လေညင်းမြို့သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း

အနက်ရောင်နဂါးရဲ့ အမြန်နှုန်းကြောင့် ယီထျန်းယွမ်ဟာ ကွန်ရွာကို အချိန်တိုအတွင်း အံ့အားသင့်လောက်တဲ့ အရှိန်နှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက အနက်ရောင်နဂါးကို ရွာထဲသို့ မခေါ်ဆောင်လာဘဲ အနီးနားက သစ်တောထဲမှာ ရပ်တန့်ပြီး အနက်ရောင်နဂါးကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဒါက အနက်ရောင်နဂါးနှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ ဘေးကင်းမှုအတွက်ပဲ။ အဆင့်မြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက သူ့နဂါးကို လာခိုးသွားမှာ ဒါမှမဟုတ် ရယူဖို့ ပိုဆိုးတဲ့ အရာတစ်ခုခု လုပ်မှာကို သူ မလိုလားပေ။

နှင်းဝံပုလွေလိုပဲ ယီထျန်းယွမ်က အနက်ရောင်နဂါးကို သူလိုချင်တဲ့ အချိန်မှာ ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ လိုအပ်တာတွေ လုပ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ရွာထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့ပေမယ့် ရွာထဲသို့ ဝင်လာချိန်မှာပဲ ရွာသားတချို့ရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေသေးတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်က လူတိုင်း ရွာထဲကို မိသားစုဆီ ပြန်ရောက်လာနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်မှန်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ အရင်က အဖွဲ့နှင့်အတူ ပြန်မလာတဲ့ မိသားစုဝင်တချို့ ရှိနေသေးပြီး ဒါက ဘယ်သူမဆို သိသာတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်သည် - သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

“သူရဲကောင်းလေး ပြန်လာပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်က ရွာထဲသို့ ခြေချလိုက်ချိန်မှာ အော်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ရွာသားတွေအားလုံး သူ့ဆီသို့ အလျင်အမြန် စုဝေးလာကြပြီး ကျေးဇူးတင်ကြသူတွေရှိသလို ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြသူတွေကြောင့် ယီထျန်းယွမ် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

သူတို့က ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ ဦးညွှတ်ရင်း ပြောကြသည်။

“သူရဲကောင်းလေး၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီရွာမှာ ဆုချီးမြှင့်ဖို့ ဘာမှ မရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားမရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ သေသွားရမှာပါ၊ ကျွန်တော်တို့ စိတ်နှလုံးထဲကနေ အမှန်တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပေးနိုင်တာ အနည်းဆုံးကတော့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းနှင့် ခင်ဗျားကို ကိုးကွယ်ဖို့ပါပဲ၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုမှုပါ၊ ဒါကို လက်ခံပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

ရွာလုံးက ရွာသားတွေအားလုံး ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ရှောင်လျန်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

“သခင်လေး၊ ဒါက ကျွန်မတို့ ပြန်ဆပ်နိုင်တဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုပဲ ဖြစ်ပါတယ်…”

ရှောင်လျန်က ဒူးထောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်သလို ခံစားလာရပြီး တစ်ဖက်မှာ ဒီလို ဆက်ဆံခံရတာကို မလိုလားပေမယ့် တစ်ဖက်မှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုကို တန်ဖိုးမထားသလို ဖြစ်သွားမှာကြောင့် ငြင်းဆန်လို့ မရပေ။

သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဖော်ပြခွင့်ပေးပြီးနောက် သူက အားလုံးကို ပြန်ထရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ အားလုံးက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စွာ ပြုံးပြတာကို သူ ဆက်မြင်နေရသည်။

ဆည်းဆာချိန်မှာ ကွန်ရွာက ရွာသားတိုင်း ယီထျန်းယွမ်အတွက် ပွဲတော်တစ်ခု ပြင်ဆင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအလုပ်တွေနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

သူတို့က ဆန်၊ ကြက်၊ ဘဲနှင့် နွားတွေလို စားနပ်ရိက္ခာအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး သားသတ်ရုံသို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။ ဒီပွဲတော်က ယီထျန်းယွမ်အတွက် ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြစ်အောင် အားလုံးကို ချက်ပြုတ်ကြသည်။

မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တွေနှင့် စားနပ်ရိက္ခာသိုလှောင်မှုကို ယဇ်ပူဇော်တာက သူတို့ကို မတားဆီးပေ၊ နဂါးရတနာခံတပ်စီမှ သိမ်းယူလာသော ရတနာများစွာ ရရှိထားပြီးဖြစ်တာကြောင့် စားနပ်ရိက္ခာသိုလှောင်မှုနှင့် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တွေကို နောက်မှ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်မှာဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေပြီး ရွာထဲက လူတိုင်း ဓားပြတိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ လုံလောက်စွာ အေးချမ်းလာပြီဆိုတာကို ပျော်ရွှင်နေသည်။

မနက်ခင်းမှာ အရင်က ပျော်ရွှင်မှုရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အမြန်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှောင်လျန်တို့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်သို့ ပြန်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ဒီနေရာမှာ ဆက်နေဖို့ အကြောင်းမရှိတော့ဘဲ ရှောင်လျန်အတွက် သူလုပ်ပေးနိုင်တာတွေ လုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူက ရှောင်လျန်ရဲ့ ဖခင်ရဲ့ ခြေထောက်ဒဏ်ရာကိုလည်း ကုသပေးခဲ့ပြီး ရွာကလည်း သူတို့ သိမ်းဆည်းလာတဲ့ ရတနာတွေနှင့် ကိုယ်တိုင်ရပ်တည်နိုင်တဲ့ အခြေအနေကောင်းမှာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ဒီရွာကနေ ပြောင်းရွှေ့ပြီး သူနှင့်အတူ လိုက်လာဖို့ မလိုလားပေ။ သူတို့က တောင်တွေကို အားကိုးပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်ကြပြီး သူတို့ သိထားသလောက် လယ်သမားနှင့် မုဆိုးတွေအဖြစ်ပဲ နေထိုင်ခဲ့ကြတာကြောင့် နေရာသစ်ကို အလွယ်တကူ အသားကျနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါ့အပြင် ဓားပြတွေ မရှိတော့တာကြောင့် ဓားပြတိုက်ခိုက်မှုကို ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုတော့ပေ။

ဒါပေမယ့် သူက မွေးရာပါ စွမ်းရည်ရှိတဲ့ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတချို့ကို လူ့အဆင့်စွမ်းရည်တချို့ ထားခဲ့ပြီး အနာဂတ်မှာ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်။

“ရှောင်လျန်၊ သူရဲကောင်းလေး ယီဟာ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ မင်းကို ချွေးမလုပ်ဖို့ ယူဖို့ ငါ့ရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုရှိတယ်…”

ရှောင်လျန်ရဲ့ ဖခင် ဦးလျှိုက ကျေနပ်တဲ့ ပြုံးရွှင်မှုနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ဒီစကားက ရှောင်လျန်ကို မျက်နှာရဲစေပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာကို နီရဲတဲ့ အရောင်ဖြစ်သွားစေသည်။

“အဖေ၊ အဲဒါ မပြောပါနှင့်၊ ကျွန်မက သခင်လေးနှင့် လိုက်ဖက်ဖို့ ဘယ်လိုမှ ထိုက်တန်တာ မဟုတ်ပါဘူး…”

ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ကို တောင့်တစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်လျန်၊ မင်း ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် မင်း ထိုက်တန်တာပဲ၊ မင်း ကိုယ်တိုင် အားထုတ်မှုနှင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ထဲ ဝင်ခဲ့တာပဲ၊ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုကို တန်ဖိုးထားတာထက် ပိုကြီးမြတ်တဲ့ ဂုဏ်ပြုမှု မရှိပါဘူး…”

ဦးလျှိုက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လျန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ မကျသေးတဲ့ မျက်ရည်တွေကြောင့် နီရဲလာပြီး ဒါက သူမရဲ့ ဖခင်က သူမလိုချင်တာကို လုပ်ဖို့ အားပေးတဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်မှန်း သိလိုက်သည်။

သူမဘဝမှာ လိုချင်တာကို အားထုတ်ဖို့နှင့် ဘာကိုမှ စိတ်ဓာတ်မကျဖို့ အားပေးတာဖြစ်သည်။

“ကျွန်မ ကြိုးစားအားထုတ်မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်…”

ရှောင်လျန်က သူမဖခင်ရှိရာသို့ ခေါင်းငြိမ့်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကြည့်စမ်း၊ မင်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ မင်းအမေနှင့် ပိုတူလာနေပြီ၊ တကယ်လို့ သူသာ ငါတို့နှင့်အတူ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင် မင်းဖြစ်လာပုံကို သူက ဂုဏ်မယူဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး…”

ဦးလျှိုက မျက်လုံးတွေ နီရဲလာရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ ဖခင်နှင့်သမီးရဲ့ အခိုက်အတန့်ကို မပြီးဆုံးချင်သေးတာကြောင့် အမြန် ဖက်လိုက်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ရွာသားတွေအားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှောင်လျန်ပေါ်လာဖို့ စောင့်နေပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်သို့ ပြန်နိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်။

ခဏကြာပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်လျန်ကို လှပတဲ့ ပြုံးရွှင်မှုနှင့် သူ့ဆီသို့ ခုန်ပေါက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သခင်လေး၊ ကျွန်မ သွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ…”

ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အရမ်းပျော်နေတာပဲ၊ ငါ သိထားသင့်တဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း အနည်းငယ် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ ရှောင်လျန်က ပခုံးတွန့်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မေးခွန်းကို ဟုတ်တယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်လျန်ရဲ့ ဒီစိတ်ခံစားမှုက ယီထျန်းယွမ်ကို အမှန်တကယ် ရယ်မောစေသည်။

“အခု လေညင်းမြို့ဆီ သွားကြမယ်၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို မပြန်ခင် ပစ္စည်းတစ်သုတ် ဝယ်ရမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ သွားကြစို့…”

ရှောင်လျန်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရင်း တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူတို့ လေညင်းမြို့သို့ နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားပြီး လေညင်းမြို့က ကွန်ရွာနှင့် သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာဖြစ်သည်။ ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုက ဆန်းကြယ်အမှတ်တွေ ရဖို့ဖြစ်ပြီး ဒီဆန်းကြယ်အမှတ်တွေကို ဘယ်လိုအမြန်ရရှိနိုင်မလဲဆိုတာ သူ့မှာ အကြံမရှိပေ။

အခု သူရှိထားတဲ့ ပမာဏနှင့် သူ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘဲ အခု အဆင့်မြှင့်ရမယ့် စွမ်းရည်တွေနှင့် စွမ်းရည်တွေ အများကြီး ရှိနေသည်။ သူက မိုးဂေဟာသို့ လျှောက်သွားပြီး လေညင်းဂေဟာက မရှိတော့တာကြောင့် လေညင်းမြို့ရဲ့ ဈေးကွက်အားလုံးက အခု မိုးဂေဟာရဲ့ တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အပြောင်းအလဲများစွာရှိတာကြောင့် သူ့အပေါ် ရန်လိုမှုမျိုး မရှိတော့ဘဲ အခု ဒီနေရာကို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီဖြစ်ပေမယ့် အချို့သော အစောင့်တွေက သူ့ကို မှတ်မိနေသေးတာကို မပြောင်းလဲပေ။

“ယီ၊ ယီထျန်းယွမ်…”

အစောင့်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ ခဏလောက် မိုးဂေဟာထဲက အစောင့်တွေအားလုံး ထိတ်လန့်မုဒ်ထဲ ရောက်သွားပြီး အချို့က ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်နေကြပြီး အချို့က အပေါ်ထပ်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာကြသည်။ အဲဒါက မလွဲမသွေ ဇီယူဝေဖြစ်မှာဖြစ်ပြီး သူမက သူမရဲ့ အစောင့်ဆီကနေ ဘယ်သူရောက်လာတယ်ဆိုတာ ကြားပြီးနောက် အလျင်အမြန် အောက်ထပ်သို့ ပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမက တံခါးဝမှာ ရောက်ချိန်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခံစားချက်နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အရင်က ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သူမရဲ့ တွန့်ဆုတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ရှက်ရွံ့သလို ခံစားလာရသည်။

“ခန်းမသခင် ဇီ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်…”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး သူ့အသံမှာ မုန်းတီးမှု ဒါမှမဟုတ် အာဃာတတစိုးမှ မပါဘဲ ဇီယူဝေကို လက်ပြလိုက်သည်။ ဇီယူဝေရဲ့ အရင်က လုပ်ရပ်တွေက မျှတတယ်ဆိုတာ သူ သိထားသည်။ မိုးဂေဟာမှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အင်အားမရှိခဲ့သလို ကောင်းတဲ့ အကူအညီလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက ဇီယူဝေကို လုံးဝ အပြစ်မတင်ပေမယ့် သူနှင့် မိုးဂေဟာတို့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး မရှိနိုင်မှန်း ယီထျန်းယွမ်အတွက် သိသာသည်။ အရင်က ဒီနေရာမှာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်က မိုးဂေဟာက သူ့ကို သူတို့ရဲ့ ပန်းပဲဆရာအဖြစ် ထားဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့သလို ဇီယူဝေကလည်း အဲဒီအကြောင်း သူနှင့် အနည်းဆုံးတောင် မပြောခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့် မိုးဂေဟာက သူ့အတွက် ပစ္စည်းဝယ်ရောင်းတဲ့ မိတ်ဖက်တစ်ခုအနေနှင့်ပဲ ရှိမှာဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီအချက်ကလည်း မိုးဂေဟာက အရင်က အခြေအနေတွေကြောင့် အနည်းငယ် နောင်တရသလို ခံစားနေရတာကို သက်သေပြသည်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ လူမဆန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို သူတို့ ကြားသိထားပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရဖို့ နောက်ကျသွားပြီဆိုတာ သိထားကြသည်။ မိုးဂေဟာက လူတွေမှာ နောင်တများစွာ ရှိပေမယ့် ဒါက ဇီယူဝေအတွက် မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၁၁၄ ပြီးပါပြီ။