ကုယွဲ့ဖန်းအခြေတည်ဝိညာဉ်သို့တက်လှမ်းခြင်း၊ အရှေ့ဘက်အဆုံးသို့ ရောက်ရှိခြင်း

မည်သည့်အချိန်ပင်ဖြစ်နေပါစေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏အခြေတည်ဝိညာဉ်သို့တက်လှမ်းမှုသည် ထာဝစဉ်အလွန်အရေးကြီးသည့်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများမရှိသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက်ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ မည်မျှပင် အင်အားကြီးနေပါစေ ၎င်းမှာ မှန်ကန်သည့်လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်သည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းဂိုဏ်းသည် မိုင်၃၀၀၀ဝန်းဝိုင်းကျော်ကျော်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဤနယ်မြေအတွင်း ထူးခြားသော သို့မဟုတ် ပြင်ပကျင့်ကြံသူများကို တင်းကျပ်စွာထုတ်ပယ်ထားသည်။

ထိုကဲ့သို့ လုံခြုံရေးအခြေအနေများကြားထဲတွင် ကျန်းအန်းရန်နှင့် အခြားသူများလိုက်ပါလျက် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်၏ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဆက်စပ်ကိစ္စများအတွက် တာဝန်ရှိသောဟောင်တုန်းပိုင်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ ရောက်ရှိနေသည့်သတင်းကို ကြားသိလိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကာ နှစ်လိုဖွယ်အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

သူသည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ ဤနေရာတွင် ရောက်ရှိနေသည့်အတွက် ကုယွဲ့ဖန်း၏အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုသည် မည်သည့်ပြင်ပအင်အားစုထံမှ နှောင့်ယှက်မခံရနိုင်တော့မှန်း ကောင်းကောင်းသိရှိလိုက်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်တွင် အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရှိလာမည်ကို လူတိုင်း လိုလားနေသည်မဟုတ်ပေ။

ဟောင်တုန်းပိုင်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများက ကုယွဲ့ဖန်းအခြေတည်ဝိညာဉ်သို့အဆင့်ကျော်ဖြတ်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်နိုင်မှုအတွက် မစိုးရိမ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင်ရိုးရှင်းသည်။

၎င်းမှာ ကျန်းချန်ရွှမ်၏သိက္ခာက်ို ကျန်းတိုင်းပြည်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး သိရှိထားပြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခင်ခင်မင်မှု‌နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဟောင်တုန်းပိုင်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့မှာ အယုံကြည်စိတ်ချရဆုံးလူများဖြစ်သည်ဟု သေချာပေါက်ယုံကြည်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်၏ဆယ်မိုင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီသည် ကုယွဲ့ဖန်း၏ဂူအိမ်ဆီတွင် ကသုတ်ကရက်တွေ့ဆုံနေကြသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တစ်ချက်မျှကြည့်ကာ ဟောင်တုန်းပိုင်နှင့် အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။

“အဆင်သင့်ပြင်ထားတော့၊ တာအိုရောင်းရင်းကုက အတိဒုက္ခကိုကျော်ဖြတ်ဖို့တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာတော့မယ်”

ဘွန်း!

အမှန်တကယ်ပင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်စကားပြောပြီးသွားသည်နှင့် နက်မှောင်သောရုတ်ချည်းတိမ်တိုက်အစုအဝေးများ လိုက်ပါလျက် မကြည်လင်သောကောင်းကင်မှ ပေါက်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ထက်များစွာသာလွန်သည့်ဝိညာဉ်ဖိအားသည် ကုယွဲ့ဖန်း၏ဂူအိမ်အထက်မှ လိမ့်တက်လာသည်။

ထို့နောက်တွင် ရတနာဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကုယွဲ့ဖန်းသည် လူတိုင်း၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ပဉ္စမအဆင့်ခုခံရေးအ‌ဆောင်သုံးခုဖြစ်သည့် ကျင်းကန်းဒိုင်းအဆောင်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှထုတ်ယူကာ ကုယွဲ့ဖန်းဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းကု၊ ဒီကျင်းကန်းဒိုင်းအဆောင်သုံးခုကိုယူလိုက်။ ဒါက မင်းရဲ့‌လာမယ့်အတိဒုက္ခအတွက် အကူအညီဖြစစေလိမ့်မယ်”

၎င်းသည် ကျန်းချန်ရွှမ်ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲထားသည့် ပဉ္စမအဆင့်အဆောင်တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

ကုယွဲ့ဖန်းကလည်း သူ့အား ကျန်းချန်ရွှမ်က ထိုကဲ့သို့တန်ဖိုးရှိသောအဆောင်တစ်ခုပေးခြင်းကို အသေအချာပင်မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ၎င်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့်သုံးခုဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်းချန်ရွှမ်ကို တည်ငြိမ်လေးနက်သောအမူအယာတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ကျေးဇူးတင်စွာပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

သို့နှင့် သူသည် အဝေးရှိ စွန့်ပစ်ထားသောတောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်ကာ ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ဟောင်တုန်းပိုင်နှင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်းလိုက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကုယွဲ့ဖန်းက သူ၏အတိဒုက္ခကိုကျော်ဖြတ်မည့် တောင်နှင့် မိုင်တစ်ထောင်အဝေးသို့ရောက်မှသာ ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။

အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဖြင့် ကျောက်စိမ်းရေဓားစင်မြင့်မှ ကျင့်ကြံသူများ၏မျက်နှာသည် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဟွားမန်ရုံက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ကို မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာကျန်း စီနီယာရှန်း။ ကျွန်မရဲ့ဆရာ ဒီတစ်ခေါက်အဆင်ပြေပါ့မလား?”

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ကာ ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါတို့အမြင်အရတော့ တာအိုရောင်းရင်းကုရဲ့ ဒီတစ်ခေါက်ကျော်ဖြတ်မှုမှာ အရမ်းတည်ငြိမ်ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုရှိတယ်။ ပြီးတော့ ကျင်းကျန်းဒိုင်းအ‌ဆောာင်သုံးခုနဲ့ဆိုရင် အခက်အခဲမရှိလောက်ပါဘူး”

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဆက်လက်မပြောကြားမီ ခနမျှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟွား၊ ကျုပ်တို့ ခင်ဗျား၊ စင်မြင့်ဆရာဟောင်နဲ့ တခြားသူတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲလို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာပြောပြီးပါပြီ။

အနာဂတ်မှာ အချင်းချင်းတာအိုရောင်းရင်းတွေအနေနဲ့ပဲ ဆက်လက်ခေါ်ဆိုကြရအောင်”

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ကုယွဲ့ဖန်း၏အတိဒုက္ခမှာ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

တိမ်တိုက်များဆီမှ လျှပ်စီးကြောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပင် ကုယွဲ့ဖန်း၏ကျော်ဖြတ်မှုသည် မြေထုအစိုင်အခဲပေါ်တွင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အတိဒုက္ခသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ အစပိုင်းပစ်ချချက်များဖြစ်သည်။

တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး...

ဆဌမမြောက်ပစ်ချချက်တွင် ကုယွဲ့ဖန်းသည် သိသာသောဖိအားတစ်ခုကို စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။

သတ္တမမြောက်တွင် သူစတင် ထိခိုက်လာသည်။

ကံကောင်းစွာပင် အစောပိုင်းက ကျန်းချန်ရွှမ်သူ့အားပေးထားသည့် ကျင်းကန်းဒိုင်းအဆောင်များသည် အတိဒုက္ခ၏နောက်ဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံး ပစ်ချချက်များကို ဆန့်ကျင်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

နက်မှောင်သောတိမ်တိုက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်သည် သန့်စင်သောဝိညာဉ်ချီများကို ရွာသွန်းပေးကာ သူ၏ဒဏ်ရာများအား လျင်မြန်စွာသက်သာစေရန် အထောက်အကူပြုနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် သူ့အားဂုဏ်ပြုပေးရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ကုယွဲ့ဖန်းကို ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းပြားမှာ ကုန်သွယ်မှုပွဲတော်၊ အ‌‌ခြေတည်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့မျိုးနွယ်စု‌တွေ အပါအဝင် အခြေတည်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ပက်သက်တဲ့ အမျိုးမျိုးသောသတင်းတွေပါဝင်တယ်။ ဒါတွေကမင်းကို သက်ဆိုင်တဲ့တချို့အခြေအနေတွေမှာ ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။

မင်းက အခြေတည်ဝိညာဉ်ကို တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းပြန်လည်ပြီးတော့ မင်းရဲ့ကျင့်စဉ်ကို တောင့်တင်းခိုင်မာအောင်လုပ်ဖို့လိုအပ်လိမ့်မယ်။

ငါတို့ မင်းကိုထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။

ငါတို့အနာဂတ်မှာ အချိန်ရှိလာတဲ့အခါကျရင် အတူတူထိုင်ပြီးတော့ တာအိုအကြောင်းဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

သို့နှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်နှင့် အခြားသူများသည် ဆက်လက်အချိန်ဆွဲမနေဘဲ မှော်ဝင်တိုင်တောင်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ပြန်ရောက်ခါနီးနီးတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ကျန်းရန်ယီနှင့် အခြားသူများကို အရှေ့ဘက်၏လျှို့ဝှက် နေဝင်ချိန်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်‌သောကြောင့် သူတို့၏ လာမည့် အရှေ့ဘက်ဆုံးသို့ခရီးစဉ်အကြောင်းပြောဆိုခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် နယ်မြေဖွင့်လှစ်ချိန်မတိုင်မီ ရောက်ရှိရန်လိုအပ်သည်..

***