တစ်ချက်ပဲ
Vol. 7 Ch. 94
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မြှားတွေက အနီးအနားက လူတချို့ကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီး၊ ဒီအတွက်နဲ့ သေသွားတဲ့ ရန်သူတွေကနေ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးတွေနဲ့ ရတနာတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။ တစ်ခုပဲ နှမြောစရာက၊ သူ့မှာ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၂ ဆ ကဒ်က မရှိတော့ဘူး။ အကဲခတ်မျက်လုံးကို အဆင့်မြှင့်ပြီးကတည်းက၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၂ ဆ ကဒ်ဝယ်ဖို့ အမှတ်တွေ မလုံလောက်တော့ဘူး။ အဲ့ဒီကဒ်ရှိခဲ့ရင် အခုဆို ဆန်းကြယ်အမှတ်တွေ အများကြီး ရလောက်ပြီ။
ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကာကွယ်ဖို့ နှင်းဝံပုလွေကို ဒီမှာ ထားခဲ့တာက သူ မှန်ကန်တဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ တွေးခဲ့တာပဲ။ ဒီရှေးကျဆရာကြီးတွေက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ နှင်းဝံပုလွေက ယီထျန်းယွမ် မရောက်လာခင်အထိ နေရာကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ သူလုပ်ရမှာက ဒီရန်သူတွေအားလုံးကို သတ်ပစ်ပြီး၊ ရတနာတွေနဲ့ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးတွေကို တတ်နိုင်သလောက် ရယူဖို့ပဲ။
တစ်ဖက်မှာတော့၊ နှင်းဝံပုလွေက စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကို ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်နေတယ်။ အများကြီး သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ နှင်းဝံပုလွေက အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့် ၈ ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဒီအဆင့်တက်မှုက သူ့ရဲ့ အမွေးတွေကို ပိုမာကျောစေပြီး အရင်ကထက် ပိုတာရှည်ခံလာစေတယ်။ နှင်းဝံပုလွေရဲ့ တိုးတက်မှုကို မြင်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ လုံခြုံမှုအတွက် ပိုပြီး စိတ်ချလာတယ်။ သူက သူ့ရှေ့က ရန်သူတွေဆီ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး နောက်တန်းက ရှေးကျဆရာကြီးတွေဆီ ရောက်ဖို့ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်တယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို ခုခံနိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး။ သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့တဲ့ ရန်သူတိုင်းကို မြင်တာနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။
“မြန်မြန်လုပ်။ သူ့ကို တားစမ်း၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က သူ့တပည့်တွေကို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ရှေးကျဆရာကြီး ဆရာကြီးပင်းရှင်းနဲ့ တိုက်ပွဲကနေ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်လာတယ်။
“ဒီတိုက်ပွဲကနေ မင်း အလွယ်တကူ ထွက်သွားလို့ ငါခွင့်မပြုဘူး” ဆရာကြီးပင်းရှင်းက ပြောလိုက်ပြီး၊ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်ကို အေးခဲစေဖို့ ရေခဲလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။
“လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဒါကို ဒိုင်းအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ဒီဒိုင်းမှာ ရေခဲလှိုင်းတွေ ထိမှန်တာနဲ့ ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး၊ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်မှာ ဘာဒဏ်ရာမှ မရှိပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဆရာကြီးပင်းရှင်းက သူ့ကို တစ်စက္ကန့်လောက် ပိုပြီး ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဆရာကြီးပင်းရှင်းနဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က တခြားရှေးကျဆရာကြီးတွေက ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေကို လိုက်ဖမ်းတာကို လုံးဝရပ်လိုက်ကြတယ်။ ထောင့်ကျဉ်းထဲ ပိတ်မိနေတဲ့ ရန်သူတွေကို လိုက်ဖမ်းဖို့ သူတို့ ချွေးတစ်စက်တောင် မဖြုန်းနိုင်မှန်း သူတို့သိတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ရန်သူတွေကို ပင်ပန်းသွားအောင် လုပ်ပြီးမှ ထပ်တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သူတို့အားလုံး သိကြတယ်။
“ထျန်းယွမ်၊ ငါ မင်းကို ကူညီမယ်” ရှီရွှေ့ယွမ်က တိုက်ကွင်းထဲမှာ သူမအသံကြားရအောင် ယီထျန်းယွမ်ကို အော်ပြောလိုက်တယ်။ သူမက ဓားနဲ့ ရန်သူရဲ့ ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် ဆုံမိအောင် တိုက်ခိုက်ရင်း၊ ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေကို လိုက်ဖမ်းပြီး၊ သူတို့ ယီထျန်းယွမ်နားကို မကပ်နိုင်အောင် လုပ်နေတာကြောင့် အရမ်းပြင်းထန်နေတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က အခုအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ လှံနဲ့ ရန်သူတွေကို ဆက်တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ တစ်ခါတလေ ရန်သူ နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိုးဖောက်လိုက်တယ်။
အရင်က ရန်သူဘက်ကို သစ္စာဖောက်သွားတဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေက သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အံ့သြမှင်တက်သွားကြတယ်၊ သူတို့မြင်ရတာကို မယုံနိုင်ကြဘူး။ သူတို့မှာ စိတ်ပျက်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှုနဲ့ ရှက်ကြောက်မှုတွေ တပြိုင်နက် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူတို့ အများဆုံး မယုံနိုင်တာက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စွမ်းအား။ သူတို့က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေအဖြစ် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ကြပြီ။ ယီထျန်းယွမ်မှာ အရင်က ကျင့်ကြံမှုအတွက် သွေးချီစွမ်းအား မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာ သူတို့သိတယ်။ အခုတော့ သူက စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်နဲ့ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကို အံ့သြဖွယ်မြန်နှုန်းနဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိလာတယ်။ အခုလို သူ့ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရတဲ့အခါ၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အင်အားကို သူတို့ နောက်ထပ် ငြင်းဆိုလို့ မရတော့ဘူး။
“အား”
ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ့လက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် ကိရိယာဖြစ်တဲ့ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ ပုဆိန်က ချက်ချင်း သူ့ရဲ့ သွေးအားနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ သူ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ပုဆိန်က ရွှေရောင်အလင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း သူ့ကို အကဲခတ်မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဆရာကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မြင့်တက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသာမကဘူး၊ သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကလည်း အခုလက်ရှိထက် ပိုပြီး ငယ်ရွယ်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုသန်မာစေပြီး ပိုပြီး သွက်လက်လာစေတယ်။
ယီထျန်းယွမ်က ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ဘယ်လောက်ထိ ဒေါသထွက်နေလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားတယ်။ ဒီနည်းပညာက အသုံးပြုသူကို သူတို့ရှိပြီးသား အင်အားထက် အများကြီး သန်မာစေပေမယ့်၊ တစ်ဖက်မှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သွေးအားနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတာက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတယ်။ အသုံးပြုသူရဲ့ သက်တမ်းကို သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးစေတယ်။
ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ဒေါသထွက်ပြီး ပိုပြီး အလေးအနက်ဖြစ်လာတာကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူ့ဘက်က တခြားရှေးကျဆရာကြီးတွေကလည်း အတူတူပဲ လုပ်လာကြတယ်။ သူတို့က ဝိညာဉ်အဆင့် ကိရိယာတွေကို ထုတ်လာပြီး၊ သူတို့ရဲ့ သွေးအားကို လက်နက်ထဲကို ထည့်သွင်းကြတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းအနည်းငယ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြတယ်။ ရန်သူဘက်က အင်အားအပြင်းဆုံး ရှေးကျဆရာကြီး သုံးယောက်က ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို အကဲခတ်မျက်လုံးနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ၁၇၀,၀၀၀ အမှတ်မှာ မြင်လိုက်ရတယ်။
ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က သူ့ကို ကျီစယ်စွာ ပြောတယ်၊ “မင်းက တကယ့်ကို အနားယူဖို့မသိတဲ့ ကောင်လေးပဲ” ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ချက်ချင်း သူ့ကိုယ်သူ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို နှစ်ခြမ်းခြမ်းဖို့ ပုဆိန်နဲ့ ခုတ်ချလိုက်တယ်။
ယီထျန်းယွမ်က ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်ပြီး၊ နဂါးနတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ နဂါးနတ်သွေးမျိုးရိုးကို အသက်သွင်းပြီး၊ လက်ထဲက သွေးနတ်ဆိုးနတ်လှံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မိုးထိအောင် မြင့်တက်သွားပြီး၊ ချက်ချင်း သွေးနီရောင် နဂါးအော်ရာတစ်ခုက သူ့ကို ပတ်ရံလိုက်တယ်။
ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်လိုက်တဲ့အခါ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ရံထားတဲ့ သွေးနီရောင် နဂါးအော်ရာက ဟောက်လိုက်တယ်။ သူက ဆရာကြီးဝမ်ထျန်ကို ချီတက်လာတဲ့အခါ၊ သူ့ရဲ့ လှံက သွေးနီရောင်အလင်းတွေနဲ့ တောက်ပလာတယ်။ ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ယီထျန်းယွမ်ကြောင့် အတော်လေး အံ့သြသွားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံဖို့ ပုဆိန်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးနီရောင် အော်ရာက ရွှေရောင် အော်ရာနဲ့ ထိခတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ သွေးနီရောင် အော်ရာက ဆရာကြီးဝမ်ထျန်ရဲ့ ရွှေရောင် အော်ရာကို ဖြတ်ကျော်တွန်းထိုးလိုက်တယ်။
“ဘုန်း...”
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ သွေးနတ်ဆိုးနတ်လှံက ဆရာကြီးဝမ်ထျန်ရဲ့ ခုခံမှုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်တယ်။
“ချလွမ်...”
ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က သူ ကိုင်ထားတဲ့ ပုဆိန် လွှတ်ကျသွားပြီး၊ ပုဆိန်က မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျပြီး တချွမ်ချွမ် အသံထွက်လာတဲ့အခါ၊ သူလည်း လဲကျသွားပြီး သွေးတွေ အန်ထွက်လာတယ်။
ဆရာကြီးဝမ်ထျန်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တစ်ချက်ထဲနဲ့ ချက်ချင်း သေသွားပြီး၊ အဘိုးကြီးရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားကာ၊ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ဖိအားကြောင့် အဘိုးကြီးရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားစေတယ်။
ယီထျန်းယွမ်က အဘိုးကြီးရဲ့ အလောင်းရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး၊ တိုက်ပွဲက အရမ်းလွယ်လွန်းလို့ ငြီးငွေ့နေတဲ့ပုံစံနဲ့၊ ဘာအခက်အခဲမှ မရှိခဲ့ဘူး။
အခန်း ၉၄ ပြီးပါပြီ။