ကာကွယ်သူ

ရှေးကျဆရာကြီးတွေ အားလုံးက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အင်အားကို အတိအကျ မသိကြပေမယ့်၊ သူက ကိုင်တွယ်ရခက်မယ့်သူဖြစ်မှန်း သေချာပေါက် သိကြတယ်။ ဘာကြောင့်ဆိုရင် သူက အရင်တိုက်ပွဲတွေမှာ ကျင့်ကြံသူဆရာကြီးတွေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်ခဲ့တာမို့ပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သူတို့နဲ့ သိပ်မကွာခြားနိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သူတို့နဲ့ တူညီတယ်ဆိုရင်၊ ယီထျန်းယွမ်က ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဘာကြောင့်ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တူရင်တောင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကတော့ မတူညီနိုင်ဘူး။ ယီထျန်းယွမ်က အသက်ငယ်သေးတာမို့ ဒီအချက်မှာ သူ့မှာ အားသာချက်ရှိတာက သိသာတယ်။

အခုလို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လာတာလည်း ရိုးရှင်းတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ ယီထျန်းယွမ်က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို သူတို့ရထားပြီးသား။ အခုဆိုရင် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အောက်ကို ပြုတ်ကျနေမှာဖြစ်ပြီး၊ ဒါက သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူတို့သိတယ်။

“သနားစရာပဲ၊ မင်းတို့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ကောင်လေးက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ အဲ့ဒီနေရာကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဝင်ရောက်ခဲ့တာလဲ ငါမသိပေမယ့်၊ အခုတော့ သူ အထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး၊ တံခါးထပ်ဖွင့်တဲ့အချိန်ဆိုရင် သူသေနေလောက်ပြီ။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူ မသေဘူးဆိုရင်တောင်၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ကြာရှည်ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။ လူတော်တော်များများက မင်းတို့မှာ အန္တရာယ်ကြုံတဲ့အခါ ကူညီပေးမယ့် လျှို့ဝှက်အင်အားတွေ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေကြပေမယ့်၊ ငါကတော့ ပိုသိတယ်။ မင်းတို့မှာ ကျန်ရှိတဲ့ အားကိုးရတဲ့ အင်အားဆိုလို့ အဲ့ဒီအဘွားကြီးသုံးယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ အဲ့ဒီသူတို့တောင် ငါနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ကျီစယ်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“ငါက လူတွေထင်သလို ရက်စက်တဲ့သူမဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပေးမယ်၊ အလျှော့ပေးလိုက်ရင် မင်းတို့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီလောကကြီးကို နှုတ်ဆက်လိုက်တော့” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ဆက်ကြိုးစားတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေက စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာပြီး၊ နောက်ကလူတွေကြားမှာ တီးတိုးပြောဆိုသံတွေ စတင်လာတယ်။ ယီထျန်းယွမ် ဒီမှာမရှိရင် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဒီဘီလူးကြီးတွေကို ရင်ဆိုင်ရဖို့ ခက်ခဲမှာဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူတို့သိတယ်။

ရှီရွှေ့ယွမ်က ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုမြင်ထားပြီးသားမို့၊ သူမမျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်၊ “ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အလျှော့ပေးချင်တယ်ဆိုရင် ငါ တားမှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့အသက်က မင်းတို့အပိုင်ပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို မင်းတို့ပဲ လုပ်လို့ရတယ်”

ရွှေ့ယွမ်ရဲ့ ဒီစကားတွေကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့ သံသယဖြစ်နေတဲ့သူတွေ ယုံကြည်လာပြီး ဘက်ပြောင်းသွားကြတယ်။ အလျှော့ပေးသွားတဲ့ သူတော်တော်များများက အပြင်တပည့်တွေဖြစ်ပြီး၊ သူတို့က အတွင်းတပည့်တွေလို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့ ခံစားချက်မခိုင်မြဲကြဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက အတွင်းတပည့်တွေအားလုံး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို သစ္စာစောင့်သိကြတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး၊ အချို့အတွင်းတပည့်တွေလည်း သစ္စာဖောက်သွားကြတယ်။

အတွင်းတပည့်တွေ သစ္စာဖောက်သွားတာကို မြင်တဲ့ အကြီးအကဲတွေက ခေါင်းခါရုံပဲ လုပ်နိုင်ကြတယ်။ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှင်လိုတဲ့ ဆန္ဒက မတူညီကြဘူးဆိုတာကို သူတို့နားလည်ကြတယ်၊ ဘာကြောင့်ဆိုရင် ဒါက သူတို့ရဲ့ အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ထားရတာပဲ။

“မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ နန်းတော်သခင်ကို ယုံမကြည်ကြဘူးလား” ဒီအချိန်မှာ လူအုပ်ထဲကနေ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာတယ်။

ဒီလူက တခြားသူမဟုတ်။ ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ပဲ။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က လူအားလုံး ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် အံ့သြသွားကြတယ်။ ကျိုးလင်ယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ရပ်တည်ပေးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားကြဘူး။ သူမက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရက်ရောမှုကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို လက်ခံခဲ့တဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒီလောက်ရဲရင့်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားကြဘူး။

တစ်ဖက်မှာတော့ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ “ဒီမိန်းမငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ” လို့ သူ့နောက်ကလူကို မေးလိုက်တယ်။

ခဏကြာတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ထွက်လာပြီး ပြောတယ်၊ “သူက ယီထျန်းယွမ်က လေညင်းမြို့ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ မိန်းမလေးပါ၊ ဆင်းရဲတဲ့ရပ်ကွက်က လာတာပါ”

ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ကျီစယ်စွာနဲ့ ပြောတယ်၊ “ဟို့၊ ပြဿနာဖြစ်စေတဲ့ ကောင်လေးက ခေါ်လာတဲ့ မိန်းမလေးကိုး၊ အကုန်နားလည်ပြီ”

ကျိုးလင်ယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ယီထျန်းယွမ် ပြန်မလာမချင်း ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ “ယီသခင်လေးက ငါ့အတွက် ဒီလောက်အထိ ကြိုးစားပေးခဲ့တာ၊ အနည်းဆုံး သူချစ်တဲ့အရာကို ကာကွယ်ရင်း သေသွားရတာကမှ ကောင်းသေးတယ်” လို့ သူမကိုယ်သူမ တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး၊ အသက်ကို အကျယ်ရှူလိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊

“ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက်နင်းချလို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ သေတဲ့အထိ တိုက်မယ်”

ကျိုးလင်ယွမ်ရဲ့ ရဲရင့်မှုက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး၊ တပည့်တွေ ပိုများလာကာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ကြပြီး ကျိုးလင်ယွမ်နဲ့အတူ စုစည်းလာကြတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ငါတို့ရဲ့အိမ်ပဲ၊ မင်းတို့ စိတ်ကြိုက်ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ သေတဲ့အထိ ကာကွယ်မယ်”

“ငါက မိဘမသိရတဲ့ မိဘမဲ့တစ်ယောက်၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာ၊ ဒါကတင် ငါ့အိမ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဒီမှာ ရပ်တည်ရမယ့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲ”

တစ်ခုခုကြောင့် တွန်းအားပေးခံရသလိုပဲ၊ ဒီတပည့်တွေဟာ တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာကြတယ်။ ရန်သူရဲ့ စိတ်ဓာတ်ချိုးဖျက်မယ့် စကားတွေက သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မချိုးဖျက်နိုင်တော့ဘူး၊ သူတို့ အလျှော့မပေးတော့ဘူး။ ရှီရွှေ့ယွမ်က ဒီအခြေအနေကြောင့် အံ့သြသွားတယ်၊ ကျိုးလင်ယွမ်မှာ ဒီလောက်ထိ ခေါင်းဆောင်မှုစွမ်းရည်ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

“ဟား၊ မိုက်မဲတဲ့လူအုပ်ကြီး၊ ငါ မင်းတို့ကို သနားညှာတာမှုတွေ အများကြီး ပြခဲ့ပြီးပြီ၊ အခုတော့ ငရဲကို ပြမယ်။ တိုက်စမ်း။ အဲ့ဒီမိန်းမလေးကို ငါ့ဆီ ဖမ်းခေါ်လာခဲ့” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ကျိုးလင်ယွမ်ကို ညွှန်ပြီး သူ့လူတွေကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ လူတိုင်း ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီ ချီတက်လာကြပြီး၊ ရှေးကျဆရာကြီးခြောက်ယောက်က ဘာမှ မနှေးကွေးဘဲ တပြိုင်နက် တိုးဝင်လာကြတယ်။ ရှီရွှေ့ယွမ်က သူမရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူတို့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ကာ တွန်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ရှေးကျဆရာကြီးသုံးယောက်နဲ့ အကြီးအကဲတချို့က ကူညီပေးကြတယ်။ ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ ရှေးကျဆရာကြီးတွေက ရန်သူရှေးကျဆရာကြီး လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရတာမို့ လက်လှည့်ကို မအားဘူး။ ကျန်တဲ့ ရန်သူရှေးကျဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကို အကြီးအကဲတွေက တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာပဲ သူတို့ မျှော်လင့်နိုင်တော့တယ်။

“ဘုန်း”

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က နံရံဆီ ပက်လက်လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူမရဲ့ အခြေအနေက မသိရသေးဘူး၊ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သတိလစ်သွားတာလားဆိုတာ မသိရဘူး။ ရန်သူတွေက သူတို့ပြောထားတဲ့အတိုင်း ဘာသနားညှာတာမှ မပြဘူး။ ဘက်ပြောင်းသွားပြီးသား တပည့်တွေက ရန်သူတန်းရဲ့ နောက်ကနေ ကျီစယ်နေကြတယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကနေ ထွက်လာခဲ့တာက အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်တယ်လို့ သူတို့ ထင်နေကြတယ်။

ကျိုးလင်ယွမ်က ရန်သူတချို့ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေပေမယ့်၊ သူတို့က သူမကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ချင်ကြဘူး။ “ဟေ့၊ အလျှော့ပေးလိုက်ပါတော့၊ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က မင်းကို အရှင်ဖမ်းဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်၊ အလျှော့ပေးလိုက်၊ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က မင်းကို ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ပေးမှာ၊ မိန်းမငယ်လေး” လို့ ပြောရင်း သူတို့အားလုံး ကျိုးလင်ယွမ်ကို မဖြူစင်တဲ့အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်ပြီး ရယ်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျိုးလင်ယွမ်က တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေတုန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးလည်း မအောင်မြင်တဲ့အဆုံး၊ သူမက ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောတယ်၊ “အဘိုးကြီးတွေရဲ့ ကစားစရာဖြစ်ရမယ့်အစား ငါ သေတာက ပိုကောင်းသေးတယ်” သူမက ဓားကို သူမရဲ့ လည်ပင်းမှာ တင်လိုက်ပြီး၊ ခဏလောက် ယီထျန်းယွမ်ကို နောက်ထပ်မတွေ့ရတော့မှာနဲ့၊ သူမရဲ့ ညီငယ်လေးကို ဂရုမစိုက်ပေးနိုင်တော့မှာကို တွေးမိသွားတယ်။ သူမမျက်နှာမှာ မျက်ရည်တွေ ပြည့်နှက်လာပေမယ့်၊ သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခိုင်မာနေပြီမို့ နောင်တဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ လုပ်ရပ်ကို ရန်သူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်မှာရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ချက်ချင်းဝင်တားလိုက်တယ်။ သူက လျင်မြန်စွာနဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ရဲ့ ဓားကို လက်ထဲကနေ ဖြတ်ချလိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့လက်တွေကို ချက်ချင်း ကြိုးတုတ်လိုက်တယ်။ “မင်းကို ကြည့်စမ်း၊ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်တဲ့ မိန်းမငယ်လေးပဲ။ မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် သာမန်ပုံစံပဲ၊ ဒါပေမယ့် ငါကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး” လို့ အဲ့ဒီတပည့်က ရယ်လိုက်ပြီး၊ ကျိုးလင်ယွမ်ရဲ့ မျက်နှာကို လျှာနဲ့ လျက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ကျိုးလင်ယွမ်ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ့ကို ရွံရှာတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ကာ၊ သူ့လျှာကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်ဖို့ အသင့်ပြင်လိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ၊ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကနေ ဖြတ်သန်းလာပြီး၊ ကျိုးလင်ယွမ်နားမှာ ဆင်းသက်လာတယ်။ ကျိုးလင်ယွမ်ပတ်ဝန်းကျင်က ရန်သူတပည့်တွေအားလုံး လွင့်ထွက်သွားကြတယ်။ မီးခိုးငွေ့တွေ ရှင်းသွားတဲ့အခါ၊ နှင်းဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာတယ်။ ဒီနှင်းဝံပုလွေကို ယီထျန်းယွမ်က ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ကို ကာကွယ်ဖို့ အထူးအမိန့်ပေးထားတာဖြစ်တယ်။

ဒီဝံပုလွေကို မြင်တဲ့အခါ လူတော်တော်များများ အံ့သြသွားကြတယ်။ “ဒီမှာ ဘာလို့ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ရှိနေတာလဲ” လို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တွေးလိုက်ကြတယ်။ ဒါဟာ သာမန်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်မဟုတ်ဘူး၊ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ သားရဲဖြစ်တယ်။

“အော်ဝူး........ဝူး.......”

နှင်းဝံပုလွေက ကောင်းကင်ကို မော့ပြီး သံရှည်စွဲကာဟောက်လိုက်ပြီး၊ ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စတင်လိုက်တယ်။ နှင်းဝံပုလွေက ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေကို အဆင့်ကွာဟမှုကြောင့် အနိုင်မယူနိုင်ပေမယ့်၊ ရန်သူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တောင့်ခံနိုင်တယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ဒါတင်ကိုက အတော် လုံလောက်နေပြီ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီ အမြန်ဆုံးပြန်လာနေတဲ့ ယီထျန်းယွမ်က စနစ်ကနေ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။

[လေညင်းဂိုဏ်းတပည့်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ။ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ၂၈၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၆၀၀၊ ပန်းပဲဆရာကျွမ်းကျင်မှု ၅၀ အမှတ် ရရှိပါပြီ]

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်တယ်။ သူက နှင်းဝံပုလွေနဲ့ ဝေးကွာနေပေမယ့်၊ နှင်းဝံပုလွေက တစ်ခုခုကို သတ်လိုက်တဲ့အခါ သူလည်း အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးရရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် သူက တစ်နေရာမှာ ထိုင်နေရုံနဲ့တင် အဆင့်တက်နိုင်သေးတယ်။ ဒီသတင်းကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်နေပြီဆိုတာကို သတိထားမိသွားတယ်။ “အဲ့ဒီအဘိုးကြီးတွေက ဘယ်တော့မှ အလျှော့ပေးရမယ်ဆိုတာ မသိကြဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ ပြန်မတိုက်နိုင်တော့အောင် ငါ သေချာလုပ်ပစ်မယ်”

သူက ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို အသုံးပြုပြီး၊ သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို ပိုမြှင့်တင်လိုက်တယ်။ နှင်းဖုံးနေတဲ့ ဧရိယာကို နှင်းဝံပုလွေကို စီးနေသလို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်ပြေးလွှားလာခဲ့တယ်။

အခန်း ၉၂ ပြီးပါပြီ။