စုံစမ်းခြင်း

ယီထျန်းယွမ်က အနက်ရောင်နဂါးကို ကိုယ်တိုင်ဆင့်ခေါ်ဖို့ အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ အကယ်၍ သူ အနက်ရောင်နဂါးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ဆင့်ခေါ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီနဂါးနှင့်အတူ ပျံသန်းနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဒါက ခရီးသွားလာမှုနှင့် တိုက်ပွဲဗျူဟာအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက ကိုယ်တိုင်ပျံသန်းနိုင်ပေမယ့် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းက အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေခံစွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး သူက အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ ဒါပေမယ့် လိုအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက်မှာ သူ့မှာ အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်မရှိတာကြောင့် ဒီသားရဲကို ဆင့်ခေါ်လို့ မရမှန်း သတိထားမိသွားသည်။

“ဒီအနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ဘယ်မှာရှာရမလဲ၊ ငါ အဘိုးကြီးကို မသတ်ခင် ကံကောင်းအောင်မြှင့်တင်ရေးအော်ရာကို အသုံးပြုသင့်တာ၊ အဘိုးကြီးကို သတ်လိုက်ရင် ရဖို့ဖြစ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းစာရင်းထဲမှာ အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ငါ သေချာပေါက် တွေ့ခဲ့တာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ သဘောပေါက်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ အဘိုးကြီးဆီကနေ ဆုလာဘ်တွေ အများဆုံးရဖို့ သူ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်သင့်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခု အဲဒီလိုမလုပ်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ အလွန်စိတ်ပျက်သွားသည်။

“အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ အဘိုးကြီးအပြင် အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ရှိတဲ့ တခြားသူ ရှိသေးရဲ့လား၊ အခု အဘိုးကြီးက သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီအနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ငါ ဘယ်တော့မှ ရတော့မှာမဟုတ်ဘူးလား…”

အဘိုးကြီး သေသွားပြီဆိုတဲ့ အချက်ကြောင့် သူ အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ဘယ်ကနေ ရရှိနိုင်မလဲဆိုတာ သေချာမသိတော့ပေ။

“ဘိုးဘေးကြီး ဟိခွန်း သေသွားပြီ… ဘိုးဘေးကြီး ဟိခွန်း သေသွားပြီ၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ ဘိုးဘေးကြီး ဟိခွန်း သေသွားပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့နေရာကနေ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာက ရေရွတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူက အသံလာရာဆီ ချက်ချင်းလျှောက်သွားလိုက်ရာ အံ့အားသင့်စွာနှင့် ဓားပြတွေ အများကြီး အသက်ရှင်နေသေးတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထူးဆန်းစွာနှင့် သူတို့က ပြုံးနေတာကြောင့် ယီထျန်းယွမ်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

“အရင်က ငါ ရှင်းလင်းတုန်းက မင်းတို့ အများကြီး လွတ်သွားပုံရတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခု မင်းတို့ကို တွေ့ပြီဆိုတော့ ထပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရှေ့က ဓားပြတွေကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပေမယ့် သူ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြေးဝင်လာချိန်မှာ သူတို့က မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်လျက် ယီထျန်းယွမ်ကို ရှိခိုးလိုက်ကြသည်။

“သူရဲကောင်း၊ ဘိုးဘေးကြီး ဟိခွန်းကို သတ်ပေးတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ နှလုံးသားထဲကနေ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးလိုက်တာပါ၊ ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို နဂါးရတနာရှိခံတပ်ထဲ အတင်းအကြပ် ဝင်ခိုင်းခံရတာပါ၊ အကယ်၍ ငြင်းရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုကို သတ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခံရလို့ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့စကားကို နာခံရမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိပါဘူး၊ ဒီနေရာကနေ အပြင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မထွက်ခဲ့ရဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ကို သန့်ရှင်းရေး၊ ချက်ပြုတ်ရေးနှင့် နေ့စဉ်လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ဖို့ပဲ တာဝန်ပေးထားတာပါ…”

သူတို့အားလုံးက ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချိန်တည်းမှာ အတူတူ အော်ပြောနေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို သတ်မှာကို ကြောက်လို့ ဒူးထောက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့ပြောတာတွေက အနည်းငယ် သဘောပေါက်နိုင်ပြီး ဒီလောက်လူများများရှိပြီး သန့်ရှင်းရေးနှင့် အခြားအလုပ်တွေလုပ်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူတို့အားလုံးက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရှိတယ်လို့ မသေချာပေ။

“မင်းတို့ပြောတာက အမှန်ဖြစ်ဖြစ် မဟုတ်ဖြစ်ဖြစ် အဲဒါကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အနေအထားမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်က ထူးဆန်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခုလုပ်ရင် ချက်ချင်းသတ်လိုက်မှာမို့ ငါ့ကို မအပြစ်တင်နဲ့…”

ယီထျန်းယွမ်က ဓားပြအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး အပြင်ကို လျှောက်ထွက်ဖို့ ဦးဆောင်လိုက်သည်။

အပြင်မှာ ရှောင်လျန်က ရွာက လူအားလုံးကို စုစည်းထားပြီး လူတိုင်းကို အဆင်ပြေအောင် တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ပေးထားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ခံတပ်ထဲကနေ လျှောက်ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရချိန်မှာ သူမက ပြုံးလိုက်ပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်နောက်က လိုက်လာတဲ့ ဓားပြတွေကို တွေ့လိုက်ရချိန်မှာ သူမရဲ့ အမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

“သခင်လေး၊ သူတို့က ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ…”

ရှောင်လျန်က သူမမြင်ရတာကို လုံးဝမကြိုက်ဘဲ ဓားပြတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သံသယဝင်နေသည်။

“သူတို့က ဒီကို ခေါ်ဆောင်ခံလာရပြီး သူတို့ဆန္ဒမပါဘဲ ဓားပြအဖြစ် ဝင်ခိုင်းခံရတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့အားလုံးက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရှိတယ်လို့ ငါ မယုံဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာရှိတဲ့ ရွာသားတွေအားလုံးကို ဒီဓားပြတွေထဲက တကယ်ပဲ ဆန္ဒမပါဘဲ ဒီမှာရှိနေရတဲ့သူတွေကို စိစစ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်…”

ယီထျန်းယွမ်က ရွာသားတွေကို ရှင်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ရွာသားတွေက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ပြောကြပြီး ဓားပြတချို့ကို သူတို့ရဲ့ မိသားစုဖြစ်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရွာသားတစ်ယောက်က ဓားပြတစ်ယောက်ကို မကောင်းတဲ့သူဖြစ်ပြီး ဓားပြတွေထဲ ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒအလျောက် ဝင်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်တယ်လို့ မှတ်မိသွားပြီး စွပ်စွဲလိုက်သည်။

ဒီစွပ်စွဲချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာ ထိခိုက်ခံရတဲ့ ဓားပြတစ်ယောက်က ရွာသားတစ်ယောက်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဖို့ အမြန်ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ထက် ပိုမြန်ပြီး မကောင်းတဲ့ ဓားပြတစ်ယောက်ကို ခံတပ်ရဲ့ ကျောက်တုံးနံရံဆီ ပစ်ထုတ်လိုက်ကာ ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ဆက်လုပ်ကြပေတော့၊ မင်းတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကို ခွဲခြားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်၊ ရွာမှာ မကောင်းတဲ့ အရာတွေ ထပ်မဖြစ်စေရဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်က မထီမဲ့မြင်ပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရွာသားအားလုံးက ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြပြီး ခဏအကြာမှာ ဒီဓားပြအုပ်စုက သဘာဝအတိုင်း လူနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ အနည်းငယ်ပဲ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ထဲက တချို့က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြပြီး တချို့က ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သနားပေးဖို့ တောင်းပန်ကြပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ဘာမှ သနားညှာတာမှု မပြဘဲ ဒီဓားပြတွေက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အရာတွေကို ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒီအကြောင်းပြချက်ကပဲ သူတို့ကို သနားညှာတာမှု မပြဖို့ လုံလောက်သည်။ မကောင်းတဲ့ ဓားပြတွေ အားလုံး သေသွားပြီးနောက်မှာ နဂါးရတနာရှိခံတပ်မှာ ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။ ဒီနေရာက အပျက်အစီးတွေပဲ ဖြစ်သွားပြီ။

ရှာဖွေမှု ပြီးမြောက်ပါပြီ။

ဆုလာဘ် - အတွေ့အကြုံ ၁၅၀၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်အမှတ် ၁၀၀၀၀၊ ဂုဏ်သတင်း ၁၀၀။

ရှာဖွေမှုသတင်းစကားပေါ်လာပြီး ဘယ်နေရာမှာမှ ဓားပြတွေ မကျန်တော့ဘူးဆိုတာ သက်သေပြလိုက်သည်။

ရွာသားတွေ ရွာကို ပြန်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီး ရှောင်လျန်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေး၊ လာပါ၊ ပြန်ကြစို့…”

ယီထျန်းယွမ်က ခဏလောက် တွေးနေပုံရပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ရွာသားတွေနှင့် အရင်ပြန်လိုက်ပါ၊ ငါ ဒီမှာ လုပ်စရာတစ်ခုရှိသေးတယ်…”

ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စကားကြောင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပေမယ့် ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်မက ကွန်ရွာမှာ သခင်လေး ပြန်လာတာကို စောင့်နေပါ့မယ်၊ သတိထားပါ သခင်လေး…”

ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ရှောင်လျန်က ကျန်တဲ့ ရွာသားတွေနှင့်အတူ ကွန်ရွာကို ပြန်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း နဂါးရတနာရှိခံတပ်ထဲကို ပြန်ဝင်လာပြီး နေရာအနှံ့ကို အသေးစိတ် စူးစမ်းလိုက်သည်။ သူက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်နဂါးသွေးကြောကို ရှာဖွေပြီး ဒီစွမ်းအားရဲ့ အတိုင်းအတာကို ကိုယ်တိုင်ကြည့်ချင်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူက နဂါးရတနာရှိခံတပ်ရဲ့ အလယ်မှာ ဇိမ်ခံအိမ်တစ်လုံးရှေ့မှာ ရောက်နေပြီး ဒီအိမ်က ဘိုးဘေးကြီး ဟိခွန်းရဲ့ အိမ်ဖြစ်မှန်း သံသယမရှိပေ။

အိမ်ထဲကို ဝင်လိုက်ပြီးနောက်မှာ အိမ်က အလုယက်ခံထားရပြီးဖြစ်မှန်း သတိထားမိသွားသည်။ ဒါက အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ဘာကြောင့်ဆို သူကိုယ်တိုင်က ရွာသားတွေကို ဒီနေရာကို အလုယက်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိတယ်၊ ဒါတွေက အစကတည်းက သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေပဲဖြစ်သည်။

ရွာသားတွေ ဒီနေရာကို အလုယက်နေတဲ့ အချိန်တွေမှာ သူက ဒီနေရာကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မသိရှိတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံစားမိခဲ့ပြီး အခု ဒီနေရာကို သေချာရှာဖွေပြီးနောက်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှာ သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်တံခါးတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သူက တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

သူက ထောင်ချောက်တံခါးနောက်က လှေကားတွေကို ချက်ချင်း ဆင်းလာခဲ့ပြီး ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ စွမ်းအားလှိုင်းက ပိုပြင်းထန်လာလေဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးမှာ လှေကားအောက်ခြေကို ရောက်ချိန်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကျောက်တုံးတံခါးတစ်ခုက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူက တံခါးကို အမြန်ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ ဒီတစ်ခါမှာ စွမ်းအားလှိုင်းက ပိုပြင်းထန်စွာ သူ့ကို ရိုက်ခတ်လာပြီး ဒီစွမ်းအားက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်နဂါးသွေးကြောကနေ ထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်မှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“ဒါက အနက်ရောင်ဝိညာဉ်နဂါးသွေးကြောလား၊ ဒီမှာ အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ရှာတွေ့နိုင်မလား တွေးမိတယ်၊ ဒီအရာမှာ ရှိမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အနက်ရောင်နဂါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မှာပါ…”

ယီထျန်းယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး အနက်ရောင်နဂါးဝိညာဉ်ကို ရရှိပြီး သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်နဂါးကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ အမှန်တကယ် မျှော်လင့်နေသည်။

အခန်း ၁၁၁ ပြီးပါပြီ။