သစ္စာဖောက်များ
Vol. 7 Ch. 91
အနက်ရောင်တိမ်မည်းတွေက ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတစ်ခုနဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က အထက်တန်းတပည့်တွေက တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ပြင်ထားပြီး အဆင့်နိမ့်တပည့်တွေကိုတော့ အမြန်ထွက်ပြေးဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ သူတို့ တစ်ခုခုမှားနေတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကနေ နှင်းတောင်ဆီ ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့ကို လုံးဝဝိုင်းထားတာမျိုး မရှိရင် ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်ပြေးနိုင်မှာပါ။
ထွက်ပြေးမှု စတင်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ယောက်က အခြေအနေကို လာရောက်အစီရင်ခံတယ်။
“နန်းတော်သခင်… နှင်းတောင်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် စောင့်နေပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ ထွက်ပြေးလမ်းကို ပိတ်ထားတယ်” အမြန်ပြန်လာတဲ့ ဒီခန်က ပြောတယ်။
“ဒါ ထိန်းမရတော့ဘူး…”
ရှီရွှေယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုနေ့မျိုး တကယ်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ တွေးထားခဲ့ပေမယ့် အစက သူမရှုပ်ထွေးနေခဲ့တာ ဒီလူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လာတဲ့သူတွေက အဘိုးကြီးတစ်အုပ်ဖြစ်နေလို့ပဲ။ တကယ့်အဘိုးကြီးတွေပါ။ နောက်တစ်လဆို သူတို့သေသွားလည်း ကိစ္စမရှိပါ။
တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်လာတဲ့ လူခြောက်ယောက်ရှိတယ်။ သူတို့မှာ လူငယ်ဆန်မှုလက္ခဏာတွေ မကျန်တော့ပေမယ့် သူတို့ထုတ်လွှတ်တဲ့ အော်ရာကတော့ အဘိုးကြီးတွေလိုမဟုတ်ဘူး။ ဒီအော်ရာကြောင့် အားလုံးက သူတို့က သာမန်အဘိုးကြီးတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ကြတယ်။
ဒီခြောက်ယောက်က ဂိုဏ်းသုံးခုက မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေပဲ ။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်က အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် မှာရှိပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် ကို တက်ဖို့ တစ်ဆင့်ပဲ လိုတော့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ဆင့်က အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ကို မတက်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆို သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် သေသွားရင်တောင် ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ ဘာလို့ဆို သူတို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့လို့ပဲ။ အသက်ကို အနည်းငယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ရှည်သွားအောင် အိပ်စက်အနားယူရင်း အနားယူနေတာ ပိုကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအခြေအနေက ထူးခြားတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းက ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဂိုဏ်းမှူးအပါအဝင် အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီးကို မိန်းမတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ ဒီကို လက်စားချေဖို့ ချီတက်လာကြတာပဲ။
ဝိညာဉ်နှလုံးအဆင့်ကို မရောက်နိုင်ပေမယ့် အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်တာကလည်း အံ့သြစရာပါ။ အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်လေးရာကနေ ငါးရာအထိ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ပုံစံကြည့်ရတာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ အခုချိန်မှာ အသက်ရှည်အောင် လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းက ဝိညာဉ်နှလုံးအဆင့်ကို တက်နိုင်ဖို့ပဲ။
ဝိညာဉ်နှလုံးအဆင့်က နှစ်ထောင်အထိ အသက်ရှင်နိုင်ပေမယ့် သူတို့အသက်အရွယ်မှာ ဝိညာဉ်နှလုံးအဆင့်ကို တက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် သိပ်မထူးခြားတော့ဘူး။
“နန်းတော်သခင် အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ” အကြီးအကဲမိုယူ ပြန်ရောက်လာပြီး အခြေအနေဆိုးနေပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ အဓိကအင်အားရှင် မရှိနေတာတောင် သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းထားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
“ကျွန်မက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို သွားပြီး ထျန်းယွမ်ကို လွှတ်ပေးဖို့ တစ်ခုခုလုပ်လို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး…” ရှီရွှေယွမ်က ယီထျန်းယွမ် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကို သိရတော့ အရမ်းစိတ်ပူသွားတယ်။ သူမက အဲဒီနေရာကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပေမယ့် အခု ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က အန္တရာယ်ကြုံနေရတာမို့ သွားလို့မရတော့ချေ။
တစ်နည်းနည်းနဲ့ ယီထျန်းယွမ် အပျက်အစီးထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကို သူတို့ သိနေပုံရပြီး ဒီမျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီအချိန်ကို ရွေးလိုက်ကြတယ်။
ယီထျန်းယွမ် ရှိနေရင် ဒီမျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေတောင် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲမှာပါ။ ဘာလို့ဆို သူတို့ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တကယ့်အင်အားကို မသိကြလို့ပဲ။ သူတို့က အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှာ ရှိပေမယ့် အရမ်းအိုမင်းနေပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အင်အားက အထွတ်အထိပ်တုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူတို့က အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှာ ရှိတာက အမှန်ပဲမို့ လျှော့မတွက်လို့ မရဘူး။
“နန်းတော်သခင် ဒီအချိန်ကို ရွေးပြီး တိုက်ခိုက်လာတာက အဆိုးဆုံးပဲ…” အကြီးအကဲ မိုယူက အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတယ်။
“မင်းအမှားမဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီကလေးက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ထွက်လမ်းရှာနိုင်မှာပါလို့ ငါယုံတယ်…” ရှီရွှေယွမ်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြောတယ်။ “အခု ဒီမျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အာရုံစိုက်ကြရအောင်”
ဒီမျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးခြောက်ယောက်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီ လျှောက်လာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက အရမ်းလေးလံနေတယ်။ အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူခြောက်ယောက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဒီခန်တွေ၊ ဒီလူတွေ ပေါင်းစပ်ထုတ်လွှတ်တဲ့ အော်ရာက အရမ်းကို ပြင်းထန်တယ်။
ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဒီဘီလူးကြီးတွေ ပိုနီးကပ်လာတာကို အနီးကနေ ကြည့်နေရရုံပဲ ရှိတယ်။
“လေကောင်းလေသန့်မရှူရတာ ကြာပြီပဲ၊ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းလား…” အထွတ်အထိပ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့ တောင်ပံဂိုဏ်း ရဲ့ မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ဝိန်ထျန် က ပြောတယ်။
“ကျွန်မတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ဒီလောက်များများ သတ်ခဲ့တာ၊ ငါတို့ဆီကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး” အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ မှာ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ထျန်ဖုန်း က ပြောတယ်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က တက်ကြွမှု မရှိတော့ဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား” လေညင်းဂိုဏ်း ရဲ့ မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ဖုန်ယွမ် ကလည်း အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ မှာပဲ ရှိတယ်။
ဒီခြောက်ယောက်ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်က အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ဖြစ်တာမို့ သူတို့ကို ဘီလူးကြီးတွေလို့ ခေါ်တာက တကယ်ကို မလွန်ဘူး။ ဒီသုံးယောက်က သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုပြီး အသက်အကြီးဆုံး မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေပဲ။
သူတို့ ပိုနီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ ထုတ်လွှတ်တဲ့ အော်ရာက ပိုပြင်းထန်လာပြီး အသက်ရှူဖို့တောင် အောင့်ထားရတဲ့အထိ ဖြစ်လာတယ်။
“ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့လည်း သေမသွားသေးဘူးပဲ။ ကျွန်မတို့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းဖြစ်ပေမယ့် မင်းတို့လို လူတွေကို အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဒါက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးသုံးယောက်ပဲ။ သူတို့ကလည်း အဘွားကြီးတွေလိုပဲ ဖြစ်နေပြီ။ ဒါပေမယ့် ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လုံးဝ မတုန်လှုပ်ကြဘူး။ သူတို့က ကျင့်ကြံဖို့ သီးသန့်နေခဲ့ကြတဲ့ မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတွေပဲ။ အခု ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဒီလို အခက်အခဲကြုံနေရတာမို့ သူတို့ကို တကယ်လိုအပ်နေတယ်။
သူတို့ရဲ့ အဆင့်က မြင့်မားပေမယ့် ဒီမျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးခြောက်ယောက်လောက် မမြင့်ဘူး။ သူတို့က အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ မှာပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ ဆိုတာက ဒီတိုက်ကြီးမှာ တော်တော်လေး အင်အားရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။
“မင်းတို့လည်း သေမသွားသေးဘူးပဲ။ အသက်ရှည်ဖို့ အဲဒီအနည်းငယ်လေးကို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ထားတာပဲ မဟုတ်လား” မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ဝိန်ထျန်က မထီမဲ့မြင်ပြုံးရင်း ပြောတယ်။ “အခု ငါပြောမယ်၊ မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ လူတွေကို ဒီလောက်များများ သတ်ခဲ့တာဆိုတော့ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေနဲ့ တစ်ဦးချင်း လက်တွဲဖော်ဖြစ်အောင် လုပ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ အင်အားအောက်မှာ ပိုးကောင်တွေလို သေမလား”
ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုစလုံးက အဆုံးသတ်က ဆိုးရွားတယ်။ အထူးသဖြင့် ပထမရွေးချယ်မှုကဆို အသက်ရှင်နေရင်တောင် အထဲမှာ သေနေသလိုပဲ ဖြစ်မယ်။
ပုံမှန်အားဖြင့် လက်တွဲဖော်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် ပထမရွေးချယ်မှုကတော့ ကျွန်ဖြစ်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ။
“ကျွန်မတို့က မင်းတို့ရဲ့ ကျွန်တွေ ဖြစ်ရမယ့်အစား ဒီမှာပဲ သေပလိုက်မယ်” မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ပိန်ရှင်း က အေးစက်စွာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လုံးဝလက်မခံကြောင်း ပြောလိုက်တယ်။
“ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ဆန္ဒအတိုင်း ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးနဲ့အတူ ဒီမှာ သေလိုက်ကြပေတော့။ ဒါက မင်းတို့ ပေးဆပ်ရမယ့် အကျိုးဆက်ပဲ” မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ဝိန်ထျန်က မထီမဲ့မြင်ပြုံးရင်း ပြောတယ်။ “လုပ်ကြတော့”
ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းစွာနဲ့ သူတို့ဘက်က ဘာမှ မလုပ်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ လူအုပ်ထဲမှာ တစ်ခုခုဖြစ်လာတယ်။
“စွပ်…” တပည့်တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာတယ်။ အဲဒီအတိုင်းပဲ နောက်တစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်ယောက်…
တပည့်တွေကို ဓားနဲ့ထိုးခံရပြီး ချက်ချင်းသေသွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလုပ်ရပ်ကို လုပ်တဲ့သူက ဒီဂိုဏ်းသုံးခုက မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထဲက သစ္စာဖောက်တွေပဲ။
“မင်းတို့ သစ္စာဖောက်တွေ” ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အေးစက်သွားတယ်။ ရှီရွှေယွမ်က ဒီသစ္စာဖောက်တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ရုတ်တရက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ခုန်ဝင်လာပြီး ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆီးလိုက်တယ်။ အဲဒါက ရန်သူဘက်က မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေးတစ်ယောက်ပဲ။
“ဖုန်း” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ သူက ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူမကို လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။
သစ္စာဖောက်တွေက အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။ တပည့်ငါးယောက်လောက်ပဲ။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်က နိမ့်တာမဟုတ်ဘူး။ တချို့ဆို ဝိညာဉ်သန်စွမ်းမှုအဆင့်အထိ ရောက်နေတယ်။ သူတို့ထဲမှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူတွေတောင် ပါတယ်။
သူတို့ ပိုတိုးတက်အောင် ကူညီပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ တပည့်တွေက သစ္စာဖောက်တွေ ဖြစ်လာတာကို လက်ခံနိုင်ဖို့ ခက်လွန်းတယ်။
“ဟားဟား၊ အခု မင်းတို့ရဲ့ အဖိုးတန်ကလေးက ဒီမှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မင်းတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီကလေးရဲ့ အဆင့်က အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ် အထိ ရောက်နေပြီလို့ ငါကြားတယ်။ သူက တကယ့်ထူးချွန်သူပဲ” မျိုးဆက်ဟောင်းဘိုးဘေး ဝိန်ထျန်က မထီမဲ့မြင်ပြုံးရင်း ပြောတယ်။ “ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေတော့ သူ သေပြီလို့ မထင်ဘူးလား”
သူတို့က ဒီအချိန်မှာ ရောက်လာတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ သူတို့ထဲမှာ သစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေတာပဲ။
ဘယ်လောက်ပဲ ခိုင်မာတဲ့ နံရံဖြစ်နေပါစေ မဖောက်ထွင်းနိုင်တာမျိုး မရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် အခုလို သစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေတော့ အခြေအနေက သူတို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးလာတယ်။ ရှီရွှေယွမ်က ယီထျန်းယွမ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေ၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအောင်မြင်မှုတွေကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပေမယ့် သစ္စာဖောက်တွေဆီကနေ ယီထျန်းယွမ်အကြောင်း သိထားပြီးသားမို့ သူတို့က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို စိုးရိမ်နေကြတာပဲ။
အခု ယီထျန်းယွမ် မရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ သူတို့ဘက်က စိုးရိမ်စရာမရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် လက်စားချေဖို့ ဒီကို တည့်တည့်ချီတက်လာကြတာပဲ။
တစ်ဖက်မှာတော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို အမြန်ပြန်လာနေတဲ့ ယီထျန်းယွမ်က မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ရလာတယ်။
“ငါ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ရလာတယ်… ငါ အမြန်ဆုံး ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်” ယီထျန်းယွမ်က စိုးရိမ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်တယ်။
သူက နှင်းဝံပုလွေကို မစီးဘူး။ အခုသူ့ရဲ့ အနေအထားမှာ ပုံမှန်ပြေးတာကမှ ပိုမြန်တယ်။