စစ်ပြီးအရေးကိစ္စများ၊ စုချင်းချန်၏လာ‌ရောက်လည်ပတ်မှု

ကျန်းအန်းရန်ကိုမြင်ကာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးကပ်ဘေးပြီးသည့်နောက်တွင် ကျန်းအန်းရန်သည် လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာသည်။ ယခုမူ သူမ၏ကျင့်စဉ်သည် ရွှေအမြုတေနဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်လေ့ကျင့်မှုများ၊ အတွေ့အကြုံများနှင့်ဆိုပါက သူမသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်သို့တက်လှမ်းမှုကို အားထုတ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်၊ ကျန်းအန်းရန်သာမကသေးဘဲ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးတွင်အသက်ရှင်ခဲ့ကြသည် ကျန်းနှင့် ရှန်းမျိုးနွယ်စုမှ အခြားသူများသည်လည်း အရေးပါသော စုဆောင်းရရှိမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျန်းမျိုးနွယ်စုတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျန်းရန်ယီ၊ သူ၏ညီ ကျန်းရန်ချောင်၊ ကျန်းရန်ချောင်၏သမီးကျန်းယွင်ရုံနှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် အ‌တူ‌နေထိုင်သည့် ဟွမ်းလင်အာတို့အပါအဝင် ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူအသစ်များ တော်တော်များများရှိပေသည်။

ထိုထဲတွင် ဟွမ်းလင်အာသည် နတ်ဆိုးကပ်ဘေး၌ မပါဝင်ခဲ့ပေ။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့တက်လှမ်းခဲ့ခြင်းသည် ဤနတ်ဆိုးကပ်ဘေးနှင့် လားလားမျှ မဆိုင်ပေ။

သူမ၏ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့တက်လှမ်းနိုင်မှုအကြောင်းရင်းသည် အလွန်တစ်မူထူးခြားသောကြောင့် လူအများ ၎င်းကိုကြားလျှင်တောင် မယုံကြည်နိုင်လောက်ပေ။

၎င်းကို တာအိုရှာဖွေရေးကျောင်းတွင်သင်ကြားခြင်းမှတစ်ဆင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူမသင်ကြားနေစဉ်တွင် သူမ၏ကျင့်စဉ်သည် စတင်ခုန်တက်သွားသည်။ အဆုံးတွင် အလိုအလျောက်တိုးတက်မှုအရနားလည်နိုင်လုနီးနီး‌အခြေအနေဖြင့် သူမသည် ထိုစာသင်ခန်းတွင်ပင် သူမ၏ရွှေအမြုတေကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမသိပ်သည်းခဲ့သည့် ရွှေအမြုတေ၏ အရည်အသွေးသည် အမှန်တကယ်ပင် အထက်ဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကျန်းအန်း၏ရွှေအမြုတေနှင့် အရည်အသွေးတူညီလုနီးနီးဖြစ်သည်။

ဟွမ်းလင်အာ၏ တစ်မူထူးခြားသောတိုးတက်မှုကြောင့် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဘဝသက်တမ်းနှစ်ခု၏ကျယ်ပြန့်သောအတွေ့အကြုံနှင့် ရှန်းရူယန်သည်ပင် ဟွမ်းလင်အာကဲ့သို့သူမျိုးကို တစ်ခါမှမတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ဟွမ်းလင်အာ၏သင်ကြားမှုစွမ်းရည်သည် သူမ၏ကျင့်စဉ်ကိုသာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ သူမသင်ခန်းစာများ၏အရည်အသွေးကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမ၏အခြေခံမှာလည်း အလွန်အမင်းခိုင်မာသွားသည်။ သူမ၏အတန်းသို့လာကာ သူမ၏သင်ကြားမှုကိုနားထောင်သူတိုင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု၏ မတူညီသောပမာဏများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

သိသာသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ သူမ၏အတန်းတွင်အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကိုအောင်မြင်သွားသောကျောင်းသားတစ်ယောက်သည် တာအိုရှာဖွေရေးကျောင်းတွင် လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်းလင်အာမည်သည့်နေရာ၌သင်ကြားပါစေ ၎င်းနေရာသည် လူအများဖြင့် သေချာပေါက် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းသည် အတန်းအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် သစ်ပင်တစ်ခုဆီသို့ပင်ကျယ်ပြန့်သွားတတ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။

“အန်းရန် ဒါကမင်းအတွက်ပဲ”

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းရူယန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးကိုထုတ်ယူကာ ကျန်းအန်းရန်ဆီသို့ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အခြေတည်ဝိညာဉ်ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူတိုင်း အိမ်မက်မက်ခဲ့ရသည့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ဆေးပြားနှင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်ငွေ့ရည်ဖွဲ့ခြင်းဆေးပြားတို့ ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”

ကျန်းအန်းရန်သည် ပျော်ရွှင်သောအမူအယာဖြင့် ၎င်းကိုချက်ချင်းယူလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ ငါတို့တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သေးလား?”

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ကျန်းအန်းရန်ကိုကြည့်ကာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ရန်ယီ၊ ရန်ချောင်နဲ့ တခြားသူတွေ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာကြပြီလား?”

သူတို့တံးခါးပိတ်မကျင့်ကြံမီကတည်းကပင် ကျန်းရန်ယီနှင့် ရွှေအမြု‌‌တေအဆင့်သို့ရောက်ရှိနေသည့် အခြားသူများသည် တံးခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြပြီဖြစ်သည်။

ယခုမူ နှစ်အနည်းငယ်ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ထွက်လာရန် အချိန်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းအန်းရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရန်ယီနဲ့ တခြားသူတွေက ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်တုန်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာကြပြီ။ သူတို့အခု စစ်ပွဲရဲ့နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နေကြတယ်”

နတ်ဆိုးကပ်ဘေးပြီးသည့်နောက်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများသည် ကျီယန်နေနန်းတော်၊ ပင်လယ်နတ်စင်မြင့်နှင့် ရုန်ဟန်ကျီးရှန်းတို့ထံမှ စစ်ပြီးဆုလာဒ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ဆုလာဒ်များသည် ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သိသိသာသာမြှင့်တင်ပေးနေစဉ်တွင် ၎င်းသည် လူပေါင်းများစွာ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် စွမ်းအားများကိုလည်း သိသိသာသာမြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ယခုတွင်၊ ကျန်းတိုင်းပြည်နှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ဆုလာဒ်များကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြသူများအား ဝေငှရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

ကျန်းအန်းရန်၏ပြောဆိုချက်အရ ၎င်းမှာ ကျန်းရန်ယီနှင့် အခြားသူများ ဆောင်ရွက်နေသည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲမှ ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်သို့ ပြန်လာပြီးသည့်နောက်တွင် ကုယွဲ့ဖန်းသည် နှစ်အတော်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ အခြေတည်ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်သို့ တက်ရောက်ရမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသည့်အကြောင်း မည်သူမှသတင်းမကြားမိပေ။

“ဆရာ အဲ့ဒါ...”

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းအန်းရန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားဟန်တူကာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခု သူမ၏မျက်နှာတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော်လည်း အဆုံးတွင် သူမပြောလိုက်သည်။

“ဆရာဒေါ်လေး ရူရွှမ်နဲ့ ဆရာဦးလေးပိုင်ဖေးက ရွှေအမြုတေကို တက်လှမ်းဖို့ ကျရှုံးခဲ့ပုံရတယ်လို့ ပြောနေကြတယ်”

“ဟမ်?”

ကျန်းအန်းရန်၏စကားများကိုကြားကာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှန်းရူယန်ကမေးလိုက်သည်။

“သူတို့ဘယ်လိုနေလဲ? အဆင်ပြေရဲ့လား?”

ကျန်းအန်းရန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်မအထင်တော့ သူတို့နည်းနည်းထိခိုက်ထားပုံပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဖျတ်လက်တက်ကြွမှုလည်း တော်တော်လေးထိခိုက်ထားတယ်။ သူတို့အနာဂတ်မှာ ရွှေအမြုတေကို တက်လှမ်းဖို့ထပ်ပြီးတော့ အားမထုတ်နိုင်လောက်တော့ဘူး”

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းရူယန်၏မျက်နှာထားမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။ ကျန်းချန်ရွှမ်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တကယ်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို အရင်ကတည်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့၏ကျင့်စဉ်များဆက်လက်တိုးတက်လာသည်နှင့် သူတို့၏မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် မိသားစုများသည် တစ်နေ့တွင် သူတို့အား တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်စွန့်ခွာသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့ပြောင်းလဲလို့မရသည့် အရာဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လူတိုင်း၏ စွမ်းရည်၊ အခွင့်အရေးနှင့် ပင်ကိုယ်သဘောထားများမှာ သူတို့ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ရှန်းရူရွှမ်နှင့် ရှန်းပိုင်ဖေးကို ဥပမာယူကြည့်နိုင်သည်။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် တိုက်ပွဲများကို တွေ့ကြုံခဲသည်။

အချိန်တော်တော်များများတွင် သူမသည် ဆေးပြားများကိုသန့်စင်ရန် သို့မဟုတ် အဂ္ဂိရတ်ပညာကိုသင်ကြားရန်အတွက် မျိုးနွယ်စုထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ကျင့်စဉ်အတွက်မူ ၎င်းသည် ရင်းမြစ်များကို စားသုံးခြင်းဖြင့်သာ နည်းနည်းခြင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ စုပုံလာသည်။ ထိုကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် အမြုတေတည်ဆောက်ခြင်းဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီနှင့်ဆိုလျှင်တောင် အတိဒုက္ခကိုကျော်လွှားရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲနေသေးသည်...

***