သွေးနတ်ဆိုးကောင်းကင်

အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ရောက်လာတာက လူတော်တော်များများကို အံ့သြသွားစေတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် နတ်ဆိုးသားရဲတွေက လူသားနယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်လေ့မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ ဒီနှင်းဝံပုလွေက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်တဲ့ အခြားနှင်းဝံပုလွေတွေကိုပါ ခေါ်လာခဲ့တယ်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှင်းဝံပုလွေက ကျိုးလင်ယွမ်ကို ဝိုင်းထားတဲ့ ရန်သူတွေကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းလိုက်တယ်။ ဘာသနားညှာတာမှ မပြဘဲ၊ ရန်သူတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ပေးထားတဲ့ အမိန့်က ရိုးရှင်းတယ်။ ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ကို ရန်လုပ်တဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲ။

“အော်ဝူး.......”

ဒီနှင်းဝံပုလွေက ဟောက်လိုက်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှင်းဝံပုလွေတွေက ရှေ့ကို ချီတက်လာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူး၊ ရန်သူတွေဆီကို တည့်တည့်သွားကြတယ်။

ရှီရွှေ့ယွမ်က ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခုခံနေရတာနဲ့တင် လက်လှည့်မအားတော့ဘူး။ ရှီရွှေ့ယွမ် နောက်ကို လွင့်ထွက်သွားတဲ့အခါ၊ ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ကပ်လိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးထိုးနှက်ချက်ကို ပေးဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှင်းဝံပုလွေက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝင်ပိတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးလိုက်တယ်။ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊ “ဖယ်စမ်း၊ အားနည်းတဲ့ကောင်”

ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက နှင်းဝံပုလွေကို ဓားနဲ့ ခုတ်လိုက်တယ်။

“ဒန်...” မာကျောတဲ့ သံတုံးကြီးကို ခုတ်လိုက်သလိုပဲ။ နှင်းဝံပုလွေက နောက်ကို တွန်းထိုးခံလိုက်ရပေမယ့်၊ အဲ့ဒီဓားခုတ်ချက်က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစင်းရာတောင် မကျန်ခဲ့ဘူး။ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးနောက်၊ သူ့ရဲ့ အမွေးတွေက ပိုမိုခိုင်မာပြီး မာကျောလာတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဝင်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး၊ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံရေးနည်းပညာတွေကိုသာ ခြွင်းချက်ထားရမယ်။

“အား....”

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှင်းဝံပုလွေက ရှီရွှေ့ယွမ်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး၊ နှင်းဝံပုလွေရဲ့ အမွေးကို ခုတ်လိုက်တဲ့ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ လက်တွေ ထုံကျဉ်သွားတဲ့ ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းကို ကြည့်နေတယ်။

“ဒါဆို မင်းမှာ နောက်ထပ် ဖွက်ထားတဲ့ အကွက်တွေ ရှိသေးတာပဲ” ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာတယ်။

အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာ၊ အထူးသဖြင့် ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာကို ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက အံ့သြသွားတယ်။

“ဒါ ထျန်းယွမ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲလား” ရှီရွှေ့ယွမ်က အံ့သြသွားတယ်။

ဘာကြောင့်ဆိုရင် နှင်းဝံပုလွေက သူမဘေးမှာ ရပ်နေပြီး၊ တစ်ဖက်မှာ အခြားအကြီးအကဲတွေက ပိုပြီး ရုန်းကန်နေရပေမယ့်၊ ဒီနှင်းဝံပုလွေက ဂရုမစိုက်ဘူး။

“ဘာလဲ၊ ရှီအကြီးအကဲရဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲလား” နောက်ကို လွင့်ထွက်သွားခဲ့တဲ့ အကြီးအကဲမိုယူက ပြန်ထရပ်လိုက်ပြီး၊ တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ရရှိလာတယ်။ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို အိမ်မွေးတိ တစ်ကောင်လိုဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး။ ဒီနှင်းဝံပုလွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒါကို ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာဖြစ်အောင် လုပ်ထားတယ်။

ဒီနှင်းဝံပုလွေရဲ့ မူလကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်ပဲဖြစ်ပြီး၊ အခုတော့ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး။ ယီထျန်းယွမ်က လေညင်းမြို့ကနေ ပြန်လာပြီးကတည်းက၊ တိုက်ပွဲဝင်တိုင်း ဒါမှမဟုတ် အမဲလိုက်တိုင်း နှင်းဝံပုလွေကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့တာမို့ အတွေ့အကြုံတွေလည်း ရရှိခဲ့တယ်။

“ဒါ ငါ့ရဲ့ ယူဆချက်ပဲ…” ရှီရွှေ့ယွမ်က သေချာလုပ်ချင်တာမို့၊ ချက်ချင်းအော်ပြောလိုက်တယ်၊ “နှင်းဝံပုလွေ၊ တခြားသူတွေကို သွားကူညီ”

နှင်းဝံပုလွေက ရှီရွှေ့ယွမ်ရှေ့မှာ ရပ်နေရုံပဲ၊ သူမရဲ့ အမိန့်ကို နားမထောင်ဘူး။

ဒါက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နားထောင်တာဖြစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်က တခြားသူရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်ဖို့ အထူးညွှန်ကြားမထားမချင်း၊ သူတို့ပြောတာကို လိုက်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

“ဟားဟား၊ မင်း ဒီနှင်းဝံပုလွေကို အမိန့်ပေးလို့ မရဘူးပဲ။ ဒီနှင်းဝံပုလွေက ဘယ်လိုလုပ် မင်းတို့ကို ကူညီချင်ရတာလဲ ငါမသိပေမယ့်၊ ဒီနှင်းဝံပုလွေလောက် နဲ့တော့ မင်းတို့ ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး” ဆရာကြီးထျန်ဖုန်းက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်တယ်။

“မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောနေတာလား”

ရင်းနှီးတဲ့ အသံ၊ ရင်းနှီးတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုက တိုက်ပွဲရဲ့ အလယ်မှာ ပေါ်လာပြီး၊ ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အော်ရာနဲ့အတူ လူအားလုံးရဲ့ အာရုံကို သူ့ဆီ ဆွဲခေါ်သွားတယ်။

“ထျန်းယွမ်”

ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ တခြားသူအားလုံး ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်တဲ့အခါ၊ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေ လှုပ်ရှားသွားကြတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ သတိမထားမိဘဲ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ မဏ္ဍိုင်ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အားကိုးနေခဲ့တာမို့၊ သူ ပေါ်လာတာက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

“မင်း... မင်း... မင်းက အဲ့ဒီကောင်လေးပဲ၊ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကနေ ဘယ်လိုလွတ်လာတာလဲ။ မင်း အထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ ငါထင်ထားတာ...” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က အံ့သြသွားတယ်။

“အခုအချိန်မှာ အဲ့ဒါက တကယ်အရေးကြီးလို့လား” ယီထျန်းယွမ်က နှင်းဝံပုလွေကို အော်ပြောလိုက်တယ်၊ “သူတို့ကို ငရဲပို့ပစ်၊ အားအနည်းဆုံးကစလိုက်၊ သွား”

“အော်.....ဝူး....”

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှင်းဝံပုလွေနဲ့ တခြားနှင်းဝံပုလွေတွေက ချက်ချင်း အားအနည်းဆုံး ရန်သူကျင့်ကြံသူတွေဆီ ချီတက်သွားကြတယ်။ စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင် နှင်းဝံပုလွေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံစံကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီး၊ ဒီနှင်းဝံပုလွေက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်တယ်ဆိုတာ အတည်ပြုပေးလိုက်သလိုပဲ။

“မင်း ဒီနှင်းဝံပုလွေတွေကို ခိုင်းစေလို့ရအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး… ဒါပေမယ့် ဘာပဲပြောပြော ဒီလောက်နဲ့တော့ ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ရှေးကျဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေအားလုံးကို အကဲခတ်မျက်လုံးနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်။ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က သူတို့ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အဲ့ဒါက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၁၄၀,၀၀၀ ပဲ ရှိတယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒါက ဖော်ပြစရာတောင် မထိုက်တန်ဘူး။

“စမ်းကြည့်လိုက်လေ...”

သူ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်း နတ်ဘုရားအလင်းရောင်တွေ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို နဂါးအရေခွံတွေနဲ့ ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်တယ်။

“ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို အသက်သွင်းမယ်၊ ပျက်စီးမှု ၄ ဆ၊ အတွေ့အကြုံ ၄ ဆ”

ပြီးတော့ သူက အတွေ့အကြုံ ၂ ဆ ဆေးပြားကို ထပ်သောက်လိုက်တယ်။

နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်စွမ်းရည်၊ ဆန်းကြယ်မုဒ်နဲ့ စွမ်းအားဆက်စပ်ပစ္စည်းအစုံရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ၆၀,၀၀၀ ကနေ ၂၁၀,၀၀၀ အထိ ကြီးမားစွာ မြင့်တက်သွားတယ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ရာတစ်ခုက ယီထျန်းယွမ်ကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး၊ ရှေးကျဆရာကြီးတွေအပါအဝင် အားလုံးက ကြောက်ရွံ့မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ သူတို့ အားမရှိသလို ခံစားရပြီး၊ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားတွေနဲ့တော့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မခံစားရဘူး။

“ဒါ… ဒါဆို... သူက စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့်လား” သူတို့ရဲ့ ခြေထောက်တွေက သူတို့မသိလိုက်ဘဲ တုန်လှုပ်နေပြီ။ ယီထျန်းယွမ်က စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့်ကို မရောက်သေးပေမယ့်၊ မြှင့်တင်မှုတွေ အများကြီးရှိပြီး၊ စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၂၁၀,၀၀၀ ရှိနေတာမို့ သူတို့က ယီထျန်းယွမ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေနယ်ပယ်မှာရှိတယ်လို့ ထင်သွားတာမဆန်းပါဘူး။

ပြီးတော့ ယီထျန်းယွမ်က သူ့လက်ထဲမှာ သွေးရောင်ရှိတဲ့ ရှည်လျားတဲ့ လှံတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်တယ်။ ဒီလှံက သူ အရင်က ရထားတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နှက်တစ်ခုဖြစ်တယ်။ သွေးနတ်ဆိုးနတ်လှံကနေ အနီရောင်အငွေ့တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အဲ့ဒီအငွေ့တွေက လေထဲမှာ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ဒီအော်ရာကို အချိန်အကြာကြီး ခံစားလိုက်ရတဲ့သူတွေရဲ့ စိတ်ကို ဖောက်ပြန်စေတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်။

သွေးနတ်ဆိုးနတ်လှံနဲ့အတူ၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ၂၃၀,၀၀၀ အထိ ထပ်မံမြင့်တက်သွားတယ်။

“သွေးနတ်ဆိုးကောင်းကင်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အနီရောင်အငွေ့တွေကို မြဲမြံစေပြီး၊ အဲ့ဒါတွေကို မြှားတွေအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်တယ်။

သူက ဒီဝိညာဉ်လက်နှက်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာမို့၊ အနီးဆုံးရန်သူကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ချိန်ရွယ်ပြီး မြှားကို ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်နဲ့တင် သတ်ပစ်လိုက်တယ်။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်…”

သူက မြှားတွေကို တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။ မြှားတွေက အရမ်းမြန်လွန်းတာမို့ ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရမှန်း သတိမထားမိကြဘူး။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...”

မြှားတွေက သူတို့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးတဲ့အခါ၊ ဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အတွင်းပိုင်းကနေ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျန်တွေကနေ အနီရောင်အငွေ့တွေ ထပ်ထွက်လာတယ်။

ယီထျန်းယွမ်က သည်းခံနိုင်စွမ်းကုန်သွားပြီ၊ ရန်သူတွေအားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် သုတ်သင်ပစ်မယ်၊ ဒါက သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။

အခန်း ၉၃ ပြီးပါပြီ။