နှလုံးသားမှ ကြင်နာမှု
Vol. 7 Ch. 99
ယီထျန်းယွမ်က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေမှ ရရှိခဲ့သော စွမ်းရည်စာအုပ်များအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး ရှီရွှေ့ယွမ်ထံ ပေးလိုက်သည်။
“ဒါတွေက လူ့အဆင့်နဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် စွမ်းရည်တွေ အကုန်ပဲ၊ ဒီလောက်များတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရလာတာလဲ…”
“ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲကနေ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာခဲ့တာလဲ၊ လူတိုင်းက မင်းကို တံခါးပိတ်သွားပြီးနောက်တောင် အထဲမှာ ကျန်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်…”
ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဘေးကင်းမှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူမရဲ့ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို ထိန်းမထားနိုင်ခဲ့ပေ။
“အဒေါ်ယွမ်၊ အဲဒါက ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ၊ အဲဒီအကြောင်းကို တခြားနေရာမှာ ဆွေးနွေးတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်၊ အခုအတွက်ကတော့ ဆေးစွမ်းကောင်းတွေ ချက်လုပ်တာနဲ့ တပည့်တွေကို ကျင့်ကြံမှု လေ့ကျင့်ပေးတာကို အာရုံစိုက်ကြရအောင်လေ၊ ကောင်းဘူးလား…”
ယီထျန်းယွမ်က အကြီးအကဲများရှေ့မှာ သူ့ရဲ့ အခြေအနေများကို ပြောပြလိုခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းကတော့ သူက အကြီးအကဲများကို သိပ်ပြီး မယုံကြည်လို့ပဲ ဖြစ်သည်။
ရှီရွှေ့ယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး နောက်မှ ယီထျန်းယွမ်နှင့် စကားပြောရမှာကို နားလည်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲများကတော့ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အခုချိန်မှာ ယီထျန်းယွမ်ဆီကနေ သူတို့ သိချင်တဲ့ အဖြေကို ရမှာ မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ကြသည်။
ယီထျန်းယွမ်က ဆေးစွမ်းကောင်းများ ချက်လုပ်ဖို့နှင့် အလုပ်ရုံမှာ လက်နက်များ ပြုလုပ်ဖို့ စတင်ဖို့အတွက် ခွင့်တောင်းပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ပန်းပဲပညာအဆင့်နှင့် ဆေးဖက်ဝင်ပညာအဆင့်က အခုဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ အဆင့်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပန်းပဲပညာက အလယ်အဆင့်၊ ဆေးဖက်ဝင်ပညာက အခြေခံအဆင့်ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပညာအဆင့်က နောက်ပိုင်းမှာ အလယ်အဆင့်ကို ရောက်လာမှာကို သူ သေချာယုံကြည်ထားသည်။
သူက ရရှိထားသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို ချက်လုပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုဆေးပြားများ ဖန်တီးရန် ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။ ဒီဆေးပြားက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုကျင့်ကြံသူများရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ဆေးပြားဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ ဆေးချက်လုပ်မှုထဲ အာရုံစူးစိုက်မှုများစွာနှင့် နှစ်မြှုပ်ထားတာကြောင့် အချိန်ကို မေ့လျော့သွားပြီး သူ ဘယ်လောက်ထိ ဆေးပြားများ ချက်လုပ်ပြီးသွားပြီလဲဆိုတာကိုတောင် မသိလိုက်ပေ။
“ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုဆေးပြား အောင်မြင်စွာ ချက်လုပ်ပြီးပါပြီ၊ အတွေ့အကြုံ ၃၀၀၀ ရရှိပါပြီ၊ ဆေးဖက်ဝင်ပညာကျွမ်းကျင်မှု ၅၀ မှတ် တိုးတက်ပါပြီ…”
“ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ အား ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ အခြေခံအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ပညာ အလယ်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ပညာသို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ…”
ယီထျန်းယွမ်က ဒီသတင်းကို ကြားပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်လာပြီ…”
ဒီအလယ်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ပညာက ဒီလောကအဆင့်စနစ်မှာ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ပညာရှင်နှင့် ညီမျှပြီး သူ့အသက်အရွယ်အရလည်း အတော်လေး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းကတော့ ဒီအဆင့်ကို ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ရောက်ရှိနိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိလို့ပဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် သူက ဒီမှာ မရပ်လိုက်ဘဲ ဆေးပြားများကို တတ်နိုင်သမျှ ချက်လုပ်ဖို့ ပိုပြီး သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ဆေးချက်လုပ်မှု အရှိန်နှင့် အောင်မြင်မှုနှုန်းက အဆင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ တိုးတက်လာတာကြောင့် အရင်ကထက် ပိုမြန်မြန် ချက်လုပ်နိုင်လာသည်။ ဒါပေမယ့် ဒီထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ငန်းစဉ်ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က နောက်ဆုံးမှာ ငြီးငွေ့လာသည်။
ဆေးချက်လုပ်ဖို့ ပစ္စည်းများ အကုန်သုံးပြီးသွားပြီးနောက် သူက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များ ပြုလုပ်ဖို့ စတင်လိုက်သည်။
“အိမ်ရှင်အား ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ အလယ်အဆင့် ပန်းပဲပညာကို အဆင့်မြင့် ပန်းပဲပညာသို့ ရာထူးတိုးမြှင့်ပြီးပါပြီ…”
“ကောင်းလိုက်တာ…”
အခုဆိုရင် သူက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ပြုလုပ်နိုင်တာကြောင့် ဂုဏ်ယူမှုခံစားချက်နှင့် လွှမ်းမိုးခံရသည်။
“ဒီအထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များကို စတင်ပြုလုပ်ရမယ်…”
သူက နားမနားဘဲ နေ့ညမရွေး ရူးသွပ်သူတစ်ယောက်လို ပြုလုပ်နေသည်။
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လိုအပ်ချက်များကို အမြဲတမ်း စစ်ဆေးနေတဲ့ ရှောင်လျန်က သူ စားသောက်ခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းကိုတောင် လျစ်လျူရှုပြီး မရပ်မနား ပြုလုပ်နေတာကို စိုးရိမ်လာသည်။
“သခင်လေး၊ ဒီလို ဆက်လုပ်လို့ မရပါဘူး၊ ခဏနားပြီး တစ်ခုခု စားသုံးသင့်ပါတယ်၊ ဒီလို အလုပ်ပိနေရင် နေမကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်…”
“အစ်မရှောင်လျန် ဒီကို ရောက်နေတာပဲ၊ ဒီနေရာမှာ အစ်မအတွက် ဆေးပြားများ၊ လက်နက်များနှင့် ရွှေအနည်းငယ်ကို ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးထားပြီးပါပြီ…”
ယီထျန်းယွမ်က သူ့အလုပ်ကို ခဏရပ်ပြီး ရှောင်လျန်ထံ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပေးလိုက်သည်။ ရှောင်လျန်က လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“သခင်လေး၊ ဒါကို ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး၊ ဒီလောက် မထိုက်တန်ပါဘူး…”
ရှောင်လျန်က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု ပဉ္စမနယ်ပယ်အဆင့်နှင့် ဒီလောက်များတဲ့ ပစ္စည်းများကို ယီထျန်းယွမ်ဆီကနေ လက်ခံဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ တွေးလိုက်သည်။
“အစ်မက ကျွန်တော်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ကို လက်ခံရမှာပေါ့။ အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော် ဆေးချက်လုပ်မှုနှင့် လက်နက်ပြုလုပ်မှု စတင်ကတည်းက အစ်မက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တာပါ၊ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော် ပေးနိုင်တာက ဒါတွေပါပဲ၊ ပြီးတော့ အစ်မ ဇာတိမြို့ကို ပြန်မသွားတာ ကြာပြီဆိုတာ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်၊ မိသားစုကို လွမ်းမနေဘူးလား…”
ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အကြောင်းကတော့ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး ယီထျန်းယွမ်က မေးလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ဘယ်လိုဖြေရမလဲ မသိခဲ့ပေ။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ ငါတို့က သူစိမ်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာပဲ၊ ငါက အစ်မကို ကိုယ့်အစ်မတစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ထားပြီးသားပါ…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ကို စိတ်ထဲရှိတာကို ဖွင့်ဟပြောဖို့ အာမခံလိုက်သည်။ ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
“ကျွန်မရဲ့ ဖခင်က အိမ်မှာ နေမကောင်းဖြစ်နေပြီး မိသားစုမှာ ဆေးဝယ်ဖို့ ငွေမရှိပါဘူး၊ ကျွန်မ အိမ်ပြန်ရင် ဘာမှ မကူညီပေးနိုင်ဘဲ အိမ်က အခြေအနေကို ပိုရှုပ်ထွေးသွားစေမှာပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ရဲ့ အခြေအနေကို ကြားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ မပြောခဲ့တာလဲ၊ ခဏစောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော် အစ်မအိမ်ကို ပြန်ယူသွားလို့ရမယ့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဆေးပြားတချို့ ချက်လုပ်ပေးမယ်၊ ရွှေရာဂဏန်း လောက်ဆို လုံလောက်မလား…”
ရှောင်လျန်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းလိုက်သည်။
“သခင်လေး၊ ဒါကို ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး၊ ဒီလောက်များတဲ့ ငွေကို ထိုက်တန်အောင် ကျွန်မ ဘာမှ မလုပ်ပေးခဲ့ပါဘူး၊ သခင်လေးရဲ့ ကရုဏာကို ကျွန်မရဲ့ ပြဿနာအတွက် အသုံးမချနိုင်ပါဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ဘယ်သူ့အပေါ်မှ အာဏာသုံးလိုခြင်း မရှိချေ။ ဒါပေမယ့် ရှောင်လျန်ရဲ့ ငြင်းဆန်မှုက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ဆတ်လာစေသည်။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးလို့ သတ်မှတ်ထားတယ်ဆိုရင် ဒီလက်ဆောင်ကို လက်ခံရမှာပါ၊ တကယ်လို့ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အစ်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် မြှင့်တင်လိုက်ပါ၊ ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ပိုပြီး ပံ့ပိုးပေးနိုင်မှာပါ၊ နားလည်ပြီလား…”
ရှောင်လျန်က တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမတောင် သတိမထားမိလိုက်ခင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဒါတောင် ကျွန်မ ဒီလောက်များများ လက်မခံနိုင်ပါဘူး၊ ဖခင်ကို ဆေးပြားပေးဖို့ပဲ ယူသွားပြီး ဒီကို အမြန်ဆုံး ပြန်လာပါမယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ရဲ့ ဖြေကြားမှုကို ကြားပြီး ပြုံးလိုက်ကာ အနည်းငယ် ရယ်မိသွားသည်။
“အစ်မ၊ ဒီလောက် အလျင်စလို ပြန်လာစရာ မလိုပါဘူး၊ ဒီနေရာမှာ အကုန်အဆင်ပြေပါတယ်၊ အိမ်မှာ ဖခင်ကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်၊ ကျွန်တော်က ဒီအလုပ်များကို ပြီးတာနှင့် အဲဒီကို လာခဲ့ပါမယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ကို သဘောကျမှုမရပ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းကတော့ သူ အရူးအမူး အဆင့်မြှင့်စနစ်ကို မရခင်က ရှောင်လျန်နှင့် ရှီရွှေ့ယွမ်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို လူသားတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံပေးခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အခုဟာ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ဖို့ အချိန်ဖြစ်တယ်လို့ သူ ခံစားရသည်။
“သခင်လေး၊ ဒီကရုဏာကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး…”
ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို ဖြေကြားပြီး ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“အစ်မ ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ခေါင်းမော့လိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် အခုလို ဆက်ဆံခံရတာကို မကြိုက်ဘူး၊ ကျွန်တော် အခုချိန်မှာ သန်မာလာတာကြောင့် အစ်မကို ကြည့်တဲ့ အမြင်တွေ ပြောင်းသွားမယ်လို့ ထင်နေလား…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်က သူ့ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်လိုက်တာကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်တိုလာသည်။
ရှောင်လျန်က တောင့်တင်းသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို မျက်လုံးချင်းဆုံပြီး ကြည့်ဖို့ မရဲခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ယီထျန်းယွမ်ပြောတာတွေက မှန်ကန်ပြီး သူ တဖြည်းဖြည်း အင်အားကြီးမားလာတာနှင့်အမျှ သူ့ကို ဆက်ဆံတဲ့ ပုံစံကို သူမ လုံးဝပြောင်းလဲလိုက်တာဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်က ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တဲ့ ရှောင်လျန်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး ဒါက သူ့ရဲ့ ရှောင်လျန်ရဲ့ အပြုအမူပြောင်းလဲမှုအပေါ် သံသယကို အတည်ပြုလိုက်သလိုဖြစ်သွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အစ်မ၊ ဒီလို လုပ်လို့မရဘူး၊ ငါဟာ အခုလို မဖြစ်လာခင်က အစ်မသိခဲ့တဲ့ ယီထျန်းယွမ်ပဲ၊ ငါ တတ်နိုင်သလောက်တော့ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူး၊ အစ်မကို အမြဲတမ်း ကိုယ့်အစ်မတစ်ယောက်လို သတ်မှတ်ထားမှာပါ၊ အစ်မ ပြောင်းလဲသွားတာကို မလိုချင်ဘူး၊ ငါလည်း မပြောင်းလဲဘူး၊ ဟုတ်ပြီလား…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ကို နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေမယ့် အပြုံးတစ်ခုပေးလိုက်သည်။
ရှောင်လျန်ရဲ့ မျက်လုံးများက ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ စို့လာသည်။
“သခင်လေး… ကျွန်မ တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှောင်လျန်က သူ့ကို အရင်လို စကားမပြောတော့တာကို အံ့သြမိသည်။ သူ့ရဲ့ အင်အားနှင့် အာဏာတဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာတာနှင့်အမျှ ရှောင်လျန်က သူ့ကို ကြောက်လာတာဖြစ်သည်။ အင်အားရှာဖွေရာမှာ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့မိတယ်လို့ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ရှောင်လျန်ကို ကြီးမားတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနှင့် ပြန်လွှတ်ပေးပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က လက်နက်များ ပြုလုပ်တဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်သည်။ အကုန်လုံး ပြီးသွားပြီးနောက် ရှောင်လျန်ရဲ့ အိမ်မှာ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာကို သွားကြည့်မည်ဟု တွေးထားလိုက်သည်။
အခန်း ၉၉ ပြီးပါပြီ။