ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့
Vol. 8 Ch. 106
ယီထျန်းယွမ်က သူနှင့်အတူ လိုက်လာသူအားလုံးကို အမြန်ဆုံး အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး ရဲတိုက်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။ ရွာသားတွေပြောပြချက်အရ ယွမ်ထျန်းရှင်က ဒီနေရာရဲ့ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူက ဘာသတင်းမှ မပေးဘဲ အချိန်အကြာကြီး ပြန်မလာရင် ရန်သူတွေက သံသယဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ မရှိတုန်း ဒီရွာကို ရန်သူတွေ ရောက်လာမှာကို မလိုလားပေ။ လမ်းတစ်လျှောက် ရှောင်လျန်က ရဲတိုက်ကို ပိုမြန်မြန်ရောက်အောင် ယီထျန်းယွမ်ကို လမ်းပြပေးနေသည်။
“သခင်လေး ယီ၊ ရဲတိုက်က အဲဒီတံတိုင်းရှေ့မှာပါ…”
ရှောင်လျန်က ခဏလောက် လျှောက်လာပြီးနောက် ရဲတိုက်ရှိရာနေရာကို လက်ညှိုပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ဒေါသမီးတောက်များ လင်းလက်နေသည်။ ဒီနေရာက သူမရွာအတွက် ဆိုးရွားတဲ့ အမှတ်တရတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တဲ့ နေရာဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းရတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ ယီထျန်းယွမ်က ရဲတိုက်ကို စတင်စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရဲတိုက်က တောင်တန်းတံတိုင်းတွေနှင့် ဝိုင်းထားပြီး ဘက်ပေါင်းစုံကနေ ဝင်ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင် ခိုင်ခံ့နေပြီး အဓိကဝင်ပေါက်ကတော့ လုံခြုံရေးတင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသည်။
“အိုကေ၊ ငါ လုံလောက်အောင် ကြည့်ပြီးပြီ၊ သွားကြရအောင်…”
ယီထျန်းယွမ်က အားလုံးကို ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်လျန်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ အဲဒီလို ရှေ့တံခါးကနေ လျှောက်ဝင်သွားမှာလား…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ရှေ့တံခါးကနေ လျှောက်ဝင်မှာပဲ၊ ဒါမှလွဲပြီး တခြားလုပ်စရာမရှိဘူး၊ ပိုလွယ်အောင် ဝင်လို့ရမယ့် ဝင်ပေါက်တစ်ခုမှ မရှိဘူး၊ ငါ့ဆီကနေ ၂ မီတာအတွင်း နေပေးပါ…”
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အမိန့်ကို ကြားပြီးနောက် ရှောင်လျန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စကားကို အပြည့်အဝ နာခံလိုက်သည်။
သူတို့ ရဲတိုက်ရဲ့ ရှေ့တံခါးဆီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်ဝင်လာချိန်မှာ အစောင့်တွေက ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။
“ရပ်၊ မင်းတို့ နဂါးရတနာ ရဲတိုက်ရဲ့ နယ်နမိတ်ထဲ ဝင်လာနေပြီ၊ မင်းတို့ ဘာလာလုပ်မှန်း မသိရင် ပြန်လှည့်ထွက်သွားကြစမ်း၊ မဟုတ်ရင် ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ခံရမယ်…”
အစောင့်တွေက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အဖွဲ့ကို လေးနှင့် လှံတွေနှင့် ချိန်ထားပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ ဒီလို ခြိမ်းခြောက်မှုအကြည့်တွေကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က လှုပ်မသွားပေ။ သူက အိတ်ကပ်ထဲကို လက်ထည့်လိုက်ပြီး အထဲမှာရှိတဲ့ ကျောက်စရစ်လေးတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ အစောင့်တွေရှိရာဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
-နဂါးရတနာ ရဲတိုက်အစောင့်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်လိုက်ပါပြီ၊ အတွေ့အကြုံ ၄၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃၀ ရရှိမယ်။
ဒါက စိတ်မကောင်းစရာပဲလို့ သူကိုယ်တိုင် တွေးလိုက်သည်။ အစောင့်တွေကို သတ်ဖို့က အရမ်းလွယ်လွန်းပြီး သတ်လိုက်လို့ရတဲ့ ဆုလာဘ်ကလည်း ဘာမှ မထူးခြားပေ။ ရှောင်လျန်ကတော့ စကားပြောဖို့ စွမ်းအားမရှိတော့သလို ဖြစ်သွားသည်။ ကျောက်စရစ်လေးတစ်လုံးနှင့် လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်နိုင်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒီဖြစ်ရပ်က ရှောင်လျန်ကို ယီထျန်းယွမ်ကို အရင်ကထက် ပိုလေးစားသွားစေသည်။
“အစ်မရှောင်လျန်၊ အထဲဝင်ကြရအောင်…”
ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း သူ့နားကပ်ပြီး လျှောက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားပုဆိန်ရဲ့ အရွယ်အစားတစ်ခုတည်းက တခြားသူတွေကို ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဓားပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်မှာ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ အော်ရာကိုတော့ မပြောနှင့်ပေ။
“ပုဆိန်တစ်ချောင်းနဲ့တောင် ပိုးကောင်တွေကို ချေမှုန်းလို့ရတယ်ပဲ…”
ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ ဘာမှ ပြန်ပြောစရာ မရှိတော့ဘဲ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ယီထျန်းယွမ်က ရဲတိုက်ရဲ့ ဝင်ပေါက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေတဲ့ ထူထဲတဲ့ တံခါးကို ဓားပုဆိန်နှင့် လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။ ထူထဲတဲ့ တံခါးက ဓားပုဆိန်ရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ဝင်ပေါက်မှာ ကြီးမားတဲ့ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရွာသားတွေက အထဲကို လျှောက်ဝင်လာပြီး အထဲမှာ အိမ်များစွာနှင့် လူတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတွေက အံ့အားသင့်လွန်းလို့ မလှုပ်နိုင်ကြသလို၊ ကြောက်လွန်းလို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြသလို ဖြစ်နေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က အထဲမှာရှိတဲ့ လူတွေကို သူ့ရဲ့ အကဲဖြတ်မျက်လုံးနှင့် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဒီလူတွေက သူ့အတွက် ဘာမှ ခြိမ်းခြောက်မှုမဖြစ်နိုင်မှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
“အစ်မရှောင်လျန်…”
“အစ်မရှောင်လျန်ပဲ…”
“တကယ်ပဲ အစ်မရှောင်လျန်ပါ…”
လူတချို့က ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှောင်လျန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ မယုံနိုင်စရာ အမူအရာတွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်နေသည်။
“ရှောင်တုန်း၊ ရှောင်ယွမ်…”
ရှောင်လျန်ကလည်း သူတို့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း သူမကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေတဲ့ လူတွေရဲ့ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာသည်။ သူတို့တွေက ဒဏ်ရာတွေနှင့် ပြည့်နေပြီး ခြေကျင်းဝတ်မှာ သံကြိုးတွေနှင့် ခတ်ထားတာကြောင့် ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးလို့ မရအောင် ဖြစ်နေသည်။ ဒီနေရာတဝိုက်မှာ ရှိနေတဲ့ ဓားပြအစောင့်တွေက ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ယီထျန်းယွမ် ရပ်နေတဲ့ နေရာဆီ ပြေးဝင်လာကြပြီး လက်နက်တွေကို အဆင်သင့်ပြင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“မင်းဘယ်သူလဲ…”
ယီထျန်းယွမ်က ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါက ဘာမှ မဟုတ်တဲ့သူပဲ၊ မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာ…”
ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်းဆိုသလို အစောင့်တစ်ယောက်ကို ဓားပုဆိန်နှင့် နှစ်ခြမ်းခြမ်းလိုက်ရာ သွေးတွေ နေရာအနှံ့ ပေကျံသွားသည်။
သူသတ်လိုက်တဲ့ ဓားပြက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ် အဆင့် ၇ မှာရှိပြီး သိပ်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေ အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ ရောက်လာကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ အော်ရာကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ သူက သူတို့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ကြပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“မြန်မြန်၊ ရဲတိုက်သခင်ကို သွားခေါ်ကြဦး…”
မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းလောင်းသံတွေ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံတွေ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
“ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သူ၊ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သူ…”
ဓားပြတွေက ပတ်ပတ်လည်မှာ ပုန်းဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခြေအနေကို တခြားသူတွေကို သွားပြောပြဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ် ပြေးလွှားနေကြသည်။
မကြာခင်မှာပဲ ဘေးဘက်က အိမ်တစ်လုံးထဲကနေ ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…”
သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်က အိမ်ထဲကနေ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာပြီး သူ့လူတွေ အိမ်အပြင်မှာ အရူးအမူး ပြေးလွှားနေတာကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး သူ့လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲဖမ်းလိုက်ကာ နားနားကပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ပြေးလွှားနေကြတာလဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…”
ထိုလူက ရဲတိုက်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို လက်ညှိုပြလိုက်ရာ သက်ကြီးရွယ်အိုက ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှောင်လျန်တို့ကို တွေ့လိုက်ပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သွေးတွေ ပက်ကျံနေတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ငါ့နေရာမှာ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရဲတယ်ပေါ့၊ ငါ့လက်နှင့် မင်းတို့ သေရမယ်…”
သက်ကြီးရွယ်အိုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်မှုနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိတဲ့ အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှည်လျားတဲ့ ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ပြင်လိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်ကတော့ သက်ကြီးရွယ်အိုရဲ့ စွမ်းအားပြသမှုကို ကြည့်ပြီး ငြီးငွေ့စွာ တစ်ချက်ရှူလိုက်ကာ ဓားပုဆိန်ကို သက်ကြီးရွယ်အိုရှိရာဆီ လေထဲမှာ လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။ ဓားပုဆိန်က ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုမှာ ဘာမှ လှုပ်ရှားချိန်တောင် မရလိုက်ဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးက သူ့ဆီကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ့အိမ်ပေါ်မှာ အဆုံးသတ်သွားရာ အိမ်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြိုကျသွားစေသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုက နှစ်ခြမ်းဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလာကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သွေးတွေ အိုင်ထွန်းသွားသည်။
“ဒီနေ့မှာ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားနဲ့၊ ဒီနေ့ရဲ့ အဆုံးမှာ မင်းတို့ ဓားပြတွေထဲက ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်မနေရအောင် ငါ သေချာလုပ်မယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အခန်း ၁၀၆ ပြီးပါပြီ။