သစ္စာဖောက်
Vol. 7 Ch. 102
ယွမ်ထျန်းရှင်က ဒီအချိန်မှာ ဒီရွာက သူတို့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်မလား မတုံ့ပြန်ဘူးလား ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အကြောင်းကတော့ ရှောင်လျန်မှာ များပြားတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ ရှိနေတာကြောင့်ပဲ။ ဒါ့အပြင် သူက ရွာကို ‘ကာကွယ်ပေးတယ်’ လို့သာ ပြောပေမယ့် အဲဒီအနီးအနားမှာ သူတို့ကလွဲပြီး ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိချေ။
“မင်း အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။ အစ်မရှောင်လျန်က မင်းနဲ့ လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဝမ်ဒါချွမ်က ရှောင်လျန်အတွက် ရှေ့ထွက်ပြီး ရပ်တည်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲမှာ သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပေမယ့် အဲဒီသစ်သားတုတ်က ဓားပြတွေအတွက်ကတော့ ကစားစရာတစ်ခုလိုပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကွာခြားချက်ကြောင့် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့တင် ဝမ်ဒါချွမ်ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်။
ယွမ်ထျန်းရှင်က ဝမ်ဒါချွမ်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ရှောင်လျန်ကိုသာ ပြောလိုက်သည်။
“မြန်မြန်ဆုံးဖြတ်လိုက်။ မင်း လိုက်မလာချင်ရင် ဒီရွာသားတွေကို မင်းမျက်စိရှေ့မှာတင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်မယ်။ မင်း လိုက်လာမယ်ဆိုရင် ဒီရွာကို သုံးနှစ်လုံး အခွန်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ်။ မဆိုးတဲ့ သဘောတူညီမှုပဲ မဟုတ်လား”
ရှောင်လျန်က အားနည်းနေတာမဟုတ်ပေမယ့် သူမနှင့် ယွမ်ထျန်းရှင်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းကွာခြားနေတယ်။ ယွမ်ထျန်းရှင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ဒီကွာခြားမှုကို သူမသိလိုက်ရတယ်။
ရှောင်လျန်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားရင်း တွေးလိုက်သည်။ သူမမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ယွမ်ထျန်းရှင်ရဲ့စကားကို နာခံရမှာပဲ။ အကယ်၍ သူမက ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင် ယွမ်ထျန်းရှင်က ရွာသားတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်မှာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူမတစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့ရင်တောင် သူမကို ဆွဲခေါ်သွားမှာပဲ။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ ကျွန်တော် တိုက်မယ်။ သေရမှာကို ကြောက်ပေမယ့် ဒီလူယုတ်တွေကို သူတို့လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်ခွင့်ပေးတာထက် သေတာက ပိုကောင်းတယ်” ဝမ်ဒါချွမ်က သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာချလိုက်သည်။ သူက သေရမှာကို ကြောက်ပေမယ့် ဒီဓားပြတွေကို ဒေါသထွက်နေတာက ပိုများလွန်သည်။
“အိုး၊ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်အားထက်သန်လိုက်တာလဲ။ ဒါပေမယ့် သူမကို သွားမေးကြည့်လိုက်။ မင်းရဲ့ ဒီအသုံးမဝင်တဲ့ ခုခံမှုက တကယ်ပဲ တစ်ခုခုဖြစ်လာမှာလားလို့” ယွမ်ထျန်းရှင်က ဝမ်ဒါချွမ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ အကြည့်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
“ရှောင်လျန်ကို မင်းတို့လို လူတွေနဲ့ လိုက်သွားခွင့်ပေးတာထက် သေတာက ပိုကောင်းတယ်”
“မင်းတို့က ငါ့သားကို ဖမ်းထားခဲ့တယ်။ ငါ့မှာ ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ ငါ တိုက်မယ်”
“ဟုတ်တယ်၊ ဒီလို အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာကို ငါ အတော်စိတ်ကုန်နေပြီ”
ဒီအချိန်မှာ ကျန်ရွာသားအားလုံးက ဝမ်ဒါချွမ်ရဲ့ စကားကြောင့် စိတ်အားထက်သန်လာကြပြီး ဒီအနိုင်ကျင့်မှုကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ရပ်တည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က သေရမှာကို ကြောက်ကြပေမယ့် ဒီလိုနဲ့ အသက်ရှင်နေရတာက သေနေတာနဲ့ ဘာမှ မကွာခြားတော့ပေ။
“အလျင်မလိုပါနဲ့။ ယွမ်သခင်ပြောတာကို နားထောင်ပြီး ရှောင်လျန်ကို ယွမ်သခင်နဲ့ လိုက်သွားခိုင်းတာက နောက်ထပ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုတွေ မဖြစ်အောင် ရှောင်နိုင်မှာပါ။ ရှောင်လျန်က ဒီရွာအတွက် စွန့်လွှတ်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲ ဖြစ်မှာပါ” လူအုပ်ထဲက လူတစ်ယောက်က ပြောရင်း ယွမ်ထျန်းရှင်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ကို သုံးနှစ်လုံး အကာကွယ်ခကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမှာပဲ။ ဒါက အရင်ကဆို တွေးလို့တောင် မရတဲ့ ကိစ္စပါ။ ယွမ်သခင်ရဲ့ အကာကွယ်မှုမရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့က နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ သားကောင်ဖြစ်သွားတာ ကြာလှပြီ”
“နျူးကျီ၊ မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ” ဝမ်ဒါချွမ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ “အကာကွယ်ပေးတယ်ဟုတ်လား။ ဘာကနေ အကာကွယ်ပေးတာလဲ။ ဒီအနီးအနားမှာ နတ်ဆိုးသားရဲဆိုတာ မရှိဘူး။ သူတို့ရဲ့ အကာကွယ်မှု ဘာမှ မလိုအပ်ဘူး”
“ဟုတ်တယ်၊ နျူးကျီ၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလူယုတ်ဘက်ကို လိုက်နိုင်ရတာလဲ။ မင်း မဟုတ်မှလွဲရော… ရှောင်လျန်အကြောင်း သတင်းကို မင်းပဲ ပေါက်ကြားပေးလိုက်တာမဟုတ်လား” တစ်ယောက်ယောက်က နျူးကျီကို သတင်းပေါက်ကြားသူအဖြစ် သံသယဝင်လိုက်သည်။
“သတင်းတဲ့လား” နျူးကျီက ကဲ့ရဲ့သံနှင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်လျန်က ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ယူလာခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ကို ဘာမှ မပေးခဲ့ဘူး”
ရွာသားတွေက သူပြောတာကို ကြားပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ ရှောင်လျန်ကတော့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူမက ယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အကုန်လုံး ရွာသားတွေကို မပေးခဲ့တာ မမှားပေ။ အကြောင်းကတော့ သူမမှာလည်း လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေလို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် သူမယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲက အများစုကို ရွာသားတွေကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
သူမက နျူးကျီနှင့် သိပ်မရင်းနှီးပေမယ့် သူ့ကိုတောင် သူမရဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါကို သစ္စာဖောက်ပြီး နောက်ကျောကနေ ဓားနှင့်ထိုးတာမျိုးနှင့် ပြန်ပေးဆပ်ခံရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“မင်းက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ပဲ…” ဝူလီချွမ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ ရွာသားတစ်ယောက်က သစ္စာဖောက်ပြီး ဓားပြဘက်ကို ပူးပေါင်းလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“သစ္စာဖောက်တယ်ဟုတ်လား။ ကျွန်တော်က ဒီရွာအတွက်ပဲ လုပ်ပေးတာပါ” နျူးကျီက ကဲ့ရဲ့သံနှင့် ပြောလိုက်သည်။ “ယွမ်သခင်ကို နာခံတာက အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ မင်းတို့က ယွမ်သခင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”
သူက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း သံသယဖြစ်စရာမလိုတော့ပေ। ဒါကြောင့်ပဲ ယွမ်ထျန်းရှင်က အရင်အကြိမ်က ငွေညှစ်ယူပြီး သုံးလအကြာမှာ ဒီရွာကို ပြန်ရောက်လာတာဖြစ်မှာ။
“မင်း၊ မင်း… ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်” ဝမ်ဒါချွမ်က အော်ဟစ်ပြီး နျူးကျီရဲ့ မျက်နှာကို သစ်သားတုတ်နှင့် ရိုက်ချဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ရှောင်လျန်က ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။
“ရပ်လိုက်။ မင်း သူတို့ကို တိုက်လို့ မရဘူး…” ရှောင်လျန်လည်း ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမက ဒီရွာကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လာတုန်းက ရွာသားတွေကို ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က သူမပေးတဲ့အရာတွေကို မကျေနပ်လို့ သူမအကြောင်း သတင်းပေါက်ကြားပေးခဲ့တာဖြစ်သည်။
အခုတော့ ဘာမှပြောလို့ အလျှော့မပေးနိုင်တော့ပေ။ ယွမ်ထျန်းရှင်နှင့် သူ့လူတွေက သူမတို့အတွက် အရမ်းအင်အားကြီးလွန်းနေသည်။
“အနည်းဆုံး ဒီလောက်တော့ မင်း နားလည်ထားတာပဲ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် မင်း ဆုံးဖြတ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်။ ငါ စိတ်ရှည်မှု ကုန်မသွားခင် မြန်မြန်လုပ်” ယွမ်ထျန်းရှင်က ရှောင်လျန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ အကြည့်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လျန်က ရွာသားတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်…”
သူမမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်ရတာပဲ။ အကယ်၍ သူမက ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင် ယွမ်ထျန်းရှင်က ရွာသားတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်မှာဖြစ်ပြီး သူမတစ်ယောက်တည်း သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ရှောင်လျန်၊ သူတို့နဲ့ မသွားပါနဲ့။ ဒီလူယုတ်တွေက မင်းကို သတ်ပစ်မှာ” ဒီအချိန်မှာ လှံတံတစ်ချောင်းနှင့် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်လာတဲ့ လူတစ်ယောက်က အိမ်ထဲကနေ ထွက်လာသည်။
အနည်းငယ်လှမ်းလာပြီးနောက် သူက မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ရှောင်လျန်က အပြေးသွားပြီး သူမရဲ့ ဖခင်ကို ထူလိုက်သည်။
“ဖေဖေ၊ ဘာလို့ ထွက်လာရတာလဲ။ အနားယူရမှာလေ”
“ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းက သူမရဲ့ ဖခင်ဖြစ်နေမယ်လို့။ မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကို ငါ ထိခိုက်စေခဲ့တာ ငါ မှတ်မိသေးတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းက သူမရဲ့ ဖခင်မှန်း ငါ သိခဲ့ရင် သေချာပေါက် သနားညှာတာမှု ပြမှာပါ” ယွမ်ထျန်းရှင်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး နောင်တရတဲ့ အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမပြပေ။
“ဒါပေမယ့် မင်း ငါနဲ့ လိုက်လာဖို့ သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ ငါ ဒီမှာ အနာကျက်ဆေးလုံးတချို့ ထားခဲ့မယ်”
ရှောင်လျန်က တုန်ယင်သွားသည်။ သူမရဲ့ ဖခင်ရဲ့ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်တဲ့ ရောဂါကြောင့်လို့ သူမ ထင်ထားခဲ့တာ။ အခုမှ ဒါက ယွမ်ထျန်းရှင်ရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။
“အိုးလျူး၊ မင်းရဲ့ သမီးက ယွမ်သခင်နဲ့ လိုက်သွားရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ ဘာလို့ သူမကို တားနေရတာလဲ” နျူးကျီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ရွာသားတွေက သူ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ မျက်နှာပေးကို မြင်ပြီး ရွံရှာသွားကြသည်။
“မင်း ဒီသစ္စာဖောက်၊ ချက်ချင်း ထွက်သွား။ နောက်တစ်ခါ မင်းကို ငါမြင်ရရင် သတ်ပစ်မယ်” အိုးလျူးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ကျွန်တော်က အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဘက်ရွေးတာပါ။ ကျွန်တော် ယွမ်သခင်နဲ့ လိုက်သွားမှာပါ။ ဒီလို ဆင်းရဲတဲ့ ရွာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်နေနိုင်မှာလဲ” နျူးကျီက နောင်တရတဲ့ အရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမပြဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ယွမ်ထျန်းရှင်က သူ့ကို လက်ခံမယ်လို့ ကတိပေးထားတာကြောင့် သူ ဘာမှ စိတ်မပူပေ။
ရွာသားတွေက နျူးကျီကို ရွံရှာမုန်းတီးတဲ့ အကြည့်တွေနှင့် ကြည့်နေကြသည်။ ကွန်ရွာမှာ ဒီလိုလူယုတ်တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာက တကယ်ကို ရှက်စရာနှင့် စိတ်ပျက်စရာဖြစ်သည်။
“အချိန်ကျပြီ။ သွားကြစို့” ယွမ်ထျန်းရှင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်လျန်က ကျန်ရွာသားတွေကို အချက်ပြလိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဖခင်ကို အိမ်ထဲ ပြန်ပို့ဖို့ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ရွာသားတွေက ယွမ်ထျန်းရှင်ဆီသို့ လျှောက်လာကြသည်။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ မသွားပါနဲ့”
“ရှောင်လျန်၊ ပြန်လာခဲ့”
“မသွားပါနဲ့၊ ကျွန်တော် တိုက်မယ်”
ဒီအချိန်မှာ ယွမ်ထျန်းရှင်ရဲ့ လူတွေက ရွာသားတွေကို ချက်ချင်း တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ရွာသားတွေမှာ အင်အားမရှိတာကြောင့် ဘာမှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
“ဂရုစိုက်ကြပါ…” ရှောင်လျန်က မျက်ရည်များနှင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမလုပ်နိုင်တာက ဒီလို သေးသေးလေးစွန့်လွှတ်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်သည်။
ယွမ်ထျန်းရှင်က ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို နှစ်ခြိုက်စွာ ကြည့်နေသည်။ လူတစ်ယောက်ကို သူချစ်ရတဲ့ သူတွေနှင့် အတင်းခွဲထုတ်ရတာကို သူ နှစ်သက်သည်။
“ဘယ်သူက မင်းကို ခေါ်သွားရဲတာလဲ”
ဒီအချိန်မှာ ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခုက လေထုထဲမှာ ပျံ့လွင့်လာပြီး အားလုံးက ယွမ်ထျန်းရှင်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးများနှင့် လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“သခင်လေး…” ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရတော့ မျက်ရည်များ ချက်ချင်းကျလာသည်။
အခန်း ၁၀၂ ပြီးပါပြီ။