာလဲ။ တခြားသူတွေကတော့ ယီထျန်းယွမ်ဟာ သိုင်းပညာရွေးဖို့ အချိန်ကြာလွန်းလို့ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ပဲ ထင်ကြပြီး သူ့ကို လူမိုက်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီမှာ နှစ်ရက်လောက် စောင့်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးတွေက အလွန်အကျွံ တွေးတောနေတာပဲလို့ ထင်ပြီး ပြန်ထွက်သွားဖို့ လုပ်ချိန်မှာပဲ ယီထျန်းယွမ်ဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒါက သူက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပြီး၊ အထဲမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးဟာ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း ဆိုလိုသည်။

“ဒီလောက် အံ့သြစရာလား၊ မင်းကိုယ်တိုင်က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်လာတာက ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့ ငါထင်တယ်” ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က သဘောကျစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက တခြားသူတွေကို လှည့်စားနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကိုတော့ မလှည့်စားနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူက သိုင်းပညာရွေးဖို့ အချိန်ကြာလွန်းပြီး အထဲမှာ ပိတ်မိသွားလောက်တဲ့ အမှားမျိုး လုပ်မယ်လို့ မထင်ဘူး၊ မင်းက ဒီလောက် မိုက်မဲတဲ့သူမဟုတ်မှန်း ငါသိတယ်၊ ငါ့ကံကလည်း မဆုံးရှုံးသေးဘူး၊ နောက်တစ်မိနစ်လောက် မင်းထွက်မလာခဲ့ရင် ငါပြန်ထွက်သွားတော့မှာ”

“အခုတော့ မင်းကို ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ပေးမယ်၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ငါ့ကို ပေးလိုက်၊ ဒါဆိုရင် အနည်းဆုံး မင်းရဲ့ လက်နဲ့ခြေတွေကိုပဲ ငါဖြတ်မယ်”

ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ လေသံပြောင်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အော်ရာဟာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပဲ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကိုသာ ရယူဖို့ မဟုတ်ပေ။

“ဒါဆိုရင် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ငါပေးလိုက်ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ဦးခေါင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ ကျန်ရစ်စေမှာပေါ့၊ မင်းက တကယ်ပဲ အပေးအယူလုပ်တာ ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်” ယီထျန်းယွမ်က လုံးဝ စိတ်မပူသလို၊ မကြောက်သလိုပဲ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီအပေးအယူမှာ မင်းရဲ့ သဘောတူညီမှုကို မလိုအပ်ဘူး၊ မင်းကို သတ်ပြီး မင်းရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ငါရှာယူလိုက်ရင်လည်း ရတာပဲ” ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုဟာ ယီထျန်းယွမ်ဆီက ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကနေ ရယူနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားသည်။

ဒါပေမယ့် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို တကယ်ထိန်းချုပ်ထားတာက အဘိုးကြီးရွှန်ဖြစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီအပျက်အစီးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ရမှာ မဟုတ်မှန်း သူမသိပေ။

“ဒီတစ်ခါတော့ စကားနဲ့ မဖြေရှင်းနိုင်တော့ဘူးထင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ မင်းက မြန်မြန်နားလည်တာပဲ၊ ဒါဆို မင်းရဲ့ အဖြေက ဘာလဲ၊ ငါက အနည်းဆုံး မင်းကို အမြန်ဆုံးနဲ့ နာကျင်မှုမရှိအောင် သေဆုံးခွင့်ပေးနိုင်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို သတ်ခဲ့ပြီးနောက်တောင် ငါက ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးမယ်ဆိုတော့၊ ငါက ကရုဏာရှိတယ်လို့ မထင်ဘူးလား၊ တကယ်ပြောရရင် မင်းရဲ့ မွေးရာပါစွမ်းရည်က အရမ်းကောင်းသေးတယ်၊ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့ အချိန်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေတာ၊ ဒါပေမယ့် သနားစရာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တစ်ချက်ထိမှုကိုတောင် မင်း မခံနိုင်ဘူး” ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ယီထျန်းယွမ်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာရင်း သူ့ရဲ့ အော်ရာကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ယီထျန်းယွမ်ဟာ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိမယ်လို့ ထင်ထားသည်။ ဘာကြောင့်ဆိုရင် ဒီအဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်မရှိလို့ပင်။

“လာပြီး ကြိုးစားကြည့်လေ…”

ယီထျန်းယွမ်က အကဲဖြတ်မျက်လုံးနဲ့ ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဟွမ် - အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် ဆဌမအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်သန့်စင်မှုလက်နက်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထား၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၄၀,၀၀၀။ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ် - ကောင်းကင်နဂါးလက်ဝါးနည်းစနစ်၊ မိုးစက်ခြေလှမ်းနည်းစနစ်… အားနည်းချက် - ပခုံးနေရာ။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ရလဒ်ပစ္စည်းများ - ကောင်းကင်နဂါးလက်ဝါးနည်းစနစ်၊ မိုးစက်ခြေလှမ်းနည်းစနစ်၊ အတွေ့အကြုံငါးဆဆေးပြား၊ အတွေ့အကြုံတစ်သိန်းဆေးပြား၊ အတွေ့အကြုံ ၁၀,၀၀၀ မှ ၅၀,၀၀၀ အထိ…

ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ထူးခြားမှုမရှိဘူးလို့ တွေးလိုက်သည်။

“သေမှာကို မကြောက်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်၊ ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင်…”

ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က တိုက်ခိုက်ဖို့ အနေအထားယူလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အော်ရာဟာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းလာပြီး သဲတွေကို လွင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ အော်ရာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်သီးထဲမှာ အထူးပြုပြီး စုစည်းထားသည်။

“ဘုန်း....”

သူတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်၊ တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ခင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်သည်။ “ဘုန်း” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ သွားတချို့တောင် ကျွတ်ထွက်သွားသည်။

သူ ပြန်ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားချိန်မှာပဲ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ခေါင်းကို ဖိနင်းထားပြီး ခပ်တည်တည်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

“အခုရော ဘာလုပ်မလဲ...”

ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာဖြစ်နေမှန်း သိချင်လွန်းလို့ ကြည့်လိုက်ချိန်၊ အံ့သြမှုကြောင့် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတာက ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီစွမ်းအားနဲ့ အမြန်နှုန်းဟာ လုံးဝကို အဆင့်တစ်ခုကွာနေသည်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဟာ သူ့ထက်တောင် မြင့်နေသေးတယ်လား။ ဒါဟာ သူရောက်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နိဂုံးချုပ်ဖြစ်ပေမယ့်၊ ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

အခန်း (၈၉) ပြီးပါပြီ။

All Chapters