ရူးသွပ်မှု

ယီထျန်းယွမ်က ဆရာကြီးဝမ်ထျန်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး၊ အဘိုးကြီးရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေတယ်။ အဘိုးကြီးက ယီထျန်းယွမ်ကို စကားအနည်းငယ် ပြောချင်ပုံရပေမယ့်၊ အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘဲ မြေပြင်ပေါ် လဲကျပြီး မရှုမလှသေသွားတယ်။

ယီထျန်းယွမ်က သက်ကွင်းထဲက နောက်ထပ် ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေဆီ အကြည့်လွှဲလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ကျင့်ကြံသူ သေသွားတာကြောင့်၊ ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေက ယီထျန်းယွမ်ဆီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ တွေးနေရင်း ခြေထောက်တွေ တုန်ယင်နေကြတယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ရှေးကျဆရာကြီးတွေက သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့က အစပိုင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်ကို နန်းတော်အတွက် အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူလို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ သူက အရင်နန်းတော်သခင်မက တာဝန်တွေကို စွန့်ပစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တဲ့အခါ ထားခဲ့တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲ။

အခုတော့ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ။ သူက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အင်အားအကြီးဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေတဲ့ ရှေးကျဆရာကြီးတွေထက်တောင် ပိုသန်မာနေတယ်။ ဒါတင်မကဘူး၊ ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ချင်တော့ဘူးဆိုရင်၊ နန်းတော်နဲ့ သူမရဲ့ နန်းတော်သခင်မဘွဲ့ကို စွန့်လွှတ်ဖို့တောင် အသင့်ဖြစ်နေတယ်။

ယီထျန်းယွမ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒီအချက်အလက်တွေအားလုံးက သူတို့ကို စိတ်သက်သာရာရစေပြီး၊ အရင်က ယီထျန်းယွမ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစွန်းရောက်တဲ့ အရေးယူမှုတွေ မလုပ်ခဲ့မိတာကို ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားရစေတယ်။

သူက ရှေးကျဆရာကြီးတွေရဲ့ အချိန်ကတည်းက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ အဖိုးတန်ဆုံးလူသားဖြစ်လာကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီ။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ရှေးကျဆရာကြီးတွေနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ရပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲယူကလည်း ရှေးကျဆရာကြီးတွေလိုပဲ အံ့သြမှင်တက်နေတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ မကြာသေးခင်ကမှ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို တစ်ကြိမ်မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်၊ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ထပ်မံမြှင့်တင်လိုက်ပြီဆိုတာကို နေ့အလင်းရောင်လိုပဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တယ်။

ဒီအချက်တစ်ခုတည်းကပဲ သူ့ကို အံ့သြစေတယ်။ ဒီလိုမျိုး မယုံနိုင်လောက်တဲ့ တိုးတက်မှုမြန်နှုန်းကို ယီထျန်းယွမ်က ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်ခဲ့တာလဲ။ ဘာရှင်းပြချက်မှ မရှိဘူး။

ရှီရွှေ့ယွမ်နဲ့ ကျိုးလင်ယွမ်ကတော့ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်ရင်း ဂုဏ်ယူမှုနဲ့ အံ့ဩမှုတွေ ပြည့်နှက်နေကြတယ်။

“မင်းတို့ထဲက ဘယ်ကောင်က ငါ့ကို ထပ်ယှဉ်ချင်သေးလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြောပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အနီရောင်အငွေ့တွေကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်က ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေရဲ့ နောက်ဆုံး ခုခံနိုင်စွမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလိုပဲ။ သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ စတင်လိုက်ကြတယ်။

ယီထျန်းယွမ်က အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားမို့၊ ရှေးကျဆရာကြီးတွေအားလုံးကို လိုက်ဖမ်းပြီး အမဲလိုက်လိုက်တယ်။ သူက ချွေးတစ်စက်တောင် မဖြုန်းဘဲ သူတို့ကို လိုက်မီသွားတယ်။

သူက သူ့ရဲ့ လှံနဲ့ ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးတွေကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး၊ သူတို့က ယင်ကောင်တွေလို လဲကျသွားကြတယ်။

သူက တိုက်ကွင်းထဲမှာ သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို ပြုမူပြီး၊ သူ့လမ်းကြောင်းပေါ်က ရန်သူတိုင်းကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ကာ၊ နေရာတစ်ခုလုံးကို သွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားစေတယ်။

နောက်ဆုံး ရှေးကျဆရာကြီးဆီ သူ ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ၊ အဘိုးကြီးက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရူးသွပ်သွားပြီး၊ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို သူ့အသက်အတွက် တောင်းပန်လာတယ်။

“ကျွန်တော်တို့ ရှုံးသွားပါပြီ၊ အလျှော့ပေးပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆို ခင်ဗျားရှေ့မှာ ဘယ်တော့မှ မမြင်စေရပါဘူး၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ”

“ဟား... ဟား... ဟား... ဘာ...ဘာပြောတယ်။ အခုမှ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါတဲ့လား။ ဘယ်ပါးစပ်ကလေးက ပြောထွက်နိုင်တာလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားချင်လိုက်တာ ဟား... ဟား....ဟား....”

ယီထျန်းက ရက်စက်စွာပင် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်တယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဆရာကြီးပင်းရှင်းကလည်း သူမရဲ့ မှတ်ချက်ကို ပြောလိုက်တယ်။

“ဘာ အခုမှ တကယ်လား။ မင်းတို့ ငါတို့ကို လုပ်ခဲ့သမျှတွေပြီးမှ၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကနေ ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ ထွက်သွားချင်တယ်ပေါ့။ ငါတို့တွေ နောက်ပြန်ဆုတ်နေရတဲ့အချိန်တုန်းက၊ ငါတို့ကို သနားညှာတာဖို့ မင်းတို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးလား” ဆရာကြီးပင်းရှင်းက နောက်ဆုံး ရန်သူရှေးကျဆရာကြီးဆီ လျှောက်လာတယ်။

သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်က ဆရာကြီးပင်းရှင်းက ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာကို မြင်ပြီး၊ ဆရာကြီးပင်းရှင်း အဲ့ဒီနေရာကို မရောက်ခင် သူ အရင်လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။

သူက သူ့ရဲ့ လှံကို သနားစရာအဘိုးကြီးရဲ့ ရင်ဘတ်ဆီ ထိုးလိုက်တယ်။ အဘိုးကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

သူ လုံးဝလဲကျသွားပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်က အဘိုးကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အော်ရာအနည်းငယ် ထွက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ အဘိုးကြီး သေသွားပြီဆိုတဲ့ သက်သေကို ပေးလိုက်သလိုပဲ။ သူက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို တခြားသူက ချပေးတာကို မလိုချင်ဘူး။ ဘာကြောင့်ဆိုရင် အဲ့ဒီလိုဆိုရင် သူ ဘာမှရမှာ မဟုတ်လို့ပဲ။

သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ရှေးကျဆရာကြီး ခြောက်ယောက်၊ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဒီခန်တွေ အများကြီးကို သတ်ပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ အခုဆိုရင် အဆင့်တက်ဖို့ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး စုဆောင်းရတာ ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းလာလိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူလည်း သိတယ်။ အဆင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ လိုအပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး ပမာဏကလည်း တိုးလာတာက အမှန်တရားတစ်ခု။ ဒါကို သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။

အခုတော့ သူ တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်။ သူက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး၊ တိုက်ကွင်းတစ်လျှောက်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ရန်သူတွေကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သွေးနတ်ဆိုးနတ်လှံကို သိမ်းလိုက်ကာ၊ ရေခဲလက်အိတ်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။ အရင်က ဒါကို မသုံးနိုင်ခဲ့တာက ရှေးကျဆရာကြီးတွေရဲ့ အဆင့်က အရမ်းမြင့်လွန်းတာကြောင့် ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက ထိရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု ကျန်ရှိနေတဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ အဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် ဒါတင်လည်း လုံလောက်တယ်။

သူက ချက်ချင်း ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ကျန်ရှိနေတဲ့ ရန်သူတွေကို အေးခဲစေလိုက်တယ်။ သူက အနီးက အေးခဲနေတဲ့ ရုပ်ထုတွေဆီ လျှောက်သွားပြီး၊ ကြယ်တံခွန် စွမ်းအားစုပ် စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။

သူက အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးတွေကို ရေစီးသလို ရရှိလာတယ်။ ဒီမှာပဲ မရပ်ဘူး။ သူက အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးတွေကို မစုပ်ယူနိုင်တော့တဲ့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ ရန်သူတွေကို ကွဲအက်ပစ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို သတ်လိုက်တာကြောင့် အပိုအတွေ့အကြုံတန်ဖိုးတွေ ရရှိလာတယ်။

ခဏကြာပြီးနောက်၊ အရာအားလုံး ပြီးသွားတယ်။ သူက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက ခေါ်လာတဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေအားလုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီ။ အခုတော့ နန်းတော်မှာ ကျန်ရှိနေတာက သူတို့ဘက်က လူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲအစမှာ ရန်သူဘက်ကို သစ္စာဖောက်သွားတဲ့ တပည့်တွေပဲ။

အခုတော့ ဒီအရာတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့ ရန်သူဘက်ကို အလျှော့ပေးတာမှာ အမှားမရှိဘူးဆိုတာကို သူ သိထားပြီးသားပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုဆက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့က တခြားသူတွေအတွက် မကောင်းတဲ့ ဥပမာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

အခန်း ၉၅ ပြီးပါပြီ။