နဂါးရတနာရဲတိုက်
Vol. 7 Ch. 105
ဝူလီကွမ်ရောက်လာချိန်၌ ရှောင်လျန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ယခင်လုပ်ရပ်များအပေါ် အခြေခံလျှင်၊ သူသည် ယုံကြည်အားကိုးရသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။
“ရှောင်လျန်၊ ဒီလူငယ်သူရဲကောင်းအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြပေးပါလား… သူက ဘယ်သူလဲ…”
ရှောင်လျန်သည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေချိန်၌ တွေ့ခံရသဖြင့် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာလေး နီရဲလာသည်။
“ဟုတ်ကဲ့…” ဟု သူမက ပြောသည်။
“ဒီသူက ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ သခင်လေးပါ…”
သူမ၏ မျက်နှာသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုနီရဲလာပြီး၊ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများကို ရှောင်ကြဉ်ကာ မကြည့်ရဲပေ။
“သခင်လေးတစ်ယောက်လား…”
ရှောင်လျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤရွာသို့ ဤမျှထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာဖူးသည်မှာ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဤရွာသို့ ရောက်လာသူများမှာ အကောင်းဆုံးအားဖြင့် ရာဇဝတ်သားများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နဂါးရတနာရဲတိုက်မှ လာကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“အခုမှ သတိရပြီ၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆိုတာ အစ်မရှောင်လျန်ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းပဲ… အဲဒီနေရာက အရေးပါတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ဒီကိုရောက်လာပြီး ဒီလို ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့ဘူး…”
ဝမ်ဒါချွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အံ့ဩမှင်သက်နေသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ ထပ်မံပြောသည်။
“အကိုကြီး၊ မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ… ငါ့ကို မင်းလိုမျိုး သန်မာအောင် သင်ပေးနိုင်မလား… အဲဒီလိုဆိုရင် ကွန်ရွာကို ငါ ကာကွယ်နိုင်မှာပ…”
“ဝမ်ဒါချွမ်၊ မင်းဘာတွေ ပြောနေတာလဲ… သိုင်းပညာကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ… ကျင့်ကြံဖို့ဆိုရင် သင့်လျော်တဲ့ ဝိညာဉ်အလိုက်သင့်မှု ရှိမှ ဖြစ်မှာလေ…”
ရှောင်လျန်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်လျန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ဒါချွမ်သည် မျက်နှာလေး ညှိုးငယ်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
“ငါက ဒီလိုပြောကြည့်ရုံပါ…”
ဝမ်ဒါချွမ်သည် စကားမဆုံးမီ၊ ယီထျန်းယွမ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။
“ရတယ်၊ နောက်မှ ငါသင်ပေးမယ်… ဒါပေမယ့် မင်းက ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်… တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ လက်လျှော့လို့ မရဘူး… အဲဒီလိုလုပ်ရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ရှိလာနိုင်တယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို သင်ပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ဝမ်ဒါချွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။
“တကယ်လား… တကယ်ပဲလား… မင်း ငါ့ကို သိုင်းပညာ သင်ပေးမှာလား…”
ဝမ်ဒါချွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
“တကယ်ပေါ့… ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ငါက လိမ်မလား…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မလိမ်ပါဘူး… ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ… ဒီလိုကိစ္စမှာ လိမ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သခင်လေး…”
ဝမ်ဒါချွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောသည်။
“အားလုံးပြောပြီးသွားပြီဆိုတော့၊ ဒီရွာကနေ မြန်မြန်ထွက်သွားရမယ်… နဂါးရတနာရဲတိုက်က လူတွေကို ဒီကိုရောက်လာတော့မယ်… ငါတို့ ဒီမှာရှိနေတုန်း သူတို့ရောက်လာရင်၊ ငါတို့အားလုံး သေမှာပဲ…”
ဝူလီကွမ်က မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြစ်နေသော အခြေအနေနှင့်အတူ ပြောလိုက်သည်။ လူအားလုံးသည် ၎င်းတို့လုပ်နေသည်များကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ ဝမ်းနည်းသောမျက်ဝန်းများဖြင့် တွေးတောနေကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် အခြားနေရာတွင် နေထိုင်ရန် ငွေကြေးမရှိသလို၊ ထို့အပြင် နဂါးရတနာရဲတိုက်တွင် ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံထားရသော မိသားစုဝင်များလည်း ရှိနေသေးသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှဝမ်းနည်းဖွယ် အမူအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်း အကြံပြုလိုက်သည်။
“အဲဒီရဲတိုက်ကို ငါသွားပြီး၊ အဲဒီမှာ ဖမ်းထားတဲ့ လူတွေကို ပြန်ခေါ်လာပေးရမလား… ဒီလို မိုက်ရိုင်းတဲ့ လူတစ်စုက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေလို့ဆိုပြီး၊ ဒီနေရာကို စွန့်ခွာဖို့ အကြောင်းမရှိပါဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ရွာသားများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သိထားသည်မှာ၊ နဂါးရတနာရဲတိုက်သည် အကြမ်းဖက်ပြီး သန်မာသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်း သွားမည်ဆိုပါက၊ သူ့အတွက် ဘာဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း။
“လူငယ်သူရဲကောင်း၊ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ခင်ဗျားကို ခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး… ခင်ဗျားကို ငါတို့အတွက် သေဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး… အဲဒီမှာ ရွံထျန်းရှင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ်…”
ဝူလီကွမ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။
အခြားရွာသားများကလည်း ဝူလီကွမ်၏ စကားကို ထောက်ခံညွှန်းဆိုကြပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်အား ၎င်းတို့ကူညီရန်အတွက် သေဆုံးသွားစေလိုခြင်း မရှိကြပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် အာရုံကို ရှောင်လျန်ထံသို့ လှည့်ကာ မေးသည်။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ ဒီနဂါးရတနာရဲတိုက်က လူတွေပြောသလို တကယ်ပဲ ဒီလောက်သန်မာတာလား…”
ရှောင်လျန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ မေးခွန်းကြောင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း၊ လျင်မြန်စွာ ဖြေကြားသည်။
“သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအတိုင်းအတာကို ကျွန်မ သေချာမသိပေမယ့်၊ သခင်လေးနဲ့ဆိုရင် သူတို့က လုံးဝမယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်… သခင်လေး၊ တကယ်ပဲ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးမှာလား…”
“တကယ်ပေါ့… ငါ ဒီကို ရောက်နေပြီမဟုတ်လား…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်အား ရှင်းလင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“အစ်မ ဒီလိုဒုက္ခရောက်နေတဲ့အခါတိုင်း၊ ငါက အမြဲတမ်း ကူညီပေးမှာပါ… ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို အဆုံးသတ်ဖို့ နတ်ဘုရားရဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်… ငါသွားပြီး သူတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်…”
“ဘေးထွက်မစ်ရှင် - နဂါးရတနာရဲတိုက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်
“ဆုလာဘ် - အတွေ့အကြုံ ၁၅၀,၀၀၀၊ အဆမတန်အမှတ် ၁၀,၀၀၀၊ ဂုဏ်သတင်းအမှတ် ၁၀၀”
သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်၊ ဘေးထွက်မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆုလာဘ်များသည် လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် မဆိုးလှပေ။ အထူးသဖြင့် ဂုဏ်သတင်းအမှတ်သည် သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသည်။ ဂုဏ်သတင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကံကောင်းခြင်းအော်ရာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဂုဏ်သတင်းအမှတ်မြင့်လေလေ၊ ကံကောင်းခြင်းအော်ရာသည် ပို၍ထိရောက်လေဖြစ်သည်။
ရွာသားများသည် ယီထျန်းယွမ်အား တစ်ဦးတည်း သွားခွင့်ပြုရန် ယုံကြည်ချက် မပြည့်ဝသေးပေ။ အကယ်၍ သူ့အား တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားပါက၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိသော နေရာသို့ စေလွှတ်လိုက်သည့်အတွက် သေချာပေါက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။
“သခင်လေး၊ ကျွန်မ သခင်လေးနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်…”
ရှောင်လျန်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။ ရှောင်လျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရွာသားများစွာကလည်း ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ယီထျန်းယွမ်နှင့် လိုက်ပါသွားလိုကြောင်း ဖော်ပြသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ရွာသားများကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အိုကေ၊ ငါ လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်သွားမယ်… ဒါပေမယ့် ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီရွာထဲမှာ သေချာစောင့်နေရမယ်… အားလုံးက မင်းတို့မသိလိုက်ခင်မှာ ပြီးသွားမှာပါ… နဂါးရတနာရဲတိုက်ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကို မင်းတို့ မြင်ရမှာပဲ…”
သူသည် ထပ်မံအချက်အလက်များ မေးမြန်းရန် မလိုအပ်ပေ။ နဂါးရတနာရဲတိုက်သည် ယခင်ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းလောက် သန်မာမှု မရှိကြောင်း သူသိထားပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ထိုမျှသန်မာပါက၊ သူတစ်ခါမျှ ၎င်းတို့အကြောင်း မကြားဖူးလောက်ပေ။ အများဆုံးအားဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ကျင့်ကြံသူထူးချွန်အနည်းငယ်သာ ရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အား ထိုနေရာကို ဖျက်ဆီးရန် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လျှိုလူအိုကြီးသည် ရှောင်လျန်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပြောသည်။
“ဒီလိုလုပ်တာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေမှာလား… သူ့အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ဆိုးရွားသွားရင်၊ ငါတို့ရဲ့ အမှားဖြစ်သွားမှာပ… မင်းသိတယ်မလား…”
ရှောင်လျန်သည် လျှိုလူအိုကြီးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“အဆင်ပြေပါတယ်… သခင်လေးက အရမ်းသန်မာပါတယ်… သူက သေချာပေါက် အဲဒီရဲတိုက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ ငါတို့ကို ဒီမှာ ဆက်နေခွင့်ပေးနိုင်မှာပါ…”
ရှောင်လျန်ထံမှ အာမခံချက်ရရှိပြီးနောက်၊ ရွာသားများသည် ယီထျန်းယွမ်၏ နဂါးရတနာရဲတိုက်ကို ဖျက်ဆီးရန် အစီအစဉ်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ လုံခြုံမှုအတွက် စိုးရိမ်စိတ်အချို့ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သိထားသည့်အတိုင်း၊ ထိုရဲတိုက်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အခန်း ၁၀၅ ပြီးပါပြီ။